dinsdag 24 maart 2009

24-03


Vandaag dus, voor de verandering.

Gisteren.
Pindaolie, ui, knof, gember.
Kruidnagel, foelie, kardemom, komijn, korianderzaad.
Sambal, rijstwijn (of medium sherry), ketjap.
Proef.
Gekookte flageolets erbij (of velderwten of kidneybonen), rode paprika en er eieren in pocheren.



PJ. Jeter le bébé avec l’eau de bain, idem met kind.

Er wordt hard (door)gewerkt aan de paaseieren dus vanavond bak ik spekpannekoeken met stroop (dank JT) voor het personeel.



Recept
Figet pie, noord Engeland
Maak een pie gevuld met om en om laagjes appel, ui en aardappelen, alles geraspt (de aardappel rauw).
Laat lang bakken in een niet te hete oven.



Die pickled eggs van gisteren gemaakt, pickle zie foto hierboven (ik had geen witte azijn).
Had geen selderijzaad en gebruikte venkelzaad, maar ik had natuurlijk twee thelepels selderijzout kunnen gebruiken ipv. een zout en een selderij.



Die haas nu.
Zie recept gisteren, en ik deed ook wat spekjes in de saus en knoflook.
Was enorm lekker. Ik zeg “Engels”. Groot ongeloof.





De bouillon



de rable; 760 gram...







De bouillon, de roux en de poten

Opera

Zojuist hoorde ik op Radio 4 een opera. Ik heb iets tegen opera. Niets tegen de muziek op zich maar iets tegen dat wat opera opera maakt. Neem nou Die Zauberflöte. "Het verhaal speelt zich af in een denkbeeldig Egypte in een niet aangegeven tijdperk. In een verlaten, smal ravijn wordt prins Tamino, alleen en ongewapend, gevangen gehouden door een slang." Et cetera. "De koningin en haar hofdames verdwijnen, maar de dames komen al snel terug om Tamino een magische fluit te geven om hem te beschermen tegen gevaar. Ze nemen het hangslot van Papageno´s mond". Ik weet het niet. Dat wil zeggen: ik wìst het niet. Ik bedoel: ik denk dat ik het nu wèl weet. Ik las [jaren geleden speelt dit] een stukje in de Volkskrant van de sociaal-psycholoog Bram Buunk. Hij schreef daarin over "buitengewoon verrassende ontdekkingen. Bijvoorbeeld dat mensen anderen aardiger vinden als die hun opvattingen delen. [...] Of dat mensen altijd en overal denken in termen van wij en zij. Heel vanzelfsprekend voor de gewone mens, maar een autist als ik heeft dit allemaal met verbazing uit de handboeken moeten vernemen". Buunk schreef deze column naar aanleiding van een boek van Oliver Sacks (de schrijver van Awakenings; prachtige film ook), An Anthropologist from Mars. Ik heb het boek onmiddelijk besteld en het in één adem uitgelezen. Ik geloof niet dat ik ooit in enig boek zoveel aanstreepte. Net als Buunk kan ik zeggen "Het was voor mij een feest der herkenning". Daarnaast las ik er regels in waarvan ik voelde dat ik die nooit meer zou vergeten. Over Blind Tom bijvoorbeeld, die op de piano Fisher´s Hornpipe met de ene hand speelde, Yankee Doodle met de andere, tegelijkertijd dus, en onderwijl Dixy zingend...

U zult zich nu afvragen wat dat allemaal met opera van doen heeft. Wel, wat ik onder andere aanstreepte in dat boek van Sacks was een zin uit een artikel geschreven door Temple Grandin, een autist met het Syndroom van Asperger, een zogenaamde hoog-functionerende autist. Grandin: "Ik heb weinig interesse in romans met gecompliceerde interpersoonlijke relaties." Kijk.

Buunk besluit zijn column met "dat ik nog heel, heel veel onderzoek moet doen voor ik ook maar iets van de mens zal begrijpen". Nu, dat geldt ook voor mij. Echter: ik ben geen sociaal-psycholoog, ik ben zelfs geen gewone psycholoog en aan onderzoeks-materiaal heb ik alleen mijzelf ter beschikking. Wat zou er gebeuren als ik een opera zou willen schrijven, vroeg ik mij af. Nog vóór ik die opera van de radio hoorde las ik, in bed nog, in Achteraf van Karel van het Reve. "Eerst schreef Lorenzo da Ponte de tekst voor De bruiloft van Figaro, en toen maakte Mozart daar de muziek bij". Dus muziek kunnen schrijven is niet persé noodzakelijk, en trouwens: om die muziek gaat het me niet. Het gaat om die gecompliceerde interpersoonlijke relaties. Daar gaan we. Radiocommentaar op de opera Cual Piume al Vento. "Het vierde bedrijf opent met de scene waarin Prins Vongolino de dwerg Bombone ervan beschuldigt het gouden pennemes gestolen te hebben. Bombone, die van niets weet, wordt in de kerker geworpen. Met behulp van de slimme banketbakker Fanello, die zich uitgeeft voor de kardinaal, weet Bombone al snel te ontsnappen. Eenmaal aan de overzijde van de rivier ontmoet hij de jaloerse graaf Pirello. Deze nu blijkt in werkelijkheid een buitenechtelijke zoon te zijn van de min van prins Vongolino. Gedrieën besluiten zij zich te verkleden als ketellappers. Aangekomen bij de boot waarmee Bombone de rivier overstak worden zij echter herkend door Monita, de dochter van de wapensmid. Wij horen nu de tenor Policarpo Canutti als Bombone, in de beroemde aria Dio cane, puttana madonna!"

23-03


Eerst maar even die zoekgeraakte foto van dat bord met die zeewolf.



Recept
Oesters op de manier van Carcans
Zet een ovenschaal klaar met een redelijk dikke laag grofzout erin en zorg dat de oven goed heet is.
Blancheer erg fijngesneden prei kort.
Haal de oesters (creuses) open, vocht moet erin blijven, oester losgesneden.
Zet ze in de schaal (het zout voorkomt dat ze omvallen).
Wat prei over elke oester en zat goede geraspte kaas.



Heerlijk waren ze.

Reactie van PJ. Waarom post je niet direct zelf PJ? Geldt trouwens ook voor C. want tegen de tijd dat we die beuling van Marieke krijgen zien we zwart van den oenger.
Bonjour Martin,
Morgen weer eetclub, deze keer geloof ik italiaans.
Zal wat foto's maken.

M, de visser zeg maar, mailde me dat het Marokkaans was...
Dat opslaan van Google Earth-beelden lukt me nu wél.
Hierbij twee mooie van Arsac en Avensan.
Daarop kun je heel mooi die meren en de groeve zelf zien.
Een enorm ding dus!




Ook eentje van de Gironde bij Lamarque, daarop kun je mooi de steiger van de huidige veerboot naar Blaye zien.
Vroeger was die er niet; je ging over per navi-plane (hoovercraft of luchtkussenvaartuig) zie foto's.
Ken je dat daar of is dat te ver weg?

Ja dat ken ik; toeval: schreef enkele dagen geleden hier over de asperges van Blaye.
Dit weekend heel mooi wijntje gedronken, zie etiket.
Die postte ik al, meen ik.
Tip:
In de top vijf fictie staat deze week:
De eenzaamheid van de priemgetallen
Paolo Giordano ISBN 978902344962
Gaat trouwens niet over priemgetallen maar over zelfverminking, auto-mutulatie, automutilation
Priemgetallen doen alleen dienst als symbool van eenzaamheid enz.

Ik maakte ooit een schilderij “Het huisje waar de priemgetallen zich bevinden”, nav. een metafysisch stukje Kousbroek. Als er een nieuw priemgetal wordt gevonden, op twee plaatsen op de wereld en ongeveer gelijktijdig, dan is dat hetzelfde getal. Dat getal moet zich dus ergens bevonden hebben.
Verder mooie foto van steltlopers zoals ik ze heb zien dansen in Moliets-plage.
"Les echassiers Landais de Mont-de-Marsan 40 exécutants."
Als ik me goed heinner waren ze ooit eens in Warffum "Op Roakeldais"
Echassier is trouwens ook de soortnaam voor steltlopers (vogelorde) of ook wel: waadlopers




weblog 08-03
griesmeel - gruau
Prisma en v.Dale zeggen ook: griesmeel - la semoule; Sp. sémola v.Dale; gort - orge m ;(uit gort bereide spijs) gruau
grut(ten) - (gebroken graan) gruau
Pr.: orge mondé - gepelde rijst
orge perlé - geparelde rijst
graine d'orge – gerstkorrel

Orge rijst??? Hoe komen ze erbij.
Er is verschil tussen gruau en semoule. Semoule is grover.
En als ik me niet vergis: orge is gerst; gort is op een of andere manier geprepareerde gerst.
Griesmeel - grof gemalen tarwe of spelt (of rijst? pjb)
In Noord-Afrika gebruikt om couscous te maken en in tropisch Afrika om fufu te maken als er geen cassavebloem voorhanden is.

Fufu is een generieke naam voor pap. Je hebt het ook van bakbanaan, van maïs, you name it.
Die griesmeelpudding met bitterkoekjes bestaat!
Toets in op Google; eerst recept: o.a. 75 gr. griesmeel en 12 bitterkoekjes.
Dr. Oetker levert kant en klare verpakking à 90 gram
Op "smulweb" 115 recepten voor griesmeelpudding.
Aardig is: de gort is gaar! (fig.) - ça chauffe!

De rapen zijn gaar!
con un saludo atento
PJ


Eten gisteren. Was uitgenodigd op Ch. de Bourgade, vrij onbekend schreef ik eerder al want levert aan een vaste afnemer in Parijs.
Vooraf die kleine krabbetjes, gekookt en dan gebakken met veel knof en geflambeerd met whisky. Hmm.
Daarna een côte à l’os met verder niks erbij.



Enorme haas gekregen. Foto komt nog want ligt bij B. thuis.
Ga het zo maken:
Jugged hare, Engeland
Recept voor niet te jonge haas.
Haal een haas uit en bewaar het gestolde bloed, het hart en de lever.
Stroop de haas en snijd deze in handzame stukken.
Hak de botten grof en de kop in tweeën.
Zet de gewassen kop, de botten, de gewassen en grof gehakte lever, het gewassen en doorgesneden hart en het bloed op met water.
Kook er bouillon van, gekruid met peper, zout, foelie, kruidnagel en groene kruiden; schuim af indien nodig.
Zeef de bouillon en breng aan de kook met wortel- en ui-stukken; laat vier uur zacht doorkoken.
Haal de stukken haas door bloem en bak rondom bruin in hete boter in een braadpan die in de oven kan.
Haal ze uit de pan en maak van de boter met bloem een roux.
Roer om en voeg geleidelijk de gezeefde bouillon toe.
Doe de haas in de saus, doe een deksel op de pan en zet deze een uur of twee in een oven op 160 graden.
Ontvet eventueel de saus en voeg er wat port aan toe.
Serveer met bessengelei.



Die koeken van hieronder

Spaanse week bij Leclerc. Noteerde die koeken met anijs en olijfolie, die ze trouwens ook bij AH hebben, pimientos del piquillo (search the blog), cabrales (Spzaanse blauwschimmelkaas, verpakt in bladeren) en ’n tempranillo.



Vanavond iets met een paar van die eitjes, flageolets en paprika.



Zie die twee gedroogde citroentjes. Gaat alleen met onrijpe groene kleine. Noord Afrika. In vieren hakken en meestoven. Ga ik gebruiken bij die kotelet.

Zie nou trouwens dat die schaal wel eens schoongemaakt kan worden...

22-03


Oesters gekocht om morgen te gratineren en zo. Joekels! Grootste soort, 10 stuks 5 Eu. Ook nog van de kraam waarvan iedereen zegt dat het de beste zijn.



Gisteren bij de slager, dat vergat ik nog. Alles wordt vers gesneden, gemalen, gemaakt. Iemand voor me moest vier soort Gelderse schijven hebben. Vlees afsnijden, onrechtmatigheden eraf snijden, malen, in bakje, vormpje vullen, eruit, op papier, volgende, bakje in de koeling, werkplek schoon, handen wassen. Gauw vijf minuten, en dat mens moest nog veel meer hebben. Côte de boeuf, uitgebreid overleg, nee dan wordt het te dik, nee dat is te dun voor twee personen etc.
Vijf mensen voor me, twee slagers, 25 minuten.
Kocht een mooie varkensscharrelkotelet voor maandag (slager dicht). Wordt losgesneden, losgehakt, stukjes eraf gesneden en gehakt... 2,20 Eu. Alles wordt netjes ingepakt en door het meisje wat afrekent weer opengemaakt om te zien wat er in zit...
Aanbod van de week is trouwens een kilo koteletten 2,50.



Mooi dik maar dat zie je niet op de foto

Reactie van C.
Kleine reacties in de rubriek "botanisch".
* Die witte wortel: ik ga uitsluitend op het uiterlijk af, en dan kan het geen pastinaak zijn. Die is niet zo regelmatig van vorm. Trouwens; je zou het onmiddellijk proeven, zéér eigen aroma. Het ziet er meer uit als rettich. Dat is er een uit de radijzen-familie. Eet je dus meestal rauw. Vandaar misschien dat de smaak, gekookt oid, wat flauw was?

De volgende zal ik rauw proberen, maar deze hier worden altijd gekookt. Zelfs rettich, alhoewel kort; had dat in Bordeaux bij die spies.
* Mache (weet niet waar de dakjes zitten) is veldsla. Heb je in grote (Grote Noord-Hollandse) en fijnere soorten. Ook rauw eten, als sla dus. Staat de hele winter "op de tuin", zoals dat bij moestuiniers heet.



Dakje op de A. O nee, wacht; je bedoelt waar op je toetsenbord. Koop op Marktplaats een Nederlands toetsenbord; alle tekens staan erop. En inderdaad, het was al opgelost.
* Was zeer verguld met je foto van de sumak-boom (of struik). Ik ken het kruid pas 'n paar jaar, maar herkende die foto onmiddellijk: moet familie zijn (of hetzelfde) als de in Nederland veel aangeplante fluweelboom. Zelfde blad, zelfde rode bloeikolven. En ineens herinnerde ik me dat ze in het Engels 'Sumach' heten, vond ik altijd al zo'n rare naam, maar die valt ineens perfect op zijn plaats. Oude Nederlandse naam voor fluweelboom: azijnboom. Wordt ook meteen duidelijk als je aan de zure smaak van sumak denkt. Naam fluweelboom, mocht je dat willen weten, komt trouwens van de jonge takken die fluwelig behaard zijn.
O ja, die rooie hangers. Azijnboom is trouwens ook steeneik; het hout ruikt zurig, is keihard (goed voor de haard), Portugees azinho vandaar dus een dubbele reden voor de naam azijnhout/boom. De eikels, dat is wat die zwartpootzwijnen eten. Steenijk trouwens is geen goed Nederlands maar een verbastering van Steineiche.



* Prunus cerasifera of myrobAlan (niet -bolan). Prunus is een uitgebreid geslacht, nogal promiscu van aard: er wordt driftig onderling gekruist. Cerasifera zou op 'wasachtig" kunnen duiden zoals je suggereerde, vanwege het waslaagje van de huid van veel pruimen (ik fantaseer er nu op los). Maar het komt van Prunus cerasus, en dat is de kriek oftewel jouw wel vaker genoemde Schattenmorelle. Prunus cerasifera is de kerspruim. En nou krijg je al dat gekruis: kerspruim wordt ook kroosjespruim genoemd. De bekendste is de Mirabelle de Nancy. Zeeer nauw verwant aan de kwets of Zwetschge (niet uit te spreken, meer dan verukkellijk). Sommigen noemen het allebei kroosjes, de gele (mirabel) en de blauwe (kwets). In het Engels heet de eerste bullace en de tweede damson.
Plantte ooit de wilde kroosjespruim. Gekregen uit een bevriende tuin. Altijd wantrouwig zijn ten opzichte van krijgertjes. Als mensen makkelijk weggeven groeit het meestal te goed. Letterlijk óveral kwamen die krengen omhoog (via worteluitlopers), tot in het grasveld toe. Plukken ging niet, te dunne takken om in te klimmen. Vielen er vanzelf uit, gewoon rapen dus. Liggen als knikkers of kersen op de grond. Veel mooier dan kersen en errug lekker.

Search the blog op Bolsward!



Zie nu dat mache (nog steeds zonder dakje) al is opgelost. Evenals Voltaire.
Ja die tourte. Dat is volgens mij tourte de blettes. Worden ook wel rozijnen aan toegevoegd.

Las zojuist dat blette ook wel bette is, en vandaar betterave.
Zeg hoor eens, dat verhaal over slager Rodriguez heb je al eens verteld. Neemt niet weg dat het een mooi verhaal is. Was echt goede slagerij. Philip Mechanicus haalde er vroeger geitebout met bot, had-ie een geweldig recept voor.
A, je bent een trouwe lezeres dus. En ja, Mechanicus. Heeft ooit recepten gepubliceerd zo van A is voor aardappel maar dat had ie gejat van MFK Fisher. Ik herinner me zijn horrible eggs.
Heeft iemand je verteld dat De Groene Amsterdammer van 28 november jongstleden een Karel van het Reve-special was, onder de titel "Homo Ironicus"? Kun je misschien onder www.groene.nl vinden. Staat, naast veel stukken óver Karel, een vroeg ongepubliceerd stuk van hem in 'Arrestatie, vrijlating' (geschreven '44 - '45, voorpublicatie uit verzameld werk).



Mocht je de bundel 'Achteraf'' hebben (anders onmiddellijk aanschaffen) dan kun je een prachtige en wat mij betreft ontroerende vergelijking maken tussen voornoemd stuk en 'In de Nor' uit Achteraf. Ontroerend omdat je merkt dat ook hij het vak moest leren. Het eerste stuk is veel langer en "schuurt" nog wat; doet nog wat stroef aan. Het tweede een meesterlijk kort stuk, subliem in zijn eenvoud, staat geen woord teveel in.
Die nor staat ook in “Ik heb nooit wat gelezen” Onmiddellijk aanschaffen! En “Luisteraars!” vind ik ook erg aardig. Heb die twee eerste delen in bestelling.
Sterkte na de operatie
C.


Hartelijk dank! En ik ben je @dres kwijt; wilde je vragen of je familie bent van H. In dat geval heb ik nog wat aardigs over G. B.



Borrelhapje; inktvis in inktsaus, inktvis gevuld met inktvis

Wat een toeval. Had een DVD speler gekocht, geen batterijen voor de afstandsbediening dus geen taalkeuze en Das Boot in het Frans,automatisch, dat is niks. Ga dus vanavond Jour de Fête kijken besloot ik. Vijf minuten later de tune ervan op France Classique.



Jour de Fête

De mooiste film in dit genre is trouwens La Femme du Boulanger

Dat France Classique, daarover schreef ik al dat je bent gevrijwaard van Peter Eutfeut of hoe schrijf je dat, en Milhaud is ondertussen ook voorbijgekomen; die miste ik want ze draaien nogal wat Frans schreef ik. Mahler en Bruckner hoor je gelukkig ook niet. Karel van het Reve: Bij een volmaakt stuk muziek heb je na afloop soms het gevoel dat je helemaal niks gehoord hebt. Bij Bruckner heb je juist weer de omgekeerde indruk.

Van die eitjes van laatst, die me maar blijven aankijken in de keuken, ga ik Pickled eggs maken, Engels.
2 tbsp mild mustard
2 c. cold water
2 c. white vinegar
1 c. sugar
1 tbsp salt
1 tbsp celery seed
6 whole cloves
2 med onions
12 hard cooked eggs
In saucepan blend mustard with a little vinegar, add remaining vinegar and next 6 ingredients. Heat to boiling, cover, simmer 10 mins. Cool and pour over eggs. Cover and refrigerate overnight.
Will keep 3 weeks in fridge



Vroeger bewaarden ze eieren in waterglas. Nooit geproefd.

Heb een overheerlijke canteloupe. Vreemd, kontje was niet zacht maar de meloen perfect. “Handgeplukt en handverpakt in Marokko” staat op het etiket. Ja, of ze dat daar met machines doen...

21-03


Correctie. LinguinE.
Kookt minder makkelijk dan spaghetti want plat dus plakt. Maar je ziet wel beter dan bij spaghetti of het gaar begint te worden.
En trouwens, wanneer is spaghetti gaar? Als er voldoende bloemigheid rondom zit. En hoe weet je dat? Simpel; je gooit en sliert tegen de muur (tegels) en die blijft plakken.



Ff over bloedworst.
Er is een beroemde dame, haar naam is me ontschoten, die op bed, ontbijt, gestorven is omdat ze te lang op haar dessert moest wachten. “Je veut mon dessert!” schreeuwde ze zo hard dat ze een apoplexie kreeg.
En nou had ik een tante die ook behoorlijk vreemd was. Die zat in een rolstoel, in een uiterst donker huis, op de markt in Helmond. Heb ik dat al eerder verteld? Die zat in die rolstoel uit luiheid, verdomd.
Die belde met een zilveren belletje als ze van de tafel naar het raam gereden moest worden of zo.
Hoe dan ook, die at op bed bloedworst als ontbijt en daarin is ze een keer gestikt.
En een andere tante van me, heb ik dat niet ook al verteld, die kocht een enorm pand op de markt in Helmond, begon daar een klooster, nonnetjes in de zijbeuk, tante op 200 vierkante meter op de verdieping, 40 arme vrouwtjes op de verdieping eronder.
Die tante kwam ’s zondags koffie drinken bij opa. En opa -en wij- zat dan in een soort opkamer. Dan kwam die tante langs en dan zag je enkel een trillend veertje, op d’r hoed, langskomen. Tante Anna.



PJ dank voor de foto van Arsac maar ik herken het niet. O wacht; linksboven nog net een stukje van het parkje rond de kerk. Ik woon dus rechtsboven het midden van de bovenkant.



En je dronk een mooie wijn, zie hieronder.



Mij niet bekend.

Recept
Focaccia
Meng gist, iets suiker en lauw water.
Kneed een scheutje olijfolie door bloem en kneed er dan het gistmengsel door en wat zout.
Vorm van het deeg balletjes iets groter dan het volume van een dobbelsteen, en rol die plat.
Laat rijzen.
Bestrijk de deegplakken met olijfolie en bestrooi met grof grijs zeezout; bestrooi eventueel met rozemarijn en/of stukjes zwarte olijf (droge soort).
Bak een minuut of 20 op 150 graden.

Variant
Werk geperste knoflook door het deeg.



Bordeaux

Kwam vanavond in een kroeg vier Brabanders tegen. Hebben zitten toepen en ik won alles. Ze kwamen uit Gemert (Gimmert) dus ik zeg welke beroemde persoon heeft daar gewoond? Teilhard de Chardin, een grote kletsmajoor overigens.

Lente. De beesten hebben het ook in de kop. De weg ligt vol doodgereden egels en konijnen.
Reed een heel mooi eekhoorntje dood, wisselde in ene van richting, onvermijdelijk.
Bruno reed over twee hazen die elkaar nazaten, de eerste in tweeën, de tweede in de koeling nu. Rable de lièvre.

zaterdag 21 maart 2009

20-03


PJ. Mettre de l’huile dans le moteur, de radertjes smeren of wat was het.

Bezorgingen, geen kaasje op de markt in St. Aubin want geen parkeerplaats, vrijdagse visboer in Arsac: lotte; zeeduivel, hengelvis, hozemoos. Search the blog. Je eet de staart en van de kop trek je bouillon. Bekendste gerecht ermee is lotte à l’armoricaine, meestal verbasterd tot américaine. Armorica is de Romeinse naam van de kuststreek tussen grofweg Bretagne en de monding van de Gironde.
Armoricaine wordt meestal met kreeft gemaakt maar de structuur en de smaak liggen dicht bij elkaar. Kreeft wordt soms genept met zeeduivel.
O ja, en zeeduivel is rape in het Spaans. Dus op meertalige menu’s van ignoranten in het Engels Rape american style. Of een keer Rape of grandmother.



Keurmerkje hengelgevangen en “vandaag gevist meneer”

27.40/kilo en een kleine staart weegt ongeveer 1/3 kilo dus kost een tientje.

Tomatenreductie met knof, flink zwarte peper, sjalot, wortel, cognac of whisky zonder te flamberen (ik whiskeY).
Witte wijn



Maak het met linguini, de eerste keer in m’n leven dat ik dat eet (“Too much linguini”, search the blog) en een rosé’tje.
O jee, de vis vergat ik. Stukken bakken in half olijfolie en half boter.



Fles ouwe jenever opgestuurd gekregen voor m’n verjaardag, en rietsuikerstroop en bessensap voor bij de griesmeelpudding (met bitterkoekjes PJ!) op m’n verjaardag (plus sateh-pindasaus en zo).
Jenever door de zuurkool, die je hier want we zitten niet in de Elzas alleen kant en klaar krijgen kan. Maar waar doorheen ook nog? Kom er niet op.



Recept
Mansaaf [mAnsaaf] want de Eetclub gaat Marokkaans eten, o God...
Breng blokjes lamsvlees (schouder of zo) langzaam aan de kook in weinig water en schuim af.
Laat gaarkoken met stukjes wortel, peper en zout.
Laat op het laatst de vloeistof zonder deksel op hoog vuur flink inkoken en haal van het vuur.
Bak in olijfolie ui en knoflook, en roer er op laag vuur raz hanout door (bij de Marokkaanse slager; cayenne, komijn, koriander, iets kaneel...) en geroosterde pijnboompitten.
Laat wat afkoelen, en roer er dan flink yoghurt, gemengd met wat maizena, tegen het schiften, door.
Daarna dat mengsel bij het vlees en op laag vuur nog een tijdje laten stoven.



Gedicht van PessoaVertaling van mij en op het gevaar af dat ik het al ooit heb gepost.
Naamloos.
Hij ging met de kerst altijd naar zijn geboortedorp (Natal, neve no povo / Kerst, het sneeuwt in het dorp) en daar was een verharde weg aangelegd met een bocht erin en je weet hoe de bobo’s reden en rijden in die landen. Er werd een kind doodgereden in die bocht.

A morte é a curva da estrada,
Morrer é so não ser visto.
Se escuto, eu te oiço a passada
Existir como eu existo.

A terra é feita de céu,
A mentira não tem ninho.
Nunca ninguém se perdeu.
Tudo é verdade e caminho.

Vertaling, maar in het Portugees klinkt het zo prachtig.
amOrte ea kOErba desjtrAda

De dood is een bocht in de weg,
Doodgaan is alleen maar niet gezien zijn.
We luisteren, ik hoor je verleden
Bestaan zoals ik besta.

De aarde is gemaakt van hemel,
De leugen is van niemand.
Nooit is iemand verloren gegaan.
Alles is waarheid en weg.

Dat Se escuto, daar ben ik niet helemaal zeker van, vrees ik. Zn dat verleden ook niet. Ik hoor graag commentaar.



Search the blog voor een portret

vrijdag 20 maart 2009

19-03


Prima ontbijt met yoghurt, sapjes, cornflakes, honing en een stuk van die Cantal van gisteren want kaas of vlees krijg je er nooit bij.



Feest van de asperge van Blaye, waar je Marcillac bij drinkt.
Gerechten: makis (in nori als sushi) van asperge, uit een cocotte met foie erbij en met een velouté van rabarber.
Velouté. Soep: zonder puree een met eigeel en room; saus: met de desbetreffende puree, eigeel, room en vlees- of visbouillon.
Eerst maar eens die rabarbervelouté maken zonder asperges een dezer dagen.



Blaye asoerges

PJ. N’avoir pas à enrougir de, je ergens niet voor hoeven te schamen.



Rosé nu.
Al vele jaren mag je in Frankrijk geen rosé maken door witte en rode wijn te mengen, althans wat de appelations betreft en met uitzondering van champagne rosé. En daar wil Brussel een eind aan maken tot woede van veel producenten van de betere soorten.
Een mooie rosé schijnt trouwens Chateau le Forge te zijn, onvindbaar..
Twee technieken.Persen en kort fermenteren en aftappen. Of, zoals op Le Forge niet persen, 8 tot 24 uur fermenteren, aftappen en de rest verder fermenteren, persen, rode wijn.



Vanmorgen naar de préfecture. Een enorme deprimerende (en daar wil ik niks onaardigs mee zeggen) rij mensen in alle kleuren maar daar moest ik niet zijn, dat was immigratie. Een flinke rij idem maar daar moest ik uiteindelijk ook niet zijn want dat was nationalisatie. Kortaffe gendarme die m’n tas doorzoekt zegt dat ik als Nederlander helemaal niet hier hoef te komen maar als u nou persé wilt loket 2. Aldaar geen rei en een zeer vriendelijke dame die bevestigd wat die gendarme zei. 3Dat moet de gemeente doen. U bent al de vierde vandaag”.



Niet denken dat dit de préfecture van Bordeaux is want die staat in 'n steeg

Recept
Deens gehaktbrood
Maak h.o.h. gehakt aan met ei, paneermeel, gehakte ui, peper en gehakte in melk geweekte ansjovis.
Werk er wat groene kruiden door en eventueel peterselie.
Bak in een cakevorm in een oven op 180 graden, tot er geen rood vocht meer uitloopt als er met een vork diep wordt ingeprikt.
Serveer direct.



Groot winkelcentrum in maar zowat niks anders dan kleren.
Gegeten bij een Spanjaard. Vijf uitstekende lamskoteletjes met knof, handgesneden friet, salade. Je kon ook venkel krijgen of rijst op z’n Portugees. 8 Eu.



Riz portugais

Terug twee uur in een enorme bus die zich van dorpsstationnetje naar dorpsstationnetje moest wringen. Er zat gelukkig voor de chauffeur een dame in die de weg kende, maar die stapte net als ik halverwege in Margaux uit. Volgens mij rijdt die bus nog rond...
Thuisgekomen bleek m’n hele appartement schoongemaakt te zijn. “De leerlingen hadden toch niks te doen”.



18A-03


Nog een keer de 18e maar dan reisje Bordeaux.
Half een de bus (aanbod van de week: vier koteletten een euro, hoe is ’t mogelijk), half twee tram uit buitenwijk naar Place de Quinconces. Kermis.



Heerlijk gegeten met uitzicht op de kermis. Brochette bief, gefrituurde aardappelblokjes, groentetjes precies goed gaar, oa. rettich, béarnaise. Heel mooi opgemaakt bord, foto vergeten. 11 Eu.
Tram naar het station, net hotel ertegenover, toilet, douche, TV, ontbijt 40 Eu.



Informatie ingewonnen over het OV morgen want staking. Geen bus, wel een trein naar Margaux.
Terrasje, Ricardjes. “Un Ricard svp” Ober “Un Ricard, un!” Deed me denken aan die ober op dat cruiseschip die een man overboord zag vallen. “Un homme dans le mer, un!”

PJ. Mettre de l’eau sur le moulin, iets in beweging zetten?

Recept
Citroen-custard, lemon curd, Engeland
Roer 100 gram boter zacht en werk er 200 gram suiker door.
Voeg het sap en de rasp van de schil (alleen het gele deel!) van twee citroenen toe en daarna twee goed opgeklopte eieren.
Laat au bain Marie binden, continue roerend.



Ik vertelde dat ik betaald kreeg van de ziektewet. Kreeg specificatie. Vreemd systeem. Per dag krijg je minder maar wel 356 dagen per jaar. En je krijgt betaald naar de data die de dokter op je ziekmeldingsformulier zet, dus (“dus”) nu krijg ik van de 16e tot 26 april, de dag voor de operatie.



Avond. Restaurant l’Auvergnat, waar ik altijd heen ga. Station uit, rechtsaf, laatste restaurant, vlak na een zijstraat.
Dat heb je in meer landen, dat restaurants dikwijls heten naar een streek waar goede koks vandaan komen. In Frankrijk is dat altijd de Auvergne, in Spanje als ik het goed onthouden heb Aragon en in Indonesië Padang. Rumah makan Padang.
Maar goed. Prima gegeten. Keuzemenu 5 5 5. 13 Eu.
Salade Périgourdine: sla, tomaat, dressing, warme stukjes rauwe ham zonder vet, Langres achtige kaasblokjes en knoflookcroutons.
Daarna confit de canard en dat was een mooie poot. Met een gepofte aardappel met crème fraiche erin en prima gekookte haricots verts.
50 cc. Prima Côtes de Bourg 5 Eu. Hier zeggen ze dat wijn goed is als ie “prikt” en dat deed ie.
Flink stuk Comté en flink stuk Roquefort. Altijd bij de bestelling zeggen dat ze het al uit de koeling zetten. Wat ik vergeten was maar net toen ik aan die kaas wilde beginnen belde P. Komt deze kant uit.
Calvadosje na.



P.

woensdag 18 maart 2009

18-03


Dit wordt een hele korte. Vandaag naar Bordeaux etc.
Zal proberen morgen vanuit Bdx (zo schijf je dat) te berichten. Met foto’s, als het lukt met ook de lepel van Dali.



Eerst maar even een recept

Moose-nose, Eland-neus
Brand boven een vuurtje de haren van de neus en schraap schoon met een scherp mes.
Was goed in warm water, spoel af en droog.
Kook een uur of drie in licht gezouten water met kruiden naar smaak (peper, groene kruiden, foelie, kruidnagel...).
Snijd in stukjes; serveer warm of koud.



En nu een bruikbaar recept

Escargot-brochettes
Blend knoflook, peterselie, sjalot en broodkruim tot een pasta; maak smeuïg met iets gesmolten boter of olijfolie.
Steek gekookte escargots aan sateh-stokjes en wrijf ze in met het mengsel.
Bak in een koekenpan, steeds draaiend, in olijfolie en op niet te hoog vuur.

Ter compensatie van de kortheid vandaag een verhaal.

Samsonite Oyster

Die kocht ik ooit een. Een Samsonite Oyster, een koffer zo stevig als een oester dus. Zo klapt het ook min of meer dicht. "Niet open te krijgen meneer".

Voor Golden Tulip zat ik, met die nieuwe koffer, drie dagen in vier verschillende hotels in Medan, vier keer drie dagen dus, om er een rapport over te maken. KLM had er landingsrechten gekregen en Golden Tulip wilde er daarom een hotel. En ik zat in bussiness class rooms zoals dat daar heet, dus dat was niet om aan te zien. Zwaar gebeeldhouwde stoelen die erg ongemakkelijk zaten, dikwijls bij de kamer ook een apart eetzaaltje met een afgrijselijk lelijk gedekte tafel, en één keer met een toilet zoals in een restaurant zeg maar; urinoirs en een dames- en een heren-plee. Je krijgt in die hotels ook dikwijls briefpapier of visitekaartjes met de naam van dat hotel, het kamernummer en je eigen naam, dat alles in gruwelijk lelijke gouden letters. En zonder uitzondering is je naam verkeerd gespeld. In alle vier die hotels was het trouwens raak met de WC-papier houder. In derde wereldlanden weet de man die de houder aan de muur schroeft niet waarvoor dat ding dient en blijkbaar krijgt hij meestal als enkele instructie "In de buurt van het toilet". Dus je zit altijd even te zoeken. Meestal moet je er een paar passen voor zetten, hier moest ik een keer opstaan en boven me rijken. Het vierde hotel was het leukst. Na lang gezoek bleek de rol achter de pot te hangen.

In het eerste hotel deed ik mijn koffer dicht, per ongeluk wat radertjes van het nummerslot verdraaiend, zodat het cijfer veranderd werd. Zo stel je dat in. Nou ja; 000, 001, 002 en bij 300 zoveel was het raak. "Niet open te krijgen meneer." Dat ze dat in hotel twee en drie ook wisten bleek al snel. In hotel vier was ik er op voorbereid; toen had ik er een bij een Chinese toko gekocht blikje in liggen met een varkenskop erop.

Hotel twee. Ik denk "Wat raar; ik had toch nog wel ietsje meer shag?" Shag geteld. De volgende dag klopte het nog, de dag daarna was er weer een pak weg. Alles in een keer jatten zou direct opgevallen zijn.

Hotel drie. Een enorme suite. En dat eerder genoemde toilet. Op de badkamer lagen op drie plaatsen 4711 zeepjes en op dat toilet op twee plaatsen. Dus elke dag gebruikte ik er een en stopte er eentje in mijn koffer.

Hotel vier. Ik kom op de kamer, maak die koffer open, zeepjes weg.
In dat hotel omvatte de service, volgens het foldertje, ook een fruitmand. Geen fruitmand. Ik vraag om die fruitmand. De volgende dag idem, en de laatste dag idem maar behoorlijk kwaad. Ik zou om 10 uur vertrekken en om kwart voor 10, inderdaad, een fruitmand. In mijn woede heb ik toen de hele inhoud in die koffer gepropt, inclusief een forse kam bananen. Terug in Nederland bleek dat dat geen goed idee was geweest...