Eetbelevenissen (4)

Dagritje Delft

(Eerste aflevering zie hier; alle links hier in een nieuw venster.)

Afgelopen nacht voor de verandering eens niet onderweg geweest, maar thuis geslapen. Niks mis mee natuurlijk, gezellig avondje bankdrukken, en tv kijken met vrouwlief.
Vanmorgen vroeg opstaan hoefde ook niet eens, heeft geen doel, want ik kan toch pas laat in de middag lossen in Delft. Ik begin de dag met een bakkie koffie, en de krant. Tijdens het lezen verorber ik mijn ontbijt, 4 sneetjes brood met kaas.
Dan maar eens gaan laden in Geleen, bij het chemieconcern waar we zo’n beetje kind aan huis zijn. Half 9 rij ik naar binnen. Eerst aanmelden, en de laadpapieren ophalen. Meteen maar ‘een bakkie doen’ met de jongens op expeditie. Als je ergens vaak komt leer je de mensen kennen natuurlijk.

Laden gaat vlot deze keer, dat is ook wel eens anders. Of de duvel er mee speelt; als je tijd genoeg hebt gaat alles vanzelf, en als je geen tijd hebt moet alles opeens ook nog erg lang duren. Om 11 uur rij ik de poort uit. Op m’n gemak richting Delft, want ik heb tijd zat. Ongeveer halverwege krijg ik telefoon van de planning, ik kan pas om 17 uur lossen. Dat geeft me nog meer tijd, maar betekent ook dat ik dus nog later thuis zal zijn. Jammer want het is vrijdag, en ik heb zin in het weekend. Een snelle rekensom zegt me dat ik uiterlijk om 20 uur moet wegrijden uit Delft om nog binnen de toegestane tijd van 15 diensturen terug op de zaak te kunnen komen. Als het later wordt mag ik niet meer rijden, en moet ik blijven staan tot morgenvroeg. En daar heb ik dus helemaal geen zin in.
Eerst maar eens zien dat ik iets ga eten, want ik weet nu dus al dat ik of niet of heel laat thuis zal zijn vanavond. A16, afslag Zevenbergschen hoek. Bijna als vanzelf neemt de auto de afrit. Dit is een redelijk vast stekkie voor ons, hier staan we vaak. Een hotel restaurant, vroeger begonnen als chauffeurskroeg, en ondertussen braaf groot geworden. Maar nog steeds ‘voor de chauffeurs’. Het eten is prima, de prijzen normaal, en de douches zijn ook goed verzorgd. Bovendien is het er gezellig, en hangt er een lekker ontspannen sfeer. Als er voetballen op TV is, en 'wij' maken een goal, dan komen ze steevast rond met oranjebitter en bitterballen. Aangezien het middag is, en bovendien nog vrijdag ook, is er haast geen volk. Er staan maar 3 auto’s op de grote parkeerplaats. Dat is door de weeks en dan zeker ’s avonds wel anders. Zeker omdat je sinds enige tijd in Rotterdam niet meer ’s nachts mag parkeren als je gevaarlijke stoffen geladen hebt. Onbegrijpelijk voor zo’n grote havenstad, maar het zij zo.

De dagmenu’s zijn meestal goed hier, maar vandaag vind ik het minder. Niet mijn smaak deze keer. Ik ga voor een lekkere biefstuk met friet en boontjes en tomatensoep vooraf. Mayonaise bij de friet? is de steevaste vraag. Nee dank je zeg ik, wrijvend over m’n buikje, en met een verontschuldigende glimlach. Typisch Hollands trouwens, overal mayonaise bij willen. Daar herken je in het buitenland vaak de Nederlanders aan.
De biefstuk wordt medium gebakken, en er zit een lekkere champignonsaus overheen, al jaren mijn favoriet. De boontjes zijn lekker gestoofd met een uitje, en de hele maaltijd is meer dan goed te eten. Een kop koffie na, en anderhalf uur later ga ik weer richting Delft.
Daar aangekomen hoor ik dat lossen niet eerder kan dan 18 uur. Hun tank zit vol, en er zit niets anders op dan te wachten. Om kwart voor zes beginnen we te lossen, toch weer een kwartier gewonnen. Het lossen duurt altijd lang hier, niks aan te doen. Om 20 uur rij ik weg, en nou moet ik als een haas richting huis anders kom ik tijd te kort. Vrouwtje al gebeld dat het erg laat wordt vanavond. Ze was niet blij maar is het gewend. Soms zit het mee, en vaak zit het tegen.

Ik heb nog boterhammen mee van thuis, en onder het rijden eet ik langzaam m’n boterhammendoos leeg, zie de foto. Gelukkig is het niet druk, door het late tijdstip zijn er geen files meer. Net op tijd rij ik op de zaak de poort binnen. Snel de auto netjes parkeren, en met een diensttijd van 14 uur en 57 minuten trek ik de handrem er op. Net binnen de toegestane tijd dus. Het is toch weer gelukt.
Tijd voor een lekker glas rode wijn, en zin in het weekend. En maandag weer de weg op...

Toin

Volgende aflevering hier.

(Gepost door Maarten, automatische post...)

Onno Piezel

Heb je dat onzinnige hutspot-recept gelezen in de Volkskrant van vorige week woensdag (ik vergat dit helemaal)? Bedoelt die Onno Kleyn het serieus? Ik kan het niet geloven! Boven het stukje staat: “Stoere-jongens-ferme-knapenhap”. Ik zou het niet graag aan “stoere jongens” geven: je riskeert jezelf als bereider van die gore snothap terug te vinden in de voortuin, dwars door de ruit heen.

Het gaat over “happige hutspot” (!) en mijnheer Kleyn geeft het geweldige advies: “piezel” de gesneden ui tussen de reepjes wortel in het kant en klaar pakketje uit. Ik vroeg me nog af of hij het ironisch bedoelt. Zie je je het al doen? Zo’n goor zakje met een beetje uitgedroogde snippertjes wortel en die moeten dan gescheiden worden van die kledder-uitjes .Kleyn opteert voor smaakvolle vastkokers. Door elkaar die hele boel, olijfolie, boter of eendenvet gebruiken en klaar. Vier karbonaadjes in een paar el vet op halfhoog vuur bakken. Meng het bakvet door de hutspot. Jus is er niet, "Mis je niet".

Onbegrijpelijk! Waarom snijdt hij geen verse wortels en uien tot reepjes? Jus is juist het heel lekkere bij een dergelijk stamppotje. Een lekkere gebonden jus: bakvet + beetje bloem + beetje paprikapoeder bakken en laten kleuren, vocht toevoegen en je krijgt zo’n mooie lobbige jus die zelfs het meest saaie (stamp)potje lekker maakt. Ik heb de krant al opgezegd, maar ik zou me bijna opnieuw aanmelden om hem weer op te kunnen zeggen...

Ik heb opnieuw gelezen en het staat er echt: piezelde de gesneden ui tussen...

Dag, Loek

(Bericht is automatisch gepost en daarom wat lager Maartens naam en niet de mijne)

Karel van het Reve (laatste)

Siberisch Dagboek (4 en laatste)

Een man in witte, korte jas en een zware mand aan de arm trekt mijn coupé-deur open. 'Ik kom voor u, jongeman!' zegt hij ernstig. 'Het is mogelijk dat gij een flesje bier wilt drinken, of een bekertje cacao. Voor het geval dat gij iets eten wilt heb ik hier piroggetjes, bonbons, brood, worst, kaas. Voor het geval u een paar eitjes wilt eten heb ik ook eitjes bij me. Ik heb eigenlijk alles wat u maar wilt. Ik kan u werkelijk aanbevelen iets van mijn waar te gebruiken. Als u daarentegen helemaal niets wilt hebben dan ga ik maar weer verder. Maar ik heb, zoals ik al zei, eitjes, broodjes...'
     De man sprak zoals Thomas Mann schrijft en tegen zo'n verkooptechniek ben ik niet opgewassen. Ik koop twee piroggetjes - een soort met vlees gevulde oliebol, die in Nederland ingevoerd zou moeten worden, naast of in plaats van de kleffe gehaktbal die je uit de automaat haalt - en een beker chocolade. De pirozjok is heel goed, de chocolade best te drinken, al zijn kleur en samenstelling van beker en chocolade wat valer en ruiger dan bij ons.

Karel van het Reve
Siberisch Dagboek
en
Met Twee Potten Pindakaas naar Moskou
Uitgeverij Van Oorschot

Groente

Mari Maris hoorde ik vannacht in gesprek met Adeline van Lier. Die laatste irriteert me altijd al. Ze heeft een bekakte tongval, en die Maris heeft hetzelfde. Verder klinken beide dames ook nog alsof ze iets te langzaam worden afgedraaid. Maris werkte, ik geloof een jaar of 10 vanaf haar 15e, bij Carels in de Pijp. Ze heeft nu een groentetuin "halverwege Eindhoven en Parijs". Ik was wakker vanwege mijn hond en zat alsmaar te wachten tot er werkelijk een gesprek ontstond, maar Maris was niet van de handrem af te krijgen met haar zeer vervelende luie manier van spreken, en Van Lier zweeft altijd al. "De groentebijbel van Maris is nog beter dan het boek van Janneke Vreugdehil" volgens Van Lier. En die kan het weten want "die heeft een fiets met een hangstuur" zeiden wij vroeger, om de leegheid van het hoofd aan te duiden. Een "voze holklapper" noemde Maarten Toonder een dergelijk iemand.

Dag, Loek

(Maarten is weg, dit is dus een automatische post, en daarom staat zíjn naam er onder...)

Karel van het Reve

Siberisch Dagboek (3)

Wie bij ons met een pond suiker thuiskomt baart geen opzien. Maar wie op weg van kantoor naar huis in Rusland een aantal mensen in de rij heeft zien staan, zich bij die rij heeft aangesloten en als gevolg daarvan thuiskomt met een kilo suiker (heb je een kind op de arm, dan kan het zelfs wel twee kilo worden), of met een citroen, of met een pak naalden, of een pak lucifers, of een plattegrond van Moskou, of een exemplaar van Kafka's Der Prozess in Russische vertaling - zo iemand is, als die goederen toevallig slecht of helemaal niet te krijgen zijn, de held van de dag, Wie van een neef uit het buitenland een gebreid wollen vestje gekregen heeft voelt zich zoals wij ons alleen maar voelen als we onze eerste bromfiets of onze eerste auto hebben gekocht.

[Hier ontbreekt het feit dat mensen, als ze een rij zagen, eerst in de rij gingen staan en dan pas vroegen wat er werd verkocht]

(Dit bericht is automatisch gepost want Maarten is weg. Daarom staat wat lager zijn naam en niet de mijne.)

Pancetta

Denk ik aan Jeanine Hennis-Plasschaert en Ronald Plasterk, dan denk ik aan hoeden. Plasterk heeft er lang een op gehad, scheelt toch een aantal centmeters in lengte, en Jeanine heeft een hoofd voor een cowboyhoed. Zie ik haar en ben ik eenmaal aan haar lippen gewend, dan denk ik bij Jeanine aan cowboy hoeden en line dance. Waarschijnlijk hadden de (hoge) militairen het ook veel fijner gevonden i.p.v. discussiëren met haar: Jeanine zien line dancen en dat ze dan na afloop met die lippen van haar zucht “pfff , effe zitten”.
Plasterk heb ik ooit op een extreem verkwistende vakantie, georganiseerd door Pownews (betaald via de belastingcenten van de kiezers zeiden ze erbij) zien rolschaatsen. Toevallig heb ik ook Jeanine in het zelfde programma ladderzat, tot ze ervan moest spugen, zien rondlopen.

Premier Rutte is, aangaande zijn bezoek aan de Olympische Spelen en de Russische houding jegens homo’s, tot de orde geroepen door schaamteloze relnicht Gordon. In een openbare brief werd de premier volop getutoyeerd door de marktzanger.  Bij ons thuis zouden ze zeggen “Hoe kan dat, heeft hij soms met hem geknikkerd?” 

Verder vind ik de pancetta bij AH, in het kader van de Italiaanse week, heerlijk. Heel wat anders dan de gewone ontbijtspek die er verkocht wordt.

Dag, Loek

(Dit bericht is automatisch gepost omdat Maarten weg is. Er staat daarom wat lager niet mijn naam. Dat moest ik erbij zetten.)

Eetbelevenissen (3)

Koffie

(Eerste aflevering zie hier; alle links hier in een nieuw venster.)

Die koffie is gemaakt met het apparaat in de auto, nog zo’n haast onmisbaar apparaat. Als ik eindelijk geladen ben, en kan vertrekken is het al lang donker. Nog maar een paar uur rijden, anders krijg helemaal niks gedaan vandaag. Een dikke twee uur later ben ik weer op een Autohof. In de buurt van Koblenz deze keer. Eerst even douchen, en daarna het restaurant in. Hier kwam ik vroeger al, toen stonden er twee dieselpompen en een houten keet waar je kon eten. Je stonk een uur in de wind als je naar buiten kwam, want een afzuigkap hadden ze toentertijd nog niet. Maar het eten was er dik 20 jaar geleden al goed, en het was altijd gezellig. Nu is het allemaal een beetje groter geworden. Afzuigkappen hebben ze zat, en de houten keet is veranderd in een groot restaurant. Het galmt er harder dan in de kerk, en sfeer hangt er ook niet. Ik bestel mijn eten met natuurlijk weer een bak salade, beetje gezond doen.

En verder frietjes met Schweinemedaillons.  Varkenshaas noemen ze dat bij ons, tenminste, dat heb ik me laten vertellen. Met een fles Bitburger om de zaak weg te spoelen. Niet dat dit echt nodig is, want de friet is goed, niet te lang gebakken zoals wel vaker gebeurd. En de varkenshaas? Ook die is prima, en ik heb er dus geen spijt van dat ik hier weer eens naar toe gekomen ben. Zelfs de salade, die ik als eerste heb verorberd was heerlijk. Vraag me niet wat er allemaal in zat; van alles gewoon. Eerlijk gezegd had ik erger verwacht. Na het eten nog weer wat schrijfwerk doen in de auto, deze keer onder het genot van een blik König Pilsener. En op tijd naar bed, morgen is het vroeg dag.

Vrijdagmorgen, ontbijt om vijf uur. Vroeg, maar dat hoort er bij. Koffie moet ik hebben, een flinke mok sterke koffie. Gezien het tijdstip ben ik nog niet te vinden voor een groot ontbijt. Ik ga vandaag voor drie frisse broodjes met kaas, ham en jam. Om half zes start ik de MAN, controleer mijn verlichting en dat soort dingen en ga richting België. Antwerpen is mijn doel vandaag. Ik heb nog broodjes in de koelkast, maar die zijn een heel eind op en het is alweer een tijdje licht als ik bij de Belgische vestiging van die Duitse chemiegigant aankom. Ook hier heeft het lossen weer zijn tijd nodig. Twee broodjes Mettwurst uit Duitsland is het laatste dat ik vind in mijn koelkast. Om 17.00 uur is het leed geleden en begeeft ik me eindelijk richting huis. Al met al een kleine vier uur later loop ik thuis naar binnen. De honden zijn natuurlijk altijd blij me weer te zien, en zelfs na 25 jaar huwelijk krijg ik nog een (klein) welkom thuis kusje van m’n vrouw. Wat eten we schat? Nou ja ‘we’, zij heeft al lang gegeten natuurlijk. Onbegonnen werk om op mij te wachten, dat gaat geheid fout. Maar, het moet de eerste keer nog worden dat er geen eten voor mij is als ik thuis kom na een week werken.

Ik ben al op de gekste momenten thuis binnengevallen, en altijd is er eten voor me. Dat mag ook wel eens gezegd! Deze keer heeft ze gekookte aardappelen, boontjes (met een gesneden uitje erdoorheen) en een lekker stukje zalm voor me. Heerlijk, en met liefde klaargemaakt. Dat proef ik meteen. Even opwarmen in de magnetron, en verrek, mijn eerste ‘ping’ maaltijd van de week is klaar.

Weekend, twee dagen thuis eten. Gewoon op de bank, met het bord op schoot als dat zo uitkomt. Even geen restaurants en autohoven meer. Benieuwd of de kinderen nog naar huis komen, da’s ook vaak een verassing. Maandag gaan we weer, andere landen, eetgewoonten en gerechten. Of misschien wel niet ver weg, en elke avond thuis eten, dat kan ook zomaar. Geen idee waar ik terecht kom. Ik weet vaak wel wanneer ik thuis vertrek, maar niet wanneer ik weer thuis kom. Een ding is zeker, je leert onderweg veel dingen eten waar je het bestaan niet eens van wist.

Toin

Volgende aflevering hier.

(Dit bericht is automatisch gepost omdat Maarten weg is. Er staat daarom wat lager zijn naam.)

Lotharingen

want we gaan naar Nancy

Op de heen- of terugreis even naar Luik.
Rognon de veau à la liégoise, kalfsnier met jeneverbessen en geflambeerd met jenever, zie hier (alle links hier in een nieuw venster)
Die  Belse jenever heet Pékèt.

Op de terug- of de heenreis even naar Luxemburg stad.
Judd mat Gaardeboune a Speckgromperen,  gerookte varkensschouder met tuinbonen en gebakken aardappelen met spek. Zie hier.

En ik stap even uit in Sittard. Bloedpoetes, ook wel sjwatse frens, zie hier, en wie weet reibekuchen, zie hier.

Place Stanislas, Nancy

Stanislas: koning van Polen en schoonvader van Louis XV

En Hertog van Lotharingen en de opdrachtgever

De keuken van de Lorraine lijkt erg op die van Luxemburg, net als de taal.

Ze hebben er Brotgrompern (die Speckgromperen maar dan met ook Bibbelkääs erop, platte kaas, verse kaas) en ze hebben er Bouneschlupp, net als Luxemburgse Bouneschlupp, soep met aardappel, snij- of sperziebonen en rookworst, maar in de Lorraine weer met die bibberkaas, zie hier, de lekkerbekken...

En ze hebben er geen Spätzle maar Schbätzle, en verder Bloutworscht en verdomd, Rollmopsen.
En "gekrulde winterkool" en dat is boerenkool.

En paté in korst en bergamot snoepjes en mirabellenlikeur en macaronen (die zijn daar uitgevonden) en zult en Viez [fits] wat appel-perenwijn is en...
O ja, en quiche lorraine en paté in deegkorst...

En vin gris de Gamay, en  Blanc de noirs, een soort champagne van enkel blauwe druiven.

Cathédrale Saint Etienne, Metz
Filigrain...

Op de terugweg ook langs Metz.

Fumé zie hier, Soupe au lard (die Bouneschlupp maar dan met die fumé er in), Matelote van slakken zie hier en speenvarken in gelei zie hier.

Sterk vermagerd zal ik niet terugkomen lijkt me...

En o ja! Vanaf morgen neemt het peloton het even over...

Geen vlees en geen vis...

Maar niet vegetarisch hoor, nee zeg!

Nou ja, soms...


Ei met zoete aardappel en vleugelbonen

Die vleugelbonen zie hierboven. Bij de betere groentejuwelier of bij de betere Chinees.
In stukjes en koken tot gaar, of flinterdun en dan rauw.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Die zoete aardappel dat was een "White sweet potato" bij de betere Chinees. Witachtig van buiten, zie een foto ik meen eergisteren.
Van binnen echter paarser dan paars.
Ik kookte er een en dat was prima te eten, en een maakte ik klaar in spek in de oven, en die werd een beetje pappig. Ik bedoel: sloeg in ene om van hard naar zacht.

Die zoete aardappel in de oven laag / lang.

Pinda-olie, ui, knof, sauteer of wok dun gesneden vleugelboon erin...
Witte wijn,  p/z...

Bak eieren. Ik wilde ze klein / dubbel gebakken hebben maar bedacht wat anders, in een patisserie-ring (Blokker), zie volgende foto.
Uitstekend idee al zeg ik het zelf. Kan je ook eerst van alles door dat ei doen. Gebaseerd op hoe ze in hotels op de bakplaat 's morgens eieren bakken. Uhh, de ring hieronder is voor een hotel precies goed voor één ei, maar ik deed er 1½ in. Smaakte erg goed. Het wordt, als je het wat klopt eerst, wat schuimig net als een cake (uitspraak in Spanje, schiet me nu te binnen, ik lig altijd dubbel, kakke).

Dat ei fantastisch, vleugelboon ff wennen (wat combineren met wat betreft) en die zoete aardappel erg lekker, althans gekookt.

Parmezaan op tomatensaus met pane carasau

Voor dat pane carasau zoek in het blog, maar je kan ook matze gebruiken.
Het is een van die typische gerechten die je over de hele wereld vindt. Je maakt dunne saus en je brokkelt er stukken oud hard brood in. Het bindt de saus en het brood wordt zacht.
Migas del pastor in Spanje (bak je het brood eerst), champandongo in Mexico (verwerk je oude tortilla's lasagne-achtig, wat met pane carasau ook gedaan wordt), allerlei gerechten met oud "flatbread" (wat carasau natuurlijk ook is, en tortilla en matze en...) van Hongarije en Slovenië via Afghanistan tot en met Bangla Desh...

Olijfolie, rode ui, knof, pepertje, peterselie...
Tomatenpuree...
Tomatenblokjes, groene kruiden, laurier, rode wijn...

Stukjes zwarte olijven erin (droge soort) en stukjes gedroogde tomaat (uit olie, of droog en dan in zeer fijne stripjes gesneden)...
Proef op zout.

Stukjes pane carasau erdoor en parmezaan erover...

Foto: tsja, zo ziet dat stevige herderseten er nou eenmaal uit...
Maar heerlijk. Comfort food maar dan niet dat Vreugdeloze...

Soja "kip", verse udon, peultjes, Surinaamse masala

Soja kip: Surinaamse vegetarische kip. Heeft enkel met kip te maken dat het op reepjes kip lijkt. Bestaat enkel uit soja, en heeft een even goede beet als die vegetarische kip van de Vegetarische Slager (Jumbo). Niks mis met het een noch met het ander. Zie een foto op dit blog hier. Surinaamse toko. De betere.

Udon zie hier, dikke Japanse "spaghetti". Japanse winkel of grote Chinees.

Die masala, althans het merk dat ik heb, Nickery masala van De Masala Specialist, is enorm goed (en totáál wat anders dan garam masala, en trouwens het is geel dus eigenlijk is het kerrie masala), zie hier.

Sauteer peultjes en gaar daarna half met wat witte wijn.

Kook die "kip" (geen 15 minuten zoals ze op dat pak zeggen, maar acht of zo) met een scheut tamari en giet af. Bewaar het kookwater.

Wok ui, knof, gemberwortel, pepertje...
Wok die "kip" mee...
Masala...

Udon en peultjes erin opwarmen.
Proef op zout (gebruik indien nodig een of anders soy of dat kookwater)

Het was gewoon, verdomd, heel erg lekker, verdomd.

Ik had beter moeten opletten

Die bruine peultjes zijn ook groen aan de andere kant, en andersom

Niet goed gewokt

Acelgas, kweepeer, Manchego kaas

Spaans dus, want acelgas is een soort Spaanse paksoi. Gebruik paksoi, maar dan alleen de mooie stengelstukken. Zie de volgende foto.
Kook ze goed gaar en zet ze in de oven met béchamel of kaassaus erover.
Zoek op acelgas recipe. Of op swiss chard recipe alhoewel dat toch wat snijbieteriger is. Als je op acelgas-afbeeldingen zoekt, dan zie je paksoi. En je ziet ook van die koolpakketjes (hier) en ook tortilla mét (hier) of Portugese acelgas-taart (hier). In Italië is het trouwens ook erg populair. Daar heet het bietola, en dat is naturlijk onze (snij)biet, met als die stoccafisso en die stronzo.

Kweepeer is natuurlijk ook wel Spaans onder andere, en queso manchego is dat natuurlijk helemaal, kaas uit La Mancha, de streek van Don Quijote. (Lees nóóit de vertaling van Barber van der Pol! "Barber van der Pol / Kakt alweer een drol" schreven ze toendertijd. Lees je dat, dan lees je "een ander boek" en ga je snel denken dat de Quijote niks is...)

Kook de stengels redelijk gaar, bijna gaar, in liefst (blokje bij de betere Turk) lamsbouillon. Lamsbouillon van blokje is erg mooi spul waarmee je van alles kan doen. Niks lamserig van smaak. Heerlijk voor risotto bijvoorbeeld.

Boter, sjalot, knof, peterselie... Grofgemalen witte peper.
Bloem... Doe bouillon met tijm, laurier en ietsje kruidnagel (vermorzeld kopje) en ietsje nootmuskaat...
Laat garen en proef.
Maak er kaassaus van. Proef en breng op smaak met wat citroensap en wat mosterd.

Ingevette schaal, acelgas, saus, vetspuit erover, pangka, vetspuit erover, oven.
Vetspuit: in de super bij de bakartikelen. Panka: Japsns broodkruim, Japanse winkel of, daar istie weer, de betere Chinees.

Kweepeer in spek

Het bekende verhaal.

Oven 140 en een uur of twee, tweeënhalf.
Heerlijk, werkelijk.

Ik heb ook wat anders geprobeerd.
Die kweepeer (of eventueel wat dan ook) met die spek in alufolie in plaats van in rollade-net.
De kweepeer was zo wat papperiger, maar het spek was wel zo enorm lekker...
Achteraf dacht ik dat ik het bloot na had moeten bakken, kort in een hete oven zonder alu, en ervoor minder kort in de lage oven mét folie.

Hier ontbreekt dus nog spek natuurlijk

Culinaire varia

50 Tinten Kip

Van alles culinairs vandaag dus


Links

NRC

Janneke hier (alle links hier in een nieuw venster).
Maar van die sticky ribs, dat hebben we toch al vijf keer gelezen in de Nederlandse kranten de afgelopen week? Verzin iets in plaats van over te pennen godverdomme, en als je niet weet dat dit de vijfde keer deze week is, dan ben je simpelweg niet goed geïnformeerd.
Pulled Pork, ook zoiets; dat schreef de week daarvoor die hele culikwakkersbent van mekaar over...

Terrine hier.
Een leraar. Klassieke terrine, helemaal perfect.
Maar. Zoals altijd in Nederland gaat het om het "Zó moet het!", wat nergens op slaat want de ene keer is je fazant zus en je houtduif zo.
En allemaal dingen die niet kloppen.
"En in die kip dan weer een kwartel". Nee, een duif, en daarin eventueel een kwartel. In een mooie kip kan je zes kwartels kwijt...
"Zomertruffel op het laatst erbij". Nee, vanaf het begin meebakken, maar nooit zoals hier, in uren lange bereidingen.
Een klungelige keuken, "twee gram peper", de leraar... "geglazeerde"...
"Het spek moet in stukjes van twee centimeter want dat is beter voor de vleesmolen", wat een gelul.
"Je moet minstens 50% fazant hebben op het spek" en daarna gebruikt hij 1/3 fazant, 1/3 spek en 1/3 vet spek...
Komt er vet op de vorm te staan, proeft ie, "Goed! de smaak van de lever zit er in!" en daarna flikkert ie dat vet weg...
"En kijk: prachtig rosé!" Maar of het ook goed smáákt, daar praten we in Nederland niet over.
Toefjes peterselie, dat wel.

De erewacht van Nederlandse culinaire journalisten bij de baar van De Dikke
Van Jonah zie je rechts boven nog net een klein stukje
(Janneke heeft zich erboven ge-elleboogd)

Verdere links


Compagnia delle Puglie hier.
Ongelofelijk goede zwarte spaghetti, ongelofelijk goed (gisteren met zalm)...

Jardin des Étoiles hier.
Kweenie...


AH video hier.
Dat slaat ook echt helemaal nergens op. Dat is een bastaardkind van hoe een echte kok het doet (in de vrije hand en met een héle ui) en hoe men het thuis doet of althans hoort te doen (halve ui op de snijplank, plakjes gewoon van boven af, en die dwars snijden, klaar).

Andere video: "Voeg zout toe als de water kookt".


En deze dan: hier.
"Johannes van Dam was een absolute held van mij" oftewel ik ben een nóg grotere culinaire onnozelaar...

Een redactie-vergadering van Bouillon

Planning


* Zalm met zwarte spaghetti uit Puglie en worteltjes en veel peterselie

* Dunne tomatensaus met veel rode wijn gemaakt, met zwarte olijven (droge soort!) en gedroogde tomaat, gebonden met pane carasau, en met Pecorino canestrato erover...

* Rijst met mapo tofu, bosui, en die mapo gemaakt met Szechuan tuinbonensambal

* Gehaktbrood (zout = ansjovis) met aardappelen, witte kool en mierikswortelsaus

* Bouneschlupp want dan zit ik in Luxemburg

Een redactie-vergadering van Mangiare

Soep (4)

Een werkelijk uitstekend no nonsense naslagwerk
Je kan er dingen in vinden, wat je van de Oxford niet bepaald, en van de Larousse niet echt kan zeggen

Soep, vego (1)


Bloemkoolsoep met bier

Bak in boter of zonnebloemolie stukjes ui en stukjes van de stengels van de bloemkoolroosjes aan.
Voeg wat later stukjes knoflook toe.
Kruid met nootmuskaat, wat kruidnagel, witte peper en koriander.
Roer om, roer er bloem door en laat roerend garen op laag vuur.
Roer er beetje bij beetje warme melk door en bier.
Laat aan de kook komen en kook er dan de roosjes, in kleine stukjes gesneden, in gaar.
Proef op zout en peper (gebruik eventueel een bouillonblokje).

Kooktechnieken, quizjes...

Af en toe loop je tegen iets aardigs aan

Ik bespreek het wel eens

Bloemkoolsoep met bier, variaties

Met gierst.
Strooi licht geroosterde gierst over de soep vlak voor het serveren.

Met kerrie
Voeg kerrie samen met de kruiden toe.
Er kan dan ook wat komijn en wat cardamom bij.
Cardamom: de pitjes uit de peul halen; een peul is meestal te veel.

Met appel
Bak stukjes appel mee, samen met de kruiden.
Laat ze bijna kapot koken voordat de roosjes in de pan gaan.

Met room
Gebruik geen bloem.
Prak de bloemkool als ze gaar is, en bind met room.

Met broccoli
Gebruik broccoli in plaats van bloemkool, of gebruik broccoli en bloemkool.

Met broccoli en appel
Nou, verzin dat zelf maar...

Een werkelijk heel erg goed boek

Fantastische opzet: per ingrediënt en die inclusief kruiden en zo

Soep met koya tofu en shiitake

Week shiitake in handwarm water met ietsje soya-saus erbij (bord of zo erop zodat ze niet drijven).
Maak miso-bouillon met het weekwater en eventueel extra water.
Prepareer de koya tofu (groene winkel; zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
Breng de soep op smaak met sake, mirin en soja-saus.
Doe de koya tofu in de soep en laat met een deksel op de pan vijf minuten sudderen.
Haal de stelen van de shiitake, doe ze in de soep en laat die nog 10 minuten trekken.
Laat koud worden zonder deksel.
Haal de tofu en de paddestoelen uit de pan.
Breng de soep aan de kook.
Snij de tofu in blokjes en snij eventueel ook de shiitake.
Warm alles op in de soep.

Moeilijk te vinden

Erg interessant

 Kippensoep hier.

Vlees en vis

Bruine beukenzwam

Bij de betere Chinees

Mooie smaak, erg breed toepasbaar

In Het Paddestoelen Kookboek staat 21 recepten

Veel met dashi en/of udon

Bottarga, speklappen, inktvis, gehaktbrood


Bruine beukenzwam, bottarga, busiate

Busiate zie hier (alle links hier in een nieuw venster). Sicilië.
Heet ook wel Gestikte priester, omdat ie er zo veel van vrat.

Bottarga: zoek op dit blog.

Bottarga erg dun snijden en een paar uur in goede olijfolie, regelmatig draaiend.

In die olijfolie sjalot en knof bakken en een rood pepertje.
Flink peterselie...
Bottarga erbij en lang op laag vuur, het moet wat krokanterig worden. Andere techniek dus dan laatst met die spaghetti; dat was op hoog vuur en kort.

Pasta koken.
Paddo's bakken bij die bottarga (nu wel hoog vuur).
Basilicum.

Goor lekker weer...

Babi rica

Ook wel rica2 [rietja-rietja]

Speklappen, rode peper en rode paprika, ketjap, bakbanaan

Pinda-olie, bak paprika, uit de pan.

Rode ui, knof, gemberwortel, sereh en flink lomboks.
Komijn, ketjap manis (kecap dus tegenwoordig) en iets ketjap asin.
Djeroek poeroet-blad, uurtje sudderen.

Vlees erin, vuur uit, enkele uren marineren.
Vlees uitlekken droogdeppen, aanbakken, terug in de saus.

Bakbanaan frituren (het hoort met rijst natuurlijk, liefst lonton).

Zoals altijd (het is een van mijn lievelingsgerechten) vies lekker en bloedheet...

Inktvis op de manier van Marseille

Inktvis, rijst, haricots verts, wijnsaus

De inktvis schoonmaken. Vinnen en tentakels apart houden.
De haricots in kleine stukjes kort koken.
Rijst koken.

Gebonden saus met melk, witte wijn, wat Oxo, laurier en witte peper.

Olijfolie, sjalot, knof...
De vinnen en de tentakels erin opbakken.
Dat spul uit de pan en de haricots er kort in sauteren.
Gaarstoven met wat witte wijn.

Rijst en vinnen en zo door elkaar en daarmee de lijven vullen.
Rondom aanbakken en met wat visbouillon wat stoven.
In een ingevette ovenschaal, en de saus met de haricots erdoor erover.
Oven.

Boven een hele pijlstaart

Daaronder ruggegraat, kop + ingewanden en lijf

Daaronder lijf, vinnen, tentakels (dat wat je gebruikt)

Gehaktbrood

Een heel simpel recept, maar erg lekker.

Het probleem is alleen dat het nou juist zo enorm mooi smaakte omdat ik de gelukkige greep had er als hot rode habanero-saus door te doen, rode habanero-tabasco zeg maar. Volgens mij heeft AH het. Als je andere gebruikt is het toch minder.

Het redelijk magere HOH gehakt aanmaken met stukjes rode ui, stukjes knof (alles heel klein natuurlijk), als peper die habanero dus, en als zout Maggi Tuinkruidenbouillonpoeder (Polvo magico in een Spaanse restaurantkeuken, magisch poeder).

Platte plak, een kant bruinen in boter, draaien, bruinen, ff sudderen, draaien, deksel, ff sudderen.

Was bedoeld voor op brood, ik had gehakt over omdat het varkensnet voor de paté te klein was om ook nog crépinettes (zie hier) te kunnen maken. Maar het kan natuurlijk uitstekend met aardappelen (je krijgt een mooie jus als je redelijk wat boter gebruikt) en sperziebonen met nootmuskaat...

Diner

Dried tofu, Chinees

(Ik bedoel niet die Japanse -echt- gedroogde Koya dofu)

Zie hier (alle links hier in een nieuw venster)

Erg lekker; notensmaak.

Blokjes wokken met...

Een diner gisteren


Ik kookte een enorme hoeveelheid ingewikkelde dingen met de hulp van twee vrienden en hun kleine kindjes.
Gekookt van drie tot half zeven.

Bij de thee

Mangistan

"De koningin der vruchten".
Bij de betere grotere Chinese toko.
Zie hier.
Al die verhalen van rondom insnijden en twee helften uit elkaar halen, dat is flauwekul. Openbreken en afpellen.

Heerlijk zoetzuur en exotisch van smaak.

Stoommandjes-papier

Kende ik helemaal niet

Betere Chinese toko maar weer...

Handig om kleine dingetjes op te leggen (garnalen, taoge...) en dat stoomt dan veel beter dan op alu-folie

(Wat wel lekker is: stomen op bepaalde soorten bladeren)

Bij de borrel

Kaasblokjes met guave-gelei

Guava paste, goiabada.
Jong belegen kaas. Meestal met verse kaas, maar dat lijkt me minder.
Zie hier.
Dat is natuurlijk net zoiets van combinatie als dat Spaanse kaas met membrillo, kweeperengelei. En in Limburg kaas met appelstroop.
Dit is wat zoeter dan kweeperengelei, maar niet storend, in tegendeel.
Bij de betere Surinaamse toko, want populair in Frans Guyana.

Guave is een heerlijke vrucht, maar met voor je kiezen dodelijke pitjes.
Dus altijd sap of jam.
Guave zie hier.
Je hebt roze en witte (van binnen dan dus), en in Frankrijk struikel je over de guave-jam.

En, jawel: een glaasje Bristol Cream!
Hele mooie combinaties allemaal.

Engelwortel

Gewoon een Europees product, maar ik vond het bij een betere Chinees

Angelica radix, zie hier

Schermbloemigen (venkel, anijs, komijn, peterselie, pastinaak en ook wortel dus, dille, duivelsdrek...)

Ook gekonfijt enorm lekker

Voorgerecht

Bulgaarse Elena ham en Bulgaarse pastrami (pastirma, basturma)

Met sla en stokbrood.

Elena ham (uit de stad Elena) zie hier.
Moet een paar jaar oud zijn.

En Bulgaarse pastirma, rundvlees dus, zie hier.
Pastirma iha zie hier.

Heel erg lekker alletwee...
Kruidig, "vol"...

Martini Brut erbij...

Chinese zoete aardappel

"White sweet potatoe" vanwege de buitenkant

Want van binnen paarser dan paars

Redelijk lekker, apart, ff wennen.

Zoeter dan die gele (van buiten) maar minder zoet (gelukkig) dan die paarse (van buiten)

Maar we maakten ook:

Leverkaas

Gelijke hoeveelheid blokjes lever en speklap koken in bouillon.
Afgieten, bouillon bewaren.
Wat ui en knof bakken, en erdoor.
Malen.
Smeuïg maken met de bouillon.
Op smaak met p/z (ik gebruikte Maggi bouillonpoeder).

Heel simpel, niet vet (dat drijft op de bouillon).
En je kan er van alles doorheen werken: champignons, paprika, noem maar op.
We deden er kleine stukjes gebakken kastanje-champignon door.

Was heerlijk. Mager maar toch vol, fijn...

Surinaamse aardappelsambal

Bij de betere Surinamer

Heb het nog niet geproefd...

En we maakten ook nog

Paté de campagne

Dat kon in een moeite door met die leverpastei, leverkaas, en aardig om te zien hoe je twee totaal verschillende producten van hetzelfde spul maakt.
Twee delen speklappen malen op een deel lever, nou ja, ietsje meer lever. 3 op 2.
Madera, knof erin persen, piment en kruidnagelkopjes erin breken, jeneverbessen gehalveerd erin. Wat laten trekken, regelmatig roeren.
Sjalot door het vlees, peper en weer Maggi groentenbouillon-poeder, en de madera-plus en kleine stukjes rauwe kastanje-champignon.
Uurtje laten trekken, regelmatig omroeren.
Ovenschaal, varkensnet erover, oven.
140° tot de thermostaat afklikt, dan 110 tot prikken geen rood vocht levert.

Nog niet geproefd want na het eten ben ik meteen naar huis gewankeld, de paté en de vleesmolen vergetend...

Dat vond ik ook bij die betere Surinamer
Zie gisteren

Hoofdgerecht

Risotto eekhoorntjesbrood, truffel, champagne

Toe maar toe maar... Of het niks kost...

Gedroogd eekhoorntjesbrood weken.
Eekhoorntjesbrood uit blik (deze tijd van het jaar; Duitsland) afgieten; vloeistof bij dat weekwater.
Vloeistof potje truffel idem.

Gedroogd en blik-spul kleinsnijden.
Bij de vloeistof een pot paddo-fond.
Warm maken en op smaak brengen met peper en met eekhoorntjesbrood-bouillonpasta (groene winkel).

Boter, sjalot, knof, truffel...
Carnaroli-rijst bakken in die boter.
Champagne erbij, of nog beter: Martini Brut. Dat hadden we!
Telkens scheutjes paddo-spul, droogkoken...
Halverwege paddo's erbij.

Pecorino (liefst canestrato) erover raspen...

Witte Côtes du Rhône erbij...

Amerikaanse mosterd

Ook bij de betere Surinamer

Voor mijn verzameling

(Maar smaakt ook prima!)

Nagerecht

Vanille-ijs

200 cc volle melk laten trekken met een half en gesplitst  en uitgeschraapt vanillestokje. Wat laten koelen.
4 eierdooiers met 65 gram fijne kristalsuiker (moeilijk aan te komen) "wit" kloppen.
125 cc room door de melk.
Kloppend het ei-suikermengsel door de melk.

In de ijsmachine...

Heerlijk.
Super puur en eerlijk.

Glaasje gele Chartreuse erbij, maar dat vergat ik...

Ook weer de betere Surinamer

Ik zeg Wat moet je daarmee doen?

Opeten meneer

Die vrienden wonen in een sloten-rijke omgeving, maar verdomd, ik ben droog thuisgekomen...

Varia

Diversen, dus


Groene pepersaus

De rechtse doet niet mee, dat is niet puur, dat is met wasabi.
Erg lekker trouwens, daar niet van.

De linkse is van groene Tabasco-pepers gemaakt.
Redelijk heet, lichte nasmaak, iha "droog" van smaak.

Daarnaast die van groene jalapeño pepers.
Iets heter, bredere smaak (maar niet "droog" als hierboven), en vooral: fris-zuur.

Dan die groene habanero daar weer naast.
Weer wat heter, een diepere smaak (breder maar óók dieper), heel ietsje zuur, niet "fris".

Tsja.
Allemaal prima, als je het gebruikt voor...

Turkse pepertjes

Saus-experimenten

We hadden laatst die heavy Crema Mostarda, van mosterd en balsamico.
Té heavy op Mozzarella.

We corrigeerden die heftigheid met mirin, zoete sake zeg maar.
Was erg lekker op Mozzarella.

Maar ik was met dat zoet van die mirin niet helemaal tevreden, zo van: dat kan beter.

Denk denk.
Ja! Bristol Cream!!

Geprobeerd. Fantastisch.
Franse mosterd maar niet te sterk, Fallot zeg maar; Balsamico maar hele goeie heel zachte, en Bristol Cream.
Enorm lekker. Een uitvinding! Toch?!

En alweer: enorm lekker!

Diversen-diversen...


NRC, van die naar Italië uitgeweken kwakers, godgod wat een kletsmajoren, zie hier.
Hebben ze het over Speck, maar wat dat is, dat weten ze niet.


Ik kocht waterkastanje-meel.
Erg lekker voor, ik schreef dat gisteren of zo al, voor heel krokante frituur.

Je kan er ook andere dingen mee doen, zoete dingen.
Maar luister. Kan het ingewikkelder?
Water suiker en meel 6 op 1 op 1.
Verdeel het water in 5 delen.
Lost de poeder op in twee van de delen water, kook suiker en de drie andere delen water.
Doe het gekookte suikerwater bij de poeder pasta die u hebt klaargemaakt.
Roer meteen zodat het poeder op het water drijft.
Doe het dan in een schaal en stoom het 15 minuten.
Als het koud is kan u genieten.
Voeg melk of koffie toe of sesam of pinda.

Tsjongejonge...  Dat is Mangiare aan tafel met Bouillon

Salsa Chamoy

Ook weer enorm lekker

Zie hier

Iemand  had het over deze tekst:

Helmonders worden wel ‘kattenmeppers’ genoemd, wat hun spotnaam is. Naar verluidt aten ze vroeger katten, of ‘dakhazen’, hetgeen mogelijk op de toenmalige armoede is terug te voeren. In het Helmonds, een zeer karakteristiek dialect, zegt grootmoeder, die zo’n maaltijd zou hebben genuttigd: Mar jonge, ge kahnt ut verskil nie ziën, en ut smakte goewd. Krek un wild kerningt [konijn].
Ook kent men het verhaal van kattenvriend Pater Nikodemus, die straatkatten ving en naar de zolder van het klooster bracht, waar ze zich aan de daar aanwezige muizen te goed konden doen.
Ik ben nog misdienaar bij Nicodemus geweest...

Loek had het laatst over De Leeuw en Braakhekke.
Toen dacht ik "Two fat poofs", in analogie met die Two fat ladies.
(Kent u de three women?  Wim Kan, Wim Ibo en Wim Sonneveld...)

Maar goed.

Vis fileren en zo hier.

En die pommes gauffres die ik nou met mijn mandoline kan maken zie hier.

Bristol Cream

Hebben we vanavond even...

Karel van het Reve

De joodse spijswetten zijn in oorsprong hygiënische maategelen (4 en laatste)

Maar tegenwoordig weten we waar alles toe dient. Heeft een beest geen stekels, dan is dat opdat andere beesten zich gemakkelijker met hem kunnen voeden. Heeft hij wel stekels, dan is dat omdat door die stekels verhinderd wordt dat hij wordt opgegeten. Is een beest duidelijk van zijn omgeving te onderscheiden, dan is dat ten behoeve van zijn huwelijkspartner of zijn kinderen. Die kunnen hem dan makkelijker vinden. Het bewijs wordt meteen bijgeleverd: zij vinden hem inderdaad. Is het beest moeilijk van zijn omgeving te onderscheiden, dan is het een schutkleur. Ook hier wordt het bewijs onmiddellijk bijgeleverd: je ziet hem haast niet. Heeft het beest zowel een schutkleur als een duidelijk kenmerk (hert, konijn), dan is het kenmerk voor zijn partner en zijn kinderen en de schutkleur voor de jagers. Als de Mosaïsche wet de joden het eten van varkensvlees verbiedt, dan is dat omdat je van varkensvlees ziek kunt worden. Als Leibniz de christenen
aanraadt om toch vooral zoveel mogelijk varkensvlees te eten, dan is dat omdat varkensvlees zo gezond is. Zo klopt het altijd, en zo eten we dan ook het hele jaar door varkensvlees.

Aflevering 1 zie hier.
Aflevering 2 zie hier.
Aflevering 3 zie hier

Biet

Bij AH lagen gisteren twee eenzame rauwe bieten naar me te zwaaien. Ik vond ze zo zielig, dus nam ik ze mee. Thuisgekomen las ik op internet dat je die bieten gewoon rauw kunt eten.
2 rode  bieten (geschild) met 2 sjalotten, stukje knoflook en peterselie plus p/z, olijfolie, appelazijn in keukenmachine tot het hele kleine stukjes waren. Het zag er fantastisch uit, heel sjiek, beetje glimmend, diep donkerrood, maar de smaak was niet veel.
Beetje rietsuiker, beetje mosterd, schep koolzaadhoning, scheutje ahornsiroop eraan toegevoegd en de bietensalade daarna in de ijskast gezet.

Vanmiddag keek ik in het bakje: het ziet er prachtig uit!

Het lichte groen van een stronk paksoi aan kleine stukjes gesneden, p/z, olie, azijn. Schijfjes conference-peren over dat groene bedje gespreid, bietensalade daarover en crème frâiche daarover met vork verdeeld, kleine stukjes augurk daarop, heerlijk en prachtig om te zien. Gebakken aardappelen erbij en die Veluwse rookworst.

Dag, Loek

Soep (3)

Grandma Moses vandaag

Zie hier (alle links hier in een nieuw venster)

Vissoep (3)


Porrusalda

Soep van klipvis met prei
Baskenland

Gebruik eventueel stokvis
Week klipvis; bewaar het weekwater. Dat is het laatste weekwater, de laatste verversing, dus dat is niet te zout.
Kook de vis kort met laurier.
Giet af, verwijder vellen en graten en breek in stukjes.
Bak in olijfolie met wat boter erbij blokjes rauwe aardappel rondom aan.
Voeg flink prei toe, bak kort aan, doe de vis erbij, roer even om op half-hoog vuur en voeg dan het weekwater toe.
Kruid met Espelette peper.
Breng aan de kook en laat een uur op laag vuur en met een deksel op de pan stoven.
Proef op zout.

Quilting

Marmitako

Baskische soep met tonijn

Braad in de olie van een of twee blikjes tonijn fijngesneden ui aan, en wat later ook gesnipperde knoflook.
Vers: geen rode tonijn! Het hoort met skipjack, bonito.
Bak na even in dit mengsel flink blokjes aardappel rondom aan, en als ze iets zacht beginnen te worden ook flink gesnipperde prei en rode paprika in blokjes.
Kruid met peper, laurier, iets kruidnagel, iets foelie en wat koriander.
Giet er kokende groentenbouillon bij (of water met een blokje) en laat daarin de aardappels goed gaarkoken.
Warm de tonijn in de soep op.
Proef op zout en peper.

In de ene streek gebruiken ze paprika, in de andere prei
en wij willen geen ruzie dus wij gebruiken het allebei

Garnalensoep

Thailand

Bak in pinda-olie stukjes ui, knoflook, gemberwortel, rode spaanse peper en korianderzaad.
Doe er stukken goed rijpe tomaat bij en vis- of kippenbouillon.
Laat een tijdje trekken en haal door een draaizeef.
Het resultaat moet een dunne tomatensoep zijn.
Proef op zout en corrigeer dat met fish sauce.
In de soep gepelde garnalen gaar laten worden, of ongepelde rivierkreeft.
Breng op smaak met limoensap en serveer met korianderblad erover gestrooid.

Brandade de morue

Franse soep van zoutevis

Week de zoutevis.
Ververs het week water telkens na een halve dag, totdat het zo smaakt dat je denkt "Mooi van zout".
Giet af, en kook in het weekwater aardappelen. Prak de aardappelen grof.
Ontdoe de klipvis van graten en vellen, en trek in kliene stukjes.
Werk door de aardappel.
Werk er ook geprakte knoflook door en gehakte peterselie.
Werk er heftig roerend goede olijfolie door tot je een smeuïge massa hebt.
Proef op p/z.
Zet een kwartier in de oven op 180° en dan nog even onder de gril.

Niet echt vissoep maar wel lekker: kervelsoep met gerookte paling erin...