DDR

Eerst maar even het recept van de dag.
Tagliatelle met zwezerik
Bak stukjes gekookte zwezerik, liefst van lam, aan in boter.
Flambeer met grappa, liefst grappa vecchia en geen grappa alla ruta.
Haal de zwezerik uit de pan en roer de aanbaksels los met een scheut witte wijn.
Kruid met peper, zout en groene kruiden.
Doe er crème fraiche bij en laat inkoken.
Warm er de zwezerik in op.
En serveer dus met de pasta.
Kalfszwezerik (lams idem)
Week de zwezerik een half uur in koud water.
Zet de zwezerik op met flink koud water, minstens drie liter per kilo, met wat zout en laat aan de kook komen.
Laat zes minuten doorkoken.
Giet af en spoel koud.
Zet een half uur weg met een zwaar bord op het vlees.
Ontvlies, snijd in plakken, haal die door bloem met wat peper en zout erdoor en bak in boter.
Met Sauternes
Bak in olijfolie met wat boter sjalot en knoflook.
Blus met Sauternes.
Breng aan de kook met wat truffel.
Maak er op laag vuur een saus van met crème fraiche en proef die op peper en zout nadat de saus wat is ingekookt.
Serveer met gebakken zwezerik.



Kreeg van Karin (Trouw) een link naar die koekjes van laatst.
hier (alle links hier in een nieuw venster).

Krijg van C1 lamsbouillonblokjes uit Engeland. Benieuwd. Ruil tegen Groninger worst.

UTZ certified.

Mooie tentoonstelling in het Gemeentemuseum hier.

Pizza gorgonzola van gisteren, maar geen gorgonzola te krijgen, Danablu dan maar. Een ding over die Deense blauwe kaas trouwens. Ik kreeg ooit van iemand uit Funen ambachtelijke blauwe kaas van daar. Overheerlijk.



NRCNext gaat vandaag over Oost Duitsland, hier, en ook die fantastisch mooie film Goodbye Lenin wordt genoemd.



Alleen die fletse kleuren al...

Het Duitse recept (we krijgen een Duitse week, geloof ik) wat vandaag in Next staat is rolmops, en er is sprake van Spreewald Gürken. Zocht een recept; hier.
En hier een link naar recepten-met.



Klikte in Next commentaren op homepage van twee lui daar en vond twee leuke blogs.
Voedselencyclopedie
Tokowijzer
En Karin (Trouw dus) heeft behalve de Heimweekeuken ook Koken met Karin, KokenBlogo (daat heb je die koekjes weer) en Lekker Opscheppen.

In Next was sprake van witbier. Even een opmerking. Dat komt van Weissbier maar dat betekent niet witbier. Dat is Keuls voor Weizenbier, tarwebier.



Ik houd niet zo van bier maar dit bier, blijkbaar half om half wit- en gewoon bier, was wel lekker. Werkte als kok op een passagiersschip, Duitse erg sjieke schoolklas, twee keer per dag taart, luxe bus reed met het schip mee op, voor hun vertrek kregen de bemanningsleden elk een krat van dit bier en een doos met zes van deze glazen van de zoon van de Vorst van Thurn und Taxis.

Stukje Kousbroek, Anathema's 1, afdeling Existenties, stukje Picasso bestaat niet.
"Hij [Picasso] wordt voorgesteld als een natuurmens die geweldig eten, drinken en copuleren kan, zoals Victor Hugo, fenomeen van de vorige eeuw die Picasso in sommige opzichten nabij komt. Victor Hugo at volgens de legende kreeften met schaal en al, was in bed een onvermoeibare duivelskunstenaar, een Paganini die bezeten symfonieën kon spelen op één snaar, en die zich daarna restaureerde door twee maal achter elkaar een diner van zes gangen te eten."



Oost Duitsland nog even, alhoewel ik meen het al eens te hebben gepost.

Het zal een jaar of 25 geleden zijn geweest dat ik in Oost Duitsland was, dus toen het nog echt Oost Duitsland was. Je moest je om de haverklap in allerlei gore kantoortjes laten afbekken, mijn auto werd bevingerd en Russische soldaten grepen je, als je ze fotografeerde. Het was er wel goedkoop, dat wel. Voor nog geen 100 gulden kocht ik voldoende boeken voor een tentoonstelling over Oost Duitse grafische vormgeving (erg mooi), en voor een maaltijd betaalde je 2,84 of 3,17 mark. Dat soort prijzen. “Keine Plusmacherei!” Meestal kreeg je grauwig uitziende meelballen, of solyanka; zuurkoolsoep met aardappelen, makreel en rookworst. Dat soort eten. Er hing in restaurants altijd een groot bord waarop stond vermeld op welk uur je mocht roken en op welk uur niet, en je werd altijd "plaziert" ("Sie werden plaziert", ook een groot bord), wat inhield dat je door een barse dame verteld werd waar te gaan zitten. We waren met zijn drieën en zo zat je altijd bij onbekenden, want de tafeltjes waren altijd vierpersoons en ze begonnen pas aan een nieuw tafeltje als aan al de bezette tafeltjes vier man zat. Dikwijls zat ik aan een ander tafeltje dan mijn vriendin en haar kind. Een keer, we waren toen met zijn vijven, trok mijn vriendin een stoel van een ander tafeltje erbij. Het was alsof de hel losbarstte.

Die vriendin wist overigens goed wat ze deed, want ze was in Oost Duitsland opgegroeid. Ze was er middels een schijnhuwlijk uit ontsnapt, wat dringend nodig was omdat ze in de gevangenis zat en daardoor dreigde haar kind kwijt te raken. Dat ging daar met onbekende bestemming zeg maar; dat kind zag je nooit meer terug. In die gevangenis was ze terecht gekomen omdat ze in het Museum für Deutsche Geschichte, waar ze werkte als museologe, opruiende pamfletten had gedrukt op een model van de pers van Guthenberg. Dat model stond daar omdat Rosa Luxemburg daarop opruiende pamfletten had gedrukt tegen de moffen. "Iek daachte als die Rosa dat maag dan maag iek dat auk." Niet dus. Ze was van Hongaarse afkomst, van een volk van paardenfokkende zigeuners, en bepaald niet op haar mondje gevallen, wat ons meermalen in onprettige situaties gebracht heeft in dat enge land. Toen de muur viel wilde ze terug en ik wilde niet mee; zo kwam er een einde aan een mooie tijd. Behalve museologe was ze trouwens ook een verdienstelijk acrobate. Ook in bed.

In Oelsnitz, een stadje in een Limburg-achtig aanhangsel van Oost Duitsland, had ze een tante, Tante Alex. Die woonde in een kapitale villa, ooit door haar vader neergezet. En toen Oost Duitsland Oost Duitsland werd, werden er in die villa een stuk of zes families plaziert. Voor Tante Alex bleef er een deel van de tweede verdieping over, en telkens als er bij de buren links of rechts een kind bijkwam, werd de tussenmuur een stuk richting Tante Alex opgeschoven. Het huis van Tante Alex had door dat geschuif een vreemde indeling gekregen. Voor het toilet moest je via een uiterst smal gangetje en via het balkon van de buren voorbij die buren wezen.
Door dat toilet liep een nogal opvallende buis, waarnaar ik informeerde. Ooit, zo vertelde Tante Alex, was de afvoer van dat toilet defect geraakt en moest er een nieuwe buis in. Dat werd iets wat nog ergens lag, korte in elkaar geschoven stukken gietijzer van een zo grote diameter dat je er met gemak een lijk door zou kunnen spoelen. Maar dat zou dan wel opgevallen zijn, want die buis eindigde boven een strontkar.

De badkamer was nog de oorspronkelijke badkamer, dus die was groter dan de zitkamer. Er stond een fors ligbad met een grote boiler ernaast. Toen ik de eerste keer in dat bad lag begon na enige tijd het water koud te worden. Ik draaide de kranen open, maar er kwam alleen koud water uit. Even daarna werd er op de deur geklopt. Tante Alex. Of ik nog warm water wilde. Nou graag Tante Alex. De deur ging open en Tante Alex kwam, discreet haar ogen afwendend, de badkamer binnen met een emmer. De inhoud van die emmer kiepte ze niet in het bad, zoals ik verwachtte, maar in die boiler. Even morrelde ze daar nog wat aan en toen gebeurde het: de vlammen sloegen zeker een halve meter boven de badkuip uit. Die boiler, dat was een bruinkool-boiler.

Peter Vos?

Zag in het tweede deel van het verzameld werk van Karel van het Reve "niét" staan. Dacht dat dat níet moet zijn. Opgezocht in Trouw Schrijfboek: níét. Volgens mij heb ik gelijk.

Er staat ook een mooi portret van Karel in, waarschijnlijk van Peter Vos want die was aanwezig tijdens deze nacht doorgebracht met rum drinken en pokeren.



Prachtig.

Gisteren dus opgeleukte pizza-1, ui, knof, stukjes zwarte olijf (meest onder de ui) en sardien dan dus, alles door de olijfolie gehaald. Erg lekker. Vergat de Spaanse pepertjes op het zuur.



Recept
Tagliatelle met paddestoelen
Gebruik liefst half witte en half groene tagliatelle.
Zet de tagliatelle op.
Maak paddestoelen schoon, snijd ze in niet te kleine stukjes en sauteer ze in iets boter.
Haal ze uit de pan en bewaar het sauteervocht apart.
Bak gesnipperde sjalot in een schone pan in ietsje boter kort aan.
Giet er de sauteervloeistof bij en een scheut room; breng de saus op smaak met peper en japanse sojasaus.
Laat de saus inkoken op niet al te hoog vuur en roer er dan op laag vuur dikke bulgaarse yoghurt door.
Breng roerend op temperatuur en laat weer inkoken.
Proef op zout en peper.
Warm de paddestoelen op in de saus en serveer die over de tagliatelle.



Vond nog wat bij computeropruiming.



Heine natuurlijk.

Herschreef een stukkie wat hier -onder embargo- volgt.

Opera

Ooit hoorde ik op Radio 4 een opera. Ik heb iets tegen opera. Niets tegen de muziek op zich, maar iets tegen dat wat opera opera maakt. Neem nou Die Zauberflöte. "Het verhaal speelt zich af in een denkbeeldig Egypte in een niet aangegeven tijdperk. In een verlaten, smal ravijn wordt prins Tamino, alleen en ongewapend, gevangen gehouden door een slang." Et cetera. "De koningin en haar hofdames verdwijnen, maar de dames komen al snel terug om Tamino een magische fluit te geven om hem te beschermen tegen gevaar. Ze nemen het hangslot van Papageno´s mond".
Ik weet het niet. Dat wil zeggen: ik wíst het niet. Ik bedoel: ik denk dat ik het nu wél weet. Of beter: toen wist ik het en vandaag schrijf ik het op.

Jaren geleden las ik een stukje in de Volkskrant van de sociaal-psycholoog Bram Buunk. Hij schreef daarin over "buitengewoon verrassende ontdekkingen. Bijvoorbeeld dat mensen anderen aardiger vinden als die hun opvattingen delen. [...] Of dat mensen altijd en overal denken in termen van wij en zij. Heel vanzelfsprekend voor de gewone mens, maar een autist als ik heeft dit allemaal met verbazing uit de handboeken moeten vernemen". Ik zag mezelf.
Buunk schreef deze column naar aanleiding van een boek van Oliver Sacks (de schrijver van Awakenings; prachtige film ook), An Anthropologist from Mars. Ik heb het boek onmiddelijk besteld en het in één adem uitgelezen. Ik geloof niet dat ik ooit in enig boek zoveel aanstreepte. Net als Buunk kan ik zeggen "Het was voor mij een feest der herkenning". Daarnaast las ik er regels in waarvan ik voelde dat ik die nooit meer zou vergeten. Over Blind Tom bijvoorbeeld, die op de piano Fisher´s Hornpipe met de ene hand speelde, Yankee Doodle met de andere, tegelijkertijd dus, en onderwijl Dixy zingend... (mijn prille theorie bevestigend dat autisten een gestoorde links-rechts relatie hebben).

U zult zich nu afvragen wat dat allemaal met opera van doen heeft. Wel, wat ik onder andere aanstreepte in dat boek van Sacks was een zin uit een artikel geschreven door Temple Grandin, een autist met het Syndroom van Asperger, een zogenaamde hoog-functionerende autist zoals ikzelf. Grandin: "Ik heb weinig interesse in romans met gecompliceerde interpersoonlijke relaties." Opera, zeg maar, of beter: libretto. Zie verderop.

Buunk besluit zijn column met "dat ik nog heel, heel veel onderzoek moet doen voor ik ook maar iets van de mens zal begrijpen". Nu, dat geldt ook voor mij. Echter: ik ben geen sociaal-psycholoog, ik ben zelfs geen gewone psycholoog en aan onderzoeks-materiaal heb ik alleen mijzelf ter beschikking. Wat zou er gebeuren als ik een opera zou willen schrijven, vroeg ik mij af. Nog vóór ik die opera van de radio hoorde las ik, in bed nog, in Achteraf van Karel van het Reve. "Eerst schreef Lorenzo da Ponte de tekst voor De bruiloft van Figaro, en toen maakte Mozart daar de muziek bij". Dus muziek kunnen schrijven is niet persé noodzakelijk, en trouwens: om die muziek gaat het me niet. Het gaat om die gecompliceerde interpersoonlijke relaties. Daar gaan we.
Radiocommentaar op de opera Cual Piume al Vento. "Het vierde bedrijf opent met de scene waarin Prins Vongolino de dwerg Bombone ervan beschuldigt het gouden pennemes gestolen te hebben. Bombone, die van niets weet, wordt in de kerker geworpen. Met behulp van de slimme banketbakker Fanello, die zich uitgeeft voor de kardinaal, weet Bombone al snel te ontsnappen. Eenmaal aan de overzijde van de rivier ontmoet hij de jaloerse graaf Pirello. Deze nu blijkt in werkelijkheid een buitenechtelijke zoon te zijn van de min van prins Vongolino. Gedrieën besluiten zij zich te verkleden als ketellappers. Aangekomen bij de boot waarmee Bombone de rivier overstak worden zij echter herkend door Monita, de dochter van de wapensmid. Wij horen nu de tenor Policarpo Canutti als Bombone, in de beroemde aria Dio cane, puttana madonna!"



Tot slot morgen.
Tsja, volgens mij heet het dadar isi, maar dat schijnt dus een vergissing te zijn. Alhoewel ik dit soort namen verdenk van verschuivingen in de tijd. Ik kan ook vragen: is er een -andere- naam voor dit recept? [reactie NRCNext: tahoe telor heet dit]

Rauw ei door geprakte tofoe roeren.
Omelet van bakken met pinda-olie.
Vullen, vóór het dichtklappen, met zeer fijn gesneden geblancheerde prei.
Bestrooien met serundeng.
Serveren met rijst.



Misschien is dit de echte, ware, enige Dadar isi; geen idee.

Meurette en zo

In de kroeg, In 't Holt, vroegen ze of je met Beaujolais nouveau van vorig jaar nog wat kan doen. Ja zeker zeg ik, meurette van koken.
Bak spekjes, uit de pan halen. Flink rode wijn, iets bouillon, bouquet garni, knof, sjalotten, lente-uitjes (liefst die grote Franse), peperbolletjes (zwart), stukjes wortel, laurier.
Langzaam aan de kook, zacht doorkoken, proeven, laurier eruit, eieren erin pocheren en spekjes terug. Eieren uit de pan en naar warme borden, flamberen met marc de bourgogne (of goede brandewijn), binden met beurre manié, over eieren. Eten met knoflook-croutons.
Beurre manié: 50/50 boter en gewone bloem door elkaar kneden. Als rol in plastic in de koeling bewaren. Om iets te binden roer je er kleine bolletjes van door de saus of soep.



Zocht een foto, vond natuurlijk een foto uit dit blog, nam een andere.
Overigens: men pocheert de eieren in water; ik in de saus.

Recept, alweer
Tagliatelle met noten, tagliatelle con le noci, Italië
Kook tagliatelle in water met zout en wat olijfolie.
Bak in olijfolie stukjes knoflook, stukjes spaanse peper zonder de zaadlijst en grof gehakte walnoten, tot de noten en de knoflook mooi bruin zijn.
Serveer over de tagliatelle, met versgeraspte parmezaan.



Vanavond en morgen.
Heb het druk, wil in de rust van het weekend allerlei achterstallig spul wegwerken.
Kocht twee pizza margharita (Super de Boer, 1,05, prima) om op te leuken.
Alle twee met ui en knof, door olijfolie gehaald.
Vandaag met sardien, zwarte olijven en rode peper uit het zuur, morgen met Gorgonzola, kappertjes en groene peper uit het zuur.
Geen gelul.



Mooie culi-pagina in Trouw.
Heston Blumenthal, Engelse TV kok (ik kijk nooit naat TV koks, zelfs niet naar Wind waarmee ik bevriend was): als je de aardappelen in water met zout kookt worden ze gebakken mooier bruin. Blijkt te kloppen volgens de schrijver, Jeroen Thijssen.
Heb ooit met Wind in die keuken boven September en De Zwarte Ruiter gekookt. God wat waren we bezopen... Moest ontbijtkoekijs proeven, nou vooruit dan, en spaghetti met blauwe saus, Nee!



Serie De Heimweekeuken. Hier (alle links hier in een nieuw venster).
Vandaag Crème au beurre koekjes wat er nog niet in staat.
Ik dacht eerst "Dat wordt weer Arretjes cake", net als die Portugese chocoladeworst van NRC Next, maar nee.
Morgen zal het er wel op staan.

Vrijdag,

en dus weer Ascleps foto's.



Lavrania haagnerae

Recept
"Taart" van kip, kaas en ham
Snijd kippeborst in plakken en druk die plat; bestrooi met peper.
Vet een cakevorm in en bekleed die met plakken gekookte ham; de ham moet iets over de rand hangen.
Leg in de vorm een laagje kippeborst, daarop een laag van plakjes belegen kaas, daarop gekookte ham, kippeborst, kaas, rauwe ham, kippeborst etc. Eindig met gekookte ham en sla daar de overhangende randen overheen. Sluit de vorm af met aluminiumfolie en zet drie kwartier au bain marie in de oven op 160 graden.
Druk het oppervlak plat en plaats er een gewicht op; laat koelen en laat daarna verder koelen in de ijskast.
Stort en snij in schijven.
Serveer met mayonaise.



Larryleachia cactiforme (foute naam; je mag geen voornamen opnemen in botanische namen)

Las Het ravijn van Pam. Zocht er op de bieb naar, vond het niet, "O maar dat hebben we wel! Dat staat bij [onverstaanbaar]", wat de afdeling blijk te zijn van boeken, geschreven door mensen die een of andere nare ziekte gehad hebben en daar over geschreven hebben.
Pam had een hersenbloeding.
Of dit boek patiënten tot nut kan zijn? Afgezien van het feit dat het een mooi boek is, het gaat over de onherstelbaar zware hersenbloeding van Donner, de maagkanker van Mulisch, slokdarmkanker van Martin van Amerongen etc.



Metaplexis japonica

Recept
Tabouleh
Week bulgur (ook wel: burgul; grofgebroken tarwe) een uur in lauw water, of "kook" couscous.
Maak een salade van tomaatblokjes, gesnipperde ui en gladbladige peterselie.
Kruid met piment en kaneel.
Werk er citroensap en olijfolie door tot het mengsel juist vochtig is.
In een andere kom de uitgelekte bulgur of de couscous mengen met gladde peterselie en muntblad.
Koel de twee kommen.
Serveer met slabladeren (waarop wat uit beide slakommen komt).



Microloma calcynium

Wat links.
Portugal (alle links hier in een nieuw venster)
Tsjechië
Kroatië
Pirogi
Hummus
Franse kaas
West Afrika



Huernia pendula

Kreeg van de buurvrouw twee oliebollen, dat wil zeggen twee kleine heel regelmatig ronde balletjes, fabrieksmatig waarschijnlijk. Zal dat morgen eens vragen.

Lees nu in Verzameld Werk Karel van het Reve deel twee. Begint met zijn twee (detective)romans, die ik niet graag lees. Niet slecht maar ik wil een andere Van het Reve lezen.
Liet op de bieb van elders komen (voordat ik wat aanschaf haal ik het op de bied) Holman Karel en Verzamelde Verhalen Tsjechov deel drie (wat hopelijk het goede deel is) waarin Sirene moet staan, een verhaal vol etenswaren en dranken oid.



Orbea ciliata

Recept
Tagliatelle met ansjovis, tallarines con anchoas, oost Spanje. Veel "Italiaanse" gerechten in oost Spanje. Canelones, lasaña. Veel kleine overeenkomsten, bv. tussen Genovese rijst (zwart, met inktvisbloed; mosselen en inktvis) en fideuá nera, zwarte fideuá oftewel paella met pasta ipv. rijst.
Kook tagliatelle.
Prak geperste knoflook en fijngeknipte peterselie door elkaar.
Prak er rauw eigeel door en uitgelekte ansjovis uit blik.
Maak de saus smeuïg met zoveel van de olie uit het blikje als nodig.
Doe de tagliatelle op een bord, giet er wat gesmolten boter over en schep de saus in het midden



Matelea cyclophylla

We beginnen met een correctie.

Het "doodzieke aapje N." in Reve's Op weg naar het einde blijkt niet Nuis te zijn, schande over mij. Het was Cees Nooteboom, nog na-ziek van zijn vlieg-angst, na door Mulisch in het vliegtuig naar Edinburg geduwd te zijn. Die vliegangst is hij ondertussen kwijt, zoals u ongetwijfeld weet...



Las in Trouw over sites als GeenStijl: joop.nl, geencommentaar.nl, sargasso.nl. Bezocht ze allemaal. Allemaal drie keer niks.

Recept
Taart met kweeperengelei
Maak of koop kweeperengelei (Membrillo, Spaanse winkel).
Rol bladerdeeg uit tot twee dunne lappen, rond of vierkant.
Leg een lap op bakpapier op een bakplaat.
Bedek tot een centimeter van de rand met patisserie-crème.
Beleg met dunne plakjes kweeperengelei.
Maak de rand nat met water en leg de tweede lap op de eerste.
Druk met een vork de randen goed op elkaar.
Bij deze taart wordt het oppervlak niet met geklopt ei bestreken maar met losgeklopt eiwit (niet stijfgeklopt).
Prik wat gaatjes in de taart en bak een half uur op 160 graden.



Dulce de membrillo, zoet van kweepeer. Onweerstaanbaar lekker. Op kaas. Membrillo con queso / sabe a beso, membrillo met kaas / smaakt als een kus.

Mooi stukje Trouw over hacken overheidssites hier (alle links in nieuw venster hier).

Trouw is overigens helemaal niet knullig zoals veel gedacht wordt. Ja, je hebt er die berichten van welke dominee wel of niet in Barneveld benoemd is enz. maar daar kan je langsheenlezen. Is trouwens maar een heel kort stukkie.

En zoals ik al eerder schreef: wat moet ik anders als ochtendkrant; De Telegraaf? AD? VK? Doemenelol...



Dat heb ik ook heel erg gemist in Frankrijk. Braadharing, panharing...

Pam, interview Reinbert de Leeuw.
De Leeuw heeft het over schrijvers die "muzikaal" schrijven en noemt daarbij oa. Nabokov. Vreemd. Als iets Nabokov vreemd was, dan was het wel muziek.



En vreemd dat Hermans hem niet mag.

O! Leuk recept in De Telegraaf vandaag. Lees jij de Telegraaf? Ja, de puzzel...
Beierse eieren. Zuurkoolspek in plakjes bakken, met ui en peterselie (en knof zou ik zeggen). Ovenschotel met plakjes rauwe aardappel, tomaat, dat spek etc., basilicum, z-p, room met yoghurt mengen, z-p-pikant paprikapoeder erdoor, over die schotel.
175 graden, 3 kwartier.

O ja, Beieren. Zondagmorgen in de kroeg, hertenlederen broeken met Stickerei (dertig jaar geleden 2.000 mark de broek), Weiswurst met zoete mosterd...

Geen idee nog...

Heb de aantekeningen klaar liggen, van gisteren en van vanmorgen. Geen idee nog.

In Pam (De armen van de inktvis) kwam ik vannacht twee keer Hemmingway tegen.
"Met bitterheid spreekt hij [Joop Zwart] over Hemmingway en Jef Last 'die op de Ramblas van Barcelona achter een kopje koffie aan de strijd deelnamen'".
En Pam cq "men" weet niet waarom Hemmingway zelfmoord heeft gepleegd. Ik wel. Ik kende Sarah Betsky (-Zweig; familie) erg goed. Ze doceerde Engelse en Amerikaanse literatuur in Leiden. Haar man, Seymour, idem in Utrecht. En toen ze nog in Amerika woonden en erg goed bevriend met Hemmingway waren, kwam Seymour Hemmingway een keer tegen op straat. Uiterst down. Hij kwam terug van de dokter. Kanker. Die middag etc.



Tsja...

Recept
Schreef het hier al eerder maar ja, Hemmingway...
Forel Navarra. Zo at Hemmingway ze.
Bak in olijfolie per forel een niet te dun gesneden plak rauwe ham met ook wat hamvet eraan aan beide zijden bruin.
Haal uit de pan, vouw op en stop in de buikholte van de forel.
Bak de forel rondom aan in de olie, met knoflook.
Serveer met een goede, koele rosé (uit Navarra, bijvoorbeeld van Ochoa, of Portugees).
(Ik herhaal mezelf blijkbaar nogal wat; deed een Google op een plaatje van Trucha a la Navarra en de tweede en derde waren uit dit blog... De vierde nu.)



Leukte gisteren een pizza op. Niet de mooiste opleukbare (Super d B, 60 cent/stuk) maar iets wat ergens in de aanbieding was.
Olijfolie, ui/snippers, knof/snippers, uitlekken, erover.
Idem met groene jalapeño en zwarte olijven.
Ansjovis (die op de foto nog ontbreekt)
Met die min of meer rauwe knof erop moet je de volgende dag wel een meter of twee afstand bewaren van je gesprekspartners...



Ansjovis. Kocht die altijd bij AH (en merkte vandaag dat Aldi dat niet heeft, net zomin als olijven en kleine pakjes houdbare melk) maar nu kocht ik het bij SdBoer. Perfect! Heel mooi stevige filetjes. Koop ze nooit meer ergens anders, zolang althans ik geen gezouten, enkel gezouten, vind.
En over ansjovis en AH gesproken: daar hebben ze ook een dure soort, in een glazen potje. Niet doen. Niks waard. Flikkert uit elkaar als je er alleen maar naar kijkt.



Ouwe computer teruggevonden, Photoshop, Dreamweaver, Flash etc. Ben weer lekker bezig.



Nog een recept.
Toe maar.
Of het niks kost.

Struisvogelbiefstuk met Gewurztraminer-saus
Maak als paardenbiefstuk met cidersaus (zie onder) maar maak de saus met half Gewurztraminer en half bouillon.
Gebruik geen azijn in de saus.

Paardenbief met cidersaus.
Maak champignons op azijn (zie onder).
Maak cidersaus (zie onder).
Giet er, als het vlees rondom in boter gebruind is, flink wat bouillon bij, laat aan de kook komen, en gebruik het merendeel dan in plaats van de bouillon in de cidersaus.
Laat de cidersaus snel inkoken met stukjes rode paprika erbij, terwijl de biefstuk regelmatig gedraaid wordt op laag vuur; voeg eventueel wat bouillon toe.
Breng de cidersaus op smaak met iets appel-azijn.

Paddestoelen op azijn
Maak paddestoelen (eventueel kastanje-champignons) schoon met een borsteltje.
Doe de grootste in een pot met witte wijnazijn, waarbij wat zout.
Bewaar de rest koel; schud de champignons in de azijn regelmatig om.
Doe de volgende dag de middelgrote in de azijn, enzovoorts tot ook de dag daarna de kleinste in de azijn gaan.
Laat nog een dag of anderhalf in de azijn.
Serveer bij salades of iets zoetige hartige gerechten.

Cidersaus
Bak in iets olijfolie wat fijngesnipperde ui en knoflook kort aan op niet te hoog vuur.
Kruid op laag vuur met zout, zwarte peper, Szechuan peper (verwijder de langere steeltjes), piment, geel mosterdzaad, iets kruidnagel en iets foelie. Giet er flink cider bij (van een niet erg zoete soort), laat aan de kook komen en laat dan op laag vuur trekken met stukjes gedroogde vijg (beter: hele gedroogde mini-vijgjes, maar die zijn bij de betere Turk alleen rond februari te koop & soms bij Super de Boer).
Laat, na 20 minuten sudderen, fors inkoken met flink bouillon.
Proef op peper en zout, en of er misschien wat appel-azijn door kan.
Serveer bij gebraden vlees (gebruik dan eventueel de jus van het
vlees in de plaats van de bouillon).



Voor iemand hier die het intereseert.
Naast die Vincetoxicum, "Winterharde Hoya",



had ik staan, alles winterhard, Hybiscus syriacus



en Poncirus trifoliata

Gevulde paprika en Jaques Gans,

bien étonnés de se trouver ensemble...



Waarom de tekst gisteren er in ene met veel meer wit staat dan anders, geen idee.

Eerst maar even die gevulde paprika van gisteren.
Totaal-experiment. Nooit gehoord van en nooit gemaakt: gekookte rijst (niet al te gaar) met rauw ei erdoor in de oven.
Belangrijk: dat gestolde ei dempt de smaak; normaal is drie cayennepepertjes redelijk heet, nu at zelfs mijn oude buurvrouw (80) het zonder morren, met drie stuks voor twee porties.



Wijn en paddestoelenbouillon(blokje) erbij.
Dit is mijn fameuze tweepittertje, zoals die gebruikt werden in woonwagens en kleine tjalkjes. Kleuter Woutwijk heeft jaaaaren naar zo'n ding gezocht en ik kreeg het gratis van een woonwagenbouwer in Tolbert, Piet, hier in zijn klassieke rode Porsche cabriolet.



(Onnodig te zeggen dat ik op dit fornuisje beter kook dan Th. hier vlakbij, op zijn zespitter, twee ovens, frituur en wokbrander-fornuis van 9.000,-.)

Opmerkelijk hoe lang het in de oven moet, en dat ligt niet aan de tweedehands oven (die ik toch vandaag voor het eerst gebruikte; dank A. voor dit geschenk!). Dat ligt aan het feit dat ei er in de oven erg lang over doet, met als uitzondering uitgestrekt als een spiegelei op een plaatpizza.

Was ooit chef in Utrecht, vego gerecht kleine Turkse paprika'tjes (biber dolmas, voor dolmas) met oa. ei er in uit de oven. Ook met kaas. Ei eerst in de oven, kaas later.



Rauw ei erdoor

Maar goed.
Olijfolie, ui, knof. Zoals dagelijks zal je zeggen. Ja. Maar toch: vandaag geen "eenpansgerecht". Wel één ding, maar toch.
Paddo-blokje, cayennepepertjes in kleine stukjes, beetje kruidnagel en foelie, laurier.
Rijst erin opbakken en dan met half witte wijn half water er een soort risotto van maken, rijst bijna gaar.
Mild, zoet paprika poeder erdoor en voor de rest zie de foto's.
Lekker.



Vorige week, Super dB, een Eu. En in Duitsland noemen ze zo'n plastic tuit met drie kleuren paprika's erin een Ampel, een stoplicht.

O ja, daar zijn ze weer, Du Perron en Ter Braak. Vervolgde vannacht (vanacht?) herlezing Pam De armen van de inktvis (iemand moet die man gaan vertellen dat op de cover geen inktvis staat maar een octopus; zeg maar dat ik een keer octopus wil komen koken voor deze schrijver die ik hoog aansla, Galicisch, met chorizo en rode wijn), Van anarchist tot telegrafist, Portret van Jaques Gans.



Voordat het de oven in gaat

"Onder de regelmatige belofte nu echt aan het werk te gaan, leende Gans in ieder geval grote bedragen van Menno ter Braak, die wel iets in hem zag. Gomperts: 'Hij had in de gaten dat Ter Braak iemand was met een groot geweten, waarvan je vrij gemakkelijk misbruik kon maken. Ter Braak is een tijdlang een vaderfiguur voor hem geweest, maar Gans heeft hem belazerd van hier tot gunder.'
Ook Du Perron heeft Gans aanvankelijk geholpen. [...; Gans:] 'Du Perron was zo genereus om mij zijn naam te lenen, zodat ik in Parijs het hoofd boven water kon houden met Franse boekbesprekingen in de NRC, zonder dat de makkers in Rotterdam dat merkten'. Niettemin nam Du Perron hem aanzienlijk minder serieus dan Ter braak. In 1939 werd er op een bijeenkomst in Riche door een aantal letterkundigen de oprichting van een nieuw letterkundig tijdschrift besproken. De stemming was ernstig en apocalyptisch en het plotselinge binnenstommelen van Jaques Gans viel dan ook enigszins buiten de orde. Gans bemerkte dat hij teveel was en zei om zich te verontschuldigen: 'Ik kom afscheid nemen, morgen ga ik naar Finland om tegen de Russen te vechten.' Waarop Du Perron na een korte stilte achteloos opmerkte: 'Dat is goed Jaques, tot morgen!'"



Kreeg die electrische inbouwoven (gemonteerd tussen enkele planken) cadeau, kon er geen plek voor vinden in de keuken, naast de keuken enorme kast onder de trap, geaard stopcontact daar, hop, erin, paste net. Vertelde dat die oude buurvrouw. "Onder de trap". Vanmorgen vertelde ze dat ze de hele nacht wakker had gelegen, peinzend over hoe die oven in de meterkast kon. Ik zeg onder de trap, niet ernaast! O, wij noemen dat de kelderkast...

Overigens was Gans niet laf, integendeel. Pam: "Inderdaad vocht hij nimmer in Finland, maar wel wikkelde hij zich in datzelfde jaar in een Finse vlag, sprong in het IJ en zwom een Russische oorlogsbodem tegemoet, die zojuist in de Amsterdamse haven was aangemeerd. Daar klom hij aan boord en hees onder het oog van de werkeloos toekijkende bemanning de Finse vlag."



Groene gepekelde jalapeño die ik er bij at (AH; SdB heeft rode)

Recept

Paardenbiefstuk, Russisch Stroganoff zoals het hoort.
Week gedroogde paddestoelen.
Maak Don Kozakkensaus (zie onder).
Bak gesnipperde ui in boter en voeg daarna de uitgelekte paddestoelen toe en blokjes verse augurk (of komkommer).
Laat kort stoven op laag vuur en kook dan in.
Doe er biet uit het zuur bij en het gezeefde weekwater van de paddestoelen.
Kook in.
Hamer de biefstuk plat met een deegrollen (gebruik dus niet de meest malse soort) en braad ze bruin in boter.
Serveer er de saus bij, het paddestoelenmengsel en zure room.
Officieel moet je de lappen niet hameren maar tussen paard en zadel leggen en dan een tijdje galopperen (galoperen? Ik denk van wel).

Don Kozakkensaus
Pureer in een vijzel of blender een rode paprika en een rode peper.
Voeg zout toe.
Leng aan tot sausdikte met een volle halfzoete rode wijn, bijvoorbeeld Krim of Hongaarse.



Uit de oven...

En alweer

vanallus.

Post van C1.
Alweer toeval: ik wilde je net een recept mailen, want gisteren maakte ik stoofperentaart. En nou ben je me alwéér voor.
Mijn variant: gewoon met korstdeeg (beetje fijngewreven cardemomzaden erdoor is wel aardig). Vullen met parten stoofpeer, iets voorgekookt in dunne suikerstroop met kaneel. Eroverheen: fijngesneden stemgember en een flan van goede standyoghurt (bv biogarde), suiker naar smaak, 1 ei en een greepje bloem. Yoghurt kun je natuurlijk ook door creme fraiche vervangen.
Wat jammer toch dat bij taartrecepten bijna altijd vergeten wordt om te vermelden dat er zout door het deeg moet. Maakt alles uit (vind ik)
Groet!
C
Ja, kardemom, (ik schreef ook altijd car maar de corrector...), dat kan ik me wel voorstellen. Familie van de gember!
En ja, zout!



Kreeg die vertaling van Don Quichot door Barber van der Pol, wilde drie of vier voorbeelden van haar colloquiaal vertalen geven maar je wordt er moedeloos van. Of ze schrijft Werumeus Buning over of het wordt colloquiaal.
Cervantes:
"Con estas razones perdía el pobre caballero el juicio[...]"
Werumeus B. en Van Dijk:
"Met dergelijke redekavelingen [bedenk dat deze vertaling al oud is] verloor de arme ridder het verstand" en dat is in overeenstemming met De vertaalwet van Van het Reve: "Vertaal wat er staat". Dat estas (die) met dergelijke is vertaald, dat klopt als je het in de context bekijkt.
VdPol:
Door het lezen van dergelijke redenaties raakte onze arme ridder de kluts kwijt.
Door het lezen, dat staat er niet en trouwens, waar het hier om gaat dat zijn de gedachten die na het lezen door zijn hoofd woeden. En de kluts kwijt is colloquiaal, Dik Trommig.

Rocín vertaalt VdPol met knol. Dat is correct, nu. Maar dat is niet wat Cervantes wilde zeggen. Die bedoelde gewoon, toen, paard en dat schrijven WB en vD dan ook.



Recept
Stoofvlees
Vleesblokjes door de bloem halen en in een hete oven kort laten bruinen.
Gebruik liefst fijne rib.
De stukjes vlees als volgt aanbraden: een bergje vlees midden in een braadpan waarin op hoog vuur hete olie en/of reuzel, even wachten, vlees langzaamaan over de bodem van de pan verspreiden (de bodem mag niet helemaal bedekt zijn), weer wachten en dan pas langzaamaan de blokjes gaan draaien.
Blokjes uit de pan als ze rondom bruin zijn (NB: de eerste lichting wordt dat moeilijker dan de rest en dus apart houden).
Rest van het vlees op dezelfde manier braden en bij elkaar houden (dus apart van de eerst gebakken blokjes).
Op het laatst de blokjes die het eerst gebakken zijn bruinen.
Het is omslachtig maar als er teveel vlees in de pan gedaan wordt en/of het vlees te snel wordt gedraaid, dan wordt het vet jus door de condens en de vrijkomende vloeistoffen, en in jus kan je niet bruinen.
Alle vlees in de pan, omroerend op hoog vuur de condens laten verdampen, uien toevoegen, even omscheppend iets laten bruinen, dan knoflook erbij.
Kruiden met in ieder geval laurier, kruidnagel, foelie, piment, peper en zout.
Vloeistof erbij: hete bouillon (of water met een blokje; in dat geval geen zout gebruiken) en/of wijn en/of bier.
Gebruik je alleen wijn of bier dan eerst een scheut water in de pan om de temperatuur wat te doen zakken.
Aan de kook laten komen op een plaatje en met een goed sluitend deksel op de pan.
Als het kookt de vlam laag zetten.
Als het vlees begint te garen bijvoorbeeld stukken wortel en/of kool en/of aardappel mee laten koken.
Op het laatst kunnen er bij voorbeeld droge zwarte olijven bij.
Eventueel zonder deksel en op hoog vuur inkoken.



Aardige link (blog) hier (alle links hier in een nieuw venster).

Vond trouwens ook een site over de uitgave van de volledige werken van Hermans; zie hier.

Vanallus maar weer

Recept
Stoofperentaart
Roer 100 gram bloem zacht met 100 gram witte basterdsuiker.
Werk er, heftig klopend, een voor een twee eieren doorheen, wat limoen-rasp en -sap, wat zout, daarna 100 gram bloem (zoveel mogelijk voorzichtig erdoor spatelen; zeef de bloem dus boven het mengsel) en bakpoeder.
Vet een springvorm in, bestrooi bodem en wand met paneermeel; bekleed bodem en wand van de vorm met deeg en vul met kleine stukjes stoofpeer (of harde handpeer).
Bak 45 minuten op 180 graden.



Post van C1.
Ah, nou begrijp ik de verwarring. Wat jij Cydonia noemt heet al ongeveer 25 jaar Chaenomeles, de sierkwee. Bloei vroeg in het voorjaar, vaak gemene stekels! Heel ander blad, niet zo prachtig fluwelig als van de echte kwee. [In mijn ogen is trouwens geen fruitboom mooier dan de kwee: hij loopt extreem vroeg uit, het frummelblad is dan zilvergrijs (dat is de beharing). De bloei komt veel later, als het blad zich al helemaal ontwikkeld heeft (net als de mispel trouwens). Grote witte bloemen. "Plant hem onder je slaapkamerraam, dan kun je op de bloemen neerkijken" zei een beroemde britse tuindame ooit, en ze had wel gelijk. De late bloei heeft bovendien als voordeel dat ze niet gauw door nachtvorst worden aangetast. Maar dit terzijde]. De sierkweeën behoren tot het repertoir van de plantsoendiensten - blijven lekker laag, mooie en vroege bloei (alles tussen rood en wit) als er nog geen blad is, makkelijk "in toom te houden" Dat wil zeggen door plantsoenwerkers genadeloos te snoeien.
Af en toe krijgen de taxonomen het op hun heupen en hernoemen een heel geslacht. Tuiniers en kwekers vinden dat verschrikkelijk, moeten ze weer aan nieuwe namen wennen. Dat is dus ook met Cydonia en Chaenomeles gebeurd.
Ja, plantsoenendienstplant, inderdaad.
En wat dat hernoemen betreft: inderdaad vreselijk. Ascleps schijnen nu officieel niet meer te bestaan maar Apocynaceae te zijn. Ik bedoel: daarin geschoven.
Had ik eindelijk Deuterocohnia in m'n kop zitten, veranderde dat in iets nog ingewikkelders.



Deuterocohnia sp. VU Amsterdam.
Erg leuke planten; grote bollen (als ze oud zijn) van minuscule bromelia'tjes.

Ken je trouwens die spaanse film "El Sol del Membrillo"? (The quince tree sun). Over een schilder die een heel seizoen bezig is het kweepeerboompje in zijn (Madrileense?) stadstuin te portretteren. Achter hem wordt zijn huis door de welbekende Polen verbouwd, een bevriende schilder komt met hem filosoferen over hun studietijd en de schilderkunst, voorjaar zomer en herfst verglijden - en de schilder werkt stug door. In de herfst helpen de Polen hem een plastic afdak boven de boom de maken. Mooie, zeer rustige film.
Prettig weekend (als je daar aan doet)
C(1)
Nee, ken ik niet maar ga er achteraan. Mooi verhaal!
Nee, aan weekend doe ik niet. Behalve als die instelling verstoord wordt door de F 1 zoals vandaag.



Recept (de stoofperen zijn op)
Stoofvlees met ontbijtkoek, Limburg
Snij ontbijtkoek (gemberkoek!) in dunne plakken en laat drogen.
Maak stoofvlees met ui, wortel en prei, en gekruid met in ieder geval tijm en laurier.
Gebruik liefst als kookvocht deels pils en gebruik flink vocht.
Bind het vocht met de in kleine stukjes gesneden koek (die lossen op na even).
Proef op peper en zout.
Roer er eventueel zilverui`tjes door.
Lijkt een beetje op zoervleisch; zoet gemaakt en dan azijn erdoor.



Reibekuche, ook zoiets Limburgs dat noordelijker onbekend is; gefrituurde koeken van rösti-spul gebonden met bloem.

In Arnhem een Dick Ket tentoonstelling, tekeningen. Ket is een van mijn favorieten.
Museum hier (nieuw venster) maar echt functioneert die site niet en als het me langer dan vijf minuten kost om van Ket wat plaatjes te zien van die tentoonstelling, dan klik ik weg.
Is een spash site (full screen Flash) dus dat functioneert niet in Google. Arnhem heeft de grootste Ket verzameling, organiseerde eerder al Ket tentoonstellingen, maar als je een Google op Dick Ket doet staat dat museum niet op de eerste pagina...



Ket had dezelfde hartafwijking als Fernandel (die had het veel minder): spatelvormige vingertoppen en blauwe nagels.

Nog even wat over Karel, Verzameld Werk deel 1, Ongebundeld werk 1932 - 1958. 1945 - 1949: soms een hint van hoe hij later zou gaan schrijven. Eerste stukje wat zowat volledig KvhR is: Heine en Poesjkin, 1949.