maandag 19 oktober 2009

Links en eend


Eerst drie links uit Trouw.
Historische moestuinen hier (alle links in nieuw venster op dit blog). Geen best gemaakte site trouwens.
En de relitest hier.
En Bijbel en cultuur, erg mooie site, hier.



Kokkel

Recept
Spinazie-risotto
Maak een risotto met ui en knoflook.
Als de rijst bijna gaar is er geknipte spinazie doorwerken.
Proeven op zout en peper, en serveren met grof geraspte kaas.
Sprinkhaan
(Verkrijgbaar bij dieren-speciaalzaken als reptielen-voedsel.)
Dood de sprinkhanen door ze in te vriezen.
Ontdooi, trek vleugels en poten van het lijf.
Bak, samen met stukjes knoflook, in olijfolie.



Tempeh

Janneke, NRCNext, had vandaag een mooi Portugees eend-recept.
hier.
Ik postte er een ander Portugees eendrecept, wat ik hier al eens eerder postte, maar het is de moeite waard.
Eend op de manier van Albufeira
Braad in een hoge aardewerken pot een eend rondom aan in boter, met blokjes rauwe ham (niet gerookt), ui en iets kruidnagel.
Blus met Madeira, doe er champignons bij en plak de deksel met een bloem-watermengsel op de pot.
Laat een uur of anderhalf garen in de oven op ongeveer 170 graden.
Steek het deksel los met een stevig mes, haal de eend uit de pot en houd warm.
Ontvet de inhoud van de pan, doe er truffelstukjes bij, wat bouillon en wat tomatenpuree.
Kook in en serveer met de eend.



zondag 18 oktober 2009

Du Perron


Ik had het laatst over Ter Braak. En als je Ter Braak zegt, dan zeg je Du Perron.
Eerst even wat Bomans, in zijn Volkskrantstuk van vlak na de oorlog, over schrijvers die door of in die oorlog stierven, dienaangaande schrijft over Ter Braak. “die terstond na de inval der Duitsers voor zichzelf de grens tussen zijn en niet zijn meende te mogen trekken.” Dat wist ik. Maar wat ik niet wist is dat Du Perron hem heel snel volgde. “die zwaar ziek en strikte rust behoevend te Bergen (N.-H.) tijdens het bulderen der kanonnen de geest gaf op 14 mei 1945.” Niet wist? Een beetje toch wel geloof ik. Staat er daarover niet iets in (onuitgepakt) Mandarijnen op zwavelzuur? Keek in het verzameld werk van Pam, die schrijft nogal wat over dat boek, niks gevonden.



Ter Braak

Maar goed. Vanmorgen las ik in Brieven van een aardappeleter (Reve) dat hij zijn stuk over Presser, zijn geschiedenisleraar op het Vossius gymnasium, in Moeder en zoon beschrijft als “de moeilijkste passage” in dat boek. Dus dat zocht ik even op. En daar kwam Du Perron ter sprake. “Zelfs deed Presser ons kond – ik weet bij God niet waardoor zij ter sprake kwam – dat hij Henriëtte Roland Holst onze grootste dichtader vond. (Dezelfde, van wie Du Perron schrijft, dat hij zelfs wel wil geloven, dat zij de grootste dichteres aller tijden is, mits hij haar ‘maar niet hoefde te lezen’.”



Du Perron

Recept
Spinazie roerbakken
Was de spinazie, haal de stelen van de bladeren en slinger droog.
Bak op laag vuur in olijfolie wat knoflook uit.
Bak de spinazie op hoog vuur en steeds roerend in dezelfde pan tot gaar en laat het vocht snel inkoken.
Breng op smaak met peper en zout.



Gekloot met dat blogspot. Als je (Google) gmail ingelogd bent en je opent een blog met een andere inlog dan gmail, dan opent ie, en plaatst zelfs stiekem je post, een (Google) blogspot met dezelfde inlog als gmail, als je dat tenminste hebt, en dat heb ik.

En: 10 koppen, C!

zaterdag 17 oktober 2009

17-10, Bomans bv.


Ik had het laatst over Van Duinkerken en rond die tijd ook over Ter Braak. En wat lees ik nu in Bomans, Volkskrant 10, 11, 14/08/1945, Verliezen onzer letterkunde (over welke schrijvers we in/door de oorlog verloren): “Hoeveel voortreffelijk apologetisch werk zou de ‘babbelzieke Christen’ [Ter Braak’s tekst] Anton van Duinkerken niet geschreven hebben indien Ter Braak hem niet had uitgedaagd?”



(IV Volkskrant; V, nog niet uitgepakt, Elsevier; VI radio en verspreid.)

Gisteren
. Ziet er niet uit op die foto hieronder maar smaakte heerlijk. Vertelde ik trouwens al eens dat ik thuis zowat altijd eenpansgerechten maak? Ik kook veel bij anderen en daar nooit. Maar goed. Gisteren.
Olijfolie, ui, knof, wat prei.
Tomatenpuree, even pruttelen, tomatenblokjes (altijd uit blik of pak want veel lekkerder dan rijp, behalve als je aan aan de plant gerijpte overrijpe tomaten kunt komen), buillon en rode wijn, flink witte peper, basilicum – oregano - (liefst berg-)bonenkruid, laurier, zoet paprikapoeder.
Wat laten inkoken en er dan aardappelstukjes in koken.
Proeven.
Gehaktballetjes maken met heel fijn gesnipperde ui erin en knof, p/z en eigeel en paneermeel en die in de saus laten garen. Je kan ze eerst bruinbakken maar dit heeft ook zijn charme.



Recept
Sperziebonen uit Andalusië. Dat wil zeggen: met sherry en sesamzaad, wat ze daar beide veel gebruiken.
Bak sperziebonen-stukjes met grofgesneden ui en knoflook in olijfolie en goed omscheppend aan op hoog vuur tot ze beginnen te verkleuren.
Strooi er flink sesamzaad over, schep enkele keren om en blus op laag vuur met droge sherry.
Doe er bouillon bij en peper en kook de bonen gaar.
Kook de bouillon in en proef op zout.



In Teylers in Haarlem (fantastisch, sinds de 18e eeuw onveranderde inrichting) hebben ze een schedel van een voorouder van Bush!
Teylers hier (nieuw venster zoals altijd hier).

F1. Derde vrije training. Uitgesteld ivm. enorme hoosbuien. Momenteel, na een crash (er staat op Yahoo Sports niet bij van wie!) en na enkele keren stilleggen door de regen staan de twee Williams vooraan.



vrijdag 16 oktober 2009

16-10


Vanaf vandaag enkele weken eens per week foto´s van bloemen van Asclepiadaceae, planten van de soort waarin ook de Hoya en de Stephanotus. Ik heb die planten altijd verzameld maar op een gegeven moment weggedaan aan diverse horti. Diverse want elke hortus heeft bepaalde specialiteiten. De mooiste verzameling Ascleps in Nederland heeft de VU.
Ik verzamelde bladsucculenten, stamsucculenten en caudiciforme (van die knollen met blaadjes eraan die in de droge tijd afsterven); heb de eerste twee weggedaan en ben ook andere caudi's gaan verzamelen, toe die weer weg etc.
En eerst even, over Hoya gesproken: er bestaat een nabij familielid van de Hoya, Vincetoxicum, dat winterhard is.



Dit is Vincetoxicum nigrum, in mijn vorige tuin. Je kan op marktplaats zaad vinden. Nigrum is de “zwarte” die vroeger in de duinen bij Wassenaar voorkwam, ingevoerd als zaad in Frans fazantenvoer. Die fazanten vlogen dan elke dag op een bepaalde tijd over een bepaalde plek en dan deed Bernard pang! Vroeger had je in zuid Limburg album, de witte.
Vincetoxicum is giftig zoals de naam zegt, maar ik meen alleen voor herkouwers.
O, en Ascleps worden dikwijls de orchideeën van de succulente planten genoemd. Hoya en Stephanotus zijn ook succulenten: bladsucculenten.
O, en nog wat over Ascleps: behalve in erg koude gebieden komen ze overal op aarde voor, wat een zeldzaamheid is.



Brachystelma angustum

Voor ik het vergeet: zoekend naar Yahoo Sports voor de F1 vond ik Yahoo Foods, nooit van gehoord. Hier (alle links hier altijd in nieuw venster).

Steeds maar op de radio dat hartaanval-hulpverleningsgedoe, hoe meer mensen meedoen hoe meer ziektenkosten de overheid bespaart, kost dat cursusje vier tientjes! Schande!



Caralluma lugardii

Recept
Speculaas
Kneed vier koppen fijne bloem door een kop boter.
Werk er doorheen: anderhalve kop bruine suiker, een theelepel zout, vier theelepels bakpoeder, een theelepel kaneel, wat gemalen kruidnagel, idem nootmuskaat, idem gember en idem zwarte peper.
Werk er melk door tot je een stevig deeg hebt.
Rul dun uit op een met bloem bestoven werkvlak en snij in stukken van speculaas-formaat.
Beleg eventueel met geblancheerde amandelen.
Bak op ingevet bakpapier lichtbruin op 165 graden.
Tip. Maak eens koekjes van half speculaasdeeg en half boterkoekdeeg!



Ceropegia crassifolia

Herlas Nader tot u waarin ergens als motto “An unhappy childhood is a writers goldmine”. Herinnerde me wat. Vroeger, als je met een stel intellectuelen na fors drank een ouwehoer-onderwerp nodig had dan ging je filosoferen / discussiëren over het volgende. Je hebt “An unhappy..” en je hebt “A dirty mind is a joy for ever”. Waarom kan je wel zeggen “A dirty mind is a writers goldmine” maar niet tevens “An unhappy childhood is a joy for ever”.



Duvaliandra dioscorioides

Dit is een bloem die, om insecten te lokken in heel hete dorre streken, ruikt naar rottend vlees. En die haren dat lijkt de schimmel daarop. Heel vreemd: als je heel zachtjes blaast blijven die haren stilstaan, iets harder dan gaan ze bewegen, nog harder dan gaan ze niet harder bewegen maar zelfde tempo.

Recept
Spekkoek, kwee lapis, Indonesië
Splits 20 eieren.
Roer de dooiers smeuïg met 500 gram suiker.
Werk er, stevig kloppend met een garde, 300 gram bloem door (liefst rijstebloem).
Klop de eiwitten schuimig en spatel ze door het beslag.
Giet de helft van het beslag in een andere kom, en roer daar een theelepel van elk van de volgende kruiden door, alles gemalen: nootmuskaat, kruidnagel, kardamom, kaneel en foelie.
Vet een springvorm in en stort er een dun laagje van het ongekruide beslag in.
Bak in een hete oven tot het goed gestold is.
Giet er een dun laagje van het gekruide beslag over enzovoorts, tot het beslag op is.
Laat koelen.



Echidnopsis squamulata

Keek eens wat beter naaar de analytics van deze site. Gemiddelde aantal bezoekers per dag zit nu net boven de 100. En er zijn 82 bezoekers die al 201 keer of meer gekomen zijn! (100 = over een maand, 82 = vanaf het begin.)
Overigens komt meer dan de helft van de bezoekers via Google. Daarom is het “ontrouwheids-percentage” (mensen die niet naar een andere pagina doorklikken) hoog, 60% of zo. Maar dat is niet zo vreemd, die hebben wel of niet gevonden wat ze zochten en klikken dus niet door. Daarnaast moet je niet vergeten dat die eerste pagina enorm lang is, èn dat de vaste klanten iha. alleen die eerste, nieuwe voor hen, pagina zullen bekijken.



Edithcolea grandis

Dit is ook een soort mimicry; rottend vlees? beschimmeld spul?

donderdag 15 oktober 2009

C1 extra´tje


Op de eerste plaats: je vroeg me kweepeer recepten. Zat met m´n kuit bij de huisarts, Seasons no. 5 kondigt voor het volgende nummer die recepten aan. Verschenen begin september. Misschien heeft een van de kijkers hier het.



Dulce de membrillo, zoet van kweepeer, Spaanse heel vaste kweeperengelei.
Lekker met kaas. Membrillo con queso / sabe a beso, membrillo met kaas smaakt naar een kus.
Die combinatie kennen wij ook trouwens, in Limburg. Kiës mit zeem (Kerkrade), Kies mit stroup (als ik het goed schrijf, Maastricht): kaas met appelstroop.



Appelstroop...

Volgende item. C1 vond de kop hieronder, op een gevel in Bordeaux, op Johhny the Selfkicker, Johhny van Doorn lijken. Vandaar dat die hier opdook.
En dat was niet haar enige en zeer gewaardeerde opmerking over die koppen. Zie de laatste hier (nieuw venster, zoals altijd hier).
Hieronder die kop. Tsja, lijkt wel... Jean le soi-même casseur.



Ongetwijfeld is dit overigens Aeolus, de god van de wind, die dus de zijlschepen van de wijnhandelaren voortstuwt.
Die flappen rond dat hoofd, dat zie je vrij veel. Geen idee.

Johnny hier.
Daar staat trouwens ook een link naar dat prachtige Kom toch eens klaar klootzak verhaal.
Wat ik nog niet vond is die tekst met "Widerwille gegen Fleisch".

15-10, Reve en Van het Reve


Allereerst nog wat, wat je hier wel en in Frankrijk niet kunt krijgen: Vocking bakleverworst. AH heeft het. Heerlijk met mosterd. Niet bakken hoor! Typisch Uterechs. Zocht een plaatje en Google vond er een op dit blog, 30 september verleden jaar.



Post van C1.
En die afbeelding, foto bedoel ik, op je blog van the selfkicker; die herken ik totaal niet! Hebben we het allebei wel over Johnny van Doorn? Misschien is dit heel oud fotootje, waar hij nog heel jong is. Met baardje - nooit gezien. Als het 'm echt is dank ik je voor de foto, daar niet van, maar eigenlijk geloof ik het niet.
Later:
Sorry Maarten, begin nu te twijfelen of het niet tòch the selfkicker is, die foto van jou. Zie nu ineens dat die persoon wrsch geen baardje heeft, maar dat het een rare schaduw is. Maar in mijn herinnering is alles rond aan Johnny (niet persoonlijk gekend overigens, maar veel filmpjes gezien), met tamelijk blonde krullen, ronde ogen, ronde (om niet te zeggen papperige) wangen...
Bekendere foto:



Van het Reve.
Las gisteren in Uren met Henk Broekhuis. En ik discussieerde hier met PJ, of beter we waren het met elkar eens, over die N. PaardeNhart. En nu zag ik dat Van het Reve die N in 1978 regelmatig gebruikte. Brillenkoker, zakkenwasser.



Reve nu. Herlas vannacht (pijnlijke kuit) Op weg naar het einde. Brief uit Edenburgh. Hierin komt een Nederlandse schrijver/journalist "N." voor, ook wel aangeduid als "Het doodzieke aapje N." In een ander boek als Aap Muis. Aad Nuis dus.
[Nee! Aap Muis is wel Aad Nuis, maar Het doodsieke aapje N = Cees Nooteboom!]
Edinburgh, Schotland, curried eggs en meat pie komt er in voor, geen Scottish eggs.
Wel het volgende. Dat je simpel voedsel moet eten, en niet in een restaurant (zie het derde citaat), "met volop rauwe wortel, gekookt paardehart en rauwe koolraap, alles zo mogelijk genuttigd van vetdicht pakpapier op een onderlaag van koeranten." "alleen, bij voorkeur achter een juten gordijn gezeten".



Maar goed. Reve gaat met Nuis en Mulisch in een restaurant eten. "[Ik] let scherp op het ziek aapje N., die niets bestelt zoder een woordenstrijd van minstens zes minuten met de ober. Het is fascinerend> hoe komt het, dat iemand die tien jaar jonger is dan ik, twintig jaar ouder schijnt en nauwelijks meer een mens, maar veleer een mannetje, wiens enige contacten met de schepping spijs en drank schijnen te zijn? De juiste eeftijd waarop kreeften moeten worden geslacht, of ze snel, kort, lang, in zout, half zout of flauw water moeten worden gekookt, Griekse gerechten van schapenvlees |!], die in het zuiden wel, in het noorden niet, in het buitenland soms als die en die voorwaarden vervuld worden misschien, God legge het uit, maar helaas slechts zelden op de juiste wijze worden toebereid; dat claret wel gechambreerd, maar toch een stuk koeler dan beaujolais moet worden geserveerd, etc. Er komt geen eind aan. Van alles wat hij besteld heeft, deugt natuurljk niets: de rosé is te warm, de schilpadsoep is 'bedorven', van de gerookte forel laat hij vier vijfde op zijn bord liggen, bewerende dat er ' geen smaak aan is',en ook van het hoofdgerecht, ik ben vergeten wat, laat hij twee derden onaangeroerd. 'Zonder twijfel zoon van een steuntrekker' bedenk ik opeens. Daarbij praat hij over vrouwen op dezelfde toon als waarop hij het over patrijzen met truffels, of haas in wijnsaus heeft."



Recept
Spareribs. Op mijn manier.
Marineer de spareribs in een mengsel van ketchup, gembersiroop, een scheut ketjap manis en wat hoisin (toko).
Kruid de marinade met geplet korianderzaad, idem piment, idem komijnzaad en verder met wat cayennepeper of sambal.
Voeg redelijk wat citroensap toe en een scheut medium sherry.
Haal het vlees door de marinade, dek af en laat enkele uren op kamertemperatuur staan, af en toe omroerend.
Grill of bak in een hete oven, regelmatig bedruipend.



woensdag 14 oktober 2009

Linkpagina




Pompoen
Hier (alle links hier in nieuw venster).
Flespompoen
Hier.

Afrika
Hier.
Idem
Hier.
Idem
Hier.

Grote algemene wereldsite
Hier.
Algemeen Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Nijverheid, Kunsten en Wetenschappen, haha.

Portugal
Hier.

Suriname en zo
Hier.

Graanvlokken en müesli
Hier.

Vis
Hier.

Iers ijs, jawel
Hier.



Flespompoen

14-10, nog geen idee


Peesontsteking, hele nacht wakker, herlas The queen and I van Sue Townsend. Heel erg leuk. De koningin at Scottish eggs. Geen idee.
A! OEuf perdu, verloren ei! Hier (alle links hier in nieuw venster).



Tofu met witte kool van gisteren. En van vandaag want ik maakte veel te veel.
Marineer tofuplakken in wat rijstazijn of medium sherry, wat gembersiroop, geperste knoflook, wat citroensap, ketjap manis en sambal. Regelmatig draaien en/of overgieten.
Pindaolie, ui, wat prei, knof.
Stukjes kool erbij, komijn.
Rijst kort meebakken.
Groentenbouillon en witte wijn erbij en de rijst gaarkoken. Tofu, blokjes nu, erin opwarmen, die gepekelde ringetjes jalapeño erbij, klaar.



Allerhande lees ik nooit. Dat soortgelijke blaadje van Super de Boer evenmin. Maar dat laatste keek ik toevallig in en ik moet zeggen, leuk klinkende recepten. Romige peterseliesoep met paddestoelen, Gestoofde kruidige kip met aubergine en dadels, gevulde pompoen met yoghurtsaus, dat soort namen.

Kan bijna niet lopen dus ik maak nog wel wat vandaag. Eerst maar eens een linkpagina.



Durian

Recept
Spareribs, koreaans, pul / bul gogi
Maak in een grote kom een mengsel van geplette knoflook, geroosterd sesamzaad, fijngesneden lente-ui, wat suiker en zwarte peper.
Maak het vloeibaar met een scheut sesamolie en idem japanse sojasaus.
Werk er eventueel wat citroensap door; wel lekker, niet koreaans.
Haal de spareribs erdoor, dek af en laat een uur of twee op kamertemperatuur staan.
Roer af en toe om.
Leg op de barbecue en bak gaar, af en toe met de marinade bedruipend.
Bul gogi kan ook worden gemaakt van stukjes hamlappen, en dan in de pan worden gebakken.
Idem van stukjes biefstuk of kip, maar dan heet het anders. Geen idee hoe.



10 koppen, C. Lette ivm. je opmerking op de ogen. Vond een schele...

dinsdag 13 oktober 2009

13-10, vanalles




Dit is die carbonara van laatst. Wat een ontzagwekkend lelijk bord trouwens. Hoe kom ik daaraan? O ja, eerste avond, nog niet alles uitgepakt, geleend van buuf.

Post van C1. Over het Bordeaux blog (zie link linksboven).
Dank voor alle fraaie koppen, Maarten. Het blijft ècht leuk.
Is dat een vergissing, dat er twee nummers 12 zijn? Of ben jij er zoeentje met 13-vrees? kan ik me niet voorstellen.

Nee, of ja, dat is een vergissing, nee ik ben niet bang voor 13. Dat heb ik gecorrigeerd. (C. refereert aan de "Facade art, heads" posts aldaar.)

Ik ga dit stukkie trouwens larderen met foto´s van de bieb, vlak naast mijn huis, en die nog niet bestond toen ik vertrok. De vorige bieb was ook erg mooi, vrij modern, van ruw hout. Maar ja. Lekte als een zeef.



Mooi.

Een van de dingen die me bevallen, is dat er veel aandacht aan de ogen wordt besteed. Ze kijken allemaal echt, en liefst opzij. Dat intrigeert. Wat zien ze, waar kijken ze naar? Soms naar een pendant kennelijk - je schreef daar al over.
Jaja; als ze naar opzij kijken, dan kijken ze naar een pendant.

Jammer dat ik veel te weinig weet van de klassieke iconografie. Ik heb de indruk dat Poseidon (niet gek in een havenstad) vaak langskomt, evenals Dionisus of Pan (niet gek in een stad waar veel nering met wijn te maken heeft). Ik zie bv meedere malen een gebaard mannenhoofd, met lage haarinplant en grote, gevleugelde oren. Ik denk dat dat Pan is, maar dat is nattevingerwerk van mijn kant. Geen idee of het klopt. De laatste van serie 12 heeft diezelfde oren, maar nu zijn het schelpen.
Ik heb je opmerkingen verwerkt in het blog. Dank ook natuurlijk.



Dit is het kunstwerk aldaar. Ik zat in de kunstcommissie en ben daar uitgegaan toen bleek dat de beslissing wordt genomen door een commissie van vijf mensen, waarin de kunstcommissie EEN persoon heeft. Maar waarom heb je dan een kunstcommissie?? Dat was in Leek wel anders.
Nog wat over dit kunstwerk. Je mag van mij conceptuele kunst maken (niet me er voor wakker maken), maar als je dit soort technische kunst maakt, zorg dan dat het klopt.
Oranje balletje in het midden steekt twee cm. boven het water uit, paarse balletje er rechts achter een cm, terwijl diverse grote ballen te diep liggen. En terwijl dat afstellen van die hoogte nou niet echt erg moeilijk moet zijn.

De tweede van de androgyne serie is volgens mij positief een vrouw. Ze heeft zo'n hoofdtooi die je veel op oude schilderijen ziet. Bovendien een kralenketting, al zei dat vroeger niet alles over iemands geslacht. Mannen hingen zich ook vol, maar zo'n ketting strak en hoog in de nek zag je volgens mij alleen bij vrouwen.
Kan het volledig met je eens zijn.

Even verderop een kop waarbij ik in eerste instantie dacht: hoe kan het nou dat Maarten die sik over het hoofd ziet? Tot ik zag dat het natuurlijk gewoon watersporen zijn, lek- of regenwater dat altijd op dezefde manier over zo'n beeldhouwwerkje stroomt. Toen ik dat eenmaal zag, vond ik hem/haar overigens wel onweerstaanbaar op the Selfkicker lijken!
Begrijp niet welke je bedoelt. Ik bedoel niet Johnny maar kop.



En hier heb ik gelijk gekregen. Ik zei dat je die tekst niet zou kunnen lezen. Jawel hoor, vanuit de bieb. Nee hoor want dan zie je de lucht weerspiegeld in het water. Dus.

Ga je inderdaad weer terug? Toch werk gevonden?
groet
C

Nee, ik doelde op dat spullen ophalen. Overigens, verdomd, vandaag kreeg ik een baan aangeboden op Château d´Arsac. Maar ja, ondanks de kolossale behuizing geen woonruimte en dan gaat het over...

Oops! Recept!
Spaghetti met tomatensaus, olijven en ansjovis, spaghetti siciliana
Tomatensaus maken maar in dit recept in plaats van zout stukjes ansjovis erdoor, die dus niet ontzout moeten worden.
En verder cayennepeper.
Vlak voor het serveren niet vergeten de pasta te koken (zeer ruim water, scheut olijfolie, flink zout), en door de saus gehalveerde ontpitte zwarte olijven roeren. Liefst die zwarte olijven die zonder vloeistof in die zakjes verkochtworden ("À la Grecque", maar de beste komen uit Spanje, uit Teruel).



Johnny the Selfkicker

maandag 12 oktober 2009

12-10, putti


Zette gisteren op het Bordeaux blog weer een aflevering over putti. In een ander blog bracht dat een discussie p gang, iets waar we het hier meen ik ook eens over gehad hebben. En verder las ik toevallig een stukje Carroll wat er mooi bij past. Zie hier (altijd nieuw venster).



Monument aux Girondins, Bordeaux

Merkte overigens dat deze site niet alleen goed scoort in Google maar heel erg goed in Google afbeeldingen. Nou ja, niet vreemd.

Recepten
Spaghetti van de woedende vrouw, spaghetti a l`arrabbiata.
Serveer de spaghetti met tomatensaus, gemaakt met witte wijn en met flink cayennepepertjes erin.
Spaghetti met tonijn en olijven
Maak visbouillon, en kook flink in.
Meng er pesto door, room, fijngesneden bosui, gehakte zwarte olijven, en warm er stukjes tonijn in op.
Breng op smaak met peper en zout.
Serveer met spaghetti en met parmezaan.
Spaghetti Boscaiola
Maak tomatensaus Spaghetti op de manier van Genua
Kook spaghetti en kook sperziebonen.
Serveer samen, met pesto.
Wordt ook wel geserveerd met behalve de spaghetti ook nog blokjes gekookte aardappelen, paddestoelen en doperwten.



Palais Rohan in Bordeaux, nu gemeentehuis (dit is een van de putti die de buste van Marianne in de raadszaal omlijsten) en aan de achterzijde is het nu het Museum van Schone Kunsten, alwaar zeer veel zeer fraai Nederlands werk; op Rembrandt na is "iedereen" er.

Wat eet ik vanavond! Geen idee. Gisteren toevalligerwijze twee keer vlees. Dag ervoor vis. Nu dus kaas, ei of tofu(achtig spul).
Tofu het langst geleden, dat wordt het dus.
Hm... Ja! Koolsoep met rijst en tofu.



Boven de ingang van het Aquitanië museum.
Maar of dat putti zijn... Het is meer een klassiek beeld, die wijze mannen, ´n belngrijke vrouw en een stoet blote jongetjes.

zondag 11 oktober 2009

11-10


Schreef gisteren over spaghetti carbonara en vandaag maak ik het. Ja, want nog een potje room over van die pasta met gerookte haring van laatst. Was heerlijk. Maakte het met rauwe ham. Jaaaren geleden dat ik het at. Maakte het ooit voor een Nederlands echtpaar dat een tot mislukken gedoemde tent dreef vlak bij Benidorm. Die flikkerden er ketchup op. "Ja want het is zo wit".

O, C.: 10 koppen.

En gisteren maakte ik die zuurkoolstamp uit de oven voor de buren. Prima gelukt, met ui, witte wijn, spek, grove rookworst, kummel, jeneverbessen, laurier, witte peper etc. Puree met boter, melk, nootmuskaat en witte peper. Viel erg in de smaak.
Die Phillipijnse eet geen zuurkool, "Daar krijg ik het zuur van", dus ik maakte puree met geblancheerde prei erdoor en ui en knof en erop twee kort aangebakken zalmmooten, paneermeel, oven. Maakte dubbele portie, ging integraal op.



Bieb Zuidhorn, waar ik zowat pal naast woon.
Tot voor kort stond er een niet al te oud en heel erg moo houten gebouw. Maar ja, die planken trokken krom en het lekte er als de ziekte. Jammmer.

Recept
Spaghetti met steenmosselen. Spaghetti alle vongole
Spaghetti koken.
Als de spaghetti gaar is, die in een pan met wat goed warme olijfolie doen, en er op hoog vuur steenmosselen/kokkels/venusschelpen en wat peterselie doorwerken.
Blijven omroeren tot de schelpen allemaal open zijn.
A la marinera (Spaans)
Ongeveer hetzelfde, maar in de olijfolie is wat knoflook gebakken, en de saus wordt gebonden met een papje van witte wijn en maizena.
Serveer met citroen.

Spaghetti alle vongole (wat je hier wel pleegt te krigen met mosselen, maar mosselen zijn cozze) was het lievelingsgerecht van Samuel (Sammy) Eilenberg, mijn intellectual father. Een heel erg beroemd mathematicus en die nog die dode die niet dood was heeft gespeeld in die sketch van Koot en Bie waarin Koot de zoon van die "dode" was en Bie de begrafenisondernemer.



Dit is die vijver naast de bieb. Ik heb daar bezwaren tegen. Conceptuele kunst mag van mij maar je moet wel heel secuur zijn. Dan moeten die ballen allemaal precies op het water liggem. En die oranje bal in het midden steekt er twee cm. bovenuit en die paarse richting rechtsboven een centimeter. Er zijn trouwens ook grote ballen die niet op maar in het water liggen.

Recept
Spaghetti met tonijn en olijven
Maak visbouillon, en kook flink in.
Meng er pesto door, room, fijngesneden bosui, gehakte zwarte olijven, en warm er stukjes tonijn in op.
Breng op smaak met peper en zout.
Serveer met spaghetti en met parmezaan.



En hier heb ik gelijk gekregen. Toen de plannen van het nieuwe Cultureel Centrum werden gepresenteerd heb ik gezegd dat die tekst niet van binnen de bieb leesbaar moest zijn maar van buiten. Omdat je vanuit de bieb niet die tekst zal zien maar de weerspiegeling van de lucht.

Dus.

zaterdag 10 oktober 2009

10-10, liedjes


Ja, een stukje muziek, dat moeten we vaker doen.
Hier (alle links hier in nieuw venster).
Erg mooi maar ik ga het niet helemaal vertalen.
Nou vooruit, het refrein.
Y nos dieron las diez y las once, las doce y la una
y las dos y las tres
y desnudos al amanecer nos encontró la luna.

En het sloeg tien uur en elf uur, twaalf en een
en twee en drie
en naakt, bij het ochtendgloren, vond de maan ons.

Tekst kreeg ik lang geleden van een Uruguayaan die ik als tweede kok had. Ik heb altijd de indruk gehad (omdat ze toch bij het ochtendgloren de kroeg verlaten) dat het niet “ochtendgloren” moet zijn maar invallen van de avond. Dat gaan we opzoeken.
Ja! Anochecer. Alhoewel je ook amanecer´s vindt.



Joaquin Sabina, wel een beetje een bal....

Fue en un pueblo con mar después de un concierto
tú reinabas detrás de la barra del único bar que vimos abierto,
cántame una canción al oído y te pongo un cubata
con una condición, que me dejes abierto el balcón de tus ojos de gata.
Loco por conocer los secretos de tu dormitorio
esa noche canté al piano del amanecer todo mi repertorio.
Los clientes del bar, uno a uno, se fueron marchando
tú saliste a cerrar, yo me dije, cuidado chavalte estás enamorando.
Luego todo pasó de repente, tu dedo en mi espalda
dibujó un corazón y mi mano le correspondió debajo de la falda.
Caminito al hostal nos besamos en cada farola
era un pueblo con mar, yo quería dormir contigo y tú no querías dormir sola.


Refrein
Y nos dieron las diez y las once,
las doce y la una, y las dos y las tres
y desnudos al anochecer nos encontró la luna.

Nos dijimos adiós, ojalá que volvamos a vernos,
el verano acabó, el otoño duró lo que tarda envolver el invierno.
Y a tu pueblo el azar, otra vez, el verano siguiente
me llevó y al final del concierto me puse a buscar tu cara entre la gente
y no hallé quien de ti me dijera ni media palabra
parecía como si me quisiera el destino gastar una broma macabra.
No había nadie detrás de la barra del otro verano
y en lugar de tu bar, me encontré una sucursal del banco hispanoamericano,
tu memoria vengué, a pedradas contra los cristales,
sé que no lo soñé, protestaba mientras me esposaban los municipales
en mi declaración alegué que llevaba tres copas
y empecé esta canción en le cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa.


Y nos dieron...



Dit schilderij heet hetzelfde als het lied. Wel een beetje teveel Chagall. (Deed me denken aan dat prachtige verhaal over die Rus die dacht dat er toch wel iets van Chagall in Rusland gepubliceerd zou kunnen worden. Loopt dood op een beambte die roept “Bent u gek? Allemaal door de lucht vliegende Joodse vioolspelers?!”)

Recept
Spaghetti carbonara, spaghetti van de houtbrandersvrouw
Kook spaghetti, giet af, spoel koud en meng er wat olijfolie doortegen het plakken. Of zorg dat je spaghetti op het juiste moment gaar hebt.
Bak in redelijk wat olijfolie flink stukjes goede gekookte ham en/of spekblokjes (pancetta!) bruin.
Bak wat ui en knoflook mee eventueel.
Doe de spaghetti in de pan, roerbak deze, haal van het vuur en werk er een eigeel en wat room door.
Maal er wat peper over.
Serveer eventueel met geraspte parmezaanse kaas.



Maar nu hoor ik een Nederlands lied, waarvan ik mijn geachte lezers de tekst niet durf te onthouden.
Hier.

Vooral het laatste couplet, “en als ik in haar ogen staar / dan weet ik al waarin..."



Dit is, heel vroeger, Jaap Fischer. Later werd het Joop Visser.

Recept
Spaghetti met ansjovissaus
Kook de spaghetti.
Verwarm olijfolie in een koekenpan en voeg flink wat ansjovis-filets toe (uitgelekt; als ze in olijfolie zitten kan die olie gebruikt worden).
Voeg verder flink knoflook en gebroken cayenne-pepertjes toe.
Zet het vuur vrij laag en blijf roeren tot de ansjovis uit elkaar is gevallen.
Giet de pasta af en bak even na op hoog vuur bij de ansjovis.
Serveer met de olie over de spaghetti.



Pizza ansjovis. Niet erg duidelijk maar het water loopt me in de mond...

Dit is de eerste post sinds ik naar Frankrijk ging, die op de ouderwetse manier gemaakt is. Gewoon ter plekke, niet vooraf, en associërend.

Hieronder een stukje over Huesca, midden noord Spanje. Erg mooi stadje. Rust en geborgenheid.



Huesca

Telefoon

"Hoe komt u er toch allemaal op, op al die verhalen?" vragen ze me dikwijls. Ja, of ze zeggen geen u maar je, dat kan ook. Maar goed. Het is heel simpel. Daar gaan we.
De avond voordat ik dit schreef had ik een mij volkomen onbekende Spaanse dame aan de telefoon. Dat kwam zo. Ik vroeg bij informatie-internationaal het nummer van een bekende op, een Spaanse pensionhouder. Per adres want ik weet zijn achternaam niet. En toen vergiste ik me in het huisnummer. Zo kwam ik aan die dame. Nee, een pension dreef ze niet, zei ze met een tegen het angstig aanliggende stem. Ik vroeg of dat pension dan niet meer bestond. O jawel, maar dat was aan de overkant. Toen vroeg ik haar of ze het nummer voor me zou kunnen opzoeken want ik herinnerde me dat het in Spanje wel onder pension in de gids staat maar bij informatie alleen bekend is onder de naam van de eigenaar. Zo werkt dat in Spanje. Als je het nummer van restaurant zus-en-zo wilt weten moet je de achternaam van de eigenaar weten. Toendertijd. Die dame begon daarop hoorbaar nerveus te worden, er viel wat om en ze mompelde iets over twee boeken. Ik bood aan haar even later opnieuw te bellen. Dat was goed. Ze klonk achter in de dertig en vrijgezel. Ik zàg haar zitten tussen de schemerlampjes. Maar via haar kreeg ik later die pensionhouder aan de lijn. En die pensionhouder is een groot liefhebber van worst dus die vroeg, nadat ik had gemeld dat ik zojuist was verhuisd naar het noorden van het land, of ze daar speciale worst hadden. Ja, kruidnagelworst natuurlijk, en ik beloofde hem er een te sturen. En voor die dame stuurde ik er ook een. Ik overwoog nog even om haar te bellen om haar precieze adres te vragen (informatie meldde dat er op dat huisnummer erg veel aansluitingen waren) maar dat heb ik maar niet gedaan. Ik heb die pensionhouder gevraagd om haar te bellen.

Over die worsten en die pensionhouder en die schemerlampjes had ik het helemaal niet willen hebben. Het idee voor dit stukje kreeg ik door wat die dame als laatste zei. Die zei, zoals elke Spanjaard aan het eind van een telefoongesprek: "Hasta luego", tot binnenkort. En eigenlijk is dat vreemd natuurlijk, tot binnenkort zeggen tegen iemand die je nooit van je leven ooit zal tegenkomen. Daar zat ik over na te denken. En over dat ze in Frankrijk de telefoon opnemen met "Oui hallo?", ja hallo?, en dus nooit hun naam zeggen. Dat doen ze trouwens volgens mij alleen in Nederland. In Spanje zeggen ze "Diga!", spreek! Behalve Basken. Die zeggen "Bai!", ja!. En als ik me niet vergis dreunen ze in Engeland het telefoonnummer op. Enfin. In Rusland zeg je niet "U spreekt met Van Thiel" maar "Het is Maarten Carelszoon die u stoort". Maar hoe dan ook, toen ik begon te schrijven werd die dame als maar langer.

Verkeerd doorverbonden worden, daar zou ik ook van alles over kunnen vertellen. Op die manier heb ik ooit Pronk aan de telefoon gehad. Of ik zou kunnen vertellen wat er allemaal gebeurde toen dat appartement van die dame werd gebouwd, want toen was ik dat pension aan de overkant aan het schilderen. Maar dit stukje is zo lang genoeg.



Dit is in de buurt. Los Mallos de Riglos. Onvertaalbaar. Je komt er langs in de trein van Jaca naar Huesca.
Hoe dan ook, de omgeving van Huesca en het iets zuidelijker Barbastro is geografisch erg interessant. Je struikelt er over de buitenlandse geografie studenten. Hier werd wolfraam gevonden, gloeidraden, dus de lui op wiens land dat werd gevonden staken hun sigaren aan met briefjes. In de Art Deco tijd, dus een jaar of 40 geleden vond ik daar fraaie Art Deco meubels.



Barbastro

Oorzaak drank nu.
Lig in een hotel in Barbastro, 40 jaar geleden, flink wijn op (Somontano!), kijk naar het plafond vlak voor ik in slaap val, hé, een Tiffany lamp (een echte!). Volgende dag, ach, dagen later herinnerde ik me het pas. No way terug naar daar, jaren later alles weg natuurlijk. Ik bedoel: daar moeten 30 Tiffany lampen gehangen hebben.
Lijkt een beetje op het volgende. Kom in Portugal op een of ander landweggetje langs de handel van een of andere opkoper. Grote marmeren bakken. Met in reliëf ringen (om “op te tillen”) erop. Hersenstilstand. Dat zijn Romeinse badkuipen! Louvre! Dagen later en nooit meer teruggevonden.