Hier (alle links in nieuw venster).
Vraag de catalogus aan! Uren leesplezier...
Waw man...
"Amish Eisbereiter", waar haal je het vandaan...
Amish people
vrijdag 25 juli 2008
Tip
Hier (alle links in nieuw venster).
Vraag de catalogus aan! Uren leesplezier...
Waw man...
"Amish Eisbereiter", waar haal je het vandaan...
Amish people
Comments PJ
Deze post is volledig OT (off topic) dus zie voor topic aan het einde.
Hi!
Gisteren probeerde ik in de blog antwoord te geven op jouw vraag over dat gezegde.
Lukte niet, tekst was ineens verdwenen.
Dus nu maar zo.
Staat het er niet in? Kijk eens hier (alle links in nieuw venster hier).
Een ding: als je post, wordt het per email ter beoordeling aan mij voorgelegd. Het zou dus kunnen zijn dat je het niet-beoordeelde comment dan niet meer ziet. Geen idee.
Hier een plaatje van je Maquisards. Ik weet niet meer wat de aanleiding was.
Allereerst dus:
¡Mi gozo en un pozo!
Letterlijk: mijn vreugde, genot in een put.
Wordt vertaald als: "Valt dat even tegen!
El gozo en el pozo: een tegenvaller
Ten tweede:
Picio, staat in mijn lijst van gezegdes.
Binnenkort heb ik een edición revisada klaar.
Die stuur ik je dan dus wel. Nu eerst Picio:
"Más feo que Picio / que un diablo”"
“Zo lelijk als de nacht”.
O ja, nu begrijp ik het.
Dit was de foto die je mee-stuurde:
(Het gaat momenteel een beetje traag met de comp want ik doe mijn halfjaarlijkse schijfopruiming. "Nog 1 dag en 22 uur te gaan" zegt ie.)
Vía dit. Más feo que Picio
Dit begrijp ik niet. Gaat over een man die 32 jaar niet geslapen heeft...
Je Spaanse verhaal over Picio vertaal ik later.
Hier je derde plaatje. Waw. Dat is echt een eiland voor Maquisards! Boudewijn Buch / Büch móet hier geweest zijn...
Ten derde: chopo
Prisma zegt: chopo-populier, zwarte populier
v.Dale zegt:chopo-zwarte populier
(fam) geweer [huhh?]
Stuur een plaatje mee van een zwarte populier.
De Latijnse naam is: Populus nigra
Die op dat plaatje van jou lijkt me eerder een Italiaanse populier.
Heb Henk B. gevraagd er naar te kijken dus wie weet komen we er nog wel achter.
Dank!
So far, so good,
Un saludo atento
Juan Pedro Panadero Montes de arena hdN.
Si hombre. ¡Y buenas vacaciones!
Salade radijs, gerookte heilbot, forel-ei'tjes, ei.
Ik kwam erop omdat het een paar keer hier genoemd wordt (zoek op radijs) maar het recept ontbrak.
Simpel en erg lekker.
Eieren hard koken.
Radijs kopje kontje en in een bakje met water en ijsblokjes.
Ei schrikken, pellen en in de lengte in tweeën. Dooier eruit (met gekookte eierdooier kan je ook prima mayo maken).
Ei koelen en vullen met forel-ei'tjes.
Serveren met de radijs en gerookte heilbot.
Gerookte heilbot is zout, radijs heeft zout nodig. Idem forel-ei vs. gekookt eiwit.
Heilbot
donderdag 24 juli 2008
Respondenten 3
Marieke
Ik zal niet zeggen wie gij bent, ik zal alleen zeggen dat ik in die tijd met ongeveer hetzelfde formaat op het strand van Duinkerken zat.
Hebt ge daar ook zakken schelpen geruild en zo?
Tomate crevettes
Zo eenvoudig, maar zo heerlijk op uw zomerterras of na strandbezoek. Mijn mama maakte het als we met zijn allen in Knokkke naar het strand geweest waren. Zelfs bij ons aan de Vlaamse kust sjoemelt men er mee, en serveert wat garnalen op een doorgesneden tomaat. Fout. Het moet als volgt: maak een mayonaise (olie, mostaard, eierdooier en peper en zout en wat azijn) met nu met iets meer mostaard en ipv. azijn citroensap. Snijdt van uw tomaat het kapje en hol de tomaat goed uit. Bewaar de restjes in de diepvries. Laat de tomaat uitlekken. Doe in een schaal de helft van het pakje van 100 gram garnalen (2 personen), dus 50 gram, en roer dat met een beetje mayonaise.
Vul de tomaat, en doe er dan een goede schep mayonaise op. Plaats het kapje er op, nadat ge met een puntig mes er in gestoken hebt, zodat ge een takje peterselie op kunt steken. Garneer wat slabladeren die ge licht met olie en azijn hebt gedaan, en plaatst de ‘tomate crevettes’ in het midden. Doe nu de rest van de garnalen in een schaal en meng met een beetje citroensap en zwarte peper. Strooi ze dan rond op de salade. Neem uw peterseliemolentje en doe over het geheel wat peterselie.
Gebruik geen roze garnalen of potjesmajo! Van peterselie (perselle) wordt uw man fit!
Een Vlaams gezegde: ‘Peter Selie was een rakker, bijdehand en altijd wakker’
Dat moet die vent geweest zijn die het hield met Corrie Anderzaad...
Maar, uhh, ik zie dat gij het maakt met "vleestomaten". Hmm. Ik ontvel tomaten nooit, is met de huidige rassen ook niet nodig, maar voor tomates crevettes wel. En dan geen "vleestomaat". Toch een ietsje beter...
Respondenten 2
Sorry dat die vorige alleen over sex en fascisme en politiek ging. Maar ja, ik word ook maar gestuurd door mijn respondenten...
Diny
1) Oesterzwammen roken: niet koud, niet echt warm, een graad of 50 in een rookoventje of gewoon in een rookton, maakt niet uit. Voordeel van een rookoventje/rookpan is dat je maar een klein lepeltje zaagsel nodig hebt. Op een dag was er geen vis te krijgen (we roken soms makrelen hier) maar we hadden natuurlijk wel paddestoelen. De oesterzwammen heb ik toen een minuut of 10 gerookt, meer mag ook, ze worden steeds sterker van smaak. Bijna alle soorten hout zijn geschikt om te roken, zo lang er maar geen hars in zit. Op diezelfde soorten kun je meestal overigens ook paddestoelen kweken!
Zo groeit oesterzwam "in het wild"
Na het roken kunnen ze gewoon gebakken worden met behoud van subtiele rooksmaak of meegekookt of helemaal niets en zo eten).
Op deze manier gerookt gebruik ik ze o.a. graag in vegetarische quiche.
Op Aziatische manier gerookt is ook erg lekker: in plaats van hout gebruik je een mengsel van verschillende soorten thee, een citroenschilletje, evt. wat sesamolie en een paar korrels rijst. Let er dan wel op dat het rookmengsel niet te snel verbrandt; in een rookpan kun je het mengsel het beste eerst op een stukje folie leggen. Lekker bij wijting (of in Nederland andere witvis) die je op dezelfde manier rookt. Op Aziatische wijze gebruik ik overigens het liefst met shii-take.
Gaan we proberen! Liet de lokale slager al paprika's en asperges roken. Ja, en Spaanse peper natuurlijk.
Dat van die thee ken ik. En waarop kweek je oesterzwammen? In Spanje deed ik dat op dood hout van "chopo". Ze heten daar dan ook Setas de chopo, zwammen van chopo.
Olm of zo?
2) Boerenkool gedijt hier prima op ongeveer 1.400 meter boven zeeniveau
Waw. Smaakt die hetzelfde? Ik bedoel: er is toch geen vorst, mag ik aannemen?
3)Wil je Marieke vragen naar die Franse site waar ze ooit naar verwees op het blog van Janneke? Er stond een carpaccio op van aardappels met truffelolie.
Bij deze.
Ennuh, dit vond ik onder Carpaccio aardappel:
Ziet er mooi uit, maar zijn gebakken aardappelen. En gegrilde paprika, neem ik aan (prima combinatie, daar niet van).
4) Wat bedoel je met je posting over 'courges'? Voor zover ik in Frankrijk ben geweest en de Franse taal machtig ben: courges zijn pompoenen en courgettes zijn courgettes. En een kalebas is een calebasse of een gourde!
Je hebt wel gelijk. Maar ik denk dan dat een courgette een kleine courge is en een zeer groot uitgegroeide courget dan dus een courge. Hoe dan ook, zie de recepten. Ik bedoel: laat enkele courgettes groot uitgroeien om er andere dingen mee te kunnen maken.
5) Je moet je anekdotes af en toe even ontdubbelen: sommige vertel je wel erg vaak (die van dat Baskische meisje heb ik zeker 1 keer eerder gelezen!)
Tsja, dat wist ik. Ik bedoel: je kan of verwijzen of opnieuw vertellen. Als het maanden geleden is dan vertel ik opnieuw.
Trouwens de 2e editie was uitgebreider; plus dat restaurant.
Kan geen foto's van die tent vinden, maar toendertijd, 1965 - 68 zag het er zo uit:
en zo
en zo
Groeten,
D.
ja. Groeten.
Tijd voor onze respondenten nu
PJ stuurde de volgende foto's, nav. dit (alle links in nieuw venster). Of z'n vriendin ervan weet, dat is een ander verhaal.
en
Dit heeft overigens, voor alle duidelijkheid, enkel te maken met mijn verbazing over de Italiaanse politiek. Denk aan wat Berlusconi flikte met die nieuwe wet en denk dat er een klein(?)dochter van Mussolini ook in het parlement zit.
Waarom deze foto? Simpel. Een clown, net als Berlusconi.
Wie kent trouwens dat prachtige filmfragment waarop die bronzen buste van Il Duce geplet wordt? Graag stills!
Italië, iets moois. We reden, met een kind dat luiers nodig had, een kilometer of 40 door allerlei dorpjes waar niet eens een winkel was, laat staan een kroeg. Was van Bari richting Napels. Op ene een dorpje met winkels. Luiers eerst. Tsja, ze hadden alleen "misura gigante", "maat enorm", want er was in het dorp nog een jochie van een jaar of zeven dat in z'n bed piste. Nou ja, die dan maar. Ze zaten Liza opgefrommeld tot onder haar oksels. Kan de foto niet vinden. Op zo'n afgebroken pilaar gezeten.
Maar er was ook een boekwinkel. Nou ja, boekwinkel; schoolschriften en zo. Met de moed der wanhoop vroeg ik de eigenaar of hij het verzameld werk van d'Annunzio had (ook een fascist trouwens, maar wel mooie poëzie). De man werd bleek, haalde een trapje te voorschijn, klom naar boven, moest wat tussen stof zoeken en kwam naar beneden met twee in groen leer gebonden pillen. 85 gulden omgerekend. Ik neem aan dat het zijn maandomzet was.
D'Anunzzio
Longa longa
e una valle fiorente
dove cresce la palma
e il banan
Lang lang
is de bloeiende vallei
waar de palm groeit
en de banaan
Aangaande Congo (betreft dit) stuurde je me nog
dit, en
dit.
Kruisbessen
Is nu weer de tijd.
Je hebt ze zo
en zo
Had ze in de tuin, vol doorns dus moeilijk te plukken dus vol opengebarsten en naar beneden gevallen bessen en zo en vol wespen dus.
Mijn opa deed dat mooier. Die had in twee grote potten een 1,5 meter hoge rozenstam staan met daarboven op een prachtige kruisbessenkroon. Een witte en een rode.
Geen recepten voor kruisbes want ik vind ze veel te lekker om zó te eten.
In het NRC-blog (zie Blog links aan de linkerkant) staat er wel een, enkele dagen geleden (klik op Archief).
Kroezels noemden we het in brabant. Gooseberries in het Engels.
Vrienden in de Médoc hadden een struik; dat was een van de bezienswaardigheden van de omgeving. Kennen ze daar niet.
(op een of andere manier geloof ik hier niet in, wat smaak betreft)
Graag een echt mooi recept met kruisbessen. Niet dat ik Janneke's recept niet goed vind, ik bedoel een recept, waarschijnlijk zonder te verwarmen, waarin de oorpronkelijke smaak stand houdt.
(en in deze Charlotte geloof ik niet wat uitvoering betreft; daar hebben ze een stuk uit gesneden en die bessen erin gelegd)
woensdag 23 juli 2008
Meringue en zo
Frambozen-soufflé
Prak in een sauspan een kop frambozen met twee eetlepels suiker en sinaasappelrasp naar smaak.
Breng aan de kook, steeds prakkend en roerend.
Bind met maizena, aangemaakt met citroensap.
Haal van het vuur en roer er twee eetlepels eau de vie door, liefst van frambozen (Duitse supermarkt!).
Roer en een halve kop gehalveerde frambozen door en laat afkoelen.
Vet een soufflé-vorm in en bestrooi de bodem en de wand met suiker.
Klop vijf eigelen (op kamertemperatuur) met wijnsteenzuur stijf; werk er daarna drie eetlepels suiker door.
Roer het frambozenmengsel goed om en maak het smeuïg met ongeveer eenvierde van het eiwit.
Spatel het dan voorzichtig door de rest van het eiwit.
Bak de soufflé au bain marie bij 170 graden tot de bovenzijde stevig is (ongeveer een klein half uur).
Een beduidend mooiere versie dan ik pleeg te maken...
Meringue-taart; Boccone dolce, Italië
Maak geklopt eiwit zoals voor meringues (zie boven).
Knip drie cirkels met een middenlijn van ongeveer 20 cm uit bakpapier en bestrijk die elk met een laag van het geklopte eiwit.
Bak deze platen zoals in het recept van meringues en werk op dezelfde manier af.
Smelt au bain marie 100 gram bittere en 100 gram zoete chocolade, met drie soeplepels water.
Laat koelen maar niet stollen.
Klop drie koppen goede room redelijk stijf met wat schraapsel uit een vanillestokje.
Ga dan door met kloppen, steeds een deel van in totaal drie soeplepels suiker toevoegend; klop de room zo stijf mogelijk.
Snij twee kopjes aardbeien in schijfjes, werk er wat suiker door en zet in de koelkast.
Snijd nog twee kopjes in schijfjes.
Smeer de meringue-platen in met een heel dun laagje chocolade.
Breng daarop een laagje slagroom aan van een kleine twee centimeter dik.
Leg hierop de ongesuikerde aardbeienschijfjes.
Leg de platen op elkaar en strijk de zijkant af met slagroom.
Koel zeer goed. Pureer de gesuikerde aardbeien.
Volgens Italiaanse bronnen is dit Boccone.
Meringe-taart, Russisch
Klop acht eiwitten met 16 soeplepels suiker heel stijf.
Vet een braadslee van ongeveer 35 x 20 cm. in, beleg met bakpapier, vet dat in en bestrooi met bloem.
Sort het eiwit op het bakpapier, strijk glad en bak drie uur op 100 graden.
Laat afkoelen in de oven.
Klop een kwart liter room stijf met vier soeplepels poedersuiker.
Laat verder opstijven in de koelkast.
Stort de meringue op het werkblad en snij in twee gelijke delen.
Verdeel de slagroom over de niet-platte kant van een van de twee helften en leg er de andere helft op met de platte kant boven.
Bestrooi met poedersuiker en brand daar met een heet ijzer een ruitenpatroon in.
Koel goed vóór het serveren.
Dit is Meringue Chantilly, meringue met slagroom. En fruit dan dus.
Dat bestelde J. een keer. J2. zei toen "Er zit een vliegje op." J. kijkt en J2. duwt z'n kop in die meringue.
Later op de avond nam J. wraak. Goot een glas koud water over J2.'s dikke pens.
Bonen
Postte dit nog in NRC blog, maar hier ook maar.
Bij nader inzien nog een toegift.
Bloemige aardappelen vind ik vreselijk, maar bloemige bonen, en vooral deze grote witte, dat is een heel ander verhaal.
De truc is als volgt. Langzaam aan de kook laten komen (24 uur geweekt, koken in weekwater, + zout).
Zodra het kookt: scheut koud water erbij, en dat twee of drie keer herhalen.
Marieke: "Lekkere veulentjes"
Delhaize is mijn lievelingswinkel, maar ik spring ook regelmatig bij ‘den Colruyt’ binnen, die nog altijd een zeer sober concept hanteert, met goede prijzen. Gisteren kreeg ik hun folder,
en daar stonden enkele aanbiedingen in voor paardenvlees. Hollanders filosoferen graag over het annexeren van Vlamingen, waarbij de laatsten erg dankbaar zouden moeten zijn om tot Holland te mogen behoren. Paardenvlees geeft mooi aan waarom dat nooit zal gaan. De frictie tussen Vlaanderen en Holland kan vergeleken worden met die tussen Denemarken en Duitsland. Vraag een Deen of hij Engels of Duits verkiest in een gesprek, en hij zal u onmiddellijk duidelijk maken dat hij zich als Angelsaks ziet. Holland zou beter geannexeerd worden door Duitsland. Ze zingen dan ook zelf met tranen in de ogen, dat ze van “Duitschen Bloed’ zijn.
Duits betekent hier niet "Duits" maar Diets, Nederlands.
En voor we verder gaan Marieke: Tom (slagerij Zuidhorn) verkoopt ook paarden- en veulenvlees. Dat zijn noodslachtingen. Springpaard met gebroken poot of zo.
Ik kan begrijpen dat je gewone slachtpaardenvlees niet eet, maar dit vlees niet?
"Een paard is een nobel dier" zeggen ze. Maar wat heeft dat met eten te maken?
Die Arabische paardenfokkers zijn dol op paardevlees...
Doet me denken aan toen ik eens chef de partie was op Jumping Amsterdam. Voor de bobo's. Margriet en bijbehorende oren, Regilio Tuur (later in de bak), en diverse Arabieren. Ik moest ook de borrelhapjes-uitgifte controleren. Kwam er zo'n in lakens gehuld tiepe aan die informeerde of er geen varkensvlees in de bitterballen zat. Zegt dat jochie wat daar werkte, na een blik op de doos "No sir! Horse meat!". Op Jumping Amsterdam...
Trouwens nog wat, over die avond. Ik kreeg aangeleverd lamskoteletjes met oesterzwam in varkensnet.
Paardenvlees dus. Heerlijk gezond. Pittig van smaak. Bij ons vindt ge dan ook nog paardenslagers, die mals veulentjesvlees aanbieden. Of paardenmelk (zeer goed voor kindjes met allergieën) te koop aanbieden. De chocolatier David Maenhout uit Knokke heeft een bonbon op de markt gebracht op basis van paardenmelk. Bijzonder was ook de smaak vroeger op de markt in Brugge waar een frietkot stond, waar de frieten in paardenvet gebakken werden.
Hier (Alle links hier in nieuw venster.)
Uhh, dat was helemaal niet zo speciaal Marieke. De beste kotten bakten vroeger in paardevet.
De Nederlandse eetcultuur kenmerkt zich door een te ver doorgedreven politieke correctheid. Dat houdt in dat men vogelrichtlijnen misbruikt om de landbouw en de visserij het leven onmogelijk te maken. Het is werkelijk met zeer grote ogen dat wij Vlamingen kijken naar de wijze waarop ge uw unieke mosselcultuur laat vernietigen.
Volledig mee eens!
Ik peins dat de andere mossellanden in hun vuistje lachen bij zoveel onnozelheid. Bij ons in Vlaanderen plaatsen we nog steeds de mens boven het dier. En daarom eten we ook paarden, en zijn we wellicht barbaren in Hollandse ogen. Een leuk artikeltje over de laatste paardenslager in Holland vindt ge hier Maarten!
Doet me denken aan deze recepten.
Ben een mooi recept met paardevlees kwijt. Was iets van lendestuk met o.a. kaneel.
Paardebiefstuk met ui
Bak paardebief rondom snel bruin in boter, en laat dan op lager vuur garen.
Haal uit de pan en houd warm.
Bak flink uienringen in de pan iets bruin, giet er een scheut droge witte wijn bij, roer de aanbaksels los en laat even stoven met peper, zout, laurier, kruidnagel en wat foelie.
Bind door er stukjes beurre manié door te roeren (door elkaar geprakt 50/50 bloem en boter) en warm er de biefstuk in op.
In Japan eten ze het rauw
Paardenbief met cidersaus
Maak zoetzure champignons (zie onder).
Maak Cidersaus (zie onder).
Giet er, als het vlees rondom in boter gebruind is, flink wat bouillon bij, laat aan de kook komen, en gebruik het merendeel dan, in plaats van bij het vlees, in de cidersaus.
Laat de cidersaus snel inkoken met stukjes rode paprika erbij, terwijl de biefstuk regelmatig gedraaid wordt op laag vuur; voeg eventueel wat bouillon toe.
Breng de cidersaus op smaak met iets appel-azijn.
Serveer de biefstuk met de saus, gebakken krieltjes en de zoetzure champignons.
Frankrijk, waarmee we het dus niet eens zijn
Zoetzure champignons (Russisch) zie hier.
Cidersaus
Bak in iets olijfolie wat fijngesnipperde ui en knoflook kort aan op niet te hoog vuur.
Kruid op laag vuur met zout, zwarte peper, Szechuan peper (verwijder de langere steeltjes), piment, geel mosterdzaad, iets kruidnagel en iets foelie.
Giet er flink cider bij (sec), laat aan de kook komen en laat dan op laag vuur trekken met stukjes gedroogde vijg (beter: hele gedroogde mini-vijgjes, maar die zijn
bij de betere Turk alleen rond februari te koop & soms bij Super de Boer).
Laat, na 20 minuten sudderen, fors inkoken met flink bouillon.
Proef op peper en zout, en of er misschien wat appel-azijn door kan.
Serveer bij gebraden vlees (gebruik dan eventueel de jus van het
vlees in de plaats van de bouillon).
Comments, nog een keer
Moet een tijdelijke fout in Blogspot geweest zijn. Toen ik het zette op "Show in page" waren de comments, althans de laatste, daarwerkelijk in de pagina, onder het bericht, te zien. Maar ja, nu niet meer. Daarom toch maar weer voor popup gekozen, dan blijft de originele pagina iig. zichtbaar.
dinsdag 22 juli 2008
Tot slot voor vandaag: Marieke,
die ik al een dag lang verwaarloosd heb, hoe is het mogelijk.
1] Ik stuur u La Femme du Boulanger.
2] Uw reactie op mijn "onbevlekte ontvangenis" is niet voor publicatie? Wordt het eindelijk spannend en dan mag het niet...
3] Vandaag.
Maarten
Als ik zo de prentjes van deze week bekijk (het octopus-standje en Sophia Loren met haar netkousen), dan vrees ik dat bij u de lente wat vertraagd doorbreekt.
Misschien een aanleiding om een wat recepten met kamfer te publiceren.
Dat helpt heel goed tegen ongepaste driften.
Marieke
Marieke. Waar zijn die netkousen? En ik vrees dat ik geen "ongepaste driften" heb, alleen maar gepaste.
Kamfer kreeg je trouwens in militaire dienst.
Ik spreek nu van vele decennia geleden...
En antwoord nu niet "En nog steeds driften?"
Groet!
Maarten
Como agua para chocolate
"Zoals water voor chocola(-demelk)", want in midden Amerika vinden ze chocolademelk met water lekkerder dan met melk. Uhh, andere chocolade natuurlijk; meer type couverture.
Ik postte al over dat kookboek (doe een search op esquivel, de schrijfster).
De Nederlandse vertaling heeft de belachelijke titel "Rode rozen en tortilla's".
Nou, doe maar geen search; kijk hier (alle links in nieuw venster).
Ook een film van gemaakt
Een recept eruit, Chili con Carne Norteño, Ch. c. C. uit het noorden (Texas) staat hier.
Bericht van PJ.
Mexico, 1910. Op een haciënda woont Mama Elena met haar drie dochters Tita, Rosaura en Gertrudis. De levens en liefdes van de drie zusters worden door Laura Esquivel op weergaloze wijze beschreven in haar klassieke liefdesroman.
In deze geïllustreerde editie zijn de maaltijden van de jongste dochter Tita bewerkt tot twaalf recepten om zelf te maken, met uitgebreide kookaanwijzingen. In nauw overleg met Laura Esquivel hebben Mecky van den Brink en Her Jobse de betovering van het verhaal weten te vangen in onverwachte beelden van het hedendaagse Mexico. Zij bewerkten foto’s en materialen van Mexicaanse markten, doopfeesten, huwelijken en begrafenissen, en zo ontstond een uniek boek.
Esquivel
Pfff, ff de kop onder de kraan, PJ. Waar heb je die ronkende tekst vandaan?
Het origineel is perfect, de vertaling zwaar sh**.
Nog een ronkende tekst trouwens van PJ:
Rode rozen en tortilla's is een aanrader voor culinair publiek, maar het is ook zeer leesbaar voor liefhebbers van romantische verhalen. De manier waarop Laura Esquivel de recepten en het verhaal met elkaar verbonden heeft, is magnifiek. Elk hoofdstuk begint met een recept, waarna het verhaal zich ontwikkelt. De Mexicaanse Tita en Pedro houden van elkaar, maar alles lijkt zich tegen hen te keren. Tita is voorbestemd om voor haar moeder te zorgen en elke dag de avondmaaltijd te bereiden in haar ouderlijk huis. Dat geeft haar weinig gelegenheid om de liefde te verkennen. Vanaf het moment dat ze Pedro ontmoet weet ze echter dat dit de prins op het witte paard moet zijn. Pedro heeft geen idee hoe hij Tita voor zich kan winnen en besluit met haar zus te trouwen om zo dicht mogelijk bij haar te zijn. Hoe gek het ook mag klinken, het is een geloofwaardig en spannend verhaal. De recepten in dit boek zijn gebaseerd op de gerechten die Tita elke dag bereidt. Meestal hebben de gerechten een bepaalde uitwerking op de karakters in het boek. Dat kan varieren van een golf van liefde tot een kamer vol huilende mensen. Een intrigerend boek vol recepten die je zelf nog eens kunt uitproberen.
Tsjongejonge...
En trouwens, PJ, hoe is het mogelijk dat je, na bij mij op Spaanse les voor gevorderden te hebben gezeten, een Spaanstalig boek in het Nederlands koopt?????????????
Hoe ik aan dat boek kwam, dat is wel aardig.
Ik werkte in De Minnarij in Utrecht. Had Baskisch meisje als hulpje; die studeerde iets van plastic. Heb wekenlang moeten onderdrukken dat ik Baskisch spreek, wachtend op een gelegenheid. Eindelijk kwam die. Nauw keukentje, liep ze met d'r dikke kont tegen mijn heup aan. Zeg ik "Ipurdi aundia", dikke kont. Ze schikt zich de pleuris en zegt daarna "Bai", ja. Uhh, ik bedoel: toen ze wegging kreeg ik dat boek van haar, Como Agua para Chocolate.
Ze was overigens geboren boven een van de beste vis-restaurants ter wereld, de Cofradia de Pescadores de Fuenterrabia, de broederschap van vissers uit Fuenterrabia. Het soort tent waar je zonder meer buiten geslagen werd als je spatjes had. Ik heb het nu overigens over de Franco-tijd, dus tegenwoordig zal het wel, al lang, een Baskische naam hebben.
Alhoewel: zie hier
PJ: vertaal dit. Als strafwerk.
En kijk, als extra straf, naar deze sh** still van de film:
Nou ja, ter compensatie, een acceptabele:
Nou ja, als ik erg eerlijk ben, een mooie. "Erg mooi" als ik heel erg eerlijk ben...
Ja...
De vrouw als vrouw zijnde, zeg maar...
Hoe doen jullie dat, trouwens?
Ja! En als je dat vraagt, dan kijk je zo...
Jullie moeten ons niet zo martelen...
Verse laurier
Verzoek van T., voor wie ik gisteren kookte (zie "Vanavond", wat lager; die kabeljauw was overigens eco gevangen of hoe zeg je dat).
Verse laurier dus. Bos (Zuidhorn) verkoopt het.
Een ding: normaliter gebruik je gedroogde. Verse alleen in bepaalde gerechten. Dit is geen wet van Meden en Perzen, maar mijn persoonlijke voorkeur.
Recept met verse: Sophia Loren's macaroni, uit haar "eigen" kookboek (hier; alle links in nieuw venster). Maar wel lekker hoor.
In olijfolie hamvet-stukjes uitbakken en uit de pan halen.
In dezelfde pan wat fijngesneden ui en wat wortel aanbakken, wat vet afgieten, wat boter erbij en daarin stukken tomaat en stukjes knoflook bakken.
Prakken, rode wijn en bouillon erbij, en inkoken met veel verse laurier (vier personen: 10 blaadjes).
Op smaak brengen met marsala en room, en proeven op peper en zout.
Serveren bij macaroni van harde tarwe (Lidl!), met de spekjes.
Als ik plaatjes Google dan doe ik dat meestal op het Engelse woord.
Vandaar Stan.
Abonneren op:
Posts (Atom)
