Connie weer, maar eerst

twee dingen.

Had het met iemand over garum, die fishsauce van de Romeinen. Dat dit via Thailand tot in Noordwest Canada voorkomt (Oolichan grease). Dat ik dat wist omdat ik er een tijdje gewoond heb (een vriend bestudeerde daar het Heiltsuk, een Kwakiutl taal)(uit de Kwakwaka'wakw taalfamilie, het is maar dat u het weet). Fantastische tijd, die indianen waren de hele dag stomdronken. Hadden geen voortanden van het klap! voorover op de grond slaan. Of ooit gingen de twee brandweerlieden (in Bella Bella) elkaar te lijf met bijlen, over wie de spuit mocht bedienen. Ondertussen brandde dat huis af...
Maar goed, ik voor die tiepe wat Googlen, vind ik dit Heiltsuk ding hieronder. Ongelofelijk mooi. Nee, dat vond je daar toen niet meer...



Even indrukwekkend als Batak kunst, zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

En o ja, Google Analytics heeft een nieuwe service. Meer directe statistics. Vandaag tot en met nu, het is nu bijna zes uur, zijn er 283 pagina's bekeken. Gisteren totaal 553 (pagina's bekeken, niet "bezoekers"; die waren er eergisteren wéér 240). Afgelopen 30 dagen 15.300 pagina's bekeken. Totaal sinds oprichting meer dan 177.000 pagina's bekeken...



Eerst maar even toch de post.
L
Dag Maarten, van harte gefeliciteerd met al je "volgers"! Wel fijn dat het via internet gebeurt, stel voor dat al die mensen elke dag in je straat zouden staan!
Over Jean Paul Franssens: hij is hier ooit opgetreden. Een heel aardige man, mooi om te zien. Hij heeft toen voorgedragen, gedronken en gezongen. Ik herinner me zijn grap, aangaande Harry Mulish: een pijp met twee koppen. Ik ben zo vrij om hem meer een bijzondere persoonlijkheid dan een bijzonder auteur te noemen. Ik heb nog een foto van hem. maar het lukt me niet dat ding te scannen.
Over Connie: er was hier ooit een opening van een of ander centrum en daar was zij ook gast. Ik stond naast haar en heb mijn bril ervoor opgezet, want het blijft een gewaarwording. Toch zie ik haar liever als al die keurige, stijve, kerkelijk goedgekeurde tutten.
Dag Maarten, groeten L.

Dank. Leuk. Op die foto wacht ik met smart.



Mooi einde, hè?

Dank PJ, ook voor de volgende.

L
Je zal het niet geloven: ik zet mijn computer aan om je te mailen dat ik het in dit geval over CONNIE BREUKHOVEN heb, die zangeres waarvan jij de foto('s) afdrukt, omdat ik al veronderstelde dat je ze door elkaar zou halen en toen bleek er al een een mail van jou binnen gekomen te zijn aangaande de Connie's.

Die vergissing begaan wel meer mensen...

Het gaat dus niet over dat gerimpeld doodshoofdaapje, die schrijfster en weduwe van grote mannen, het gaat over Vannessa/Connie.
Wat is nu weer een USB stick en een digitale foto???? Oh, ineens weet ik de oplossing. Dag, L

We wachten in spanning...



Gisteren eerst maar, want anders denken ze dat dit een litterair blog is...
Ontzettend lekker trouwens, verdomd. Malloreddus (Siciliaanse pasta) met zilverui (versch natuurlijk) en Pecorino Sardo erover. Rest van die eikebladsla met die mosterd-vinaigrette.
Kook pasta, afgieten, koudspoelen, olijfolie erdoor.
Olijfolie, halve zilveruitjes ("dubbel doppen"!), knof, ietsje lombok...
Witte wijn en vleesfonds... Proef.
Pasta erdoor, Pecorino erover, sla ernaast...



Nogmaals dank PJ, ook voor de volgende.

Vanavond Po ku paddestoelen, kidneybonen en ei. Hoe? Tsja. Maar wel macrodynamisch hoor!
Eerst maar even een recept.
Meringue-taart, Boccone dolce, Italië
Maak geklopt eiwit zoals voor meringues.
Knip drie cirkels met een middenlijn van ongeveer 20 cm uit bakpapier en bestrijk die elk met een laag van het geklopte eiwit.
Bak deze platen zoals in het recept van meringues en werk op dezelfde manier af.
Smelt au bain marie 100 gram bittere en 100 gram zoete chocolade, met drie soeplepels water.
Laat koelen maar niet stollen.
Klop drie koppen goede room redelijk stijf met wat schraapsel uit een vanillestokje.
Ga dan door met kloppen, steeds een deel van in totaal drie soeplepels suiker toevoegend; klop de room zo stijf mogelijk.
Snij twee kopjes aardbeien in schijfjes, werk er wat suiker door en zet in de koelkast.
Snijd nog twee kopjes in schijfjes.
Smeer de meringue-platen in met een heel dun laagje chocolade.
Breng daarop een laagje slagroom aan van een kleine twee centimeter dik.
Leg hierop de ongesuikerde aardbeienschijfjes.
Leg de platen op elkaar en strijk de zijkant af met slagroom.
Koel zeer goed. Pureer de gesuikerde aardbeien.
Snij de taart in punten en serveer met de aardbeien"saus".



Connie nu. Of wacht. De eerste persoon die een cursus van mij geheel aflegde of hoe zeg je dat. Dreamweaver.
Aangezien dit het laatste hoofdstuk was: Bedankt voor deze cursus! Ik heb er veel van opgestoken en de lesstof was erg prettig.

Maar goed, Connie. O nee wacht! Zie Bourdain hier.

Maar goed, Connie (B. én P.!) dan dus. Kijk, ik heb dit uit een map in de vuilnisbak van dat blad Privaat, en op die map stond "Niet publiceren!". Dus al die 240 lui die hier per dag komen, bek houwe!

Kijk, die Connie B (zus van Paul Witteman trouwens; Connie W.) die was dus getrouwd met die Hans Breukhoven. Uhh, ja, onder andere dan althans natuurlijk. Maar in die tijd had die Connie Feren, uhh, Walmen een verhouding met die Hans B! Maar ja, die ging niet dood, dus dat werd niks... De titel lag al klaar trouwens. "H B" was een mogelijkheid, maar ook "Logboek van een onbarmhartig kwartiertje".

Trouwens, die twee die hadden een buitenechtelijk kind, kleine Connie. Een aan die verhouding is een eind gekomen toen H B dat kind een paar tanden uitsloeg. Zie hier.

Maar goed, mondje dicht hè!

O trouwens de eerste keer dat ik wat van Jean-Paul Franssens las, Achterpagina NRC, was ie op een strand in Spanje, achter een meid aanzittend, met z'n zatte kloten op de keiën geflikkerd. Voortanden weg. Zo zie je maar weer. Zen and the art of weblog maintenance...



Maar goed, J-P F dus.
Dank PJ.
¡Hola! Maarten,
Ja! Rozen uit het Zuiden, dat had ik wel geweten, heb ik zelf.
Hij hoort "Rosen aus dem Süden" van Strauß en dat wordt dan de titel.
Had je van mij kunnen lenen!

Maar wist je dan niet dat het in Groningen speelt?

De wereld wil bedrogen worden, 1999
Daar kiest ie als intro "Lazarus" van Heinrich Heine:
Und ist man tot,
so muß man lang
Im Grabe liegen; ich bin bang,
Ja, ich bin bang, das Auferstehen
Wird nicht so schnell vonstatten gehen
Verder: "Ik heb je nog veel te melden", een langjarige briefwisseling tussen JP en Adri (A.F.Th.) van der Heijden.
Kan ik echter na lang zoeken in het hele huis niet vinden, vrees dat ik het uitgeleend heb.

Nooit doen. Zo ben ik die rozen kwijtgeraakt...

Wat leuk is, dat is het boekje van Peter van Straaten met 34 tekeningen door Peter over Jean-Paul (ze waren vrienden).
Het heet: "Mooi einde, hé?"

Dank maar weer. En Laia Fábregas komt later.



Rosen aus dem Süden hier en Straus hierboven.

Veel te melden hier.

In deze uitgave zijn de brieven van Jean-Paul Franssens en A.F.Th.van der Heijden gebundeld. Van der Heijden en Franssens ontmoetten elkaar halverwege de jaren tachtig. Kroegbezoek legde een basis voor de vriendschap. Vanaf 1991 gaan zij -ondanks het elkaar vrijwel dagelijks zien- brieven schrijven. De 'kunstmatig opgezette correspondentie', waar de caféconversatie onder leed, moest nieuw materiaal voor literatuur als vanzelf doen ontstaan. In het begin zijn het vooral de sterke verhalen -prachtig verteld- waar het om draait. Gaandeweg verdiept de vriendschap zich en krijgt de lezer een indruk van twee bijzondere karakters: schrijversbesognes, reizen, familiale toestanden, ontmoetingen, herinneringen krijgen een plaats. Het publieke succes van beide, zeer verschillende, schrijvers liep sterk uiteen. Hopelijk krijgt mede door de publicatie van deze brieven ook de dichter, schrijver, schilder, bohémien en gewezen operaregisseur Franssens (1938-2003) bij een groter publiek de plaats die hij verdiende. De brieven, overigens spaarzaam geannoteerd, wekken sympathie op.

En na zaterdag kompt

zondag!

Raadde u dat al?
Ik wed van niet, want als hier (record drie dagen geleden) 240 mensen per dag komen, dan moeten daar heel wat nitwits bij zitten. Toch?!



Het fantastisch mooie kanaal van Brugge naar Damme (Damme: Tijl Uilenspiegel, hier; alle links hier in een nieuw venster).

Hoe kom ik op dat kanaal? Simpel. Vanavond pasta met gestoofde verse zilverui'tjes en daarover geraspte Pecorino Sardo. Heb daar enorme zin in! Lijkt me enorm lekker! Maar goed.

Vroeg me af wat je nog meer ken met zilverui'tjes, en vond dit en die foto bovenin, die wisselt steeds, en toen ik het de eerste keer opende was het dat kanaal. Site opent traag trouwens.



Dat Bounce percentage (mensen die na de eerste pagina afhaken) dat is natuurlijk enorm hoog als je een blogspot hebt die je dagelijks voedt en maandelijks registreert, want dan is je eerste pagina enorm lang tegen het eind van de maand...

Meer dan 6.000 bezoekers over een maand gemeten. Dus meer dan 200 per dag...

Kwaak-kwaak!

O ja, die zilverui'tjes worden dus dikwijls geglaceerd (gecarameliseerd met suiker en boter, net als bv. wortel of mei-knolletjes in stukkies). Maar ja, prima idee, maar dat smaakt niet bij kaas natuurlijk. Bij stoofvlees, wow! Staat genoteerd!



O ja, gisteren was het ook weer zo on-kristelijk lekker, wow. Risotto, sugar snaps en grijze garnalen...
Boter, iets olijfolie, sjalot, knof, snaps (die eerst kop kont gesneden zijn, dan door de midden of in drieën en dan alles een half uur in koud water en dan heel goed uitlekken)...
± Selderijzaad, hoog vuur, roer, dan laag vuur tot snaps half gaar zijn.
Rijst (Arborio) erbij, rauw natuurlijk, vuur hoog, roeren, vuur half laag, roeren, witte wijn, roeren tot opgenomen etc.
Iets witte peper, en de grijze garnalen erdoor.
Ff warmen, kleine klontjes boter erdoor roeren, klaar.

Behalve dan de eikebladsla met vinaigrette.

Als uiteindelijk de peultjes gaar zijn maar de rijst niet: deksel op de pan, vuur laag, afwachten.



Nova Zembla hier.
Ook een film trouwens, waar die Doutzen -of hoe heet ze- huppeldepup in speelt.
Zie hier. Kwaak hier.

O ja. Ontmoette laatst iemand die gelezen wilde worden. Tsja... Dan moet je beginnen met leesbaar schrijven natuurlijk...

Vroeger, trouwens, was het La joie de se voir imprimé. Tegenwoordig is dat meer La joie de se voir lu.

Blogs, you name it. Maar gelezen worden, dat is een ander verhaal.

Trouwens, ik heb tot 240 lezers per dag. En ongetwijfeld de meerderheid kennende zou ik een hekel aan ze hebben.
Lazer op! (Uhh, ik bedoel nieuwe bezoekers; terugkerende bezoekers omarm ik!)

(O ja, eventuele Connie (on)duidelijkheid van een paar dagen geleden of zo hier.)



Kejje nog kotse, kots dan mee

Alweer zaterdag...

Vanavond risotto van arborio-rijst, met sugar snaps en twee ons (twee ons, ja!) grijze garnalen...

Morgen die Pecorino sardo over pasta met gestoofde zilverui'tjes, verse natuurlijk, en wat sla.

Jammie!

Onderstaande foto publiceerde ik jaren geleden als eens eerder (uhh, in december bestaat dit blog vier jaar!). Het "Casino" (= sociëteit) in Huesca, een fraai stadje juist onder het midden van de Pyreneeën. Kwam die foto tegen en die is me dierbaar want ze is niet alleen mooi, ik heb ook met een goede vriend weken in dat Casino liggen.



Tip
Google SketchUp Viewer.
Op Google Earth staan allerlei met SketchUp gemaakte virtuele gebouwen. Ga naar Amsterdam, zoom in op De Dam en vink links onder ("Lagen") "3D gebouwen" aan. Zie welke gebouwen er verschijnen. Klik op het Paleis op de Dam. Klik op Model, klik op het plaatje ervan, klik op 3D weergave. Met je muis kan je het ronddraaien. Maar je kan er niet 3D "omheen zweven" zoals met SketchUp.

Simpel. Download de SketchUp Viewer hier (alle links hier in een nieuw venster). En aangezien ik ook Sketchup heb, Pro zelfs, kan ik niet precies zeggen wat je nu moet doen. Ik denk downloaden, waarbij het automatisch in SketchUp Viewer opent. Uhh, bij mij opent het dan, Viewer of niet, in SketchUp Pro...



Overigens het Paleis op de Dam is een facade-model; je kan er niet doorheen lopen.
Ga naar 3D Warehouse, en download bewandelbare panden. Zoek op 2 + bedroom + house of zo. En klik dan in SketchUp Viewer op die voetjes of dat oog. Beweeg muis...

Overigens is het vandaag 14 jaar geleden dat...
Search the blog op "drietalig" en scroll naar beneden tot "Dorp".
(Dank, F.)

O ja, een artikel in de krant over een Pakistaanse band die autoriteiten beledigt, naam = populair gerecht voor armelui, aardappel met ei. Maar dat heet niet Aloe anday, dat heet Anday aloo (of aalu).
Zie hier maar dat zijn uitgebreide sjieke versies.



SketchUp...

Stukkie cultuur ff.
Stukkie Romeinse weg hier.

Achterberg, restant Voort, deel III.

Het wordt nacht, maar zij is
als een stolp van melkglas,
al wit van de volgende morgen.

Over die open, roerloze zee
zijn ze ons voorgegaan.

Wachtend op wind.



Die heeft dus z'n hospita doodgeschoten, op het platje tussen de trap en de kamer op de tweede verdieping van het pand in de Boom? Beuk?straat in Utrecht, waar ik woonde, voordat ik dat wist.

Nou ja, ik woonde er met een andere gek, die om vier uur 's nachts een vuurtje kwam vragen.

Recept
Meringue-taart, Boccone dolce, Italië
Maak geklopt eiwit zoals voor meringues (zie gisteren of zo).
Knip drie cirkels met een middenlijn van ongeveer 20 cm uit bakpapier en bestrijk die elk met een laag van het geklopte eiwit.
Bak deze platen zoals in het recept van meringues en werk op dezelfde manier af.
Smelt au bain marie 100 gram bittere en 100 gram zoete chocolade, met drie soeplepels water.
Laat koelen maar niet stollen.
Klop drie koppen goede room redelijk stijf met wat schraapsel uit een vanillestokje.
Ga dan door met kloppen, steeds een deel van in totaal drie soeplepels suiker toevoegend; klop de room zo stijf mogelijk.
Snij twee kopjes aardbijen in schijfjes, werk er wat suiker door en zet in de koelkast.
Snijd nog twee kopjes in schijfjes.
Smeer de meringue-platen in met een heel dun laagje chocolade.
Breng daarop een laagje slagroom aan van een kleine twee centimeter dik.
Leg hierop de ongesuikerde aardbeienschijfjes.
Leg de platen op elkaar en strijk de zijkant af met slagroom.
Koel zeer goed. Pureer de gesuikerde aardbeien.
Snij de taart in punten en serveer met de aardbeien"saus".

Griezelig lekker was het,

die kalfsnier met jeneversaus...

Eerst ff wat andere dingen.

Pens. Nou, dat kan je dus alleen maar vuil krijgen dus daar begin ik niet aan.

Blog NRC Next, over verse doperwten laatst. Dat die veel lekkerder zijn dan diepvries of uit blik. Onnozelaar. Die zijn lekkerder als je ze 10 minuten na het plukken dopt en meteen kookt. Van de markt of van de groenteboer zijn ze nooit zo zoet als diepvries. Nooit gegeten dus, wel erover kwaken. (Diepvries: ik zag dat in Spanje. Elk uur controleren ze de doppers en dan in ene Pam! de oogstmachine erover en meteen Pats! direct in de verwerking.)

Die zwarte boekweithoning, die is niet meer te koop (was: gezonde winkel) omdat het productiegebied "vervuild" is (er liep een dame met een mondkapje rond in die winkel trouwens; die wilde alleen macrodynamische lucht natuurlijk); kocht er gerookte tofu.



Ik geef vandaag dat "ongepubliceerde recept" van gisteren, maar met dat gedicht van Achterberg, ook van gisteren, ga ik toch nog even door. Tot het, morgen, "af" is.

Voort (II)

Alleen nog een steiger,
wat armoedige huizen,
een kerkhof, een kroeg,
alleen herinnering

aan een gebaar van trouw;
bed, glas en graf staan
nog klaar, tegen
beter weten in.

Hier aan land gaan.



Kocht Vacherin Mont d'or.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
Ja, "vloeibaar", dat kan je wel zeggen ja...

O ja, zag in ene in Huis de Beurs het dag-aanbod op een bord. O, kijk; Duitse bief met pepersaus € 11,-. Kijk, zo kenne we mekaar weer. Die "peper" trouwens glom, dus die was net gewisseld.

Maar goed, nu het belangrijkste nieuws van vandaag, náást het recept van die kalfsnier dan dus. Dat boek, Groningen, die rozen en liefde: ik ben er achter!!

Rozen uit het zuiden.
Jean-Paul Franssens.
Zie hier.

Bibliotheek Groningen, een man met een heel bedachtzaam uiterlijk achter een bureau, ik vertel het verhaal van het boek, en dat de schrijver (naam?) in Groningen is opgegroeid, en dat ie op de Achterpagina van NRC publiceerde. Denk denk. Abrahams? Nee. Krol? Nee. Uhh... het ligt op de punt van m'n tong, uhh, Jean-Paul Franssens? Ja!

"Die was bevriend met Belcampo"...

Kijk.



Ben het -dus- kwijt, kocht het vandaag voor nop op boekwinkeltjes.nl maar opgelet. Om onduidelijke redenen vind -of vond ik- het niet zoekend op titel. Wel op auteur.

Maar goed, geen gelul meer, niks literatuur, vreten nu.

Gesauteerde kalfsnier met jeneversaus
À la liègoise, Luiks.
Jenever heet daar Pètèk trouwens.
Gesauteerde kalfsnier, friet (ook gekookte Rattes wordt aangeraden), eikebladsla (aangeraden wordt endives, krulsla, krulandijvie), mosterd-vinaigrette (mijn toevoeging).
Maak de vinaigrette en doe in een potje, zodat je die kan opschudden als je die nodig hebt.
Belse mosterd (of Franse), witte balsamico (of als Franse mosterd: witte wijnazijn want die Belse mosterd is wat zuurder), iets Worcestershire, walnotenolie. Nederlander: wees niet bang met de olie.
Zorg dat de friet, zelfgemaakte natuurlijk, klaar is als de nier klaar is. Die sla met die vinaigrette, dat kost natuurlijk geen tijd, maar die friet, dat moet heel goed gepland zijn, en uit te voeren door een derde. Voorbakken op 150, afbakken op 190.



Goed. Snij de nier in de partjes zoals hij zich presenteert, en snij cq knip van die partjes het vet weg. Snij de grotere delen in tweeën of drieën. Dep droog.
Sauteer pijlsnel en heel goed wokkend in redelijk wat hete boter, die je warm hebt laten worden met fors jeneverbessen (hele). Flambeer met jenever, uit de pan (laat goed uitlekken maar werk toch snel) en houd heel goed warm.
Wat runderfond in de pan en pijlsnel inkoken. Proeven op z/p.
Serveer friet, nier, saus, sla, vinaigrette.
De nierstukjes moeten min of meer ontploffen als je ze kapot bijt; krokant van buiten, de luchtigheid zelve van binnen...
Burp!



Hier warm ik de nier op in de saus. Dat kan alleen maar als de saus super heet is, en het opwarmen uiterst kort duurt. De nier moet rosé blijven!

(Proefde vanavond restje saus; wow... Ongelofelijk, verdomd...)

(Uhh, trouwens, nierbroodjes, wie kent dat nog...)

Appel Toscane hier. Ff wat cultuur, toch?!

Bonne nuit, buena sera (signorina), buenas noches, boa noite, ondoloain.

Zie hier.

En hier.

En vandaag geen vego-flauwekul maar kalfsnier...

Kort gesauteerde (rosé dus) kalfsnier met Pètèk saus (Luikse jeneversaus), friet van Charlottes en gemengde krulsla van de kindervriend ("Past op de kleintjes"). Vond verschillende goede recepten, wat er op duidt dat dit inderdaad een klassieker is. Zie bv. hier (alle links hier in een nieuw venster). O, ennuh die aardappelen in ganzevet bakken, dat doen we natuurlijk niet, komkom. Het is zó al Burp genoeg...



Gisteren die falafel burgers (heel redelijk hoor) met bleekselderij.
Pinda-olie, rode ui, knof, gemberwortel...
Sambal badjak...
Bleekselderij-stukkies, ff..., witte wijn...
Kecap manis..., proef.
Frituur Palembang kroepoek (zie hierboven).
Stukkies burger door de bleekselderij enzovoorts.
Kroepoek is trouwens een van die vele woorden in het Indonesisch met een Schwa Germanicus erin, vreemd genoeg. Een stomme -maar dan echt stomme- E. kErupuk, uitspraak tussen keroepoek en kroepoek in. Weer wat geleerd; tErima kasi, dank u wel.



Fraai Jugendstil pand in Luik. Moeten ze in de SketchUp cursus uitsnijden en in vooraanzicht-perspectief plaatsen.

Stamkroeg, hadden ze andere wijn. Sauvignon blanc uit Argentinië. Enorm lekker. Elzasser-achtig vreemd genoeg.

Vandaag donderdag ongepubliceerd recept, morgen gedicht. Maar morgen publiceer ik dat kalfsnier recept en vandaag dus een gedicht, toch?

Achterberg, Voort (1)

Van eiland naar eiland, steeds
kleiner en kaler, over steeds
ruimer en wijder water, tot
in de laatste baai
zich het uitzicht volledig
en eindelijk opent.

In deze volmaakt onverschillige wereld
de zeilen strijken.



Cursus SketchUp

O ja, die Alain Juppé van laatst waarvan ik die brief kreeg, die wás minister van defensie (en ook ooit van milieu en zo) maar die doet nu buitenlandse zaken. Correctie. Nou ja, toch net ietsje ietsje imposanter.

Apart trouwens. Als je hem Googled, en dan naar afbeeldingen gaat, zie je zowat enkel plaatjes van z'n hoofd...

Recept
Meringue
Klop vier eiwitten half stijf met wat zout, wat wijnsteenzuur, iets appelazijn en wat uit een stokje geschraapte vanille.
Klop door, steeds wat poedersuiker toevoegend, totaal ongeveer een kop.
Leg een vel bakpapier op een ovenplaat.
Vorm met een brede spatel (liefst zo`n ding waar je deeg mee snijdt) de meringues (formaat van een wit broodje wat "puntje" heet) door een schep te nemen, die op het bakpapier te laten glijden en dan strijkend verder te vormen.
Zet de plaat in een oven op 150 graden en zet die oven dan direct op 100 graden.
Als de meringues beginnen te kleuren de ovendeur iets openzetten en de meringues afbakken (tot ze van binnen droog zijn; naald!)
Dan de oven uitzetten en nog een uur met open deur laten staan.
Pel de meringues van het papier en laat verder koelen op een rek.
Meringue Chantilly: serveer met fruit en slagroom.



Woefwoef baas!

Luik

5 uur en ik had honger. At ergens kaaskroketten van abdijkaas (en zag ze later ergens gemaakt met Chimay). Ongelofelijk lekker. Vers geraspte Parmezaan over de schotel. Karaffie rode wijn (fles daarvoor geopend), € 9,30 in een vrij nette tent.

Salade Liègoise
Dat is dus aardappel, boontjes en spekkies.
Zag het ook ergens met lardons (spekkies) en worstjes, wat mijn vermoeden bevestigde dat het verwant is aan die Luxemburgse Bouneschlupp, hetzelfde verhaal maar dan geïntegreerd in een aardappelsoep. Met sperzie- of snijbonen (die laatste in stukkies).

Zag trouwens dat ze er dikwijls ook gekookt ei bij geven.



Kocht Le Soir. Tegenwoordig trouwens een ochtendkrant ondanks de naam. Misschien hebben ze ook een avond-editie. Goeie krant, maar tegenwoordig niet meer in het rijtje Frankfurter Algemeine en Neue Zürcher Zeitung. NRC ook niet meer trouwens...

Zochtocht naar een Franstalige Nero-strip. Nop. Wel Franstalige Kwik en Flupke. Zie onder.

Avond. Krulsla met spekkies, ook een regionale (in weide zin) specialiteit, deze ook nog met gésiers, eendemaagjes. Salade tiède, lauwe salade (spekkies bakken in olie, iets koelen, afblussen (spat!) met azijn en dat over de sla).
Dit is trouwens waar ik die Claret bij kreeg.

Morgen laatste dag, maar ben prima uitgerust en daar gaat het om. 21.00 naar bed, 09.30 eruit.
Fotografeerde heel wat gebouwen en straatmeubilair voor de SketchUp cursus.

Falafel-burgers vandaag...

Maar ook een thema, net zoals het thema van de volgende link: Mi Jaca, mijn paardje.
Zie, "el tema es", het thema is hier (alle links hier in een nieuw venster).

Recept
Merguez met rode ui en raz hanout, Noord Afrika
Merguez en raz hanout bij de Marokkaanse slager kopen.
Worstjes met ringetjes rode ui aanbakken, en gaar stoven met wat vloeistof en raz hanout erbij.
Raz hanout: karwij, komijn, kaneel, koriander, pikant paprikapoeder, uhh, zie maar.



"Mira como corre mi jaca", kijk eens hoe mijn paardje loopt... De foto was trouwens kopieer-beveiligd, woehahaha!
"If you don't want it to be copied, don't put it on the web".

Ohh uhh die falafel-burgers, dat horen jullie morgen pas. Proefde ze wel al voor, ach, niet onaardig (AH).

Rocia Cortes hier.

Mail
Dag Maarten.
Ik liep met de hond in een wijk waar ik zelden kom en ik passeer een klein winkeltje met leuke leren jasjes. Ik naar binnen en er verschijnt na enige tijd een man achter het toonbankje die je niet meteen voor ogen hebt als je aan "beschaafde heren" denkt. Ik vertel hem dat ik een bepaald leren jasje even van dichtbij wil bekijken. Hij komt vanachter zijn toonbankje vandaan en wil, terwijl hij naar het rek met jasjes loopt, mijn hond aaien. De hond verschuilt zich achter mij(!).

Ja, je hond dementeert, dat heb ik al eerder gezegd. Net als de hond van mijn -overleden- huisarts.

Ik tegen de verkoper: "Om onduidelijke reden kan de hond ineens bang zijn". Verkoper: "Dat zijn de gevaarlijkste, ik weet er alles van, dat zijn angstbijters!". Ik: "Oh, bent u zelf ook angstbijter?" Gelukkig moest hij er ook om lachen. Groeten, L.



Mi Jaca...

Zag, herzag na jaaaaren, The name of the rose. Heel mooi.

De gouden eeuw van China hier en de commercie hier.

Zag ook Red Cliff. Ach... Chinese spektakelfilm, niet echt slecht, ach, rommelt redelijk verder, soms goed soms matig...

Mooi stuk oude Spaanse film, incluis Mi Jaca hier.

En nou ga ik koken, en eten, en daarna zien of ik terugkom hier...



Kreeg vandaag lekkere ruzie trouwens. Ik zei Groningers, dat zijn mislukte Friezen (niet dat ik het meende of niet dat ik iets met Friezen op heb, in tegendeel). Maar goed, ik zeg Dat het net zoiets is als lui van Zeeuws Vlaanderen: reserve-Belgen...

Markt weer...

Maar was ook bij Van der Ley. Hoewel die omkomt in de kazen moet ik toch altijd vragen naar iets moeilijks blijkbaar. (De man stond trouwens 10 plakjes kaas voor opa te snijden, die heel netjes op elkaar leggen, heel netjes (heel "kort") de korst er af, netjes een plastiekje tussen elke twee plakjes, inpakken, opa hield niet op met kletsen, een kwartier...)(prima hoor!).
Maar goed. Idiazabal (Baskische gerookte schapenkaas) heeft hij maar af en toe, dat wist ik. Bel paese (niet de smeerkaas, alhoewel die heerlijk is) kreeg hij niet meer geleverd. Roncal kon hij niet aankomen. Dan maar ("dan maar") Pecorino sardo. Of dat om te raspen was, ik zeg nee, maar hij heeft wel gelijk. Die Pecorino romano was zouter, maar toch borrelhapjes-eetbaarder. Dat is de sardo net niet, of liever: je proeft dat die gemaakt is om ergens overheen te raspen. Dus dat paste ik in de planning aan.



Toko nu. Po ku paddestoelen. De gedroogde gebruik ik al heel lang (stukkies door saus en zo), en de "verse" (blik) had ik een maal eerder, maar ik herinner me niet meer hoe ze smaakten. Ik "gooide die gedachte weg" omdat ik dacht O, dat zijn dezelfde als die gedroogde. Maar dat is niet precies zo natuurlijk, want die in blik zijn niet gedroogd geweest, wat voor paddo's enorm verschil kan maken. Dus opnieuw.

Planning
Morgen tofu-burger, bleekselderij, stoofpeertjes, ketjap (daarmee verenig je de stoofpeer- en bleekselderijsmaak).
Overmorgen gesauteerde kalfsnier, gebakken Charlottes, jeneversaus (Luiks), sla.
Dan die Pecorino met zilverui + ?, en dan iets van vis met die Po ku enzovoorts.



Kijk! Iets "nieuws"! White Chinese mushrooms. Het moet "hetzelfde" wezen als die -zwarte- Indonesische, koeping tikoes, muizenoortjes. Uhh, zoeken: tree ears, cloud ears. En ook jodenoren. Kijk. Dat is wat anders dan muizen...

Rungis ("Rungis") hier (alle links hier in een nieuw venster).

Smaak (wat is dat nou weer?) hier.

Leonardo da Vinci hier.



Maar goed, ff die lijkenpikster nog.
Henk Spaan, "Van Mierlo had een kleintje"
Kent Connie Palmen dan toch schaamte? In april had ze het voor de televisie over Van Mierlo's 'machtige geslacht'. In het net verschenen logboek van haar rouw over de dood van haar staatsman, is het geslacht vervangen door 'handen'.
Het is een hele opluchting. Schrijven is schrappen. Het blijft de vraag waarom ze het geslacht heeft vervangen door handen. In de eerste versie miste Palmen 'zijn misselijkmakend mooie gezicht, zijn mond, zijn tors, zijn armen en benen, zijn machtige geslacht'. Dit is geworden: 'zijn misselijkmakende mooie gezicht, zijn mond, zijn tors, zijn armen en benen, zijn handen'.
Handen zijn iets anders dan een geslacht.



Connie

Als ze dan toch herschrijft, waarom het geslacht niet vervangen door oren? Kleine tenen? De moedervlek naast zijn navel? De hersens? Zijn kloppende hart?
"Ik mis zijn kloppende hart", is mooier, zeg zelf.
Vermoedelijk hebben van Mierlo's kinderen bezwaar gemaakt tegen het gebruik van het voortplantingsinstrument.
"Connie, ons pap had helemaal geen machtig geslacht. Het was maar zó groot." (Gebaar van duim en wijsvinger.)
"Okeee, dan gooi ik die lul eruit." (Connie had weer eens een glaasje teveel op.)



Connie

De waarheid speelt in Palmens leven geen hoofdrol. Toen ze nog met Ischa Meijer was en ik nog bevriend met hem, was ik erbij toen Ischa, omdat hij even geen aandacht had, de plastic vuilnisbak onder haar wegtrok waarop ze juist wilde gaan zitten. Ze belandde nogal hard op de keukenvloer. Ik vertelde de in mijn ogen typerende gebeurtenis aan Ischa's biograaf. Hij legde het voor aan de vrouw die van het weduwschap haar broodwinning heeft gemaakt. Ze 'kon het zich niet herinneren'. Nee natuurlijk niet. Het kwam niet uit in haar eigen verhaal van die zogenaamde grote liefde tussen hen.
Connie Palmen komt overal mee weg. Ze papt aan met een man die ouder en beroemder is dan zij, wacht op zijn dood en schrijft er pulp over.
Alle kranten willen haar interviewen.
Als het woord schaamteloos valt zegt ze dat de literatuur schaamteloos is.
Alsof wat zij schrijft literatuur zou zijn.
Het is haar middel van bestaan: het oudste beroep.



Connie

Recept
Mendoan (tempeh)
Maak een dun papje van santen met water (op het vuur) en laat afkoelen.
Snij de tempeh in dunne kleine plakjes.
Meng prakkend rijstmeel, geknipte bieslook, geprakte kemiri, geprakte knof, fijngewreven komijnzaad, geraspte kencur en wat zout tot een stevig beslag.
Haal er de plakjes tempeh door en bak of frituur.



Gisteren
Busiate, gerookte haring, prei
Busiate Siciliane (search the blog) combineren prima met ragoût, vooral visragoût. Dus nu eens geen farfalle met prei (search the blog), gerookte haring en zure room, maar ragoût.
Kook de busiate, giet af, spoel koud, wat olie erdoor.
Flink boter, rode ui, knof, fijngesneden prei...
Kruidnagel (fijngedrukte kopjes), laurier, versgemalen of fijngedrukt korianderzaad...
Wat bloem... Hete melk en goed roeren, wat witte wijn > mooie saus. Breng op smaak met vers gemalen witte peper en zoet paprikapoeder. Geen zout.
Proef.
Kleine stukkies gerookte haring erdoor... Proef.
Pasta erdoor.
Jammie!



Zag Loft. Nou ja, begon te kijken. O Jezus, een Nederlandse film... Weg!
Daarna John Rabe. Gristus wat een shit...

At net dat eergisteren restant van die halloumi, eekhoorntjesbrood en doppers.
Goh, wat ben ik toch een gezegend mens met zo een kok in huis!

Doei!

Daar gaan we weer...

Gisteren eerst maar. Doppers (uit blik natuurlijk)(ja, diepvries kan ook en is beter ook, maar zo'n diepvrieszak in je tas naast wijn en zo, dat schiet niet op), doppers dus, zeer fraaie dikke eekhoorntjesbrood-steel en gebakken halloumi.
Dit waren trouwens doppers, weet niet meer hoe het heet, met ietsje ander spul (maïs, wortel) erdoor. Of zei ik dat al...



Halloumi over het platte vlak in tweeën, in repen, bakken in boter.
Uit de pan.
Olijfolie, rode ui, knof...
Stukkies eekhoorntjesbrood erbij...
Vers gemalen korianderzaad, laurier, geel mosterdzaad...
Wat sake, wat witte wijn, wat wasabi, wat miso...
Proef. Doppers erbij (uitgelekt natuurlijk) en blokjes halloumi.



Kocht vroeger Halloumi bij de "Marokkaan" (Tunesiër), kwam uit Algerije. Nu op de markt gekocht. Goedkoper, beter, en echte uit Cypres...

Mail. Dank L.

Dag Maarten, nog even dit.
Die Rochebaron, volgens mij koop ik die kaas altijd bij Albert Hein en de Jumbo heeft hem ook. Overigens heel lekkere kaas.
(De Aldi heeft Vosges(?) en Pyrénées en die zijn ook allebei prima. Heb ik zojuist zitten eten met tomatenchutney en de hond deed mee. We vonden het allebei lekker.)

Die Vosgezen ken ik niet geloof ik, maar die Baskische is inderdaad goed. Uhh: als je 'm in Frankrijk koopt is ie beter...



Markt Luik. Nog geen 0,30/stuk als je een hele kist koopt...

De scheepsjongens van Bontekoe is inderdaad een aardige film.
Vanwege mijn "mantelzorgactiviteiten" heb ik laatst ook die kinderfilms over een misselijke tweeling met een bootje gezien, niet te doen, zo houterig!

Huhh??

Over films: ik kocht laatst, uit nieuwsgierigheid, de film "De eetclub" naar het boek van Saskia Noort. Verschrikkelijk! Wat een rotfilm. wat een snertverhaal (waar ik werkelijk niets van begreep) waardeloos. Die Noort is ook een tiepje, kunnen ze op dezelfde, knalharde, ordinaire, commerciële hoop gooien als Kluun.

Kluun??

Dag, L.



Kijk, dit kan wel "Macaroni" heten, maar daar heeft de gemiddelde Italiaan nooit van gehoord. Dit is "Fideos", Oost Spaanse pasta waarmee je Fideuá maakt, paella met pasta ipv rijst. Of zei ik dat al?

Links
Net zo lekker hier (alle links hier in een nieuw venster). Ik heb een hekel aan sites die uit zichzelf beginnen te lullen of te muzieken.

En o wacht, de tweede die ik had genoteerd, die hadden we al eens.



Luik, een steegje in de beroemde wijk Hors-Château, buiten-de-muren zeg maar.

O ja, Trouw, 12 november, Connie Walmen. Jaap Goedegebuure, niet de minste...

"en zoals te verwachten viel staat het [boek] andermaal in het teken van de alles verzengende Grote Liefde voor een groot man".

"dat je vraagtekens kunt zetten bij de zogenaamde keuze voor het persoonlijke boven het openbare".

"Ze had altijd al een bovengemiddelde behoefte om haar bestaan tot in de intiemste details publiek te maken".



De lijkenpikster... ("Dat pik [woehahaha!] ik niet!")

Luik
Museum moderne en hedendaagse kunst. Zoals gebruikelijk drie keer niks.
Het erín gevestigde prentenkabinet is vijf keer niks.

Zag bij een makelaar dat huizen hier niet duur zijn. Maar huren als in Nederland, studentenstad...

Niet duur als je koopt, en je zit toch mooi tegen de Ardennen aan.
Heel veel te koop ook.

Trouwens toen ik in Luik was heeft een Nederlandse moordenaar van twee Belgische makelaars levenslang gekregen. Prima.



Luik, restaurant.

Zie hier. Lijkt me niks met die Connie Walmen...
En hier.
En hier.

Zo kan ie wel weer...