Vanavond beter, dus

Foto's uit Namen, die ik vandaag voor de cursus Webwinkeltjes (waar ik nu aan bezig ben) gebruikte en eerst van hun somberheid (slecht weer) ontdeed. Bovenste is niet mooi scherp te krijgen. Recht op dikke winkelruit gefotografeerd.



Met de vorige en deze maakte ik een roll-over, zo'n afbeelding die wisselt als je er wel / niet met de muis bovenhangt.

Kocht een stuk Queso Manchego [kEEsoh mantsjEEgoh, kaas uit La Mancha] bij AH. Bruine ipv zwarte korst. Heel redelijk van smaak. Dat patroon aan de buitenkant op de korst, dat was vroeger echt, zijnde een afdruk van een gevlochten mand.

Nieuwe camera ontvangen. Geen zonnekap en kan er raar genoeg ook niet op, en geen batterijen maar accu's. En laden duurt uren, zeker de eerste keer, dus ik deed er nog niks mee.

Vanavond, of schreef ik dat al, katvis, klaargemaakt als pulpo a feira, feestdag- of markt-(dat is hetzelfde)octopus. Galicisch, dus "a feira" is galego [gallEEgoe] , Galicisch. Spreek ik ook trouwens. Zie hier (alle links hier in een nieuw venster), die pulpo dan dus. Heel simpel dus, maar ik wil er wel knof en ui over.



Zwaar gephotoshopte foto (origineel: het was bijna nacht) van de Halle al'Chair, de vleeshal, Namen, aan de Sambre, vlak voordat die in de Maas stroomt. In dit gebouw (XVIe eeuw) het archeologie museum.

Oh over Photoshop gesproken: iemand vertelde me vandaag dat hun kind vandaag op school op de foto moest maar dat dat kind waterpokken heeft "maar dat photoshoppen ze weg"

Las in Hollands Maandblad een stuk van Hermans, over Popper (1981, nr. 409). Hij heeft het over graden van falsificatie, wat natuurlijk onzin is. Iets klopt of iets klopt niet. Daarnaast denkt hij dat theorieën gefalsificeerd moeten worden. Nee, ze moeten falsificeerbaar zijn! Dus je mag zeggen dat alle merels zwart zijn want je kan je voorstellen dat er ooit ergens groene merels worden gevonden. Maar je mag niet zeggen dat God bestaat want een bewijs van het tegendeel is ondenkbaar.

Las over besmette Japanse Fava bonen, nooit van gehoord. Fava betekent boon. Google. O, dat zijn gewoon boeretenen, toeterbonen. Les fèves sont des hypocrites, parcequ'ils parlent derrière ton dos. Eigenlijk vind ik dat u dit moet kunnen begrijpen zonder vertaling, maar ja, de kwaliteit van het onderwijs... Tuinbonen zijn hypocriet want ze praten achter je rug.

Las ook over broccoli rabe (nooit van gehoord), o, dat is bimi, en over broccolini (nooit van gehoord) wat hetzelfde betekent maar volgens dat artikel was dat niet zo. Zal wel weer in Trouw geweest zijn, met z'n hervormde culinaire miskleunen...



Gisteren
Bladerdeeg, rookkaas, paddo's.
Week gedroogde paddo's. Ik gebruikte Japanse shiitake in schijfjes, niet die dikke Chinese die in z'n geheel verkocht worden en trouwens ook iets anders heten.
Olijfolie, platgedrukte stelen van kastanjechampignons, sjalot, knof, wat lombok...
Laurier, vers gemalen korianderzaad, wat gebroken piment...
Schijfjes hoeden paddo's...
Weekwater paddo's, droge Noilly Prat (geeft in deze combi een erg mooie ietsje zoete smaak die perfect bij die paddo's past)...
Ovenschoteltje, uitgerold (op bloem) bladerdeeg erin, ietsje bruinen in de oven, paddo-spul, tweede bladerdeeg, ietsje bruinen..., inkwasten met eigeel, ietsje bruinen, rookkaasplakjes erop, gratineren.
Enorm lekker, al zeg ik het zelf.



Kijk, dat is, of beter was, mijn mooie kleine vierkante ovenschaaltje. Nou ja, de anti-aanbak begon wel weg te slijten. Maar goed. Met dit restant ging het naar de buurvrouw. Van wie dat bakje NB afkomstig was ("Ik heb geen oven meer en dit is metaal dus dat kan je niet in de magnetron zetten dus neem jij het maar mee"). Overigens kon je het prima in de magnetron zetten, dat kan met bepaalde soorten gietijzer. Maar goed. Die buurvrouw zette het, ff niet nadenkend, op het gas. Een knal! Wats! Hele handel in scherven en alles onder de rookkaas en de paddo's...

Recept
Kalfsoesters met Marsala, Saltimbocca alla Marsala
Bak kalfsoesters kort aan twee kanten bruin in hete boter.
Giet wat vet uit de pan en giet er een flinke scheut Marsala in en laat die inkoken, terwijl je de oesters nog een enkele keer draait. Van Italianen mag je het niet zeggen, maar met Malaga is het lekkerder.
Serveer met de ingekookte Marsala erover, en zout en peper.

Er bestaat ook een soort cordon bleu variant, van varkensvlees (wat normaliter niet zo hoort), waarbij verse salieblaadjes worden meegebakken.

Raar hoor. Als je een Google doet op saltimbocca + marsala en je gaat naar Afbeeldingen, dan krijg je allemaal Japanners te zien...



Verse pasta (40 soorten!) op de markt in Luxemburg stad.

Zag 28 weeks later. Voor een Asperger een volkomen onbegrijpelijk verhaal. Maar het vreemde is dat je later wel denkt "Dit wordt steeds ongeloofwaardiger", dat weer wel...
En zwakt enorm af op het laatst...

Steeds als ik mijn forsche maandelijkse vergoeding ontvang, dan bestel ik een aflevering van de historie van de F I. Kreeg vandaag van Bol 2008. Hamilton. Wordt weer een prettig weerzien.

Noteerde gisteren dat ik aan iemand, vergeten zie, tubes van Janis Joplin schuldig was. Hopelijk vind ik wat, good Gosh...

Mercedes Benz is niet te vinden, althans geen live stream. Muziek hier. Van wie was dat nou ook weer favoriete muziek? O ja, van Sarah Betsky...
Bobby McGee. Godverdomme, zie de nep hier! Muziek only maar zonder nep hier.

Maar goed, geen tubes van Joplin dus. Jammer.

U hep geluk dat het laat is, en ik nog moet koken. Want anders had het hier bol gestaan van Riemann hypotheses, Pi kwadraat gedeeld door 6, Fibonacci nummers en de Stelling van Fermat. De Grote zowel als de Kleine. U bent dus gewaarschuwd.

Kook lekker en eerlijk en met inzet (met spekjes!), of u wordt mathematisch weggeblazen, geëclipseerd, geëlimineerd, geweckt, opgezouten.

PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF weg!!!!!!!!!!!!!!!!!

Mijn Franse server

doet weer eens moeilijk (mijn blog zit op de Franse Blogspot omdat ("omdat") ik er op een gegeven moment steeds vanuit Frankrijk op schreef. Nu ik er al -langer tijd dan de Franse tijd- vanuit Nederland op schrijf gebeurt er echter niks).

Alleen dit korte stukje kostte een kwartier upload tijd, schreef ik bij een tweede poging. Als het dan weer zolang duurt, dan vrees ik dat het "morgen beter" wordt...

Szechuan buttons,

nooit van gehoord. Acmella oleracea. Hier (alle links hier in een nieuw venster). Dank S.! Zie de leverancier hier (niet dat het product te vinden is, dat niet). Uhh, als je op die Gezonde apotheker kijkt is 't Chinees, als je daar op die link klikt is 't Zuid Amerikaans en hier is 't Afrikaans. Maar het is Brazilië, zie hier. Familie van de Aster.



Kocht een nieuwe camera, dezelfde als ik heb maar nu redelijk wat goedkoper en een stuk beter. Sony DSC-HX1. En omdat dezelfde: geen tot vlekken in het aangezicht, een jeukende hoofdhuid en een beslagen tong leidend handleiding-moeten-doornemen.

Geloof het of geloof het niet. Verdomd, het is waar.
Kocht bij de HEMA een pakje met drie zakdoeken. Twee zwarte en een witte. Gooide ze ongezien in de wasmachine; net als theedoeken moet je ze meteen een keer wassen vóór gebruik ivm de vocht opname. Haalde ze vandaag van de drooglijn. Zie wat wits op een van die zwarte zakdoeken. Ik denk Zeker weer een notitievelletje in de wasmachine geraakt... Wat blijkt? Daar is een gaatje in gestopt! Met wit garen!! Verdomd hoe is 't mogelijk... Wie 't niet gelooft mag die zakdoek hier komen bekijken. En zolang ik die nieuwe camera niet heb ga ik ook geen macro foto's maken.



Gisteren.
Zuurkoolstamp met spekjes en rookworst.
Rookspekjes langzaam en goed uitbakken.
Op het laatst sjalot, knof en lombok meebakken.
Karwij, laurier, gespleten jeneverbessen erbij en vrij snel daarna de zuurkool. Met twee vorken uit mekaar trekken, omscheppen etc.
Flink witte wijn, zoet paprikapoeder en ietsje paddoblokje.
Minstens twee uur sudderen met een zware deksel.
Vastkokende aardappelen koken met wat paddoblokje in het water, puree, boter erop laten smelten, + melk, witte peper en nootmuskaat.
Stamp maken met de zuurkool.
Ovenschotel, in de lengte gehalveerde rookworst (HEMA) erin drukken, inkwasten met gesmolten boter, paneermeel.
Oven
Uiterst jammie...



Recept
Kalfsnier met sherry, riñones al jerez, een beroemd Spaans gerecht [rienjOOnes al cheerÈs]
Ontvlies de nier of nieren en maak ze goed schoon.
Leg ze een half uur in water met citroensap.
Giet af, spoel goed af en dep droog. Snij de nier in plakken (dwars op de platte kant).
Was als nodig (liefst kastanje)champignons en snij in plakjes.
Bak de champignons in een mengsel van olijfolie en boter, met geplette knoflook en gekruid met zout, peper, laurier en tijm, en blijf op half-hoog vuur roeren tot alle vocht wat uit de champignons komt is verdampt.
Voeg bloem toe en maak er met kalfsbouillon een saus van; laat op laag vuur staan.
Bak de nier in boter (Spanje: olijfolie) en kruid met peper en zout.
Haal de nier uit de pan, doe een scheut droge sherry in de pan en roer de aanbaksels los.
Voeg de nier en de sherry toe aan de pan met de champignonsaus.
Werk er fijngeknipte platte peterselie door, en laat nog twee minuten op half-hoog vuur staan.



Ongelofelijk, wat een gore foto's als je een Google doet op rinones + jerez en dan naar Afbeeldingen...

Wat een gezeik is dat toch, Windows. Oude herstelpunten verwijderen > "U kunt geen oude herspelpunten verwijderen! Wilt u toch doorgaan?"

Zag The passion of the Christ. Voor de eerste keer. Mooi. Ook de titel, The Christ. Net als The Buddha. Vaag verhaal, daar niet van, maar langzaam maar zeker... Geluid stond op Roemeens, maar goed. (Romaanse taal maar wel een vreemde. Suffiserend, ik weet niet wat de Nederlandse term is. Google en kom bij mij uit voor een uitleg. Teatrul = theater-het. As u begrijp wat ik bedoel. Karel van het Reve vond het daarom een on-serieuze taal.)



Zie ook hier.

Cultuur nu, oei!
Ikonen hier.
Robbie Cornelissen hier.
Gabriel Lester hier. Trap niet op de pindakaasvloer! Uhh, ik vind dat enorm gelul, maar als ík het zou hebben uitgevonden, en ook nog forsch verkocht, kijk, dat is wat anders...
Foto is Kunst hier.

Zo kan ie wel weer...

Doei!

Skrei

hier (alle links hier in een nieuw venster) en hier.
Deed me denken aan die erg naar jodium smakende niet-migrerende kabeljauw die die vent af en toe voor me meebracht uit Noorwegen. Maar ja, die vent kan/mag niet meer autorijden, heb vliegangst ook nog, dus dat vissen in Noorwegen, dat is finito.
Uhh, die 1e link, dat is te laat, dat weet ik, maar je hep de gegevens, wil je zelf de mailings ontvangen.



Gisteren
Quorn, gandules/chicken peas, paprika
Zuid Amerikaans moest het worden ("Quorn Zuid Amerikaans!"), dus komijn en chili's.
Die bonen uitlekken, als ze uit blik komen en dat zal wel.
Frituur Quorn. Kort. Net als tofu, maar dat vertelde ik al, "lekt het weg" als je te lang frituurd. Uhh, het wordt niet bruiner, maar wel kleiner.
Olijfolie, sjalot, knof, lombok...
Flink fijngewreven komijn, wat vers gemalen korianderzaad, ietsje geplette piment.
Wat witte wijn en iets medium sherry..., proef.
Paprika-stukjes...
Die bonen, ff, en serveren met de in de magnetron opgewarmde stukjes Quorn. Omdat het knapperige korstje ervan (gefrituurd) direct weg is als je ze in saus dumpt.
Serveer met fruitjes erover.



Recept
Kalfsmedaillons "omgekeerd"
Waar je weinig meer van hoort, dat is van gekookt vlees.
Kook kleine kalfsmedaillons in een pan met zo weinig mogelijk zeer hete bouillon snel gaar.
Serveer met mayonaise, gemengd met citroensap en tonijn uit blik (op water).
Dit is een warme versie van Vitello Tonnato.

Ik lees heel graag Sue Townsend. Hier. En zag in ene dat er een nieuw -voor mij althans- boek uit is, Queen Camilla. Begon er gisterenavond in. Mwahh, voorlopig...

Zag Rear window, Hitchcock. Begint nogal "moeilijk" en daarna blijft het onduidelijk waarover het gaat. Dat moet je blijkbaar raden. Soort film waarvan ik als Asperger niks van begrijp. Maar later, toen het eindelijk spannend werd, toen begon ik wat te begrijpen. Niet dat ik me nog herinner wat, dat niet...



Zuurkool vanavond wordt enorm lekker.

Vanavond

die "gandules", beter bekent als pigeon pea, met Quorn en paprika. Het komt uit Azië oorspronkelijk. Bonen zijn Euraziatische planten) maar erg populair en erg goed groeiend in Midden en Zuid Amerika. (Die pigeon peas zijn nationaal volksvoedsel in Puerto Rico, als een soort BB met R, arroz de gandules.) Ik wilde wat Zuid Amerikaans ermee maken. Nog geen idee wat, maar ik ga de Quorn frituren.
Pigeon peas hier (alle links hier in een nieuw venster) en hieronder. Duidelijk geen erwt maar een tuinboon familielid, alhoewel de tuinboon en deze elk in een aparte subfamilie zitten (de tuinboon is een Wikke). Maar goed. Komt oorspronkelijk uit India dus we noemen het India'se tuinboon. Zo. Je hebt groene en bruine, op mijn blik stond groene, en er zaten bruine in. Draaide het blik open, waar rook het naar? U raadt het al. En nogal sterk ook nog.
Ze zijn trouwens veel kleiner dan je denkt; formaat doperwt.



Bekend Afrikaans recept heet in het Swahili Mbaazi wa Nazi(!), India'se tuinbonen met cocos. Vond ook Amerikaanse stew met pompoen of met rund. Vond ook een recept met pindasaus, van onbekende herkomst. Daarnaast is 90%+ van de Amerikaanse recepten dat ene met rijst. Ik zie wel...

Morgen zuurkool rookspek puree (zuurkoolstamp), overmorgen rijstvellen, loepmia's zeg maar, met rookkaas erin en champignons.

Mail van L. Kan me het heel erg goed voorstellen (kijk nooit TV).
Zie ik die Kader Abdolah, moet ik altijd denken aan, zeker, een jaar of 12 geleden. Hij gaf toen een lezing hier bij ons en sprak net zo hakkelend Nederlands als wat hij nu produceert. Ik verdenk hem van gekoketteer met deze "handicap". Het zogenaamde Ronnie-Tober- of Barrie-Stevens effect: gecultiveer van gebrekkig de taal sprekend.
Enfin, Abdolah was hier, dronk een paar Trappist en ik gaf hem mijn "Verzamelde gedichten van Guido Gezelle". Ik zei hem, dat ik er eigenlijk aan gehecht was, maar dat ik het hem gunde om de "bloemrijkheid" van onze taal te leren kennen. Hij pakte het boek aan, zei niets en ging naar huis. Een van de andere gasten, die zich druk maakte over de vrij lompe reactie van Abdolah en die tevens langdurig in het Midden Oosten had gewerkt, zei: "Daar komt hij nog op terug, daar krijg je later nog wat van te horen". Mooi niet dus en ik vind hem steeds onsympathieker Groeten, L



Kocht een zoute haring (van een goeie tent). Die begint nu echt minder te worden, daar moet nu echt wel ui bij...

Las in Hollands Maandblad (oude jaargang) Amalrik over de schilder Anatoly Zverev. Nooit van gehoord. Hier en hier.

Hierboven waterkastanje die ik kocht bij de Chinese toko omdat de Indische (veel minder ver lopen) alleen literblikken heft. Erg lekker. Geen smaak maar gebruikt om het krokant-effect.

Links, guttegut...
China foto's hier.
Amsterdam foto's hier.
Jan Steen hier.

Hieronder rode rijstazijn. Gemaakt met die eerder genoemde gefermenteerde rode rijst (met rode rijst bedoel ik niet die roodbruine gezonde winkel soort zilvervliesrijst, welke soort je overigens perfect gebruiken kan om met kinderen rijst te kweken. Heel vochtig!).



Recept. Eindelijk.
Kalfskotelet, Normandisch
Maak kastanjechampignons schoon, snijd ze in dunne plakjes en laat die in een brede pan op laag vuur met een plaatje eronder drogen; schep regelmatig om en haal van het vuur als ingedroogd.
Laat in een andere pan op midden-hoog vuur olijfolie met wat boter erbij warm worden.
Stoof ze hierin gaar, regelmatig draaiend; de koteletten worden dus niet bruin gebakken en het bakvet mag niet kleuren. Bak de koteletten niet te lang omdat ze dan taai worden.
Giet een scheut Calvados over de koteletten (niet flamberen), roer de aanbaksels los en laat een minuut staan; draai het vlees halverwege. Het vuur blijft aan!
Voeg de champignons toe, crème fraiche, zout en versgemalen peper.
Roer om, keer het vlees en laat nog 10 minuten staan; draai het vlees na vijf minuten.
Serveer met gekookte aardappelen, bestrooid met gehakte platte peterselie.



Zag Brutti, Sporchi e Cattivi, lelijk, vuil en vies, van Ettore Scola. Was me aangekomdigd als eetfilm, maar liever niet dan dus. Zeer onderhoudende film ondanks dat er geen enkele verhaallijn in te ontdekken is, een prestatie op zich. Er worden suggesties geschapen zonder dat actie volgt. Uhh, je zal trouwens maar in dat huis wonen, Jezus Gristus... Het enige eetfilmige eraan was een fantastisch deel met een bonen doppende vrouw onder zo'n kapsalon ding op je kop, hoe heet dat. O ja, droogkap. Beroemde droogkapscène in Mississippi burning...

Brak m'n kop vanmorgen, wandelend, en Mersenne priemgetallen vergelijkend met Fermat priemgetallen. Een priemgetal is alleen deelbaar door zichzelf en door 1 ("niet deelbaar door een kleiner getal" zegt de volksmond. 3, 5, 7, 11, 13... Over 1 en 2 praten we even niet). Een Mersenne priem is priem en tevens een macht van 2 -1. Macht van 2: 4, 8, 16, 32... Macht van 2 -1: 3, 7, 15 (geen priem want deelbaar door 3 en 5!), 31. En een Fermat priem is priem en tevens een macht van 2 +1. 3 (2 +1), 5 (4 +1), 17 en de volgende is pas 257.
Wat ik bedoel is: wat maakt een bepaalde priem tegelijkertijd Mersenne en Fermat?

Laat maar. Uhh, wat is het interessante? Van priemgetallen dat ze wiskundige eigenschappen hebben, maar toch niet in een formule te vangen zijn, wat exclusief is in de wiskunde. Seekuu: dat is het extra interessante van Mersenne en Fermat priems.



De Spiraal van Ulam. Hier.

Kreeg een mailtje "Eigenschappen van priemgetallen?"
Uhh, die zijn er veel, van simpel (een priem-tweeling zoals 5-7 ligt een product 6 verwijderd van een volgende, bv. 17-19; 17-5 = 12 = 2 x 6) tot ingewikkelde (een kop-kont getal, 3443 of 63736) kan allen priem zijn als het uit een oneven aantal cijfers bestaat , muv 11).

Frituurde net die Quorn, om het maar eens even over wat anders te hebben. Kwa smaak krijg je ietsje een tempeh effect. Erg erg lekker en erg erg fijn. En het heeft weinig met tofu te maken maar friturend krijg je hetzelfde effect als met tofu: dóór-frituren = volume verliezen. Hoge temp, heel kort, dat is de wet hier en nu. Zo. Wat dat betreft is koken een exacter wetenschap dan priem mathematica...

Leerde trouwens werken met Adobe AIR. Animaties die je op je bureaublad, dus buiten de browser kunt laten draaien. Maakte in 15 minuten een -simpele maar toch- browser! Publiceren ervan, dat moet gezegd worden, kost ook 15 minuten. Maar toch. Een zelfgemaakte browser in een half uur...
Maakte het vanuit Flash. Moet nog uitvinden hoe je het kan doen ("het"!) vanuit andere Adobe toepassingen. Adobe AIR hier (zit weer eens uiterst ingewikkeld immekaar).



Morgen over pi kwadraat gedeeld door zes, Gauss en ook de Riemann hypothese.

Ter compensatie nog een recept.
Kalfskoteletten met ansjovis en kappertjes
Uhh, heeft uw slager geen kalfskoteleten? Nou, dan heeft uw slager u niet meer als klant... Het idee... Denk alleen al aan Cotelette Suisse, de sjieke vorm van de ordinaire cordon bleu.
Bak fijngesneden niet te dun gesneden gekookte ham een klein minuutje in wat boter op halfhoog vuur, en voeg dan kleingesneden ansjovisfilets toe (ontzout in melk); laat even doorwarmen, en voeg dan goed uitgelekte kappertjes toe.
Laat weer doorwarmen, haal van het vuur en stamp de massa fijn.
Werk wat peper en zout door bloem en wrijf daarmee de koteletten in.
Bak ze snel bruin aan twee kanten in goed hete olijfolie.
Draai het vuur lager en laat ze garen, af en toe kerend.
Leg ze op een warme schotel en bedek ze met aluminiumfolie.
Giet het vet uit de braadpan, zet op hoog vuur en flambeer met cognac.
Voeg droge witte wijn toe, schraap aanbaksels los en kook snel in.
Doe het ham-mengsel erbij, roer om en werk er van het vuur af room door en gehakte platte peterselie.
Serveer met de koteletten. Dan dus.



Ludisia, mijn eerste terrestrische (op de grond groeiende, itt de andere = epiphytische = in / op bomen groeiende) orchidee.

O jee, vrijdag. Gedicht...
Vond in ene in de bundel Dichters in de Prinsentuin 2008 een opdracht aan mij... Dat heeft iemand ander er voor mij laten inzetten. A] ik ben nog nooit, en zo houden we het ook, op een Poëzie-avond of -manifestatie geweest, B] ik heb nog nimmer van de desbetreffende poëte gehoord, Dien de Boer. C] Vind ik haar poëzie, nou ja, niet mijn soort.

dag dag (wat mij ogenblikkelijk deed denken aan Karel van het Reve's "homosexuele dichters die geen hoofdletters gebruiken")

rolt ie niet op ons toe
als de tong van de wind over bladeren
de dag

over de wegen met het vrachtverkeer
start wordt aangeklikt
door deuren en ramen begint hij te spreken

En zo gaat het nog heel lang door.



Dichters in de Prinsentuin

Geen hoofdletters gebruiken is geen enkel probleem als je echt goed bent.

bie langs
Saul van Messel
15-2-1944

doe leste train
dij mie bie
winschoot langs
noar schanze
ridt

lag onder
dizze zulde
locht
mien jongestied

dag dode pabbe
doe ligst
hail dicht bie

woarhen
goan wie



Saul van Messel / Jaap Meijer. Vader van Ischa.

Maar goed. Ik lever kritiek.
Leveren jullie nu ook eens kritiek.

Dorp

Wakker geworden,
vandaag niet door het kind maar
door geratel en geknal in de verte;
knallen en feesten, dat kunnen ze hier.
Ik zeg
Wat nou weer voor feest?
Ze doet haar ogen open
en weer dicht,
haar bovenste mondhoek krult, ze draait zich om,
duwt haar warme lijf tegen het mijne
en zegt
Die Laden haben sicher wieder zu.

(Onze dialogen zijn drietalig;
het eerste wat ze tegen me zei was
Nein, für mich keine Fritten;
Mein Vater hatte fünfzehn Jahren
ein frietkot.
Tegen het kind spreekt ze enkel Vlaams.)

Hoe dan ook,
Afspraak is afspraak,
Je zei
Er muss nach Aussen.
De bakker is altijd open
En wijn kopen we in de kroeg.

Niet veel later lopen we
drie mooie kilometers door de bergen, Lowieke
in mijn armen,
we plukken melkzwam.

Vlak voor het laatste en erg steile stuk,
Carrer Calvari,
een bron, een bank en een uitzicht van
zeg maar gerust
Kalenderachtige schoonheid:
bergen, dorpjes, een wit kerkje tegen de blauwe zee
en die vol witte zeiltjes.

Juist als we aankomen op het dorpsplein,
hijgend en zwetend,
komt de processie uit een zijstraat.
Langzaam.
Heel erg langzaam.

Voorop zes verklede meiden,
dan acht priesters,
(de dochter van de slager zegt
De priesters elk jaar ouder,
De meiden jonger),
dan tien notabelen,
dan Sint Rafaël, want die was het, onder een baldakijn,
en daarachter de muziek.
Uiterst langzaam spelend.
En treurig.
En vals.

Ik denk
Mijn Dorp.
Lowieke zet
Grote Ogen.
Zij zegt
Mexikanische Beerdigungsmusik.

Later, in de dorpskroeg,
tussen met veel lawaai domino spelende bejaarden,
vreemd volk aan de tap, vrouwen ook nog,
gaat Lowieke, Wittekop, in het rond.
Ik zeg
Kus hem niet mevrouw,
Het is een Moor,
een ongedoopte.

Buiten staan de glazen klaar,
daarom kon er geen taxi komen,
en trouwens
de muziek komt er al aan.
Minder langzaam,
minder treurig,
minder vals.

Zij zegt
Wir gehen.
Ik betaal nog geen tien gulden voor
de meegenomen wijn,
vijf grote glazen wijn,
een portie bloedpudding voor Lowieke,
een portie zout lupinezaad voor haar,
een portie pikante pens voor mijzelf en
we aten minstens een half brood.

De bakker was open,
de winkel dicht.
De meegenomen zoute pepers,
ik mag ze niet betalen,
de kroegbaas zegt
Volgende keer,
ik zeg
Voor bij de bonen vanavond,
brengen de eigenaresse van
Levensmiddelen En Koloniale Waren Het Paradijs,
drie vierkante meter dozen en kratten,
in verlegenheid.
Ze zegt
Ik had u moeten vertellen
Dat het feest zou zijn.
Zal ik de winkel even voor u openmaken?
Nee dank u wel mevrouw;
het rolluik alleen al kost tien minuten.

Terug bij de bron
tussen overvolle sinaasappelbomen
zeg ik
Mijn oma zei altijd
China´s appelen



Hier was dat allemaal, naar hier toe klimmend. La Nucia.

Frans,

daar had ik het over, met iemand, vanavond. Frans Tooten. Vroeger toen ik in de buurt van Tilburg woonde een vaste klant van café Weemoed, net als ik. Op ene weggevaagd. Hij leefde van schrijfwerk voor Mijn Geheim. Schitterend. Allemaal toestanden-verhalen van scheidingen en van chirurgen die het gaan houden met een verpleegster en waarin dan de mensen namen hadden van de vaste klanten van Weemoed... Schitterend figuur, Tilburger BNner.



Hieronder foto's die ik jaren geleden vond op de door Frans gemaakte website van de Universiteit Tilburg, afdeling Eros en Thanatos. Onbewerkt en erg klein; het web was toen nog traag. Uhh, ik bedoel: die foto's, dat is allemaal Frans dus.













Back to basics nu. Koken. Gisteren. Curry ei bakbanaan taugé kokos.
Kook eieren, uit, schrikken, pellen.
Frituur schijfjes bakbanaan, uit, koelen.
Palmolie (niet de instructies van "opwarmen" volgen, maar met een klein lang lepeltje uit de fles scheppen, eventueel later de -plastic- fles onthoofden.



Gemberwortel, sjalot, knof, lombok.
Groene curry pasta, ff..., flink kokosmelk; moet vrij goed vloeibaar zijn.
Proef. Komijn erbij?
Bakbanaan erin opwarmen, ff..., ei en taugé idem.
Serveer met pikante mango chuthey en met seroendeng.



Mijn camera (vijf jaar oud of zo en enorm veel gebruikt) heeft denk ik zowat zijn einde gehaald; niks doet het meer goed, niks flitser, scherp stellen... Nieuwe. Tsja. Nou ja, de zaak betaalt...

Donderdag, dus ongepubliceerd recept.
Sang (Catalaans), blood pudding (Engels, en hier is niet de moderne betekenis bloedworst bedoeld)
Een scheut olijfolie in een pan met dikke bodem.
Fruit er heel fijn gesneden ui en knof in.
Voeg op laag vuur zeer vers bloed toe, liefst varkens, eventueel kip, en laat zachtjes koken met wat majoraan en wat peper.
Het bloed wordt dik.
Afgekoeld kan je het in blokjes snijden. Of eet nog warm, met rijst.

Zocht een foto van sang. Niet te vinden. Vond wel(?) Mexicaans doden-brood. Dat is natuurlijk voor dat doden-feest, als ze met die schedelmaskers rondlopen. Allerzielen. Hier (alle links hier in een nieuw venster). (Höhner diatonische knoppen harmonica! Polka in feite! En die bas, dat is een "Bajo [bÀchoo] sexto"...)



Hij zingt "Ga niet weg Maria!"...

Uit dit soort muziek, mariachi, is de narco corrido (drugs runner, maar runner bedoeld als "wijsje") ontstaan. Hier.
Uhh, de muziek in eerste instantie, maar tegenwoordig ook met de beelden van de drugsoorlog. Zie ook hier. En hier. En een hele mooie hier.

Klassieke mariachi
hier.

Vergat natuurlijk

te becommentariëren dat die Chen pi saus van gisteren natuurlijk de Chinese versie is van Canard à l'orange... Later nadenkend en me de geur herinnerend en aan het potje ruikend bedacht ik dat er ook wel Szechuan peper in zat, ook een citrusvrucht trouwens. En ja hoor, als je de flauwekul recepten met sinaasappelsap overslaat vind je bv. dit (alle links hier in een nieuw venster). Met "beef", maar goed.



Beef Chen pi

Moest trouwens aan Professor Pi denken en zo aan het getal Pi en zo aan mijn mislukte poging om in Flash een cirkel zich te laten transformeren in een vierkant met hetzelfde oppervlak, de zogenaamde Kwadratuur van de cirkel. Hier. Maar dat lukt dus niet, althans niet perfect, omdat je bij de berekening van het oppervlak van die cirkel dus Pi nodig hebt, en dat heeft een oneindig aantal cijfers achter de komma. Pi, of beter π:
3,1415926535897932384626433832795.........................

Uhh, laat ik wat duidelijker zijn. Je kan in Flash een cirkel tekenen, het oppervlak berekenen en dan die cirkel vervormen tot vierkant met hetzelfde oppervlak, maar dat is theorie. Je kan niet een cirkel én een vierkant maken met hetzelfde oppervlak en dan Flash zeggen "Vervorm A tot B".



Professor Pi

Ff wat hards. Iemand schreef me, ik meldde dat al, dat Klinkhamer zo'n groot schrijver is. Kocht via boekwinkeltjes.nl De hotelrat. Leidsch Dagblad: "De gelijkenis met het werk van Céline is treffend". NRC: "Ik geloof niet dat er veel boeken in het Nederlands verschenen zijn die Gehoorzaam als een hond [een ander boek dus] kunnen evenaren in provocatieve razernij, smeerlapperij en obsceniteit". UN, weer over die hond: "...het is zo authentiek als de hel". Nou ja, misschien heb ik van zijn twee boeken het verkeerde gekozen, maar die hotelrat is drie keer niks.
"De nu [??] hoogzwangere vrouw kreeg bij het verdelen van het vlees niets meer. Zwijgend en met ogen waarin de honger flikkerde [wow], kauwden de mannen op het taaie vlees [gelul; dat soort volk heeft geen kiezen], zonder acht te slaan op de smeekbeden van de vrouw. Verzwakt door honger, duldden zij haar omdat ze warmte gaf [foute constructie met dat "verzwakt"] als ze dicht opeengedrongen [fout woord] sliepen."
Wat een shit...



Gerookte knof, Super d B, mirakelserwijze. Foto niet scherp, maar ja...

Links over duurzaamheid
Bouwen met restmaterialen en afval hier.
Duurzaamheid is... hier.
Verder Karen Vlieger hier.

Radionieuws gisteren. Boekenbal. "honderden schrijvers". Huhh??

Zag Ettore Scola, C'eravamo Tanto Amati. "Wij waren zó verliefd"? Maar goed, niet slecht, maar meer een soort "Franse film" (Gerard Reve!). Hoe ik daar op kwam? Simpel. Wilde ("eetfilm"? dat werd me verteld) Brutti, sporchi e cattivi zien en die stonden op dezelfde bieb disk.



Dendrobium

Kocht bij AH Morbier, heel fraai Frans kaasje. Search the blog. Het lijkt dat er een blauwschimmel-laagje in zit, maar dat is as. Je maakt kaas van de ochtend melk, as erover tegen uitdrogen, kaas van de middag melk erover. Dus als het echte is (nauwelijks te krijgen) hebben die twee lagen een verschillende kleur en vetgehalte.
Ik kijk, als ik een kaasje moet kopen en ik ga niet naar Groningen (Van der Ley!), bij AH altijd naar wat afgeprijsd is. Logisch. Dat is goedkopen én beter gerijpt, toch?! Zo vond ik die Morbier. Hier.



Skrei hier.

En nou ga ik ete en naar me nes...

Korte post, want

om 16.00 was ik klaar met m'n werk en had in ene zin om naar Stad te gaan. Opgesprongen en weggerend want trein = 16.13.

Eerst even over trein gesproken. Daar hadden we het laatst over, over die korting en zo. Kijk, ik vond het al zo vreemd dat (volgende vakantietje) Bordeaux en ook Straatsburg zo duur waren. Op NS Hispeed. Maar in ene realiseer ik me dat die natuurlijk rekening houden met Rail + geldt niet in Frankrijk maar geen rekening houden met (bij tijdig boeken) 60+ is in Frankrijk ook 25% korting. En ja hoor. Op tgv-europe.nl vul je 60+ in én Rail +. NS komt op (bepaalde data) 159,- en SNCF op (zelfde data) 136. Moet nog wel aan achter het verschil Rail + en Kortingskaart. U hoort van mij.



Dit is Chen-pi, gedroogde schil van Citrus reticulata pericarpium, mandarijn, liefst groene schil er af genomen en gedroogd (deze foto). Hoe ik daar op kom? At vanavond bij die Chinees-van-altijd Peking eend met chen-pi saus. Erg lekkere sinaasappelsmaak maar wel dat je denkt "hier is meer aan de hand". Erg erg lekker. Veelsteveel vlees natuurlijk, maar dat is altijd, dat weet je van te voren.

Was ook bij de Chinese toko, "Weuro", Nieuwe Ebbingestraat, de man die zich bij mij onsterfelijk heeft gemaakt met "Wat is het verschil tussen die grijze en die rode?" -"Kleulstof meneel". Rode rijstazijn want dat miste ik nog, waterkastanje (de Indische toko heeft alleen literblikken) en kung po saus want daar was ik doorheen.

O ja, trouwens. Ik gebruikte laatst hier ergens gedroogde mandarijneschil, in en of andere saus; heerlijk, weet niet meer wat, search the blog op mandarijn, en in Frankrijk, daarvoor droogde ik ze, gebruik je het in vissoep.

Mooie link! Hier (alle links hier in een nieuw venster).



De Heilige Roosje van Lima. Hoe en waar ik d'r tegenkwam, geen idee.

Volgens mij kijkt die trouwens bij Iemand onder ze rokke...

Ze is overigens wel de Patrones van de Amerika's. Fraaie hagiografie hier.

Lima betekent slijpsteen. Want daar haalden de Spanjaarden het.

Zo kan ie wel weer...

Alweer een Luxemburg foto,

gebruikt bij het uitleggen hoe je in Flash bitmaps (foto's zeg maar) kunt bewerken.
De vallei van de Pétrusse, midden in de stad. Is een riviertje neem ik aan, alhoewel er niks te zien is.
Rechts zie je huizen, daarboven bomen en achter die boomtoppen loopt de stad verder. Daar is de stationswijk waar ik zat. Twee grote viaducten over die vallei, 10 minuten lopen naar centrum. Deze foto is genomen vanaf het oostelijke viaduct, dus dat andere zie je niet. De oude benedenstad, Grund, ligt achter die berg met dat witte pand erop.



Gisteren spaghetti alle vongole, spaghetti met venusschelpjes. Maar volgens mij is het, gezien het formaat, eerder iets als strandgapertjes of nonnetjes. Maar goed, het was weer enorm lekker.
Normaliter bak je de spaghetti op, continue omscheppend, met die levende gesloten schelpjes erin, en die gaan dan open en scheiden hun vloeistofjes af. Maar zoals ik gisteren al schreef, de smaak van beestjes + vocht was perfect.
In dit geval beginnen we met vongole uit te laten lekken en vocht te bewaren.



Kook spaghetti (ik had linguine, platte spaghetti), giet af, spoel koud (in mijn geval; anders kan ik niet koken en werken tegelijkertijd) en hussel er wat olie door.
Olijfolie, sjalot, knof, forsch platte peterselie (AH), althans de grofgehakte blaadjes dan.
Wat witte wijn en wat van het vocht, wat inkoken, proeven, meer?
Sla aanmaken (ik had eikeblad) met hazelnootolie en witte balsamico (condimento balsamico bianco).
Linguine in de saus opwarmen, daarna de vongole.



Vanavond geen idee want ik ga bij vrienden koken en die weten dat ze niks moeten inkopen want als ik daar de koeling en de kastjes opentrek kan ik wel voor 'n week koken. Met het kroost en de buren derbij...

Zag gisteren Apocalypto. Het grote middenstuk is heel aardig, het begin is traag en het einde flauwekul.
Zag ook, nou ja, begon er welgemoed aan, Pulp fiction. What a shit...
Herzag, eergisteren of zo, Poltergeist. Blijft een goeie film.

Mijn werk af en toe onderbrekend speel ik (Windows 7) Mahjong. Vandaag 27e keer Spin. Eindelijk een keer gewonnen!



Dit is die Ardenner ham uit Namen, ham van de Sûre, een Ardennen riviertje. Had ik dat niet al gepost? Herinner me vaag een opmerking over "vreemd uitgesneden". Super lekker en helemaal niet duur, dat wel...

Recept
Kabeljauw-tong
Een stuk of acht tongen per persoon. Wassen, iets drogen.
Door bloem met daarin zout en peper halen.
In reuzel omscheppend sauteren tot goudbruin.
Kabeljauw-wangetjes, Baskisch (kieuwspier)
Bak in olijfolie ui en knoflook.
Wangetjes erbij, even snel rondom aanbakken, visbouillon erbij, citroensap en peterselie.
Laat roerend inkoken op niet te hoog vuur.
Idem in groene saus
Olie, ui, knoflook en stukjes groene peper op pekel (bij de Turk of
zelf maken; search the blog, ook op guindillas).
Even roerend laten garen.
De wangetjes erbij en vijf minuten, regelmatig roerend aanbakken.
Paneermeel erbij, zeer forsch fijngeknipte platte peterselie, witte wijn, peper en zout.
Aan de kook laten komen en vijf minuten zachtjes door laten koken.



Kabeljauw-"wangetjes", typisch Baskisch, Kokotxas [kookÒtsjas].
Vroeger, ik spreek nu van lang geleden, zo lang geleden dat je nauwelijks nog een visboer in Nederland kunt vinden die weet wat ik bedoel, was het ook veel gebruikt in Nederland. Kibbeling! Dat hoort met "wangetjes"...
Op foodlog.nl kreeg ik ooit ruzie met allerlei enorme schapekoppen, toen ik dat vermeldde. Niet moeilijk om daar ruzie te krijgen trouwens. Zijn allemaal van die milieutypes met spuitersogen. Een kwaakhoofd brult wat, je legt uit dat het klets is en hij begint nog harder te brullen.

Er schuilen daar trouwens ook enkele van die zeer oude dames die eeuwen geleden in NRC de kookrubriek schreven. "Toen ik laatst in Tunis met Mohammed op een terras zat, over de zee, met daarin kleine zeilbootjes, en de maan en de sterren gereflecteerd, uitkijkend, vertelde hij mij hoe zijn moeder vroeger awahoeloehoele bakte als zijn vader zijn eerste suikerriet had geoogst..." Je ziet ze kwijlen...

Lullen wow, koken nop of overschrijven.



Luister nu naar de 1712 Overture. Ieder eerlijk mens die wel eens met genoegen de Ouverture 1812 beluistert zou eerst eens de 1712 Overture moeten beluisteren, om attent gemaakt te worden op het aan primitieve gevoelens rakende karakter van Tsjaikovski, of hoe schrijf je dat.
Hier (alle links hier in een nieuw venster)! Nou ja, de muziek dan, en redelijk acceptabele beelden ernaast.
Schleptet hier.
Figaro hier.
Serenade for three hier en het verwante Variations hier. Geniaal. De muziek én de enscenering ervan. Ik bedoel: beide is bedoeld geschreven. Ik bedoel: bij het schrijven is én aan de muziek én -goed- aan de enscenering gedacht.
Itzhak Perlman en P D Q Bach (Peter Schickele) hier.

O, de muziek van Sesam straat is ook van hem. En serieus werk hier. Schickele is die dikke rechts.

Interview hier.