Culinaire links, inktvis, Maggi

Viola d'Amore

Dat wordt kort vandaag, maar wel voor de laatste keer.

Vandaag cursus InDesign afgewerkt, pffffff...

Links en Maggi

Loek maakte me attent op dit blog hier (alle links hier in een nieuw venster). Heel aardig, hoewel ik niet zo'n fan van Middeleeuws of Klassiek eten ben. Zag trouwens placenta-gerechten staan.

En over Garum gesproken, zie lager.

Dit blog hier vond ik helemaal zelf.

Frans naar Engels. Heel bruikbaar!

Garum nu. Zie hier.

Garum, dat gebruikten ze precies zoals wij Maggi gebruiken. Uhh, zoals gewone mensen Maggi gebruiken dan dus.
En het is precies hetzelfde, wat gebruik betreft, als Chinese dark soy, als Nuoc mam (Nước chấm; "fish sauce") en zelfs in Amerika vind je het, ik heb er tussen in gezeten, Oolichan grease, Oil of Oolichan.

Dark soy hier.
Nuoc mam hier.
Oolichan hier.
Maggi hier.

Als ik aan Maggi denk, dan denk ik aan twee dingen.
Een zeer oude tante die "meggie" zei.
En John Dinger. Daar heb ik voor gekookt. Als iemand in zijn restaurant om Maggie vroeg, dan haalde het personeel er "geschrokken" John bij. "U vraagt om Maggie?" (op zo'n manier dat de hele tent zat te luisteren). "Dat kan."
Hij naar een kast, komt ie terug met een fles Maggie van anderhalve meter hoog. Beng! "Alstublieft."

Vandaag

op RTL7 weer dat Business Class, en na die beleggingsexpert met die "kop als een rundervagijn" weer zo'n optreden van Schmidt Zeevis.

Zou die man onderhand eindelijk eens wat interessants kunnen vertellen?
"Je hebt inktvis, sepia [laat dat "zien", maar je ziet niks] en octopus [octOOpus]."
Die octOOpus wordt "meestal gemarineerd". Wat is dat nou voor gelul...
En van de inkt van die inktvis kan je zwarte pasta maken maar ook zwart brood. "Dat ziet er wel mooi uit naast dat bruine en witte brood".
Als je nou godverdomme eerst eens begon te praten over hoe het smáákt, eikel...

(Viola d'amore hier.)

Honing, cake, huzarensalade

Dit ziet er niet uit, maar ja, betere foto is niet te krijgen.

Zwarte boekweithoning

Ik was op zoek naar zwarte boekweithoning, een queeste zeg maar gerust.

Nummer 1.
Zag dat plaatje hierboven hier (alle links hier in een nieuw venster).
(Waar slaat dat op, dat van die pannekoeken...)

Maar goed, dat spul is toch zwart?. Ik bestelde ("echt heel donkere, zowat zwarte honing").
Kreeg zie hieronder.

Maar dat is toch wat anders? Dat is toch niet zwart?
Enfin, ik hoefde het niet te betalen (en H scoorde een pot honing.)

Goed. Ik voorzichtiger dus.

Nummer 2.

Zag zie hieronder.

Is dat zwart of is dat niet zwart?

Maar goed, voorzichtiger dus. Ik lees en noteer donkerbruine bijna zwarte boekweithoning.
Gelukkig maar dat ik voorzichtig was, want ik kreeg zie hieronder.

Zwart??

Ik schrijf "In de omschrijving die ik heb van artikel 02284100 Boekweithoning 500 gram staat donkerbruine bijna zwarte boekweithoning."

Geachte heer Van Thiel,
Graag geef ik u een reactie op uw e-mail.
Het spijt mij dat de omschrijving van het artikel niet overeenkomt met de kleur van het geleverde artikel.
U hoeft het artikel niet retour te sturen. Ik heb het bedrag op uw klantenrekening in mindering gebracht. U kunt er een ander artikel voor in de plaats bestellen.
Ik heb een catalogus voor u aangevraagd. U kunt deze binnen twee weken verwachten.
Ik vertrouw erop dat ik u hiermee een duidelijke reactie heb gegeven. Heeft u nog vragen? Belt u ons gerust. U bereikt ons op: 010-4479828 (van 08:30 uur tot 21:00 uur, op zaterdag tot 17:00 uur en zondag gesloten). Opnieuw een e-mail sturen mag natuurlijk ook.
Met vriendelijke groet,
Mevrouw Monkau
Afdeling klantenservice

Keurig toch? En zo kwam ik aan die gerookte bloedworst, en H aan weer een pot honing.

Nummer 3. We geven nooit op, goddomme.

Zag zie hieronder.

Nóg voorzichtiger geworden.

Dag
Ik vroeg me af of uw boekweithoning van die echt heel donkerbruine, haast
zwarte is.
Dank,

Dag Maarten,
Dat is inderdaad de uitstraling.
Hartelijke groeten,
Kees Verrips
Imkerij De Werkbij
Emst - Rhenen
www.dewerkbij.nl
0317-612942

En verdomd!

De volhouder wint.

En lekker!
De echte originele mannenhoning!
De enige echte afkickhoning!
Waw!

Bestellen hier!

Culinaria

Na vanavond nog één dag, nou ja, misschien anderhalf, dat ik me de pleuris moet werken, en dan tot juni, juli redelijk wat rust... Nou ja, rust... Ik moet tig software bijwerken. Edge, Muse, Cloud, Cloud Connection, Dreamweaver, Fireworks, Flash Builder, ImageReady (maar dat is historisch onderzoek), Photoshop, Photoshop CSS, Zoomify, SketchUp...
Rust hahahahahaha...

Vandaag werkte ik toch wel 13 uur aan die InDesign CS6 cursus. Keihard werken, maar dat kost geen enkele moeite, in tegendeel, ophouden kost moeite. Zo intrigerend zijn al die ontwikkelingen...
Morgen laatste les, InDesign vs XML, HTML5, CSS3, EPUB3, DPS, liquid lay-out, de Content Viewer...

Zo blijf je jong. Toch?!

Uhh, ohh, culinaria dus. Uhh, vanavond dus nog even niet die gebakken stoofpeer met snijboon en ei en hoisin, maar dat stuk enorm lekkere home made Macedonische pizza uit de vriezer. Pizza kaas - gepekelde pepers.

En trouwens na al die bloedworst en al die sprot van de afgelopen dagen was er terecht ei, tofu en kaas gepland. Maar lekker gepland hoor. Zie de komende dagen!

Ik ben nou bijna door die Mao biografie (900 pagina's) heen.

Hij zit nu, Korea, op ± 55 miljoen doden (eind boek 70).

En aan die Rode Boekje idiotie hebben ook heel veel Nederlanders meegedaan.

In Nijmegen struikelde je over die zwakzinnige gekken in 1970 en zo...

(Het aardige, of misschien beter onaardige, van zo'n plaatje is dat die Nederlanders er lyrisch van werden, en tegelijkertijd die Chinezen uiterst zwartgallig...)

Maakte vandaag een tosti ham kaas, en proefde daar die Brown Sauce bij (zie donderdag).
Mwahh... Te zuur.
Komende dagen mooie aardappel test (dank PJ), dus dan kan ik die saus mooi met friet testen. Maar ik denk dat die pot toch de vuilnisbak in gaat...

NRC video huzarensalade (niet zo lullen maar koken) hier.

"Van de pezen snijden wij het vlees af". O, dan snij je dus die pezen niet goed weg...
En à la russe heeft natuurlijk niks met Huzarensalade te maken. Œufs à la russe is heel wat anders. Maar ja, moeilijk hoor, Huzarensalade en Russisch ei uit mekaar te houden. Of beter nog: wéten dat er verschil is...

"Eigenlijk vind ik eigenlijk dat ik eigenlijk een ontzagwekkende eigenlijke eikel ben." zegt die tiepo in feite eigenlijk...

Maar goed.
Dinsdag Arretje's cake maken met een meisje van vier, dus daarvoor ga ik nu in retraite!

Knoflookbrood, blauwe kaas en paardenbief

Photoshop 1,0 (1990)

Culinaria

Net terug uit Groningen, had wat hartigs nodig en maakte dat aillade, dat geroosterd brood met knof en olijfolie (en zeezout!). Zie Rode Boekje gisteren. Wow! Ja, ik snee de knof heel fijn en zó erop...

Rauwe knof is trouwens wel lekker hoor. In Portugal kreeg ik ooit vier forse gepelde tenen naast een kwart gesneden gekookte bloemkool. O nee, wacht, dat was in de toenmalige Portugese wijk in Brussel.

Kocht mooie Danish Blue. Mooi stevig en mooi sterk van smaak.
Ideaal voor in de keuken (een dezer dagen gegratineerde aubergine-schijven), en ideaal voor "Butter passiert", door boter geprakt en dan op toastjes
(Op bezoek bij Toos en Guus; Rie, moet je nog een toastje? -Nee, doe mij maar een Guusje!)

Amerika weer.
Binnenshuis BBQ hier (alle links hier in een nieuw venster).
Oven beignets hier.
Invet-borsteltjes testen hier.
En american grilling and BBQ hier.

Photoshop 13,0 (2012)

Ik las over Ziti.
Officieel is het een lange buis die in penne-achtige stukjes wordt gebroken, vóór het koken.
En heel dikwijls wordt met ziti een ovenschotel gemaakt, die sterk richting pasticcio gaat. Maar niet helemaal; meer tomaat, minder of geen béchamel.

En die Amsterdamse biefstukkentent die (en waarom niet??) paardenbief serveert hier.
(Bij Iens, shitsite trouwens, gasten die verklaren "Wat maakt mij dat uit dat het paard is?".
En terecht.)
(Dit hier is shit natuurlijk, maar vroeger was het een schitterende dorpstent, en als je er biefstuk bestelde, dan vroegen ze "Een gewone of een lekkere?". Lekker = paard.)


Varia

Nou is het weer in ene Pijper wat de klok slaat op radio 4.
Die zijn daar godverdomme geabonneerd op mislukte tingeltangel misdienaren...

En gisterenavond laat een tiepe die van alles beweerde over piano forte, blabla over de klank, maar die niet wist dat de klank natuurlijk wel wat richting klavecimbel moest liggen, want dat mocht natuurlijk niet in ene heel erg anders zijn.
(Daar denken ze natuurlijk "Om half twaalf savonds luistert toch geen hond meer dus dan kunnen we er wel zo'n gratis onbekend tiepe neerzetten die zichzelf graag hoort kwaken...")

Vrijdag gedicht.

Daan Zonderland
Herfstliedje

Hoe klapt de laatste rode roos.
Hoe weent de gaffel bitter.
De laatste herders hoeden doos.
En hijgend gast de fitter.
Het alvlees kliert, het schild kliert mee.
Het kleine smal deelt vier door twee.
De ree kent ook haar wel en wee.
En dit zij haar vergeven.
Want, duizend schoon de zweze rikt,
De ooie vaart waar medem blikt,
En zo vervliet het leven.

Kijk! De lente komt!

Volop takken met knoppen...

Nóg een gedicht.
Geen gelul.

De lente komt,
De winter gaat voorbij;
Heb dank daarvoor,
O communistische partij!

E.J. Mulder-Koesen

Het ontvangen van gasten


Zowel bij een eenvoudige visite als tijdens officiële gelegenheden dienen we onze gasten met zorg te omringen, zodat hij of zij de indruk krijgt echt welkom te zijn. Voor iedere bezoeker wordt de deur gastvrij geopend en is men behulpzaam bij het uitdoen van jassen en mantels. Dicht bij de garderobe moet een spiegel zijn om de bezoekers een laatste controle op hun kleding en kapsel mogelijk te maken. Bij officiële gelegenheden ligt er ook een schoen- en kleerborstel klaar, alsmede een haarkam en borstel. Het borstelwerk mogen we vooral niet vergeten als het buiten slecht weer is. Het klaarleggen van een naaigarnituurtje om eventuele ongelukjes te herstellen, wordt soms erg op prijs gesteld.
     Bij aanvang van een diner wordt de bezoeker naar de ontvangkamer geleid, waar de gastheer en gastvrouw aanwezig zijn. Hier wordt meestal een aperitief geschonken (sherry - vermouth - port - cocktail of vruchtensappen) en maken de gasten kennis met elkaar. Degene die de leiding heeft bij het dienen, komt de gastvrouw waarschuwen, dat het diner kan beginnen. De gastvrouw nodigt dan haar gasten aan tafel. De gastheer zorgt ervoor, dat de heren weten, wie hun tafeldame zal zijn. De heer geleidt dan de dame naar de tafel.
     Bij een eenvoudige visite wordt de gast vriendelijk naar binnen gebracht en door de gastvrouw voorgesteld aan onbekende bezoekers. Al naar gelang het tijdstip van de dag zullen we thee of koffie presenteren.
     Een eerste bezoek bij vreemden mag nooit langer dan ± een uur duren. Daarna neemt men afscheid en helpen we onze gasten met het aantrekken van jas of mantel en laten hen uit. Sluit de deur pas achter een bezoeker als deze ook de tuin of het hek uit of de huisstoep af is.

Sprot, aioli, paardenvlees

Dit is sprot uit Letland. Riga sprot.

Ziet er niet uit want het flikkerde in ene uit dat blik, hoewel ze daar toch erg compact in zaten.

Veel kleiner dan de andere gerookte sprot die ik ken (Kieler bocht, Elbe mond) en veel steviger.

Aparte smaak. Echt iets voor door pasta en niet om zo te eten.

Gisteren

Sprot, pasta, paprika
Gebruik stevige pasta en een soort iets kleiner dan die sprot. Ik gebruikte castellani.

Sprot uitlekken.
Pasta koken, afgieten, koudspoelen, EV olijfolie.
Simpele olijfolie, ui, knof...
Laurier, vers gemalen korianderzaad...
Witte wijn...
Proef en breng op smaak met groene jalapeño Louisiana saus.
Bak de paprika apart, en alles door mekaar en opwarmen.
Heerlijk hoor!

 

Culinaria

Loek
Ik was bij Aldi vandaag, en die soeppakken, dat was een december actie.

Rode Boekje
Ja! Albi! Daar at ik dat! Heerlijk!
At er ook entrecôte met bloedworstsaus en daarin gestoofde aubergine...

Was ook bij AH.
Hebben jullie die heerlijke paardenvlees lasagne niet meer??

Heb je ze wéér met dat Valentijn Visdiner en nou is het een wedstrijd zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Culiblogs via NRC
Arabs all over hier (alle links hier in een nieuw venster). Ach... Toeters en bellen.
Italië hier. Niet zo kijk-mij-eens doen over dat pizzarecept want zo staat het precies in het superkrantje. Nog een keer Italië hier. Leuke plaatjes en that's it.
Krap bij Cas hier. Dat schiet op!
Dude Foods hier. Flauwekul.

Dit hadden ze bij Aldi in de aanbieding.
Dat groen wekt de indruk van keramisch, maar dat is niet zo. Het zijn matig-stalen messen met een anti-adhesie coating.
Die grote kan misschien af en toe nuttig zijn, als je iets plakkends moet snijden waar toch wat kracht bij nodig is, en waarvoor je met het trancheermes niet genoeg kracht kunt zetten (of beter: niet op de juiste manier). Komt -gelukkig voor dit mes- weinig voor in mijn keuken.
Dat kleintje ga ik uitproberen, maar ik voorspel al dat het flut is.
Die kartel mikte ik in de gereedschapkist.

Ongepubliceerd recept
want het is donderdag.
Vorige week ivm griep overgeslagen, maar nu twee.

Mayonaise met morita (Mexico)
Morita is gerookt chilipoeder, gemalen Morita peper, een soort gemalen chipotle.
Gebruik gerookt paprikapoeder en wat cayennepeper (of hier Louisiana chipotle saus, chipotle "Tabasco").
Breng olijfolie-mayonaise op smaak met morita, citroensap en wat zout.

Garnalen met chorizo en spek (Mexico)
Leg een grote garnaal op een geblancheerd dun plakje ontbijtspek, eventueel een half plakje.
Bestrooi met niet teveel stukjes zeer fijn gesneden chorizo. Of leg op het spek een heel dun plakje chorizo.
Bak in de oven.
Serveer met gefrituurde en goed uitgelekte platte peterselie, citroen en mayonaise met morita.
En flink boerenbrood.
(En veel Desperados...)

Dat nam ik nog van Aldi mee.

Brown sauce.

Nooit van gehoord.

Smaakt erg zoet-zuur, en ook iets scherp tegelijkertijd.
Maar ook "Engels", = Worcestershirig, HP achtig...

Zie hier.

O, bij bonen en tosti, tsja. Dat gaan we proberen.
(Wel leuk dat ze dit soort acties hebben; ze hadden ook mint sauce en -heerlijke- onion chutney.)

Kreeg jaaroverzicht AOW, en als ik "de algemene heffingskorting niet volledig benut" had dan moest ik op de website van de belastingdienst kijken.
Niets te vinden natuurlijk. Bel op en die konden het ook niet vinden. Mag ik u nóg een keer in de wachtstand zetten?
Later bleek dat dat alleen geldt als je een verdienende partner of zoiets hebt.
Waarom staat dat er niet bij?

Larousse Gastronomique

Aillade

Definition used in the south of France, which applies, according to the district, Languedoc or Provence, to preparations which, although they differ somewhat, are all made of garlic.
     Firstly, aillade sauce, a sort of vinaigrette, with garlic and sometimes including shallots, chives and other garnishes. Aillade sauce is served with cold meat and fish, with potatoes and, generally, with all dishes served à la vinaigrette.
     Secondly, bread à l'aillade, a slice of toasted bread, thoroughly rubbed with garlic, and sprinkled with olive oil. This aillade in Provence is the equivalent of  'garlic capon' in Languedoc.
     Certain authors also mention other regional preparations known under the name of aillade. Among these are:
     Aillade albigeoise which is nothing more than an aioli.
     Aillade à la toulousaine, which is also aioli but incorporates a certain quantity of blanched and pounded wallnuts.
     All these preparations are very appetizing but something of an acquired taste, garlic being their outstanding characteristic. They are excellent for seasoning salads.

Miefde

Schrijf ik
Dag Maarten, ik naar de Aldi voor de “soep in zak”, is het uit het assortiment genomen!
Schrijft hij
Godsakkersegodnondeju!

Nou, jou vragen ze voorlopig niet als paus, als ze dat vloeken van jou in het Latijn moeten vertalen zijn er al minstens een paar dood neergevallen van schaamte!

Ik kwam thuis en gooide de televisie aan terwijl ik koffie dronk: er werd een vrouw ondervraagd aangaande Valentijnsdag, een achterlijk emotieloos rotfeest dat ons om commerciële redenen door de strot wordt geduwd. Enfin, de deskundige dame bleek sommige letters niet goed te kunnen uitspreken, maar ik kon niet ontdekken welke allemaal. Ze had het over “mopamime” en dat je dat aanmaakt als je verliefd bent. Zij sprak echter over “vemiefd” en ze kwam ook met een hele wijze stelling, echt een ervaringsdeskundige dus: “amsf er omer de miefde gepwaat moet womden, dan is de miefde ammang vedwenen”. Als je per ongeluk niet weet wat er staat, moet je het zinnetje maar hardop lezen!

Wat een belangrijke morgen voor mij en ik heb veel geleerd: eindelijk kan ik vloeken en ik weet nu ook wat Miefde is!

Groeten, Loek

Steranijs, vinaigrette, risotto

Culinaria

De Dommelende Plofkip hier (alle links hier in een nieuw venster).

RB (Rode Boekje)
Ja, vinaigrette. Maar waarom is dat hier niet zo bekend? Omdat ze zuid van Noord Frankrijk asperges eigenlijk nooit warm eten. En "dus" met vinaigrette. (Of mayo natuurlijk.) Maar hier dus wel warm.
Het is ook een ander soort asperge daar.
En ik moet zeggen: warme asperges met vinaigrette, kweenie...

Loek
Tsja. Maar die soep uit pak smaakt uitstekend hoor iha. Asperge, kreeft...
Die van Aldi, die kan je mevrouw A. ook wel brengen hoor, als ze ze weet te plaatsen...

"Smaken verschillen"

Ik merkte het al op: dat is een fantastisch boekje. Antiquarisch en kost niks. Zie afgelopen  maandag voor twee andere titels van hetzelfde boekje en andere info erover. Zoek het op boekwinkeltjes.nl!

Vond er ook interessante recepten in, dat meldde ik nog niet.

Risotto alla milanese, met saffraan is dat.
Zie hier. Maar kijk ook op Youtube.
Uhh, ken ik wel natuurlijk, maar dat was blijkbaar op de achtergrond geraakt en kwam nu in ene Ja! weer naar voren.

Chiang fou, varkensvlees met steranijs. Ik kan het niet zo snel vinden, waarschijnlijk orthografisch probleem, maar voor vergelijkbare recepten zie hier.

Samak (el) Harrah (of Harah, orthografie...). Een recept vinden, dat schiet niet op. Die Arabieren, dat zijn net joden. Die kunnen ook enkel onder mekaar ruzie maken over dit en dat en alles...

Dat is ook het probleem daar: die joden en die Palestijnen, dat zijn alle twee ruziezoekende volkeren naast mekaar.
En dan mogen die joden blij zijn dat ze die Palestijnen hebben, want anders vonden ze wel een reden om mekaar dood te slaan. Toch?!

Las ook in dat boek over mosterd met verjus, rauw sap van onrijpe druiven.
Toe ik herder was brandden we bermen af, raapten daarna de geroosterde slakken uit de as en aten die met verjus.
Heerlijk...

En ik las ook over Food from the Arab World. Wat was dat, ik bedoel: die notitie?
O wacht!
Mooi!!
Zie hier.
Klik op "Contents".

Zo kan ie wel weer.


O nee wacht!
Nóg een speciaal instrument!

De Bonofoon!

Zie, en hoor hier.

Deze hier is fantastisch. Gene Hackman!

Old Fart Returns hier.

Monty Python hier.

I Like Farts hier.

Biggest ever hier.
En ja, dat die staartwapperend hun excrementen rondslingeren, dat klopt.

Aansteekertje erbij?

Niet dan na jaren van oefening!

Soep

Wij letten met elkaar, allemaal, een beetje op Mevrouw A.
Het probleem is, dat we niet goed genoeg kunnen controleren wat ze eet. Laatst had ze de verse hutspot voor de vogels neergezet, evenals die heerlijke spaghetti saus. Het allerliefst eet ze, ik heb het al eens verteld, pasta met hele jonge kaas gemengd en daarna zolang gekookt tot ze er blokjes van kan snijden.

Een tijdje terug dacht ik een goede variant op haar eenzijdige eten te hebben gevonden: soep in zak. Biologische tomaten- of pompoensoep die je maar in een pannetje hoeft te doen en klaar is Kees. Ja hoor, ze lustte het spul: de zakken soep waren weg. Gisteren deed ik een van de kasten in haar kamer open en daar stonden alle soepen in zak. Ik zei haar “Je moet het verdorie eten, het heeft een goeie smaak”. Mevrouw A. liep naar het aanrecht, was met een pan aan het rommelen en kwam aan tafel zitten. Juist op tijd nog kon ik het gas uitdraaien onder een pan met kokend water met daarin een zak met daarin die soep. Ik demonstreerde dat ze de zak met een schaar open moest knippen en maakte toen meteen die soep warm. Mevrouw A. kwam zowaar met een kommetje aan en ik schonk er de soep in. Ze nam een hap en zakte door haar knieën mompelend “te zout”... Ik schrok me een ongeluk. Vliegensvlug kwam ze weer overeind en sprak: “geintje”. (85 jaar.)

Dag, Loek

Kahn

Asperge

Het is misschien wat oneerbiedig, maar het eerste waar ik bij asperges altijd aan moet denken is het rare luchtje dat ze aan urine geven. Een plasje na het eten van asperges herinnert je zelfs uren later nog aan de menukaart. Dat typische luchtje wordt overigens veroorzaakt door een zwavelhoudend aminozuur dat in asperges zit. Maakt u er zich geen zorgen over, ook al stinkt het: het is onschuldig. En als u nu trots vaststelt dat u nog nooit wat geroken heeft, juich dan niet te vroeg. Iedereen produceert hetzelfde luchtje, we zijn alleen niet allemaal in staat om het te ruiken.

[...]

In het middelnederlands noemden we een asperge een spergel of spargencruut. Het woord zou afgeleid zijn van het Griekse asparagos, op zijn beurt weer ontleend aan het werkwoord spargan [zwellen (van levenssappen)]. Dat laatste biedt weer een link met de mythe dat asperges een gunstige uitwerking hebben op de potentie, waarschijnlijk vanwege hun fallische vorm. Voedselgoeroe Allan Davidson stelt hier tegenover dat asperge is afgeleid van het Perzische woord asparag, dat 'spruit' betekent.
Wij zijn gewend om asperges met gesmolten boter of hollandaisesaus te eten, maar met een vinaigrette zijn ze ook heerlijk.

Gepocheerd ei, pizza, knödel

Gisteren

Weer enorm laat, cursus nog niet af (vanavond idem), had nog van die gerookte bloedworst en die zuurkool (nog steeds trouwens!), en maakte van de aardappelen, die ik óók nog had, Kartoffel Knödel, Kartoffel Klösse. Eigenlijk een groot soort gnocchi, maar er gaat altijd ei door, en ipv bloem gaat er dikwijls aardappelbloem door of grof maïsmeel of tarwegries.

Ei erdoor werken, bloem of wat dan ook erdoor werken, en pas op dat je geen niet-plakkend deeg krijgt. Net als met quenelles moet het nog behoorlijk plakken, want anders wordt het droge harde troep.
P/z erdoor, in Duitsland oregano ook wel.
Ballen, in kokend zout water. Ze komen niet drijven als ze goed zijn, zoals de kleinere gnocchi, en ze moeten méér garen, dus het vuur niet al te hoog.
Ervaring óf proeven, vrees ik.

Smaakte uitstekend bij die zuurkool en die bloedworst, maar ja, dat is klassiek...

Ik at het wel in Tsjechië (Karlovy Vary, Karlsberg, prachtig) en in Oost Duitsland, en daar waren dat altijd grauwige ballen. Geen ei erin mag ik aannemen. Ja, in Oost Duitsland waren het ook nog blauwig-grauwe ballen want van water uit de kraan = chloor.

In het Nederlands heet het noedels, niet te verwarren met Nudeln, wat pasta is.

Culinaria

Kocht, en at, Saint Morgon. Lang geleden lijkt me.
Mooi subtiel als ie goed is tenminste. Niet als ie van Président is.
Vond "Saint Morgon is een sfeervol verpakt gewassen korstkaasje", flikker op, en vond het hier (alle links hier in een nieuw venster).

Lekker hoor!

Ja, daar zorg ik wel voor!-)))
De damp slaat er weer af!

(Jus ontbreekt op de foto...)

Amerikaanse recepten weer.
Garnalen met knof en anijs hier.
Bief met kruidensaus hier.
Wafelbakmachine-test hier.
Oester eten hier Loek!

En zie trouwens hier.

Dit hier en die links hierboven, dat is America Cookin'.
Nou, ik doe het liever op mijn manier.

Ik kookte trouwens gisteren weer eens lang en op laag vuur in iets gezouten water restjes uitgedroogde worst en idem spek. Altijd lekker op brood. Wel úren sudderen.
En in dat water pocheerde ik eieren. Heerlijk. En wat dies meer zij: dat ging perfect en niks slierten of vastplakken of weet ik wat.
Waarschijnlijk omdat het zo'n klein pannetje was (zie je niet zozeer maar geloof me: kleinere pannetjes bestaan niet. Maar goed: idee!

O ja, vanavond weer erg laat dus, heel erg laat, pizza weer, quatro formaggi maar dan wel opgeleukt met rode ui, knof en zwarte olijven. En met rode olie erover geserveerd.

Varia

Krijg ik in 2009 in Frankrijk driekwart jaar een lullige netto-netto ziektegeld uitkering, gelukkig dat ik er niet afhankelijk van was!, moest ik daar in Nederland 2000+ belasting over betalen. Flikker op!
Sinds 2010 speelt die zaak en vandaag bleek ik al 1.500 kwijtgescholden te zijn.
Nou die 500 nog.
Die lui kennen me, maar nog niet goed genoeg...

O ja, gisterenavond moest ik in ene (niks erachter zoeken want het stond in een 10 Voor Taal puzzel) aan dat programma Herenleed denken.
Was wel fraai.

Zie hier.

Of zie hier.

Ossenstaart

Heb ik die ossenstaart niet gemaakt.
Ik vroeg bij de slager “Waar zijn die zakjes met stukjes ossenstaart?” -“Die zijn op, maar ik heb nog genoeg in de diepvries”.
Heb ik niet gedaan. Ik moest ineens aan Annie M G Schmidt denken en het gedicht Een koe in Apeldoorn, die had haar staart verloren, die had haar staart verloren zomaar midden in de week en alle ossen zeiden... ze had haar staart verloren toen ze eventjes niet keek,,, Nee, want toen stond de slager achter haar met zijn mes…

Ik vond de tekst maar niet het liedje.

Dag, Loek.

Vanglap, paardenvlees, kerrieblad

Gisteren

Ik had van die vanglap, die vinkenlap, die bavette een klein stukje kort gekookt in bouillon, getrokken van het afsnijsel (en eerst ingekookt).
Prachtige smaak bouillon én vlees (vlees zie hierboven).
Proefde het ook met dat wilde asperge-zout. Wow! En met die Afrikaanse peper die familie van de gember is, melegueta peper: heel fijn van smaak!
En met die kubebe peper (wel familie van de peper) smaakte het ook fraai. Helemaal niks terpentijn smaak...

Maar goed.
Ik had aardappelen, die ik gekookt van die bloedworst over had, met olijfolie besprenkeld in de oven gezet eerst. Opvallend hoe rauwe aardappelen dan mooi bruinen, en gekookte nauwelijks.
Verder ook niks spectaculairs want ik wilde die bief puur proeven.
Olijfolie, ui, knof, champignons...
Bief in hete boter gebakken.
Bord, alles erop, p/z en eten maar.
Uiterst mooie fijne subtiele smaak, die bavette...

Culinaria

Gedoe over dat paardenvlees.
Ja, nee, dat hoort niet, en al helemaal niet als het uit van die vieze Roemeense slachterijen afkomstig is.

Veel mensen hebben wat tegen paardenvlees, omdat een paard een "nobel dier" is. Dat zijn twee dingen, nobel en vlees, die niks met mekaar te maken zouden moeten hebben, gesteld althans dat een paard "nobel" is.
En ze vinden het zieliger een paard te slachten dan een koe. Want dat paard "weet het". Gelul. Ik bedoel: wat dat paard weet, dat weten (ruiken) dat schaap en die koe ook hoor.
Paardenvlees is gezond en lekker.

Smaken verschillen

Ik las in "Smaken Verschillen" (Tom Stobart; fantastisch boekje; ook verschenen als "Herbs, spices and flavourings" en "Kruiden, specerijen en smaakstoffen") over anchoiade. O ja, dat moeten we weer eens maken! Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

En ik las over anijspeper. Huhh? O dat is Szechuan peper. Rare naam daarvoor... Familie van de sinaasappel.

En ik las dat kerrieblad wel degelijk in kerrie wordt gebruikt. Nou ja, misschien poogden schrijvers dienaangaande uit te leggen (en kwamen ze niet uit hun woorden) dat kerrie niet hetzelfde is als kerriebled. Nee, dat dachten we al niet hoor.
En het zit in Kerrie Madras onder andere.

En ik las over Harvey's sauce. Huhh?
O ja, zie hier. Dat zit in de hoek van Worcestershite en HP.

Las ook dat hopscheuten in den Belsjiek hopkeesten heten.
Weer wat geleerd!

En ik las over katoenolie. Huhh?

En over Bordeaux Mosterd. Huhh?
Maar volgens mij is dat flauwekul. Ik vind mosterd met espelette peper, mosterd Louit (dat is Spaanse mosterd) en grove mosterd iha maar zonder specifiek Bordeaux op het potje.

 (Mooi!)

Immaterieel erfgoed

Het Driekoningenzingen hebben we al gehad. Maar Krulbollen nog niet. Zie hier.

 En wat dacht u van het Draaksteken in Beesel? Zie hier.

Of het Bloemencorso in Zundert? Zie hier.

Of de Boxmeerse Vaart? Zie hier.

En Sint Maarten in Utrecht! Zie  hier.

Enfin, weer heel wat dingen waar die verschimmelde refo's een puntje aan kunnen zuigen.
Maar ja, die leven in zompige moerassen en zo...

Waar geween is...
En gekners van tanden...

Refofiets...

Grauls

Escoffier

'Als jongeman werd ik vooral aangetrokken door de schone kunsten en wou ik eigenlijk beeldhouwer worden' schrijft Auguste Escoffier in zijn memoires. 'Hoewel de kookkunst toen nog niet de religie was die ze later voor mij zou worden, liet ze me toch niet helemaal onverschillig.' Dan vertelt hij hoe hij als kleine jongen zijn grootmoeder in de gaten hield als ze haar zalige ragouts maakte. Sterker nog, zijn hele leven lang hield hij haar recepten bij. Tijdens zijn lange loopbaan gebruikte hij ze waar hij ook maar kon.

Bloedworst, zuurkool, aardappelen

Zuurkool stoven met oa. rode ui.

Gisteren

Zuurkool gestoofd in pils, gerookte bloedworst, eerpel.

In reuzel kleine rookspekjes heel krokant bakken (dan worden ze mooier zacht tijdens het stoven; niet week).
Flink rode ui, knof, rode lombok...
Karwij, jeneverbessen (gehalveerd), witte peperbolletjes (gebroken), laurier...
Pils (Amstel Gold gebruikte ik; resultaat mocht er zijn)... Op laag vuur en met een deksel uren stoven. Af en toe omroeren en weer in de vloeistof drukken.

(Zie de damp!)

Aardappelen koken met een blokje groentenbouillon. Ik gebruikte een "iets bloemige soort" en daarmee moet je oppassen, want die zie je niet bloemig worden, maar ze worden wel gaar!
Afgieten en koudspoelen eventueel. Bij koudspoelen na een paar minuten voelen, en dan waarschijnlijk wéér koudspoelen.
Worst op de zuurkool, deksel. Blijf het vuur laag houden.
Na een tijdje de worst draaien, en aardappelen rond de worst half in de zuurkool steken. Deksel.

Goddoochot gristemekindere wat was het weer lekker, ochochochoch...

Maigret

Weer Maigret.
Iemand schreef dat Maigret hutspot eet, hochepot, en dat dat dus wel -ook- Frans is.
Nee mevrouw S.
Courtine schrijft dat madame Maigret voor hem "een echte Hollandse hutspot maakte".

En trouwens ook dat madame zelf liever Gentse hutspot at. Gespleten varkenspoot, oor, ossenstaart, kalfsborst, wortel, ui, bouquet garni, kruidnagel, p/z, water.
Als het kookt een groen kooltje in vieren erbij en drie kwartier laten pruttelen.
Dan aardappelen erbij en nog een half uur.

(Maigret dronk daar "Château Pétrus" bij. Sic. Daar dronk hij bier bij. Her-sic: als hij er al wijn bij dronk dan natuurlijk nooit de duurste wijn op aarde. En her-her-sic: "Château Pétrus" is een overbekende domheid.)

Madame Maigret maakte ook kalfszwezerik op zijn Bels. Prepareren zoals het hoort, en redelijk dikke schijven bakken met sjalot. Serveren met bieslook en dragon (verse!) erover, "petites légumes" erbij, en "garneren met hopscheuten". Welja...

En ze maakte ook varkenskoteletten (dikke natuurlijk; een-bots, gesneden en gehakt, nimmer gezaagd) gevuld à la Cotelette Suisse (de mijne hier; alle links hier in een nieuw venster) maar dan met salami en Emmentaler. Gaan we doen!

Ik publiceer dit vast, en wie weet gooi ik er later nog wat trivialia achteraan. Dat ligt eraan hoe de bavette valt.
(Twee keer vlees achter mekaar, schande. Maar ja, ik vergat gisteren die bavette volkomen, terwijl die gesealde bloedworst nog had kunnen liggen... Griep-nasleep...)


Maar goed,
Trivia

want die bavette viel uitstekend. Met oven-aardappelen en champignons... Zie morgen.

Uhh, "Had je niet kunnen weten dat je met Marieke ruzie zou krijgen?" vroeg iemand.
Hoezo ruzie? Onenigheid over het beleid, dat wel ja.
Maar ja, ook dat had ik wel kunnen weten ja. Ooit schreef ze over Wigwam (Dylan) dat dat faciel was, of woorden van gelijke strekking. En kijk, dat is hetzelfde als wat du Perron (of was het die andere) schreef over Elsschot. Faciel...
Luister hier.

En O ja! Daarom die troonswisseling! Die man wou helemaal zelf naar De Rijp natuurlijk, zonder z'n moeder derbij!
Zie hier!

En eergisteren of zo, griep, bed, Radio 4. "De mooiste klassieke muziek".
10 over 9 tot 5 voor 10 aan een stuk door een geaffecteerde piepstem, af en toe z'n spuug wegslurpend. Ed Spanjaard.
"Na het nieuws van 10 uur gaan we door!"
Radio Kejjenoglullu-luldanmee.

Noteerde nog wat over die achterbakse refo's die je hier op het Groninger platteland vindt.
Bij woningcorporaties bijvoorbeeld. Hebben ze een klachtencommissie, vraag je onder wie die valt, onder wiens toezicht. "Onder de woningcorporatie"...

Het is het soort volk wat in z'n broek schijt als ze tegenover de staat of de politie komen te staan, maar als ze zelf naar beneden kunnen trappen, dan komen ze klaar.
Ik ga nou voor iemand een proces beginnen tegen de politie en/of woning corporatie omdat het blijkbaar "gewoon" is dat de politie informatie over meldingen (niks aangifte of rechtbank of onderzoek of zo) doorgeeft aan de woningcorporatie. En níet aan de betrokkene, en NB richting die betrokkene die meldingen ontkent.

Je kan van die Brabantse en Limburgse papen zeggen wat je wil, maar zúlke stiekeme onderkruipsels zijn het niet...

Dominee op bezoek bij alleenstaande moeder

Enfin. Rare instrumenten, en weer een raar klassiek instrument.

Ondes Martenot.

Techniek hier.

Demo hier.

Messiaen hier.

Martenot zelf hier. Ergens.

Een sextet hier.

Maar het kan altijd erger...

Bonensoep, pizza, vinkenlap

Vinkenlap, bavette.

60 cm. vlees, 1,3 Kg.

Nu

8 uur, griep zowat weg (niks pillen; warm en niks kleren wisselen of zo; waar het stinkt is het warm), 8 uur dus, en koken zowat klaar, en werk al helemaal. Kijk. Dat bedoel ik.
Uhh, wel al een hele fles wijn onvindbaar zeg maar, ik maar zoeken ("Een huis waar niemand woont / En ik maar roepen en kloppen", d'Andrade), maar dat hoort erbij.

Vinkenlap, Bavette
Ik heb zeker een half uurtje op die lap gewerkt om er het onderstaande resultaat uit te peuren.
Dan begrijp je waarom je het in zeg Frankrijk wel en in Nederland niet kan kopen. Teveel werk voor te dure en niet opschietende personeelsleden hier. Niet "te weinig vraag", want dat geldt alleen als het verkrijgbaar is.
(Uhh, in Nederland wordt dat zielige personeel gesteund door de vakbond; in Frankrijk tot werken geschopt door het gilde waarvan je verplicht lid bent. En klachten? Niks rechtbank. Het gilde.)

Ik hield van 13 ons 9 ons over (maar dan moet je wel goed de tijd nemen; niet ritsrats werken). Incluis een ons lappies voor het een of ander; bouillon of zo.

Prachtig vlees. Zeker niet grof van draad, op een klein middenstukje na (maar geen probleem want dat valt weg tegen de zijkanten van de uiteindelijke resultaten).

Gisteren

en de dagen ervoor.
Grote bak opgeleukte bruine bonensoep.
Opgeleukt met ui, knof, lombok, laurier, komijn, gember...
Blik van Struik. En dat was de laatste keer. Bremzout. Prima van smaak en inhoud, maar super zout, bah.
Maar goed. Dat zout kwam nu wel van pas ivm snot-vochtverlies, en daarnaast, want ik deed er -echt forsch- lombok in, leidde dat hot weer tot ontsnotting. Een vicieuze cirkel. Of was het viscose?

Allemaal mail

Schmidt Zeevis.
Wat dacht u van een heerlijk smulpakket, om samen van te genieten met Valentijnsdag?
Het pakket is gevuld met heerlijke lekkernijen:
- 100 gram Hollandse garnalen
- 100 gram gerookte aalfilet
- 100 gram gerookte Schotse wilde zalm
- 100 gram peppadews
- 100 gram Italiaanse tonijnsalade
- 100 gram garnalen French garden
- 100 gram salade makreel du chef
- 1 ambachtelijk stokbrood van Menno
- 1 bakje cocktailsaus
Samen voor € 29,50.
Ik weet niet of ik bij Valentijn nou meteen aan vis denk. En trouwens wie is Menno?

Foodlog hier (alle links hier in een nieuw venster).
Die regenwormen, dat stond twee, of was het drie, weken geleden al in de krant.
En "Culinair ontdekt: Vissticks!" godsammekrake... Ik heb al 500 keer geschreven dat het goedkoop, gezond en noem maar op is. (Met gember!)

AH pronkte met Soma Roggebrood op de website.
Nergens te vinden, dus ik vraag waar of ik dat in Groningen stad of omgeving kan kopen. Let op de grammatica.
De voor u dichtstbijzijnde winkel waar het Soma roggebrood te verkrijgen is zijn:
* Soma Limburgs roggebrood
Hoofdstraat 135 in Grootegast, telefoon (0594)612372
* Soma Waldkorn tarwe-roggebrood
Samuel Leviestraat 21 in Leek, telefoon (0594)515244
* Soma Sovita roggebrood
Hiervoor is de dichtstbijzijnde winkel in Meppel
Dus ze verkopen iets, wat in een grote stad niet te krijgen is, wel op 25 kilometer naar het westen (éen soort), op 15 kilometer naar het zuidwesten (een ándere soort), en op 80 kilometer naar het zuiden (de derde soort).
Wat is dit voor bedrijf?

Culinaria

In die Adobe InDesign cursus kwam er te bewerken voor de cursisten een bestellijst te voorschijn van een pizza-afhaal. Zie hierboven.
Daar kon je aanstrepen wat je er allemaal op wilde zien.
Pepperoni, Ham, Sausage, Bacon, Olives, Green Peppers, Jalapeños , Mushrooms , Pineapple, Onions.
Pineapple, jawel. (Ooit scoorde ik per ongeluk een pizza saté...).
En die lui die konden ook kiezen tussen thin, regular en "deep dish".
Maar nou komt het. Je kon ook aangeven of die ingrediënten op de linkerkant of op de rechterkant van je pizza kwamen te liggen...
Can one get stupid...

Heerlijke wijn, daarom was die fles zo snel onvindbaar: wijn van Farnese primitivo.

NRC nu.

Scotch egg hier. Maar dat kennen we toch al 100 jaar, als je althans niet uit en arbeidersgezin komt?
O wacht! Dit is heropvoeding, jaja!
Œuf perdu, verloren ei, zo noemen nette mensen dat.

Kletskoek hier. "Boerenkoolblad". Ongetwijfeld familie van Kleuter Woutwijk, die noemt alles wat zuid van België groeit boerenkool...

Holtkamp en Hoeben, altijd goed, hier.
("mespuntje zout"???)

The Ice man

Jaja! Het komt er weer aan! Formule 1!
Raikkonen beste bij het testen in Jerez. Mooi zo.
Zie wat er in Jerez gebeurde hier, als je tenminste fanatiek bent.

Stobart

Saffraan

De saffraan die wij kopen zijn de gedroogde stempels uit de bloemen van de saffraankrokus. De krokus komt wellicht uit Griekenland of Klein-Azië, maar hij wordt al langer gekweekt dan de geschreven geschiedenis oud is. Saffraan werd gebruikt in het oude Perzië, Salomon kende het (± 960 v. Chr.) en bij de Feniciërs was het zeer in trek. Ook de Grieken en Romeinen gebruikten het. Sommigen beweren dat het gebruik van saffraan in bouillabaisse en Cornish saffron cakes terug te voeren is op de Feniciërs. De Moren, zegt men, hebben in 900 n. Chr. saffraan ingevoerd in Spanje en als er ten tijde van de Feniciërs al saffraan werd gekweekt in Engeland, is de plant weer uitgestorven want de geschiedenis leert dat de krokus tijdens de regering van Edward III (1327 - 1377) is ingevoerd. Hakluyt vertelt het verhaal van een pelgrim die een gestolen bolletje in zijn staf meesmokkelde. Hoe dan ook: rond die tijd werd de cultuur ter hand genomen in Saffron Walden (Essex, Engeland) en later in Cambridgeshire, een cultuur die pas aan het begin van deze eeuw is doodgebloed.

De Gauuwe Bal

Goedemorgen Maarten, al weer iets beter?
Ik zou toch naar Wimke van De Gouden Bal gaan met die “bitterballen”? Maar ik ben niet geweest, want ik weet dat me dat de hele volgende dag kost. En nou zit ik weer met vanavond: ik moet eigenlijk wel even gaan, maar “even” lukt nooit en dan is het ook nog carnaval!
Die hele toestand van van de week: puree o.a. van 3 kilo(!) aardappelen, heb ik in de container gedonderd. Maar ik heb wel weer opnieuw platte peterselie enz. gekocht, want ik weet nu hoe ik moet doen. Ansjovis doe ik er niet meer in, ik heb een hekel aan die smaak, altijd al. Ach, ik zal het even gaan maken. Ik heb ook schelvisfilet gekocht, die vind ik, en ook een aantal andere, heel erg lekker van de AH. Ik laat het horen!

Die Ramsey Nasr, ik kan geen oog op die jongen krijgen, maar hij speelde een rol in een tv-serie en hij deed dat erg goed. Ik vond zijn gedicht bij de dood van Gerrit Komrij plus zijn voordracht mooi emotioneel.

Nou iets anders: Haal hem eens voor de geest, dat platte golfjes haar en die bolle ogen daar vlak onder en dan die lange, een beetje verongelijkte, bakkes daaronder…. Eerlijk zijn, vind jij hem ook niet een beetje op een kameel lijken? Ik bedoel dit absoluut niet hatelijk, echt niet, maar stel: hij zou iets staan te eten en zijn kaken zouden een beetje malend bewegen van links naar rechts, ik zou er niet raar van opkijken.  Overigens zou ik hem best wel drie dagen over de vloer willen hebben, ik denk dat je er fijn mee kunt steggelen.

Dag, Loek

Verbinding

valt steeds weg, nu half elf, houd op te pogen...

Zoutevis, pizza, wijn

Uhh, zelfde situatie: griep en tot 9 uur aan het werk...
Wat een geluk dat mijn werk zowat het leukste werk van de wereld is...

Culinaria

Dat Maigret boekje heb ik ook RB.
Erg goed. "Voor mensen die kunnen koken"; niet zozeer de recepten als wel de appreciatie.
Maar ja, de vertaling is knudde. Uhh, het is culinair zo goed geschreven dat je feilloos door die vertaalfouten heen prikt. "Laat de stokvis ontzouten", om maar een heel duidelijke te noemen.

Nam het nog eens ter hand en noteerde tot bladzijde 60 onder andere Spiegeleieren uit de oven, Quiche rilettes, en Arme Man saus. Voor over stamp. (Hutspot staat in de vertaling; dat kennen ze daar niet. Stamp wel, alhoewel niet veel; "Charteuse". Zie hier; alle links hier in een nieuw venster).

Loek, die Ramsey Nasr, zou je dat overleven, drie dagen??
("De hel, dat is Mulisch die alsmaar door uit eigen werk voorleest, af en toe onderbroken door commentaar van Arnold Heumakers..." Kousbroek)

Gisteren een halve Pizza truffel van de Aldi. Nou, niet slecht, en inderdaar heel ver weg ietsje truffel, maar als d'r enkel kaas op ligt en geen tomaat, dan sla je die truffel dood.
Vandaag een blik bruine bonensoep opengetrokken en opgeleukt. Commentaar morgen.
Griep en veel werk...

Twee wijnen. Zelfde merk, zelfde jaar. Chili.
De ene  Cabernet Sauvignon / Merlot. Heavy, dat wil je niet weten.
De andere Carmenere / Cabernet Sauvignon. Kijk, dat is al heel wat beschaafder...

Donderdag: ongepubliceerd recept. Ja. Maar zoek het maar uit.
Ik ga naar me nes...

Gari Melchers

Writing

Dank PJ