zondag 13 februari 2011

Vandaag, maar dat


schreef ik denk ik al, velderwten (jonge capsijnders op z'n Utrechts), Camembert en artisjokharten.

Utrechts maar dan wat geciviliseerd hier (alle links hier in een nieuw venster).
(Uhh, "paturein" hier. "Brief uit La Courtine", Nederlands militair trainingskamp in Frankrijk lang geleden, hier. Is Nederlandse versie van "Les jolies colonies de vacances" hier.)



(Her)zag gisteren Seven Years in Tibet. Prachtig.

Ja, dat is niet die foto hierboven hoor. Dat is een Colonie de vacances woehaha...
(Slecht gePhotoshopped trouwens; dat kan ik stukken beter.)

Recept
Kaas met stroop
De foto plaatste ik per ongeluk al eergisteren.
In Spanje en Portugal gebruiken ze kweeperengelei (koop het in de Spaanse winkel; Membrillo). In het Midden Oosten met druivenstroop (Pekmez van druiven, bij de Turkse winkel; koop dan meteen oude Çiftlik, oude Feta zeg maar). In Limburg appel- of perenstroop of Maestrichter Stroop (appel, peer en druif; bij de betere supermarkt) of Sirope de Liège, Luikse Stroop (appel, peer en dadels). Kiës mit zeem in Kerkrade, kiës mit stroup in Maastricht.
En mocht je in Maastricht zijn, koop daar dan Rommedou en eet die met stroop.

En mocht je appelstroop in huis hebben, kijk dan eens op het etiket. 95% kans dat het geen appelstroop is maar suikerbietenzooi.



Deze kroepoek Palembang krulde op, de volgende niet.

Gisteren
Tempeh, kroepoek / kerupuk Palembang, peultjes. En die fantastische visfond waarin ook nog die meerval gekookt was.
Peultjes kop kontje en in tweeën en een uur in koud water. Goed uitlekken, eventueel drooghusselen in en theedoek.
Wat zwarte boontjes (Zang Jiang preserved beans) spoelen en uitlekken.
Bak blokjes tempeh in arachideolie, rondom, snel. Uit de pan. Blijft mooi zurig.
Arachideolie, gemberwortel, knof, sjalot, lombok...



Wat een verschil in grootte, ongebakken en gebakken. Nou ja, dat is kroepoek eigen...

Peultjes op hoog vuur mee-wokken.
Fijngewreven komijnzaad, vers gemalen korianderzaad, zwarte boontjes...
Die fraaie visbouillon, ..., proef.
Frituur de kroepoek en doe onderwijl de tempeh bij de peultjes. Keer de kroepoek af en toe!
Met abonabon? Serundeng? Fruitjes? U zoekt het maar uit.



Er kwam een melding van freelance.nl binnen. "Tekeningen van foetus". 40 stuks, vast tarief 400,-. Ik antwoord "Tientje per stuk. Dát wordt kwaliteit. Abortus is goedkoper!".

Uhh...
World Press Photo hier.
Kapsalon hier. Volgens die zeep-, culinaire en drukinkt producerende bellenblazer van Trouw, Jeroen Thijsen, was het niks in Rotterdam. Gauw er heen dus; moet leuk zijn!
Bye Bye Super-8 hier. Na even zoeken dan, althans.
Angry hier. Als je vies volk wilt zien.
Vlaamse vedetten hier.
Pers en politie Amsterdam (Goh! Interessant!) hier.
(Uhh, theater daar doen we niks mee hier hoor. Dat is niks voor autisten, net zomin als ballet.)
Connecting the past and the future (Like wow man!) hier.
En dit hebben we al gehad, meen ik. Het onbekende Rusland hier.



Kijk, dit is al een stuk beter... 1 minuut werk...
Nou die tieten nog bijkleuren...

Metsu hier.
Prinsessenkalenders, van mij mag het hoor, hier.
Het atelier hier.
Moet dat, die Flash hier? Tentoonstelling Psychonaut zelf zoeken want het is -dus- Flash.
"Armando en Van Erp" ergens hier. Zoektocht! Flash!
Arcade hier.
Ethiopische ikonen hier.
De link naar de Zilveren Camera kan je vergeten. Want dan krijg je daarnaast die foto van de drie SuperMongolen.



Linker (voor madame de rechter) tiet bijgewerkt.
Kan stukken beter. Maar ja, wie is dat wijf? Wat krijg ik ervoor terug? Toch?!
Gerrit Willems zou het wel weten met zijn CBK! Gerrit Willems, de Nederlandse Sarkozy van het CBK!

zaterdag 12 februari 2011

Vandaag, of schreef ik dat al,


tempeh, kerupuk (kroepoek) Palembang (die viskoeken gemaakt van slierten), peultjes. Met gebruik van de visfond waarin ik gisteren die -ingelaste- meerval kookte. Hoe, dat weet ik nog niet.

Morgen velderwten, Camembert, artisjokharten. Hoe? Tsja. Wel gegratineerd natuurlijk.

Kwam iemand van die kroeg tegen waar ik vroeger elke dag kwam, Waarom kom je niet meer, ik zeg Als ik me tegenwoordig wil ergeren dan bel ik m'n ex. Goedkoper en effectiever. Ja, Jezus: waar ik nou kom is beschaafde muziek, gedempte conversatie, keurig personeel en ongevraagd wordt mij een glas port op tafel gezet. In die andere tent was het elke keer Wamojjuh? Ja, behalve H. en W., maar ja, meestal stond die ontzagwekkende hork J. achter de bar...



(Niet proberen briefje te lezen)

Gisteren die meerval. Om te testen deel (bovenste op de foto) in visfond gepocheerd, deel in boter gebakken. Stond in dubio óf het meer richting vanglap deel (bovenste) te pocheren of te bakken. Ik deed het vanglappige deel in de visfond omdat ik dacht dat het zou opkrullen (en inderdaad dus), wat minder wenselijk is als je bakt. (Haha; dunne plakken runderhart die, verdomd, uit de pan springen!) (Uhh, meteen genoteerd volgende vlees = AH blokjes runderhart, "diervoeding"; heerlijke Zuid Amerikaanse knakkige satétjes of hoe schrijf je dat!)

Alle twee de stukken geproefd vóór wat anders te proeven, alle twee vurrukkuluk, ja, dankzij de kwaliteit van het product natuurlijk. Informatie over de Groninger producent bij mij.

Maar goed, verorberd met verse friet en aioli. Of hoe schrijf je dat.



Gedicht, dat vergat ik gisteren nog.
Bomans

Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.

Aardige link, kleurcombinaties hier (alle links hier in een nieuw venster). Log in met je Adobe ID of klik Register.
Klik op een kleurenbalkje om het bovenin vergroot te zien, en klik dáár om het over de hele pagina te zien te krijgen. Terugkrimpen = weer klikken.

Wat ik binnenkort ook een keer ga maken, behalve die gisteren of zo genoemde Manakish, dat is Khinkali (spellingscontrole suggereert zinkafval). Hier. Heel interessante link trouwens. Allemaal "wereldwijd" gerelateerd spul, van Ravioli via Pieroggetjes (Pnin!) tot Wonton.

Pnin hier en pierogi hier.



Khinkali

Raar trouwens, nou ja, raar, de meeste foodschrijvers zijn vleeseters. Ik bedoel: je ziet wat voorbij komen, je noteert, en je blijkt uiteindelijk voor 90% vlees notities te hebben, of althans deels vlees. Ik heb nu Coq qu Riesling, Fondue bourguignon (jaaaaren geleden; druivenpitolie!), Sugo di carne, Duitse bief (jaaaaaren) en Khinkali. En verder Manakish. Is dat alles. Ja, vrees ik...

Zag Heist met Hackman en DeVito. Mooi, maar volgens mij is dat nog geen jaar geleden, dat ik dat zag. Maar ja, zowat elke dag een DVD...
Zag ook The dark chrystal, wat een shit, House of flying daggers, wat een shit maar dat had je natuurlijk kunnen weten, en Just like heaven, nóg ergere shit... Dat was drie films op een avond, althans de eerste vijf minuten, de avond afgerond met een stuk Eastwood ter compensatie.



Pierogi. En dat is het mooie. Ze zijn gebakken.. Die Khinkali waren gekookt. En Wonton zijn gefrituurd...
Dat wordt dus experimenteren. Gefrituurde pierogi enzovoorts... Net als pompoenbrooddeeg serveren als noedels... Of brood maken van dat fantastische wortel-noedel-deeg (bij rivierkreeft!).

Ik durf het haast niet te noemen.



(Waarom wordt dat bestand zo uitgerekt?)

Oeps, hadden we die al niet hier?
Inez cs. hadden we toch ook al? Hier. Ik vind dat enkel scoren met beeldbewerking en relaasies, niks meer en niks minder. Uhh, marketing ook, niet te vergeten. Maar kunst, dat is wat anders.
Het is een beetje zo. Je bent slim, met boerenverstand. Dan kan je in de kunst ("kunst") scoren in de kunstsector en bij het grote publiek. Maar je productie is flauwekul.

Je kan ook intelligentie hebben. Dan alleen kan je werkelijke, emotie verwekkende kunst maken. Door je met die intelligentie volledig te kunnen ontheffen aan politiek en maatschappij en ander gezeur.
Vergelijk met (cum laude kunstgeschiedenis en ook nog filosofie) Esplá, als je me volgen kan. "Als stierenvechter kan je wakker worden en denken 'Nu ben ik geen torero meer'. Maar als kunstenaar kan je niet wakker worden en denken 'Nu ben ik geen kunstenaar meer'."



Grote vriend. Recept naar hem vernoemd.
Salade Esplá
Avocado in blokjes snijden en die met citroensap besprenkelen.
Schelvislever goed laten uitlekken en in blokjes snijden (het hoort eigenlijk met roggelever).
Een salade van maken met gesnipperde ui, wat cayenne en dressing met yoghurt (met medium sherry, Tabasco, selderijzout en wat mayonaise).
Niet lang van te voren maken, want dan gaat het erg vissig smaken.

Met Esplá hebben we meteen een groot probleem. Het is namelijk wreed én dapper tegelijkertijd hier en dat kennen we in onze hedendaagse cultuur niet.
Zie vooral het derde paar banderillas. Dan gaat hij "binnendoor", dus op het gevaar af te worden kortgesloten tussen de stier en de wand.

Wreed? Ja zeker. Maar "laf"? Komkom...
Bedenk dat het speelt in een land waar je door een dorp heen rijdt en je ziet dat er langs de kant van de straat een varken wordt geslacht. En de kindertjes er met de blaas vandoor gaan. Bedenk dat het speelt in een land waar je keihard uitgescholden en afgebekt wordt op je werk, als je tenminste geen leidinggevende functie hebt. Waar je geen cent krijgt als je na een ongeluk nog geen 200 uur hebt gewerkt. Waar je, als je drie dagen hebt gewerkt, en een ongeluk krijgt, in de maanden erna, 80% per maand betaald krijgt van wat je in die drie dagen hebt verdiend. Als je in een soort land opgroeit waar een hengst tegen je harses tot de normale zaken van de dag hoort, dan kijk je anders tegen stierenvechten aan, Lenie Willems.

Esplá zie ook hier.



Laf hoor! Bah!

vrijdag 11 februari 2011

At net bij de borrel


stukkies Brabants rog (AH) met plakkies Grana Padano. Tsjonge, wat is dat allemaal lekker...

Vanavond dus die meerkoet, uhh, gelukkig, meerval. Tsja. Ff een onderzoek.



Geen wonder dat dat Catfish heet, met al die snorharen.

Larousse Gastronomique, Engelse versie. "Mississippi, zes tentakels, zo groot, weinig graat."
De Dikke: niks, Clément niks.
Oxford nu. Uitgebreide informatie.
Geen schubben, dus niks voor trouwe joden.
Mississippi is de bekendste. Filet, door maismeel, bakken. Met coleslaw en hush puppy (hier; alle links hier in een nieuw venster).
De beste is de reuze Mekong meerval, ook voor zijn "Laos kaviaar".
Er zijn meerdere zee-soorten, maar gastronomisch niet interessant.

Geen recept indicaties dus.
Google catfish + recipe: veel nuggets, hush puppies, caramel coated (bah), oven baked, Cajun baked (kan goed zijn maar als je het jaren niet hebt gegeten dan wil je het puur).
Recepten hier en hier.
Oven hier, uit de pan hier.
Viëtnamees hier ("Het is Vietnam; ik heet ook niet Piët Nak").
Gril hier.

En hoe ga ik het maken?
Al slajemedood...



Recept

Kaas met ansjovis
Laat ansjovis uit blik, liefst ansjovis uit de Atlantische Oceaan, uitlekken.
Snij blokjes Feta of vergelijkbare kaas in blokjes en leg op elk blokje een stukje ansjovis.
Met Queso de Burgos of de Queso de Callosa smaakt het nòg beter, maar ja, dat kan je hier niet krijgen...

Kaas met appel
Breng in een sauspan een bodem appelsap aan de kook, met een scheut medium sherry, wat citroensap en wat appelstroop.
Zodra het kookt hierin snel appel-partjes gaarkoken.
De appel uit de pan halen, warm houden, en de vloeistof snel inkoken; proef op zoet (appelstroop) en zuur (citroensap).
Gebruik als garnering bij kaas (liefst een zachte, sterk smakende soort).



Kaas met kweeperengelei, queso con membrillo. Wel erg veel membrillo tov. de kaas...

Maar goed. Die vis. Meerval. Een stuk in kokende visfond, met wat frietjes erbij. Daar beginnen we mee. Niks groente.
Enorm lekker...

Stuk bakken nu.
Boter, ook weer heerlijk.

Zie morgen.

donderdag 10 februari 2011

Maakte


met mijn cursisten, nou ja, toekomstige cursisten dan, de eerste Flash animatie hier (alle links hier in een nieuw venster). Loop je meteen weer tegen problemen aan. Als filmpje blijft het doorlopen, niet als HTML document, en daarnaast werkt het off line wel, maar niet on line, als HTML... Maar dat is prima, want die problemen los je op en hebt dan meteen wat om over te schrijven.

"En wat kost dat nou aan tijd, zo'n animatie maken?" -"Als je in Flash thuis bent vijf minuten..."

Ohh, als het niet werkt, dan heb je de Flash player niet geïnstalleerd.



Zat in een café restaurant wat te gebruiken, hoor ik vanuit de keuken "Kijk, hier kan je ook een lollie van maken!". Ik denk twee dingen. 1] Nooit hier gaan eten, 2] Doemenelollie!

Donderdag, dus een -waar dan ook ongepubliceerd- recept.

Groene curry pasta
Wrijf in een vijzel door elkaar ½ eetlepel verkruimelde daun jeruk purut, 1 eetlepel (altijd hier: afgestreken) korianderzaad, iets komijnzaad, en wat zwarte peper.
Vijzel er drie korianderwortels door, een kleine eetlepel gehakt citroengras, een eetlepel gehakte gemberwortel of half om half gember en laos, een eetlepel gehakte sjalot en idem knof, twee lange zachte groene pepers en vijf kleine hete.
Eindig met er twee theelepels rauwe trassi door te werken, of beter nog een theelepel trassi en een theelepel petis udang.
Bewaar in de koeling. Of bak de handel, voor langere houdbaarheid.

Rode curry pasta
Gebruik rode pepers in plaats van groene, en rode ui in plaats van sjalot. Limoensap in plaats van citroengras en djeruk purut.
Gebruik ook cocosboter, palmsuiker, arachide olie en gedroogde garnalen.
Gebruik naast de komijn ook wat steranijs.
Gebruik geen korianderwortel en geen trassi.
Bewaar in de koeling.

Als er in de pasta geen kokos zit, voeg dat dan wel toe later, in gedroogde gemalen vorm, als je de pasta mee-bakt met ui of wat dan ook.



Gisteren
Zoutevis (klipvis, bakkeljauw), tomatensaus met gember, linzen.
Zoutevis weken, niet tot zoutloos!, kort koken, uitlekken, koudspoelen, pluizen op vel en graat.
Linzen koken met wat soepgroenten + peterselie, ui en knof. Verder iets bouillonblokje.



Arachide olie, verse gember, knof, sjalot, lombok...
Fijngewreven komijn, geplet piment, vers gemalen korianderzaad, vers geraspt gemberpoeder, ...
Blik gepelde tomaten, ..., prakken, witte wijn, ..., proef. Wat gember siroop?
Zoutevis erbij..., afgegoten linzen erbij...



Jammissimo!

Recept

Joods bittergarnituur
Rol plakjes van een dikke osseworst rond gehalveerde augurken
en/of rond Joods zuur.
Serveer met Amsterdamse uien en mosterd en/of mierikswortelsaus.

Kaas in olie, Zuid Spanje
Maak pizza-olie (zie hieronder).
Zeef de olie en giet die in een schaal.
Leg er plakken jonge kaas in, zet de schaal op een niet te koude plek en roer regelmatig om; bedek de schaal niet.
Serveer na een dag of drie.
Niet lang bewaren.

Pizza-olie
Deze olie wordt bij pizza geserveerd om erover te schenken.
Koop een fles goede (extra vierge) olijfolie en giet er iets uit.
Doe er de volgende kruiden bij: laurierbladeren, korianderzaad, doormidden gesneden cayenne-pepertjes (flink wat!), geplet piment, wat kruidnagel en wat foelie.
Laat enkele maanden staan op een donkere, niet te koude plek en schud regelmatig om.



Queso en aceite, kaas in olie

Mijn tikkit hier.

Een tijdje geleden had ik het over vormen van Wayang. Vergat Wayang bèbèr. Foto onder.



Hier.
Prachtig trouwens, hoe moeilijk het is, wayang iha, uitgelegd in de biografie van Stein Callenfels. Deels is het lokaal Javaans (of Balinees), deels is het in een door het volk niet verstaande paleis taal, maar dat móet worden uitgesproken, maar daarna dus vertaald, en deels is het niet-genoteerd spul, dus ter plekke verzonnen / ingevuld door de voordrager, meestal dan ook nog de humoristisch bedoelde delen.

Wayang bèbèr, ja, hoe heet het, heel vroeger hier op de kermis. Man bladert platen om, vrouw zingt de tekst. En ze verkochten dan de plaatjes. "Cent-plaatjes". Woonwagentje. Arme lui...
Ernst Claes, "De Witte", daar komt het in voor. Prachtig boek trouwens en een uitdaging voor elke kwal die "streekromans" überhaupt zonder ze gelezen te hebben niks vindt.

Toen de Witte 's middags uit de school thuis kwam, keek hij verbaasd en met zeer wantrouwende blik naar de wieg die onder 't raam stond, door moeder voor de gelegenheid van de zolder gehaald. Hij kwam ernaast staan terwijl Joo, Nand zijn vrouw, het kleintje onder de dekens stopte.
"Es dat ons wieg?" vroeg hij.
"Joa" zei Joo, "doar hedde gij oêk nog ingelege."
"Kan me nie schille" antwoordde de Witte, en toen hij het kleintje wat nader bekeek, voegde hij erbij "Wat è schoê kinneke!... Is 't è jungske of è maske?"
"E maske... 't hiet Anneke."


Opgeblazen drie-keer-niks gekwaak hier.

Hoorde gisteren Ede Staal. Mooi hoor. "op klei, op zavel en zand".

Hier in het dorp heb je ook zavel. Mengsel klei zand; bulten in het landschap.

De Sablon in Brussel is er ook een, de Tertre in Parijs...

Weer groot gezeik met dat Blogspot. Je schrijft wat, je kijkt naar de broncode, het staat er in maar in je browser vind je het niet. Moest alles afsluiten, opnieuw opstarten, dan werkt het. Of ik niks anders te doen hep... Gristus...



woensdag 9 februari 2011

Zoutevis vanavond, bakkeljauw,


met tomatensaus, Surinaamse tomatensaus natuurlijk, gember-tomatensaus. Ook heerlijk bij kwie kwie.
Maar planning was met polenta. Maar ja, polenta is pappig, dus dan krijg je pap met saus. Dat schiet niet op...
Eigenlijk zou naan er erg lekker bij zijn, maar ja, gisteren had ik pitah. En eergisteren bladerdeeg. Foei...
Linzen! (Uhh, bakbanaan was ook mooi geweest...)



Eenpersoons kwie kwie. Pantservis want zeer woelige wateren. Kan uitsteeksels klem zetten om zich aan een stuk steen te vergrendelen. Probeer maar, als je er een hebt ontdooid. En kost trouwens geen ruk bij de toko.

Tip. Ontdooien, alle uitsteeksels (vinnen, kop staart) eraf knippen en buik open / leeg. Alle snijvlakken direct inwrijven met limoensap. Bakken tot bleek, verder verwerken.
Meerpersoons kwie kwie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Ben een gratis website aan het maken, doe ik elk jaar 2 keer, voor een stichting of zo, nu verbeteren deze. Eigenaar / weldoener heeft oa. een meerval kwekerij. Stond net aan de deur met 2+ Kg meerval. Wat moet ik daarmee? Grootste deel in de vriezer. Als iemand hier in de buurt (Groningen) een idee heeft, dan hoor ik dat graag.



Las over zwarte knoflook. "is reukloos". Maar waarom vreet je het dan?

Egypte, mag ik daar wat over zeggen?
Fijn, mooi, dank.
Kijk, als die Mubarak vertrekt, dan moet je, grondwettelijk, in Egypte dan dus, binnen 60 dagen nieuwe presidentsverkiezingen houden. Maar dan krijg je dus, zie de grondwet, weer Mubarak-tiepes. Dus Mubarak moet blijven want anders kan je de grondwet niet veranderen vóór de komende presidentsverkiezingen...
Kijk...

Ff maar een Egyptisch recept. Taklia.
Voor over linzen en zo.
Grof zeezout met een deegroller walsen, samen met veel knoflook en korianderzaad.
Op zacht vuur bakken in wat geklaarde boter.
Eten bij linzen(soep), bij pompoensoep...



Dit is die meerval...

Gisteren
Pitah, ei, snijbonen (ter vervanging van die onkookbare Surinaamse peultjes).
Arachide olie, sjalot, lombok, knof...
Droge gemalen kokos erover, mengen, kort doorbakken.
Snijbonen (kleingesneden) erdoor op hoog vuur.
Groene curry pasta en wat fijngewreven komijnzaad.
1/3 medium sherry, 1/3 dry, 1/3 rijstwijn (Chinese soort met ook van sojabonen gemaakt).
Pocheer er na even de eieren in. Snij ze klein.
Pitah uit de oven.
Jammie!!



Die domheid van dat compleet ontzouten, waar ik het gisteren of zo over had, dat doen Surinamers ook. "Kokend water op zoutevis gieten"... Tsjongejonge. Maar ja, met al die Madame Jeanette pepers proef je de finesse toch niet meer.

Ongelofelijk trouwens, die Bouterse. Dat is echt een ontzagwekkende lul... Nationale dag en museum en dat soort dingen...

Las in de biografie van Stein Callenfels over een wild zwijntje geserveerd met gebakken kokosbloemen. Oh. Geen idee.

Pacific disk 2, deel 2, dat is nog niet echt helemaal duidelijk. Moet ik opnieuw zien, deels ten minste.
Tsjonge..

dinsdag 8 februari 2011

Die "sim" van laatst,




die Surinaamse peultjes gisteren, dat was niet echt een succes. Toen ze twee en een half uur hadden opgestaan was het nog alsof je op stukjes potlood kauwde... Door de plee. "Net als peultjes klaarmaken meneer", me hoela.

Vanavond dus nog steeds die pitah en ei, want ik trok gisteren een blik ravioli uit de afdeling noodrantsoenen open, en dan, die pitah / ei dan dus, met snijbonen.
Olijfolie, ui, knof, ± lombok, blik ravioli, flinterdun gesneden Grana Padano erover. Lekker hoor...

Hieronder zo'n mesje waarmee je dit soort kaas in stukken wrikt. Maar iets klopt er natuurlijk niet: het afgebeelde stuk kaas is gesneden. Dat is een doodzonde.
(Fraai mesje, maar je kan net zo goed zo'n oestermesje gebruiken wat je gratis bij de oesters krijgt.)



Supers hier tegenwoordig veel lui in dienst die laag ingeschaald zijn omdat niet 100% zijn. Prima idee hoor, maar wel graag betere instructies. "Kappertjes? Nee, dat verkopen wij niet meneer". "Ravioli? Nee, dat staat niet bij de Italiaanse producten meneer". The limit was eentje die ik zei dat de flessenautomaat niet werkte, en tegen me begon te schreeuwen dat dat niet zo was.

Systeem met die lui is zo. Ze zijn bv. voor 30% geschikt. Dan betaal je ze 30%, maar ze zijn wel full time aanwezig (70% betaalt het rijk of zo). Maar kijk, dan werken ze altijd wat meer dan 30%... Bij Museum Scryption had ik er drie.

The Pacific, eerste deel van deel 2 van disk 1 (kan het ingewikkelder?).
Romantisch, aardig wel maar nergens op slaand en volkomen ongeloofwaardig verhaal van een US marinier in Australië, verliefd op dochter Griekse immigranten, mag meteen mee eten en -drinken, met haar uit, blijven slapen daar, jaja...



Recept
Sla-dressing volgens Jojo; Jojo`s Intricated Dressing
Niet simpel, wel lekker. Alle ingrediënten op kamertemperatuur.
Doe een flinke eetlepel Dyon mosterd in een kom en maak daar met scheutje voor scheutje zonnebloemolie en steeds flink kloppend met een garde een soort mayonaise van.
Als de saus dik begint te worden verder gaan met walnootolie en als de saus bijna dik genoeg is afwerken met hazelnootolie.
Op smaak brengen en tegelijk terugwerken tot dressing-dikte met aceto balsamico en zwarte rijstazijn (toko), twee op een.
Serveer bij artisjokken, veldsla...
Ze gebruikte rode Aceto b. Ik zou zeggen witte...



Verder niks. Morgen weer wat leuks. Nu geen tijd...

maandag 7 februari 2011

Gisteren, eerst maar.




Tsjonge, wat was het weer lekker...
Olijfolie, sjalot, knof, platgedrukte stelen kastanjechampignons, ...
Grove witte peper, iets paddoblokje, ...
Splits in twee delen.
Deel 1 met witte wijn, schijfjes van de koppen erin, ...
Inkoken met room. Mag redelijk dik zijn.
Proef.



Maak van deel 2 een licht gebonden saus met bloem, Malaga, en wat heet water. Moet niet te dik zijn!
Proef.
Bekleed een ietsje ingevette ovenschotel met iets uitgerold bladerdeeg. Dat ietsje invetten zie je in die vlekken in de eerste foto. Bovenste lap lag er al wat langer in. Bak tot het iets gekleurd is.
Paddo-schijfjes-spul erop, deksel van iets uitgerold bladerdeeg, randen plakken, oven.
Pocheer in de deel 2 saus stukjes hertebief.
Serveer naast de pie.



Oei! Toefje peterselie vergeten!!

Goh. Downloade Gimp. Opnieuw, want ik dacht dat het niet werkte omdat het eeuwen duurde voordat het startte, maar dat blijkt altijd de eerste keer zo te zijn. Maar goed. Bekijk de software waarmee wordt geadverteerd hier (alle links hier in een nieuw venster). Ververs eventueel het venster en klik het download ding weg. Of, als er toevallig andere advertenties staan, kijk dan hier. Wat een software. Weet niet of ik het shit of mooi moet vinden, want dat weet je pas als je het op andere portretten dan zo'n meid hebt geprobeerd (afgezien van het feit dat ik het totaal niet nodig heb). Overigens 100% zeker dat "vóór" hier oorspronkelijk "ná" was!
O, en wat gebeurt er als je het loslaat op een mooie kop??

Maar goed. Vandaag. Of schreef ik dat al? Die sim (Surinaamse peultjes), pitah en ei. En goed pikant natuurlijk. Gedroogde Madame Jeanette...



De caves van Châteaux Ausone, Saint Émillion.

Ga een dezer dagen Manakish maken. Hier.

Legde net zoutevis te weken en herinnerde me wat. Las vanmorgen iets ongelofelijk doms, NB door een culi-schrijver bedoel ik, hier. Hij, Nick Trachet, schrijft zelf al trouwens "Hoe dom kan men zijn?". Zelfkennis is een groot goed...
“Sel de conservation n’est pas sel de consommation” (bewaarzout is geen consumptiezout). Dat betekent dat gepekeld voedsel eerst volledig werd ontzout om dan later, in het recept, desnoods weer te worden bijgezouten voor de smaak.
Dit is zeer zeker geen algemene voorwaarde, in tegendeel. Zelfs in Frankrijk niet, want als je zoutevis geheel ontzout, waardoor je zout moet toevoegen, dan ben je een grote domoor, een smaakverpester, een culinaire bellenblazer. Net als die nitwit Thijssen van Trouw.



Gauw naar de winkel voor De Thijssen en Trachet Bellenblaas!

Ik schreef al over The Pacific dat het traag op gang kwam. Schreef ik ook al dat het na de helft van deel 1 wat meer begon op te schieten? Nog niet flitsend, maar beter. Vanavond deel 2, of was er een deel 2 in disk 1?

Recept
Jerk saus, Bob Marley
Stamp in een vijzel of mix in een blender sjalot, Spaanse peper (Scotch Bonnet!), piment, kaneel, kruidnagel en gemalen nootmuskaat met limoensap en rode wijnazijn.
Smaakt "overal" bij. Het officiële recept hier (weer die shit gezicht software reclame!).

Als je een Google afbeeldingen doet op Scotch bonnet (Schotse muts), dan krijg je iha Madame Jeanette plaatjes. Dat klopt niet. Hieronder de echte. Mutsvormig zeg maar.



Heeft trekjes van Cili (Maleis, dus niet chili) goronong hier.

(Wordt vervolgd)(misschien)(nee dus)

zondag 6 februari 2011

Eerst even


Aldo van Eyck. Mail C1. Dank!
Leuk wat je een tijdje geleden over Aldo van Eyck schreef. Hij was inderdaad een groot bewonderaar van volkskunst uit alle windstreken. Hij was bv de eerste van wie ik een enthousiast verhaal over de Dogon hoorde.

Ja, Dogon. Maar hij kende daarnaast ook de mensen rond professor Huizinga en de Tellem expedities hier (alle links hier in een nieuw venster). Tellem woonden vroeger naast de Dogon. Ben ik zelf nog op expeditie mee geweest...
Uhh, ik wil aantekeningen plaatsen bij die Rogier Bedaux. Die is conservator of zoiets nu, van het volkenkundig museum in Leiden. En beklaagde zich, in de NRC, nauwelijks aangesteld, over handelaars in etnografica, etnografica waarvan de herkomst niet helemaal zuiver was. Welnu. In de tijd van de Tellem expedities was Bedeaux de grootste handelaar in Tellem en Dogon. En in dat -ondertusen onbetaalbare- antropomorfe aardewerk uit de Zuid Sahara. Kijk...

Trouwens: naar mijn vaste overtuiging kun je echt grote kunstenaars (en van Eyck was er zoëen) herkennen aan de ruimhartige manier waarop ze andere kunstenaars kunnen bewonderen. De mindere goden doen in het openbaar vaak wat zuinigjes over hun concurrenten. Die lappen die hij dus o.a. van jou kocht; die heeft hij zelfs op een overzichtstentoonstelling van zijn werk laten zien. En hield er een gloedvol betoog bij (allemachtig, wat kon die man goed spreken) dat de moderne westerse architectuur, worstelend met het probleem van bouwen voor de massa's, er goed aan zou doen om wat beter naar de kunst van vreemde volken te kijken. Hij wees toen op doeken met herhaalde patronen, waar bij betere beschouwing allerlei subtiele afwijkingen in te zien waren. Het resultaat was een onderhuidse spanning, niet een-twee-drie te verklaren. Architecten; doe er je voordeel mee, priemde van Eyck's vinger in de lucht.



Je hebt volledig gelijk. Het is zoals mijn intellectual father, Samuel Eilenberg, steeds benadrukte: "Als je een conservator wilt spreken, dan heeft die wél of geen tijd. Als hij géén tijd heeft, dan heeft hij geen kennis van zaken."

Trouwens, jouw eigen foto van die ikat is een klein voorbeeld: onderaan in het patroon hangen van die ijspegels, en bij ééntje zit er een v-vormig uitsteeksel aan. Wonderlijk. Je vraagt je af: waarom doet zo'n wever dat? Hij of zij heeft de afwijking niet nodig omdat het patroon anders niet uitkomt, of iets dergelijks. Even een klein speels wulpsigheidje? Je komt er niet achter. Maar het is ineens een bizondere ikat, geen dertien-in-een-dozijn-ding.

Ach... Die pegel, dat is de middelste... Neem me niet kwalijk dat ik je zo rauw terugwerp in de dagelijkse realiteit...

Oude foto van die ikat trouwens. Logeerde ooit bij Beate Reinheimer, keramiste. Hier. Liet die ikat daar liggen per ongeluk. Heeft de ongelofelijke domoor hem in de wasmachine gestopt...
Krijg trouwens nog 800 gulden van haar. Al 20 jaar. Nadat je dus de hele familie, geen cent te makken, op vakantie meegenomen hebt, geld aan ze geleend, brieven onbeantwoord, aangetekende brieven geweigerd. Kunstenaars...

O, ennuh, het is niet zozeer "weven" hoor met die ikat. Het is een kwestie van tie-dye op de draad, vóór het weven mét die draad. En het vagige van de ikat hierboven ontstaat omdat je alleen de schering verft met tie-dye.
Hier (ikat iha) is ook sprake van inslag-ikat. Nooit vamme leve gezien..

Wat niet wil zeggen dat het niet anders kan. Op Bali maakten ze "double ikats", waar de schering én de inslag tie-dye waren bewerkt. Héél erg moeilijke techniek.



Deze is heel geometrisch, en daarom "makkelijker". Maar ja, wel veel "controleerbaarder" dan een niet-geometrische, op kwaliteit. Uiterst scherpe randen hier...

Over Tellem gesproken: in mijn collectie heb ik een Tellem tie-dye lapje. Het enige bekende Afrikaanse tie-dye ding. Althans 15e eeuws.
Tellem hier.

Recept
Javaanse tahoe
Snij de tahoe in plakken, die plakken elk in twee repen, droogdeppen, en die repen in blokjes. Hussel die in een theedoek om ze nog droger te krijgen.
Frituur de blokjes op 170 graden tot ze goudbruin zijn. Frituur ze niet te lang want dan lossen ze op. Ze worden niet bruiner dan goudbruin. Zodra = goudbruin = OK.
Bak ui, Spaanse peper en knoflook aan in arachideolie.
Maak er op laag vuur een saus van met goela djawa en ketjap manis en wat asin.
Warm de tahoe in de saus op, voeg wat citroensap toe en serveer met seroendeng.



Van dat koken gisteren kwam weer niks. Dat wil zeggen ik was halverwege toen er bezoek kwam etc. Heb later stukkie koolvis, al gebakken puntpaprika en blikkie kidneybonen gedaan. Die puntpaprika, dat was de "middaggroente". 's Middags eet ik ei of koolvis of kip (stukkies gekookt in de vriezer) met niks verder. Nou ja, met soy en sambal, dat dan weer wel...

Maar gisteren, vanavond dus om zo te zeggen, wel een probleem. Ik moet enerzijds een redelijk dunne saus hebben waarin ik die stukjes hertebief pocheer. Anderzijds moet ik een beetje gebonden saus hebben voor door die champignons in die bladerdeeg pie. En dat mag best dezelfde saus zijn natuurlijk, plusmin. Maar ja, hoe doe je dat, een saus maken en daarná die saus binden? Zonder strooipoeder bedoel ik? Kijk...

Formule 1 begint er weer langzaam aan te komen en shit, eerste radiobericht "Kubica zwaar ongeluk". Hier.



"Surgeons fighting to save his hand".
Maar hij kan wel tegen een stootje. Zie boven en onder Montreal.

Las vandaag over Frankfurt, My Zeil.
Wow. Hier. Dat moet je gezien hebben, dat laat zich niet van plaatjes af serveren...
Toen ik er de laatste keer was, toen bestond dat nog niet. Wel die kade met zeven of acht musea naast mekaar, en daaronder Sachsenhausen met appelwijn en riviervis...

Zag disk 1 van The Pacific. Dat komt erg traag op gang... 1941, Pearl Harbour, dat hoeft toch niet traag te zijn, toch?
Je hebt er een mooie film over, over Pearl Harbour. Maar die is moeilijk te vinden omdat die weggedrukt is door een latere shit-romantische met dezelfde naam.

En nou ga ik koken. En als er nog weer iemand aan de deur kompt met gezeur en gezeik, dan wordt die weggeranseld...



zaterdag 5 februari 2011

Prambanan en zo


Las in de biografie van Stein Callenfels (hier; alle links hier in een nieuw venster) over de Prambanan. Dat wil zeggen dat ik tot daar gekomen ben in dat boek. De Prambanan moet toen een berg stenen geweest zijn want toen ik geboren werd was Callenfels' dood, en toen ik de Prambanan (hier) voor het eerst zag bestond het voornamelijk uit bergen stenen.
Het is inderdaad een Hindu-Javaans bouwsel; de Borobudur, niet al te ver van daar, is Boeddhistisch.

Ik moet nog eens uitzoeken hoe het kan dat zowat tegelijkertijd (850) twee enorme monumenten, het ene boeddhistisch, het andere hindoeïstisch, zowat naast elkaar gebouwd werden.

Borobudur hier.

Callenfels deed werk zoals hieronder, uit het boek. Sorry, kunstlichtzweem...



Recept eerst maar, dan kunnen we daarna doorgaan met interessante dingen.
Jakobsschelpen met varkensnier, Szechuan
Aangepast recept want daar hebben de zoetwater-jakobsschelpen.
Gebruik varkensniet niet om zó, ik bedoel gebakken en verder niks, te eten. Maar in Steak and Kidneypie smaakt het uitstekend.
Ontvlies de nier, snijd in de lengte door en leg in koud water; ververs het water enkele keren.
Haal de schelpen uit, snijd het corail eraf (het oranje deel) en snijd de rest in twee delen.
Roerbak stukjes nier en de schelpdelen snel op hoog vuur in een wok, in wat arachide-olie met een scheutje sesamolie, samen met lente-ui, knoflook, gember, een in stukjes gesneden rood pepertje en flink gebroken Sechuan-peper (steeltjes verwijderen!).
Meng er juist vóór het serveren nog wat Japanse sojasaus door.



Gisteren.
Halloumi, tuinbonen, tomatensaus.
Olijfolie, sjalot, beetje lombok, knof, ..., fijngewreven kummel.
Stukken goed rijpe pruimtomaat / Romatomaat erbij, bakken, prakken, bakken, witte wijn, basilicum, majoraan, ietsje (berg)bonenkruid.



Ietsje pikant paprikapoeder, wat mild idem, Oxo, ...
Bak halloumi.
Gekookte tuinbonen door de saus, serveer met de halloumi.
Ik schreef gisteren al dat ik niet houd van producten die al gekruid zijn, maar in deze halloumi zat alleen wat munt, en dat mag.



Griezelig lekker...

Vanavond hertebief (vriezer leegspitten), kastanjechampignons, en die dan in bladerdeeg, en die bief in kleine stukjes kort rauw in saus, wat ik een tijdje geleden al eens deed en wat erg lekker was. Saus met room trouwens. En ook teennagels knippen vanavond trouwens.

Gelukkig heb ik France Classique op internet gevonden want dat Radio 4, dat is me tegenwoordig toch een gelul... En als je al muziek hoort dan is het, verdomd elke dag!, Arvo Perd of hoe schrijf je dat, Peter Eutfeut of hoe schrijf je dat, Andriessen, Schat en ander mongolen-getoeter.

Gisteren was gedicht dag maar ik vergat het.

Du schönes Fischermädchen,
Treibe den Kahn ans Land;
Komm zu mir und setz dich nieder,
Wir kosen Hand in Hand.

Leg an mein Herz dein Köpfchen,
Und fürchte dich nicht zu sehr,
Vertraust du dich doch sorglos
Täglich dem wilden Meer.

Mein Herz gleicht ganz dem Meere,
Hat Sturm und Ebb und Flut,
Und manche schöne Perle
In seiner Tiefe ruht.

Heine



Deze cursus sloot ik net af...

O ja. Gisteren schreef ik dat die lui uit Padang overal in Indonesië restaurantjes beginnen. In de Auvergne, ik bedoel de Auvergnats, die doen, of deden dat althans ook. Dat meldde ik niet omdat ik niet op "Auvergnats" kon komen.

Recepten Auvergne hier.
Brassens hier.

O! Ariola, Folkingestraat, Italiaans winkeltje, gekozen tot leukste winkel van Nederland. Leuke mensen, leuke winkel hoor, kom er graag. Maar leukste winkel van Nederland??
(Nieuw bordeel op het Zuiderdiep, erg modern. Vent naar binnen, dikke neger achter balie, hij betalen, mag doorlopen. Gang, dwarsgang, pijltjes, Blonde vrouwen naar rechts, donkere naar links. Hij naar Blonde vrouwen. Dwarsgang, pijltjes, Dikke tieten naar links, kleine naar rechts. Hij naar dikke tieten. Dwarsgang, Grote lullen naar rechts, kleine naar links. Hij naar rechts. Deur. Staat ie in de Folkingestraat...)



Deze cursus begin ik net te schijven...

O ja! Kwoist! Die Lidya Pelsser die in het nieuws is om dat ADHD dieet, daar hep ik een verhouding mee gehad een paar maanden! Erg lang geleden, 25 jaar of zo. Toen woonde ze nog in Middelburg... Tsjee... Op de ADHD toer...

Twee oude notities.
William Chavarriaga (een oorspronkelijk Baskische naam trouwens, Txabarriaga), een Colombiaan die wereldberoemd is geworden met één foto. Hier.
En Om / Um / Oum Kalthum hier. Toen Egypte nog Egypte was...

Recept
Japanse sateh, Yakitori
Maak een marinade door gelijke hoeveelheden Japanse soyasaus, mirin en sake of desnoods medium sherry met wat goela djawa langzaam in te koken tot de saus dik is. Of gebruik natuurlijk zoete sojasaus, Mirin.
Leg sateh-stokjes een tijdje in water, met een gewicht erop.
Maak sateh`tjes van blokjes kip, stukjes paprika en stukjes ui.
Haal ze door de marinade en gril ze.
Serveer met citroen en met Wasabe.



Saint Émillion

Dat blauw geverfde pui'tje in het midden, dat is typisch Bordeaux / Bordeaux blauw. In Bordeaux hebben ze van Bordeaux rood nooit gehoord, van blauw wel.

Meel. C1. Leuk.
Nounou Maarten, niet zo zuur over die Trouw-minkukels: ful mesdames, dat IS toch ook "heel erg Egyptisch"? Dat het hier te lande nou gewoon mollebonen of gedroogde tuinbonen zijn doet daar niets aan af.
Ik moet altijd grinniken als ik ful mesdames lees, want ik moet onmiddellijk aan mollige dames denken. Hé: "mollebonen" zie ik ineens! Nou ja , zo kan je blijven associeren.


Uhh, waar het om gaat dat is dat het van het artikel af stinkt dat ze niet weten dat in Nederland etc.
Als je trouwens dagelijks die dames bezig zou zien (welk ander ochtendblad zou ik moeten lezen?) dan zou je je in mijn wrok kunnen invoelen.
("Professor Nagel, wat moeten wij toch doen tegen als die ontsnapte zeden-delinquenten?" -"Een ander ochtendblad lezen".)

Ook toevallig: jij schrijft vandaag over flatulentie ten gevolge van de mollige dames, staat er gisteren op de achterpagina van NRC dat er in Malawi een wetsvoorstel is ingediend om scheten laten in het openbaar strafbaar te stellen. En de partij die het voorstel heeft ingediend heeft een meerderheid in het parlement, dus alle kans dat het wordt aangenomen. Het echte leven is veel gekker dan je zelfs maar zou kunnen verzinnen.

Ja, ik las dat. Je hep gewone landen en apelanden. Denk aan die homo's in Kenia...

En nou die worsten. Die mooie dunne spanden de kroon. Inderdaad knoflook, maar ook (en zeer geprononceerd): kruidnagel. Wow.
De zeer pikante, daar zag ik een beetje tegenop. Omdat heel pikant meestal alle andere smaken wegdrukt. Gelukkig viel dat mee. Enorm geurig en 'n "complex bouquet" om het maar eens deftig te zeggen. En pas na een tijdje gaat je mond echt branden. Verslavend.
De lange verse; die heb ik helaas aan de broer gegeven die ook worst verdiende. Het was me te ingewikkeld, op dat moment, om die te klieven. Ben vergeten hem naar zijn bevindingen te vragen.


Ja kruidnagel... Dat is Gronings...
Jammer dat je die lange niet -snel- geproefd hebt. Er zijn, zeg maar, twee scholen. De worst moet heel vers / de worst moet heel droog zijn. Die lange was speciaal gemaakt om vers te eten, vandaar dat plastiek.



"Verse" droge worst. Of moet ik schrijven Verse "droge" worst?

Het verschilt van dorp tot dorp. In Tolbert eten ze "verse", in Leek droge.

En nou ga ik koke. Aldo van Eyck morgen...