Gisteren verse tagliatelle met ei en rode puntpaprika.
Super simpel, super lekker.
Kook de pasta met wat kruidenbouillonblokje, afgieten, uitlekken, koudspoelen, en na enkele keren omhusselen, als het begint te plakken, wat goeie olijfolie erdoor.
Kook een "Indische omelet", zo'n platte. Tip: bak niet helemaal gaar, zet het vuur uit en laat na-garen met deksel. Veel betere smaak. Zoeter.

Laat koelen, rol op en snij er sliertjes van.
Olijfolie, sjalot, knof...
Paprika... witte wijn...
Oxo of Marmite, en groene (verse) peperbolletjes...
Pasta erin opwarmen... omeletsliertjes idem.
Nogmaals: simpel maar enorm lekker. De geur alleen al...

(Hield de helft van die pasta achterover, vanavond met de overgebleven scheermessen en idem paprika... Wow!)

Albert Hein-wijn nu in de aanbieding, Californische Merlot Echo Falls: niet bepaald slecht.

O ja, Albert Hein. Ik mailde met de vraag of ze enkel in Zuidhorn geen venusschelpen meer hadden (dat konden ze me daar niet vertellen...), of dat het landelijk was.
Antwoord: "Wij hebben nooit venusschelpen verkocht."
Jezus, ik heb die wel 10 keer gekocht daar...
"Nee, u bent in de war met Amerikaanse mantelschelpen [ontwijk-taal voor shit-jakobsschelpensoort], die hebben ze wel bij uw AH!"
Hebben jullie die? "Nee meneer..."
Weten die lui dan echt niks...

En hoe kom ik aan deze foto van Huis de Beurs (van lang geleden zo te zien)? Geen idee. PJ?

Het volgende blijft onder ons ja!
Ik at een bami-schijf bij de Febo, verdomd, echt heel erg lekker (voor een bami-schijf dan dus). Veel lekkerder dan bij de Smullers. Maar ja, bij de Smullers is de saté-kroket weer veel lekkerder dan bij de Febo, ondanks dat die daar van Kwekkeboom of die andere kroketteur komt (kompt).
Ssssst! Onder de pet! Sub rosa!

NRC Next nu, culi-flater nummer 756.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster). Poussin farci aux saucisse. Je vult het volgens het recept met droge knoflookworst.

Wat een ongelofelijke kul!
Saucisse = verse worst (droge worst = saucisson), en het recept, een bekend recept, doe een Google, is dan ook altijd met worstvlees. Niks droge worst, culinaire dumbo.

(Jammie! Elke ochtend zes of acht...)

Momenteel bloeiende orchideeën hier, zie hier.
Ik maakte een album, gewoon met de standaard-instellingen, met de nieuwe Photoshop.
Mooi.
Dat is de toekomst: animatie die ook werkt op Apple mobile.
HTML5, CSS3, JavaScript.

Films

Zag The Shining.
Wow landschap in het begin. Wat een opname-techniek...
Dan begint vrij snel die tiepe te zeiken en dan hoef ik de rest eigenlijk niet te zien. Erg voorspelbaar.

Godzilla. Zag ik nooit eerder.
Ach. Het begint met dat je "Ach..." denkt.
En daarna wordt het steeds ongeloofwaardiger.
Weg ermee.

(Waar heb ik dit nou weer gejat? Nou ja, ik heb het in ieder geval opgeknapt...)

Tofu met India's brood, en Tiroler ham

Wat is dat? zal u vragen. Simpel: wekende lelieknoppen en witte paddestoel (officieel white mushroom; search the blog).

Begin dus met dat spul te weken in heet water. Hoeft niet zo lang, 20 minuten is meer dan genoeg.
Giet het af (weekwater niet bewaren), knip de knoppen in stukjes van zeg twee centimeter, knip de voet (oranje) van de paddestoel (ik gebruikte één grote) en trek uit mekaar.

White mushroom, geweekt

Pindaolie, rode ui, gemberwortel, lombok...
Dat geweekte spul meebakken op hoog vuur...
Bouillon erbij (ik had nog kippenbouillon staan)...
Op zout brengen met hoisin.
Stukjes tomaat erbij... Blokkies rauwe tofu...
Ondertussen dat brood, naan (AH, in de buurt van de tortilla's) in de oven warmen, ietsje natgemaakt.

Uhh, ik gebruikte geen knof, maar gaf er wel, zie de pot op de achtergrond, garlic pickle bij (ingrediënten: knoflook 29%...).

Links de helft van die naan, waar ik al een flinke hap uitgenomen heb.
Lekker was het!

De laatste Slurp hier (alle links hier in een nieuw venster). Deze keer is het nauwelijks meer dan merchandising. Weer een keer zo en ik zeg het abonnement op.

Las in de krant dat AH Tiroler Speck verkoopt, en dat bleek te kloppen (bij de ham). Kocht een pak, zie hieronder.
Lekker spul, niet goedkoop.
Vlnr:
1] Mooie zachte en toch volle smaak. Zachte beet.
2] Idem maar wat geprononceerder in smaak.
3] Stevig in beet en smaak. Wat logisch is trouwens als je het op de foto vergelijkt met die andere twee. Dat is ham, geen spek.
En wat ook logisch is: hoe minder vet hoe geprononceerder smaak.

Maar goed, maar nu: San Fermín!
Ik was het de 7e, als het begint, helemaal vergeten.
Zie hier.
En zie ook hier. Een januari, twee februari... zeven juli: San Fermín!

Maar goed. Acht dagen de stieren door de straten.
Die dikke lichtgekleurde met die bellen, dat zijn de mansos, ossen, die lopen het elke dag elk jaar. Dat is om de stieren een beetje bij mekaar te houden, want niet altijd lukt.
De bruine en de zwarte, dat zijn de stieren. De bruine zijn het gevaarlijkst want het slimst. Die lopen dan ook meestal pijlrecht door; altijd als er een (gevaarlijk!) stier afgezonderd raakt, dan is het een zwarte.

Dit is een corcho, een kurk. Als de boel vastloopt ingang arena.

Dag 1. Die eerste bocht naar links, daar had ik links boven mijn kantoor. Daar gaan de stieren dikwijls onderuit. En mijn ene balkon had ik altijd aan de Italiaanse tv verhuurd, en het andere dan eens aan die dan eens aan die.
Die vent die lang meegesleurd wordt, dat zie je eigenlijk zowat nooit.
Zie hier.

Dag 2. Wat mensen gepakt aan het begin, wat anderen vertrapt later
Zie hier.

Dag 3. Zo'n losgeraakte stier, gevaarlijk. drie mensen op de horens trouwens maar niet te zien.
Zie hier.

Oeps!

Dag 4 was niks, dag 5: heel slechte hormoonstier aan het einde.
Zie hier.

Dag 6 niks, dag 7: ze zingen in het Spaans ipv Baskisch. Goh... verder niet interessant, en 8 ook niet.

Ik moet altijd enorm hard lachen als tegenstanders het "laf" noemen...

Abrikozen, vieze vijgenmosterd en Italiaanse trashumancia

Maar eerst die mesheften / scheermessen van gisteren.

Precies als mosselen klaargemaakt. Geen gelul.

Olijfolie, ui, knof (flink!), soepgroenten, peterselie (flink!)...

Witte wijn, laurier, gebroken witte peperbolletjes...

Volledig afkoelen.

Scheermessen erin, aan de kook, roeren. Net mooi open = klaar.

Griezelig lekker.

Niet te lang doorkoken als open! Dan ben je de fraaie beet kwijt. Snel eten met mooi stokbrood uit de oven!

Links

Bonte Bentheimers hier (alle links hier in een nieuw venster). Net als dat Japanse rundvlees: geen vet vlees maar mooi vet-doorregen vlees.

Sengersbroek hier. Leuk idee, maar wel een beetje grauw uitgevoerd.

De Wederkerigheid hier.

De Goede Vissers hier.

En o ja, daar ging het in NRC over, Iens hier. Dit is natuurlijk ongelofelijke flauwekul. Kijk je bv. op Huis de Beurs, vier (4) reacties, en op basis daarvan wordt een classificatie gemaakt. Waar slaat dat nou op, om van statistiek nog maar helemaal te zwijgen. Het Oude Raadhuis Zuidhorn: classificatie op basis van TWEE...

En kijk naar de Beurs. Nummer 1: prima wijn, flinke glazen (oid). Nummer 2: zielig kleine glaasjes (oid).

Dit is DUS gelul, commercie en shit.

Trouwens hoe haal je het in je botte kop om NEDERLANDERS restaurants te laten beoordelen... Gristus, can one get stupid!

Abrikozen nu.

Ik las in NRC over rijst zus en zo prepareren en er dan gehalveerde abrikozen mee vullen. Hoezo, gehalveerde abrikozen "vullen"? Dak rijst erop OK, maar dat is niet "vullen".

(En daarna moesten ze in de oven; ik denk dat je wel lekkerder kan koken met abrikozen. Lamstong, kerrie, abrikozen, rijst...)

Maar goed, abrikozen.

Ik wist 100% zeker dat in De Dikke een gebakken (of zo) abrikozen recept staat. Stond. Nee dus. Althans niet onder het lemma Abrikoos.

Maar waar was dat dan, dat ik dat mooie recept las? Graag snel antwoord harsens, want ik kom om in de abrikozen. ("Abrikozen eet ik me blind aan", uitgebreid door Karel van het Reve, "Linzensoep", besproken stijlfout die je ook bij Couperus vindt. "Die Annie moet niet veel aan zijn.)

Laat maar.

Even het Vreemdelingenlegioen, geen idee waarom (een film of zo? O nee, wacht, die ontzagwekkende eikel Joran zat er zogenaamd in).

Dat vroeg ik me in ene af, zuiver theoretisch hoor: hoe meld je je aan?

(Een achteroom van mij was er kapitein; Maarten Haffmans. Maar ja, die is dood of zo...)

Zie hier.

En zie hier.

En uiteindelijk zie hier en eindelijk-eindelijk hier kan je je opgeven. Veel succes!

Aldi.

Bah wat vies!

Maar goed, we bespraken hier enkele keren de Trashumancia, zie hier.
Dat gaat over bepaalde paden, hoe heten die ook weer, las cañadas?, o ja, las cañadas reales, waarop je met je schapen voorrang hebt.
En wat vind ik in ene? In Italië heb je dat ook. Tratturi hier.
En die Trashumancia is in het Italiaans Transumanza. Zie hieronder. Ook met geiten natuurlijk, maar ook koeien...

Na Komrij Kopland...
Zie hier.

Laat maar...

Groene peper, aubergine-chutney en scheermessen

Met dat scheermessen in de titel moet je trouwens oppassen want voor je het weet krijg je reclame van Gi*le*tte hier, reden van die sterretjes, want de naam van die schaaldieren + die merknaam...

Maar goed, hier zijn ze, en ze heten in ene mesheften. Nou ja.
Liet ze in Huis de Beurs in de koeling leggen ("Ze liggen naast de munt"; dank C!) en ik vergat níet ze mee te nemen ook nog. € 5,50 trouwens.

Ik ken ze van de gril of BBQ, las ingewikkelde recepten, las veel recepten over een of andere zuppa (zie hier; alle links hier in een nieuw venster) maar zie, ik stuitte op het recept hier.
Dat wordt dus simpel vanavond: gewoon net als mosselen.

Kijk, dat vond ik ook weer, na jaaaaaren. Verse groene peper.

Groene pepersaus, dat is erg simpel. Liefst van verse, maar eventueel ook van afgegoten uit een potje.
Bak iets, vlees, vis, eieren..., in olijfolie en/of boter. Haal uit de pan en houd warm. Zout en peper, wat witte wijn, wat bouillon en wat room, aan de kook en dan inkoken tot de helft met de groene peper erbij. D'r kan mosterd bij, maar ach...

Ik zette ze trouwens op pekel, op een restje voor vers een dezer dagen na.
Water aan de kook, flink zeezout erin, als het zout is opgelost moet het flink zout smaken, niet bremzout. Komt niet zo nauw. Zo zout dat je denkt dat kan ik nog net hebben, zouter hoeft niet want het zijn erg kleine balletjes.
Afkoelen, pepersteeltjes in een pot, 1/4 witte wijnazijn erbij en 3/4 pekel.
Regelmatig omschudden de eerste dagen.

Een ontdekking! Aubergine-chutney (of pickle, zoals het hier heet). Jee wat lekker!

In De Telegraaf van vandaag een overzicht van de Kcal's van vette hap. Wat ik wel eens naar binnen sla in Groningen, tussen de twee café's in, is een "bamiblok", en dat heeft de minste calorieën. Kijk. 134 Kcal.
En waarom? Simpel: omdat daar het minste vet in zit.

Kroket 180, frikadel 196, broodje hamburger 224, kipcorn (goh, zou je niet zeggen) en kaassoufflé 290, en friet mét 590.

En alweer een flater-pagina in Foodlexicon. Scamorza, dat is Italiaanse kaas tiepe halloumi, die je dus moet bakken. En itt. halloumi heb je die ook gerookt. Maar niet alleen gerookt. Ook ongerookt dus. Maar goed. Volgens Foodlexicon betekent Scamorza "gerookt", de onnozelaars... Zie hier.

Olijfolie. Alweer voegde ik op 5 juli een olijfolie-link toe van NRC Next, nummer 6 nu. Zie ze allemaal op 5 juli of zie de nieuwste (Gebruik) hier.

Gelukkig had de kaasboer weer die overjarige komijnenkaas. Ongelofelijk lekker.

Toevoeging aan kersenstruif-recept. Na gesprek met oude Brabander zeg maar. Wat in overeenkomst is met mijn recept, zie enkele dagen geleden, laat ik onbesproken.
"Streuf". Goed dik beslag. (Van boekweit had ie niet gehoord.) Bakken in reuzel. De kersen met deeg met een pollepel strijkend bedekken, nadat je ze in het deeg gemikt hebt (ach...). "Met amaretto of kersenlikeur". Komkom. Een beetje Kirsch vooruit...

Kreeg van PJ, dank, wéér een artikel over zo'n wildplukker, deze keer in de buurt van Amsterdam.
Daslook, duinasperges, vlierbloesem (ja, dat kennen we goed; in beslag in de frituur en dan met poedersuiker; idem met de bessenschermen), zevenblad, brandnetel (welke culi kent dat niet), kliswortel, zevenblad, look-zonder-look, bernagie (wordt ook gekweekt hoor).

Zie ook hier, maar pas op, dat is van "Meneer Wateetons" en dat is een ongelofelijke zeurfiep van Foodlog.

Maar we gaan afsluiten.
Vandaag is het quatorze juillet. Zie de opgeklopte grandeur hier.
In de NRC een beschouwing in het kader van de cultuurmonumenten over Rodin, de op een na meest geliefde beeldhouwer. Ik vind het drie keer niks. Deprimerende spierbundels (Karel van het Reve). Zie de wisselende plaatjes hier; precies álles wat ik er zo shit aan vind (dat museum werd genoemd in zie hieronder, zelfde stad). Zie trouwens ook hier.
En Barnes hier. Die twee rare dingetjes links en rechts, dat is fraai smeedijzer. Dat verzamelde hij ook. En hij had vijf Van Gogh's. Enkel voor educatieve doeleinden want als schilder was dat niks.

Duits zuurdesembrood van de markt. Heerlijk, alleen je wordt er ongelofelijk winderig van. Nou ja, dat moet dan maar, en best lachen ook trouwens...

Aldi-wijn, pangasius en bitterballen

Eerst maar even die Aldi-wijn van gisteren. Die ik dus volmaakt vergat. Dank PJ voor je opmerking, maar ik had het zelf vanmorgen ook al gezien.

Maar goed, ook vandaag gaat het niet door want de beoordeling van één wijn (de enige rode) ben ik kwijt en die haal ik morgen dus nog eens.

Voor alle duidelijkheid: het gaat om een Aldi publicatie waarin prijsverlagingen voor diverse wijnen worden aangekondigd.

Over het bakken van champignons, daarover hoef je natuurlijk niet persé foto's te willen publiceren, maar dit is gewoon een mooie. Een stemmige. Toch?!

Recept
Pangasius, champignons (ach so!) en chips.
Ja, daar heb ik af en toe zin in, in chips als koolhydraat. En deze waren, net als die laatst, die met die balsamico-azijn, nieuw in het assortiment van AH. Kettle chips met zeezout in dit geval.

Flink boter, rode ui, knof...
Espelette-peper (wow wat gaf dat een smaak ff later aan die champignons!)...
Champignons erin roerbakken, Oxo als zout erbij, eventueel Marmite.
Witte wijn, laurier...

Boter in een koekenpan, pangasius-filets, p/z daarover.

+ chips dus.

Die vis die heeft niet veel smaak, en flikkert ook nog erg gemakkelijk uit mekaar.
De rest was heerlijk, die champignons, en die chips in die wijnsaus gedoopt...

Pangasius zie  hier (alle links hier in een nieuw venster).

Legde vandaag Duitsers in een café uit waar de naam bitterballen vandaan komt (kompt).
Tafel, jenever, glazen, flesjes "bitter" (Angostura, bijvoorbeeld, zie hier.
En dat geheel heette de bittertafel. En daar werden ballen geserveerd, bitterballen dus.

Recept
Paprika met chorizo
Gebruik kleine groene paprika`s (bij de Turkse winkel; Biber dolmas) of die langwerpige lichtgroene.
Snijd de kop eraf en haal ze uit.
Vul met kleine stukjes chorizo (of beter en als verkrijgbaar: het worstvlees van verse chorizo`tjes, of eventueel worstvlees van Merguez, Marokkaanse slager), gemengd met stukjes ui en knoflook. Verse chorizo hebben ze ook bij AH, gebruik dat ervoor, prima, maar eet die worstjes niet zó: veel te zalvig gemalen inhoud om als "worst" te eten.
Wrijf de paprika van buiten in met olijfolie en zet een kwartier in een hete oven.

Pangasius, champignons, chips

10 voor taal puzzel. Tegenstandster. "Vijandin". Nou ja...

Vrijdag, gedicht.

Rutger Kopland, bundel Tot het ons loslaat
Aan zee en verder

Ze keek naar de zee en ging daarin op
op in dat kijken en in de zee


zozeer dat wij later zelfs van haar voeten
geen spoor konden vinden


alleen ons verhaal liet ze achter op aarde
maar het eind nam ze mee

Kijk, dat is mooi...

Pangasius

Pannekoeken, Aldi wijn en kumquat

Kersenstruif dus gisteren. Lekker hoor!
Foto hierboven: de pan ligt echt helemaal vol met kersen, alleen de kleinere zijn ondergedoken. Geloof me, er kon geen kers meer bij. En zo hoort het.

Ontsteel de kersen, ontpit ze niet (en denk daaraan bij het eten), laat uitlekken en vind een koekenpan waar de bodem juist helemaal met de kersen is bedekt. Zoniet neem dan een kleinere of neem méér kersen.
Gebruik nooit rode kersen, gebruik donkergekleurde.
Kersen uit de pan.
Pan op een vlamverdeler op het vuur.
Een ei per persoon (hoeveelheid deeg en kersen hierboven is voor 2 à 3 personen), met 2/3 bloem en 1/3 boekweitmeel tot een stevige klont kloppen.
Met volle melk er een mooi beslag van maken, met een flinke mespunt zout pp. Guérande zout!
[Toevoeging aan kersenstruif-recept op 14/7. Na gesprek met oude Brabander zeg maar. Wat in overeenkomst is met mijn recept, zie enkele dagen geleden, laat ik onbesproken. "Streuf". Goed dik beslag. (Van boekweit had ie niet gehoord.) Bakken in reuzel. De kersen met deeg met een pollepel strijkend bedekken, nadat je ze in het deeg gemikt hebt (ach...). "Met amaretto of kersenlikeur". Komkom. Een beetje Kirsch vooruit...]

Boter in de pan, en als het niet meer spettert beslag in de pan (als het goed is dan is die laag beslag ongeveer 1/2 kers-doorsnede hoog), kersen erin, deksel op de pan en als je merkt dat de bodem van de struif begint te bakken, dan het vuur lager.
Laat staan tot de gehele bovenzijde nét gestold is. Pannenkoek draaien, en eventueel tegen de bodem drukken als je een pan gebruikte met schuin wijkende randen. De bodem breekt dan, maar dat maakt niks uit.
Op laag vuur en zonder deksel afbakken.
Warm of koud serveren met poedersuiker.

Volgende pannenkoek. Heel aardig experiment. Een spekpannenkoek, maar met guanciale (gepekelde kinnebak; Italiaans, maar zelf gemaakt; search the blog).
Guanciale-blokkies uitbakken (gaat heel snel) en uit de pan. Voor een spekpannenkoek haal je het gebakken spek altijd uit de pan voordat je het beslag erin giet, want anders drijft het beslag de spekkies naar de zijkant.
Pannenkoek bakken; beslag zie hierboven. Geen zout. Spekkies erin dus.

En nu komt het. We gaan testen met drie verschillende stropen.

We beginnen met de meest subtiele, rijststroop. Bij de betere groene winkel.
Heeft een mooie fijne smaak, maar té fijn tegen dat guanciale-geweld.

Daarna Turkse druivengelei. Bij de betere Turk.
Perfect!

Tot slot rietsuikerstroop.
Lekker voor de hand liggend, maar de combinatie met die Turk is veel mooier.

Rietsuikerstroop bij rookspekkies, die Turkse druivenstroop bij guanciale.
Idee! Pannekoek met blokkies pekelvlees. En die rijststroop! Staat genoteerd!

Ik heb op 5 juli alweer een olijfolie-link toegevoegd, "Proeven" nu.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Donderdag, ongepubliceerd recept.
Nou die staan er hierboven al twee.
Gewoon recept dan maar, van vroeger maar wel aangepast en zo.
Pappardelle met eekhoorntjesbrood. Pappardelle ai funghi porcini.
Funghi porcini: klein soort eekhoorntjesbrood, erg geschikt om te drogen. Search the blog.
Week gedroogd eekhoorntjesbrood een uur of 2 in -in het begin- vrij warm water, met een gewicht erop; niet zo zwaar dat ze worden platgedrukt maar zwaar genoeg om ze onder water te houden.
Bak wat knoflook in olijfolie.
Doe er de uitgelekte paddestoelen in stukken bij (bewaar het weekwater), bak even omroerend aan en voeg platte peterselie en wat witte wijn toe.
Breng aan de kook en voeg het gezeefde weekwater toe, wat nootmuskaat, de fijngewreven kop van een kruidnagel en wat Marmite of Bovril of zo; breng aan de kook en laat inkoken.
Doe er op laag vuur room bij; proef op peper en zout.
Serveer met pappardelle.

Kumquat nu, hierboven kumquat op azijn
Larousse Gastronomique: bij eend, alleen vraag je je af hoe. Waarschijnlijk net als citroenschijven bij gebakken tonijn: gewoon meebakken. En ingelegd in azijn. En jam.
Oxford Companion to Food: naam van Chinees chin kan, gouden mandarijn. Er bestaat ook een ronde zoete soort (huhh?). En o ja, enten van de plant dat moet in China als volgt gebeuren. Een mooie vrouw houdt de te enten tak vast terwijl een man op een disgraceful en unnatural manier de liefde met haar bedrijft. Weer wat geleerd. Uhh, nog kumquat enters nodig?
Inmaken in honing, dat ken ik maar ik weet dat het eeuwen duurt voordat je wat lekkers hebt, net als met "groene" (heel verse) walnoten. Niks over culinair gebruik verder.
Dictionnaire du Gastronome: van Chinees kin kü, gouden sinaasappel. Bij eend. Gekonfijt. Jam. Op stroop (?). In  azijn.

Dus die van mij gingen in azijn, de helft heel, de andere helft in tweeën. Om een lang verhaal kort te maken. En om het verschil te proeven natuurlijk, en om dan misschien later eens een enkele halve bij hele te doen voor beter resultaat.

Familie
Herinnerde me ooit één keer limequat gezien te hebben.
En ik las wat over calamansi, zie hier (alle links hier in een nieuw venster), ook wel calamondin, zie Wiki hier.

Tot slot.
Las Komrij, Kakafonie, Encyclopedie van de stront.
Heel nuttige links.  Zoals deze hier, waarmee je iemand een scheet kunt mailen.
En meer wetenschappelijk zie hier.

Ennuhh tsja, die Aldi-wijn, die vergat ik compleet [schreef ik er de volgende dag bij]

Vanalles...

Maakte vandaag kersenstruif, had wat beslag over, maakte een spekpannenkoek, althans een pannenkoek met guanciale (gepekeld kinnebak-spek). Ga dat vanavond proeven met Japanse rijststroop, met Turkse druivenstroop en met Zeeuwse rietsuikerstroop (nooit geweten dat ze in Zeeland rietsuiker hebben, trouwens).
En trouwens: ik schrijf panneNkoek ivm de zoekmachines, en dat weer ivm het scoren van de advertenties, ivm waarvan opbrengst dus naar Kika.

Morgen van die struif en van die spekpannenkoek foto's en commentaar. Kan al wel zeggen dat die struif overheerlijk was.

En dat ik die spekpannenkoek heb, dat kwam goed uit: ik had cannellini in de planning, die fraaie witte Italiaanse bonen, alle vongole, met venusschelpjes, maar AH had ze niet (niet meer? dat wisten ze niet...).

Over proeverij gesproken. Ik ga ook een azijn-proeverij organiseren (al richting 20 soorten), maar ik kan maar geen medium vinden, bedenken, waaróp ik het ga proeven.

Las vandaag in French Charcuterie and Pork Cookery over Pithiviers. Dat herinner ik me nog van lang geleden. Prachtig! Zie hier (alle links hier in een nieuw venster). Recept hier.

Maar wat ik las: je kan het ook niet-zoet maken, althans met vlees erin, verdomd.
Laat de bloem weg en de jam. Gebruik enkel het eigeel en gebruik ook dikke room.
En tja, er gaat ook een varkensnier door, 10 minuten in de oven gebakken en dan kleingesneden...

Luisterde naar Satie, La Belle Excentrique.

Heb trouwens het volledige werk van Satie door Klára Körmendi, wat Satie betreft mijn favoriet. NB Als je de vier Naxos CD's "Piano Works" hebt, dan heb je niet het volledige werk. Je moet er ook nog "Piano Works (Selection)" bij hebben, want die selection staat niet op die andere vier.

Maar goed, ergens hoor je een stukje wat door Drs P (onbewust?) is gejat.
Luister hier, 2.28 en verder. Als je dat van mineur naar majeur zet, dan hoor je "Freekickerdekick / freekickerdekick / de vlijtigste man / van het elftal was ik / / Freekickerdekick / freekickerdekick / ik zaaide verwarring / en wanhoop en schrik" ("Ja nou weten we het wel opa!"). De Veteraan heet het nummer.

Drs P  hier.
Zéér leerzaam...

(En had ik deze  hier al eens neergezet? Grandioos!)

Link
thuisafgehaald.nl
Zie hier.
Heel aardig, maar óf je zit ergens waar je meerdere porties kwijt kunt, óf je zit ergens waar je er misschien één kwijt kunt, en dan begin je niet aan, want
Zodra je je gerecht op Thuisafgehaald aanbiedt, word je als 'kok' op de website weergegeven. Als je je maaltijd online plaatst, beschrijf je kort:
• Wat voor ingrediënten je gebruikt.
• Hoeveel porties je aanbiedt.
• Tot welke datum geïnteresseerden het gerecht kunnen bestellen.
• Binnen welke tijdspanne geïnteresseerden het gerecht kunnen afhalen.
• De prijs per portie.

Pff...

(Deze is schitterend!)

En zo kan ie wel weer.
Over negen uur en ik moet nog eten...

Broodschotel, kandratiki en wildplukken

Die broodschotel eerst maar. Waar ik het recept vandaan heb, geen idee. Maar wel lekker. Stevige kost, dat weer wel, maar ja, dat warme weer is blijkbaar voorbij.
Rooster stukken boerenbrood. Ik spaarde er speciaal korsten voor op.
Flink boter, flink sjalot, flink knof...
Bloem... en maak er een bruine roux van.
Groentebouillon, en 50/50 witte wijn...

Die mooie gebonden bruine saus op smaak met nootmuskaat, laurier (sudderen dus nog), witte peper (vers gemalen natuurlijk) en half  pikant paprikapoeder.
Paprika-stukkies erdoor (of wat anders kwa groenten)... Proef, en een scheut cognac erdoor.
Ovenschotel, invetten (olijfolie), brood erin, beleg met stevig-pikant smakende bleu, saus erover, en daarover nog wat geraspte kaas in de trant van Emmentaler of zo.
De oven in.
Heerlijk...

En nu die Kandratiki. Vis. Nooit van gehoord.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster). Die grijze langwerpige vissen, en ook die moten (met dat vrij grote bot erin, soms veel groter) kloppen, de rest niet.
Zie ook hier.

Las over gerookte zalm, zalm die met wasabi wordt gerookt. Hoe of wat geen idee. Die Wasabi gebruikte ik enkele dagen geleden bij die rauwe makreel. Zie enkele dagen terug.
Je kan er niet op Googlen ivm de vervuiling met gerookte zalm recepten PLUS wasabi. Nou ja, vervuiling, moet erg lekker zijn. Zie bijvoorbeeld hier.
O, maar wacht, kijk hier.

In het Dagblad van het Noorden (dank PJ) en artikel over een Groninger kok en patron (al járen een ster; Restaurant Muller) die op het wad elke drie dagen gaat plukken. Zeekraal, lamsoor en zeevenkel.
Hij gebruikt ook zoutdeeg. Geen idee. In zout gebakken (au gros sel) dat ken ik wel.
Maar kijk, zie  hier.
Zo leer je nog eens wat. Toch?!

Au gros sel. Je denkt makkelijk dat dat erg zout smaakt. Nee. Het heeft de smaak van zout, niet het zout zelf.
Je hebt trouwens ook een ander soort zoutdeeg, zout gemengd met eiwit. Daar kan je ook mee "bekleden".

Las vandaag in Charcuterie and French Pork Cookery over speciale aardewerken potten op pens in te koken, een tripière. Nooit van gehoord en nooit gezien. Bij vorige lezing niet opgevallen...
Ziet er prachtig uit.
Zie hier.

Doei!

Chips, kersenstruif en Wasserbomben

Maar eerst even die foe yong hai van gisteren. Dit hierboven is de bamboe die erdoor ging trouwens.

Bamboe dus lekken, opbakken in pinda-olie en de pan opzij houden.
Weer pinda-olie, sjalot (houd een deel apart), knof (houd...), gemberwortel (houd...) en lombok (houd...).
Tomatenprut erbij, Chinese iets zoete witte wijn (druivenwijn, geen rijstwijn; toko; die van mij had als ingrediënten "grape juice, sugar", kijk), koken, wat inkoken. Proef en breng op smaak met Japanse sojasaus (of natuurlijk ketjap asin, maar die Japanner is beter).

Die bamboe-pan opzetten met ietsje extra olie, en met de apart gehouden sjalot etc. En ook wat soepgroenten (ik heb altijd een zak in de vriezer liggen, om body te geven).
Kook Amerikaanse of Surinaamse rijst.
Klop eieren ietsje. Giet over die bamboe etc. en roer langzaam tot zie hierboven. Daarna die saus eromheen opwarmen.

Lekker hoor!
Kan natuurlijk ook met kip door dat ei, garnalen, kip én garnalen, gekookte ham, enfin...

Proefde Kettle Zeezout chips met Balsamico-azijn. AH. Lekker hoor.
Ietsiepietsje te zout, en vreemd genoeg een vrij zoete nasmaak.
De gemiddelde Fransman, met zijn afkeer van "doux-salé", zou het een crime vinden (doux = zoet, en salé is zout, maar hier meer "niet-zoet" dan zout; paté bijvoorbeeld = salé ondanks dat het niet speciaal zout is).

Het idee van die chips komt natuurlijk van die Engelse friet met wat azijn.
Vandaag NRC Next (je hoort nrc.next te schrijven) "Waarom waterbommetjes zo weinig smaak hebben".
Kijk, de oorzaak daarvan (kleur-gen bepaalt ook smaak), daar roep ik al jaren over.
Die kersenstruif (zie verderop), daar geldt dat ook voor, zoals ik hier al eerder schreef. Als je zwarte kersen hebt die bij het koken kleur verliezen, dan verliezen ze ook smaak. Dus moet je Mierlo'se kersen gebruiken, die ontkleuren niet.

Maar goed, die Wasserbomben, die willen ze egaal rood. Dus dan moet je kweken naar licht groen als onrijp. En dan ben je (itt. donkergoen als onrijp) je smaak kwijt, maar niet je egale kleur.

Zo ken ik ze nog, die kersen, verdomd.
En die dynamo's...

Telegraaf. Alweer. Kersenstruif.
Deze keer geen foutje in de receptuur maar wel in mijn naam. Nou ja.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Stuurde wat aan Ewoud Sanders (hij schreef over de uitdrukking "Met geweld neuk je een ezel" en ik schreef hem dat dat schipperstaal is) en kreeg een out of office reply.
Daarin Meer weten over slim zoeken op internet? Zie www.ewoudsanders.nl/zoeken.html Voor een artikel over taalonderzoek op internet, zie http://bit.ly/slim-taalonderzoek Boeken van mij die niet meer te koop zijn bij de boekhandel, zijn gratis te downloaden op www.ewoudsanders.nl/boeken.html

PJ nu. Dank!
Als je intoetst op Google huisman + messen + ten + boer, dan krijg je een link waar ze laten zien hoe René Huisman zijn messen volledig zelf met de hand maakt. Levertijd 2,5 à 3 jaar!
Link zie hier.
Slechte journalist. Die had minstens moeten vragen waarom het richting drie jaar duurt...

Ach gut, Komrij...
Ja, ik vergeet nooit hoe Reve over hem schreef. Hoe noemde hij Komrij toch ook weer in de Greonterp tijd. "De oude...". O ja! "de oude Albert S.". Dat moet ergens voor staan, maar geen idee voor wat.
Komrij was super jaloers en Reve's vriendje naaide hem op, door met Komrij's vriendje naar een ander pandje te gaan.

Reve:
U moet weten, dat de 'oude Albert S.', behalve komische figuur in Lieve Jongens, daarnaast nog boekbespreker is, en over Lieve Jongens schrijft: 'Het is allemaal weer hetzelfde. We weten het zo langzamerhand wel.' En: 'Iedereen kan het.'
Kijk, daar hoor ik van op, kunstbroeder: als iedereen het kan, dan kan de 'oude Albert S.' het ook; maar als jij het dus kunt, dove armoedzaaier, waarom doe je het dan niet, om, net als ik, anderhalve ton te vangen voor één boek? Brood op de plank, kunstbroeder, waar of niet: je zou zelf je ontwenningskuur kunnen betalen.

"De scheet in het wijnglas", dat was ook met Komrij.

Zag Far from Heaven.
Begint niet erg slecht, maar ja.
Kabbel kabbel... Niet echt vervelend maar kabbel kabbel...
Blijkt d'r succesvolle zakenman ineens homo...
Maar goed, toen dacht ik dat ik de rest niet meer hoefde te zien.


(At net die broodschotel uit de oven met blauwe kaas en met Gruyère. En witte wijn en groentebouillon. Jezus wat was het lekker...)