12-04

Pasen.
Boeren zeg maar roerei scharrelkip. Geen brunch maar ontbijt.
Twee ontdekkingen.
Iets olijfolie, zeer magere spekjes, vrij lang op laag vuur, af en toe omroeren.
Vuur hoog, ui erbij, als goed warm vuur laag, dunne schijfjes knof en platte peterselie. Regelmatig omroeren.
Ei mengen, niet kloppen, met wat melk, wat Worcestershire en wat Provencaalse kruiden.
In de pan, vuur half hoog en als het ei begint te stollen vuur laag en af en toe omroeren tot gaar, dus langzaam laten garen.
Voortreffelijk.
Eerste ontdekking. Geen room (had ik niet) maar melk door roerei. Janneke (Word suggereert manneke), NRC, had gelijk.
Tweede. Itt. tot omelet: langzaam garen is beter.
Nog een opmerking over roerei. Als je het met boter maakt dan moet je dat niet koud eten, op meegenomen brood bv. want de boter stolt en dan krijg je zo’n boterfilm in je mond.



Maakte twee dagen geleden, vergat dat te vermelden, gemarineerde mini-champignons. Kreeg die van een kweker. Marineer rauw in witte wijn, witte wijnazijn, olijfolie en pesto. Die pesto moest eigenlijk pistou zijn maar vooruit. Vergat bijna de foto.



Inkopen gisteren. Dacht nu wel aan die kleine meiknolletjes.



Pasen. Paasnestjes. Die ”wormen”, dat is vermicelli. Maken ze op de balkan taarten mee.



Blikje ansjovis, Peru. Vreemde gedrongen vorm, weinig zout, erg lekker om zo te eten, wat ik dan ook ga doen bij de borrel morgen. Trekt iets naar zalm.



Ansjovis, daar heb je enorm verschil in. Ik heb het nou over die op olie. Als je ooit in Spanje ansjovis del norte, van het noorden, of ook wel cantabrico, Cantabrisch gegeten hebt dan wil je nooit meer anders.
Wordt in Spanje veel gegeten met verse kaas. De lekkerste is die van Callosa, vlak bij Benidorm, queso de Callosa, maar de ansjovis van daar is minder lekker dus. In Burgos heb je het ook, queso de Burgos en daar is de ansjovis dus weer lekkerder.



Bordeaux, het theater

Waanzinnige omzet vandaag. Niks crisis hier als het op eten aankomt.

Krant. ’n Jury van 100 vrouwen kiest jaarlijks de beste 15 wijnen van het vorige jaar van onder de 10 Eu. Vijf rood etc. Hier (alle links in nieuw venster).



Bordeaux, de Grote Poort

Recept
Mexicaanse appeltaart
Als gewone appeltaart, maar meng door de appels in plaats van rozijnen alleen vers muntblad en kaneel; geen rozijnen dus maar wel suiker natuurlijk.



Die pimientos del piquillo, gisteren
Afgieten, vocht bewaren. Sardien idem, ansjovis idem.
Paprika’tjes controleren op pitjes; kapotte exemplaren opeten.
Olie van sardines, sjalot of ui, knof.
Gebroken korianderzaad en idem cayennepepertjes.
Witte wijn, ansjovisstukjes (rest in de koeling in de olie), inkoken, proeven.
Sardien prakken, iets van dat ingekookte spul erdoor en dat van het vuur af.



Vullen en op de saus leggen; vocht van die dingen erover, deksel en op niet te hoog vuur alles warm laten worden.
Die aardappel en die ui die had ik nog. Warmgepiept.
Eten met stukjes gepekelde citroen.



Ik gebruikte die ansjovis dus niet maar Marmite;
Nog ’n ansjovistip. Als je ze wilt gebruiken als zout: afgieten en zonder olie of deksel of zakje erom heen in de koeling zetten enkele dagen, tot het zout gekristalliseerd is.

Vanavond bali telor met rijst en haricots verts.



Uitzicht gisterenavond

Het verhaal
3 Even tussendoor

Dat “dubbel” is daarom zo belangrijk omdat het mij de essentie van kunst en van emotie lijkt te zijn. Dat begon ik te denken toen ik me een citaat van Karel van het Reve herinnerde: "Een aestethische gewaarwording ontstaat, wanneer de mens de indruk krijgt dat iets zo is, en tegelijk de indruk krijgt dat iets niet zo is."

Esthetisch lijkt me geen goed woord, alhoewel we bij Van het Reve natuurlijk terdege moeten oppassen. Trouwens ook Kopland gebruikt het op dezelfde wijze. Esthetisch, dat is mijns inziens bijvoorbeeld het resultaat van de projectie over elkaar heen van 100 portretten van Barneveldse meisjes of Aarle-Rixtelse jongetjes of Appingendamse oude vrouwtjes. Die Duitse rassenvorsers deden dat. Een werkelijk "schoon" gezicht levert dat op. "Mooi." ("Balance is beauty", van wie was dat ook weer?) Maar geil wordt je van zo´n Barnevelds meisje pas als ze ook nog een tikje loens is. Casanova: "Dit vlekje [...] vormde een extra bekoring in haar knappe gezicht.". Verulam: "Er bestaat geen schoonheid zonder enige vreemdheid in de proportie.” Bomans: "[...] omdat de werkelijke schoonheid berust op een lichte, en daarom ook niet te meten afwijking van het gemiddelde."; "Schoonheid is, zoals elk kunstwerk, een aberratie van de vorm"; "[…] dat men, om iemand precies te treffen zoals hij is, ergens van het origineel moet afwijken."

Dieren met een evenwichtige, symmetrische lichaamsbouw zijn seksueel attractiever. Maar wij zijn mensen (Hoekstra: “Dieren, wormen zelfs, en mensen willen paren"). In tegenstelling tot dieren hebben mensen twee hersenhelften die verschillend werk verrichten. “Dubbel”.

Esthetisch is rustgevend; kunst, emotie, is dat juist niet. Wel prettig, maar niet rustgevend. Van kunst zeggen dat het schoonheid is, is net zoiets als van emotie zeggen dat het gevoel is.

11-04

Bordeaux

Bus. Typisch Frans. Halte. Alle jongens stappen uit bij een of andere school of zo. Volgende halte: alle meiden stappen uit.
Tramstation. Stuk stokbrood met die –overheerlijke- oude Cheddar.
Tram, Jardin publique.



Een heel klein flatje aan de overkant kostte 430.000.
Die tuin is vlakbij die fontein PJ., waarvan ik zoveel foto’s maakte dat je erop ken promoveren. En toen ik die foto’s maakte regende èn waaide het zodat ik dubbel in de regen stond.



Thee in het Café du Casino, wat klopte; 4 Eu. Moet er ooit geweest zijn want ik herinnerde me die geheel in roestvrij staal gedachte plee.

Op weg naar de sociale verzekering kom ik langs een restaurant waar ze enkel magret de canard serveren, oa. met zoete espelette peper, mij onbekend. Maar je zal zien dat ik er een dezer dagen tegenaan loop.
Agrarische sociale verzekering bleek gevestigd in Het Huis van de Boer.



Beschornea, Agavaceae.
In de hele botanische tuin, in die Jardin publique, welgeteld drie interessante planten. Die hierboven, een raar enorm familielid van de bloemkool en zo en die Ceiba verderop.
Tulpen hadden ze er ook:



Museum van de douane bezocht, gebouw aan het eind van dit filmpje (Place de la Bourse, die op de Unesco-lijst staat).



Er was een tentoonstelling, “25 jaar inbeslagnames”, oa. die eieren van die uitgestorven reuzenvogel uit Madagaskar.



Kocht er de prentbriefkaart hieronder. Echt Frans. Deed me aan een litho denken die ik jaren geleden zag. Een vent met een reclamebord op z’n schouders, “Tentoonstelling 100 jaar Franse gewoontes”, die tegen een muur stond te pissen waarop “Verboden te urineren”.



Zit nou, voor de variatie zeg maar PJ., thee te drinken bij De Vier Gezusters (Groningen: de drie). Tegenover die draaimolen van laatst.
Krant. Leuk. Stemming in het parlement over een wet tegen illegaal downloaden. De soci’s kwamen met weinig man; rechts, meerderheid, met iets meer en juist voor de stemming komen er hopen soci’s uit zijkamertjes.
PJ: zij hadden ze au nez et à la barbe, een grote neus trekkend.



Notre Dâme.
Maak tzt. een album van de foto’s van daar, net als van die tuin en andere kerken.



Cour Marbly, naast die kerk.



Markthal Grandes Hommes, grote mannen.



Kaasje gekocht daar, Brique de Rose, las er ooit over; Rose is een vrouw naar wie die kaas vernoemd is. [Ondertussen geproefd; lekker hoor! Beetje droge geitenkaas maar dat hoort er een beetje bij, bij deze smaak.]
En die kleine aardappeltjes, rattes, en haricots verts. Dubbele portie rattes, deel voor Bos, Zuidhorn, die iemand moet vinden om ze te kweken.

Gribus-cybercafé waar ik de vorige post erop zette.

Steak frites gegeten. 10 Eu.



Kerk St. Pierre. Albumpje later.



Cathedrale St. André, van boven, uit een boekje dus.
Toren staat los, foto van daaruit gemaakt, en albumpje komt.



Zocht er vergeefs, aardedonker, naar de in de gids genoemde Drie Maria’s (onder het kruis; Maria, Maria Magdalena en nog een). Leuk. Jezuïeten bestelden vroeger porselein in China, chine de commande, zij vooral encre de China, decor lijkt op zwarte pentekeningen. Correspondentie ging in het Frans. Bestelden les trois Maries, de drie Maria’s. Onduidelijk geschreven. Kregen serviesgoed met drie zeelui onder het kruis, les trois marins. Verkocht ooit een gekramd bord met dat decor aan het Groninger Museum.



“Terrasje, Ricard’je” dacht ik. Forget it. Noodweer.
Tram, bus, thuis.

Veel bedelaars trouwens, oa. een heel klein heel oud vrouwtje met ’n flinke tremor en een gedeukt kartonnen bekertje. Stond bij de ingang van de VVV, waar het altijd erg druk is. Deed erg goede zaken.



Die Ceiba, Bombaceae. Is geen Ceiba, wel Bomb. Maar de naam schiet me niet te binnen. Barcelona staat er vol mee.

10-04

Gisteren 25 graden. Kijk.

Kocht bittere chocolade van Côte d’Or. Hoofdingrediënt suiker. 43% cacao dus zeg 50§ suiker. Mag dat in Nederland?



Gisteren die bleu d’Auvergne dus, met macaroni en bleekselderij. Zie ook de vorige posting.
Goede macaroni koken, afgieten, koudspoelen, olijfolie erdoor.
Olijfolie, sjalot, knof, peterselie.
Espelette peper, geen kruiden.
Witte wijn, kleine stukjes bleekselderij erbij en snel inkoken.
Pasta erdoor, in ovenschotel, kaas erop.
Doorwarmen in de magnetron.



Magnetron? Ja. Dat werkt beter, met speciale kaas, niet met geraspte. Neem een rondje geitekaas; in de oven blijft daar alleen een ringetje korst van over.

Schrijf dit in de bus, op weg naar Bordeaux. Arbeidsinspectie. [ondertussen is het zaterdag; maakte veel foto’s in Bordeaux, ook van die fontein PJ., hierbij vast wat. Zal ze de paasdagen sorteren etc.]



Recept
Madeleines (Proust!)
Klop vier eieren met 150 gram suiker romig.
Roer 150 gram boter zacht en werk dit door het ei-mengsel.
Werk er dan, heftig kloppend, 150 gram gezeefde bloem door en bakpoeder.
Doe bolletjes van het deeg in van die papieren zigzagbakjes of in muffin-vormpjes, bolletjes met een volume van de helft van het bakje, en bak 20 minuten op 150 graden.
Madeleines met citroen en appel.
Werk flink citroenrasp door het deeg, doe het in muffin-vormpjes en leg er een stukje appel op.
Bak als hierboven.



Recept
Spaanse simpele salade
Knof langzaam uitbakken in olijfolie en die olie af laten koelen.
Sla, tomaat, ui. Die olie erover en azijn en zout.

09-04

Zit dit erop te zetten in een "cyber café" in Bordeaux dus ik kan de foto's, die er hier erg donker uitkomen, niet aanpassen. Doe ik morgen. [Hoefde niet; lag aan die computer daar.]

Krant. De lamprei (search the blog) is terug in de Gironde, tot grote vreugde van de vissers daarop want die vissen ook op glasaal (search t b) en die komt maar niet want door smeltende sneeuw is het water te koud. Voor Nederlanders geen probleem want je vindt het toch niet. Net zomin als lamprei / prik.
En over prik gesproken: ik had college psychologie van Prick. Eerste college: punt op het bord, bord omhoog, wat is dit heren? Dat is Prick, alleen, hoog en verheven.



Glasaal, Baskisch

M. had ooit teveel glasaal gegeten (dank voor je verjaardagsmail) en braakte palinkjes in d’r bed. Niks vergeleken met T. Die liggend in braaksel wakker werd, wat rondsopte, omdraaide en doorsliep. Geen foto. Huize Aux Pruneaux, Nijmegen.



Bruno in de personeelsruimte na gedane arbeid

Recept
Mais-amandelkoekjes, Mexico
Meng 200 gram gemalen amandelen met 100 gram rood maïsmeel (groene winkel), iets zout en 150 gram suiker.
Werk er zoveel yoghurt en melk door (twee op een) totdat je een dik deeg hebt.
Meng er 50 gram boter door, citroenrasp en kaneel; klop het mengsel stevig door.
Vorm platte koekjes, lef die op een beboterde plaat en bak ze op 160 graden tot ze goed zijn, wat wel een half uur kan duren.



Portugal, olijfoogst

Ik vertelde al dat het me verbaasde dat op je bankafschriften je inloggegevens staan. Verbaasde me ook dat je geen “apparaatje’ nodig hebt. En verder omdat ik vanmorgen belde, “internetbankieren werkt niet”. Kreeg meteen, telefonisch dus, een ander password. Maar nu begrijp ik het. “Internetbankieren” dat is hier enkel je eigen rekeningen kunnen zien en daartussen geld verplaatsen.
Niet vreemd eigenlijk; als je een rekening krijgt staat daar geen rekeningnummer op maar het adres waar de cheque heen moet. En vandaar natuurlijk, dat als je iemand zijn rekeningnummer vraagt, ze kijken alsof je zegt “trek je broek even uit”.

Hieronder Hotel In ’t Holt, Zuidhorn, kreeg ik om onduidelijke redenen van PJ. maar mag hier best staan want ik bracht er ettelijke uren met veel genoegen door



Het blijft een raar gezicht, een dooie (complete) vogel op je bord.
John Dinger (search the blog) noemde me een dooie vogeltjeskok. Patrijs en zo. Stoofpatrijs, kost niks, flink uien, liep als een trein.
Herinner me. Stoofpatrijs aangekomen, dikke lol als ze 20 stuks met die kromgetrokken pootjes aan de rand van de afzuigkap hangen, in de pan, pootjes steken boven het water uit, gvd! Jonge patrijs! Maar het was al te laat. Leverancier gebeld, “U bent een goede klant en we hadden geen stoofpatrijs meer dus voor dezelfde prijs jonge”.



Die kwartel van laatst

We hebben hier een omgekeerde haan. Ik bedoel: die kraait aan het eind van de middag. Nee, anders had ie allang in de pan gelegen.
Omgekeerde dame
Simpel. Chocolade-ijs met saus van witte chocolade.
Blauwe Blazer.

Oesterboek weer.
Salade met oesters in rookspek
Open, oester eruit, rol in plakje doorregen rookspek. Niet zo’n smal plakje van platte zijde zoals om die obligate haricots verts maar meer doorregen en dan gepekeld – gerookt spek. Vrij dun gesneden. Maar goed.
Gemengde salade met geroosterde pijnboompitten op platte schaal.
Bak die oesterpakketjes snel op hoog vuur.
Deglaceer met ’n vinaigrette, oesters rond de salade, vinaigrette erover.



Be-oesterde fiets

Wilde de Havelaar wel eens in het Frans lezen. EBay 9 Eu. Bedacht wat doe ik er daarna mee want als ik niet herlees dan bewaar ik ook niet. Idee. Bieb. Mevrouw, het beste 19e eeuwse boek van de Nederlandse literatuur! Voor u. Wordt geplastificeerd en dan leen ik het en dan geef ik het weer terug.
Heb het nog niet gelezen; commentaar volgt (“Havelaar vaagde zich iets van het voorhoofd” wordt “...”).
Woutertje Pieterse hebben ze niet in het Frans.
Bedacht ooit, na lezing Komrij, poëzie 19e eeuw, “Zoudt gij niet uit Tollens komen, / O rupsje zonder schromen?”



Vanavond goeie macaroni, bleu d’Auvergens, bleekselderij. Mzt die raket en vinaigrette.
Recept morgen, foto’s idem.
Bleekselderij heel klein gesneden want macaroni is ook klein, en rauw onder de kaas in de oven.
Waarom geen grotere pasta? Omdat ik van dat restje macaroni af wil. Ik kom om in de pasta’s. En mochten we een andere pasta nemen dan geen rigate want geen dunne saus hier. Etc.
En zit te bedenken: ravioli van mac en blauwe kaas in koolblad...



Zorg dat je in Frankrijk nooit wat krijgt. Dit is de papierwinkel, ex de aanvullende verzekering (helft zo dik) en ex zes enorme mappen met scans, röntgens en echo’s.

Nog een recept uit dat olijfolieboek.
Poolse mayo
Maak mayo met olijfolie, met versgeraspte mierikswortel en puree van gekookte bieten. 1 ei mayo = 1 soeplepel mieriks op 3 biet.
En search the blog op Zweedse mayo.



Foto uit dat boek. Rôti de porc. Waanzinnig mooi gesneden...

B. rent binnen om Tati te ruilen. Prettige dag nog zegt ze. Ik zeg prettige avond zal je bedoelen. “Putain!”

PJ.
Kaartenhuis = château de cartes of millefeuille d c. Tomber comme un etc.

Was sollen das für Bäume sein,
Wo die große
Elefanten spazieren gehen,
Ohne sich zu Stoßen.
Ja, Baobab natuurlijk!



En nou eerst lekker eten...

Tortas

Hierbij het plaatje Janneke.



Tortas, Sefardische matze. Search the blog op Gazpacho en zie daar het recept voor Gazpacho manchego; geen gazpacho en ook niet koud trouwens.

08-04, vandaag dus

Gisteren die foto’s van die zoutevis vergeten.



Mooie dikke plakken ham. Daarop een stuk geweekte en gekookte zoutevis, een mooi stuk zonder graten behalve dan de ruggegraat.
Aardappelen en gepelde knof in een ovenschaal met flink olijfolie. Oven. Als de aardappelen half gaar zijn gepelde uien erbij, ingewreven met olie.
Als de aardappelen beginnen te garen die vis ook in de oven.



Eten met raket en vinaigrette.
En die wijn was erg mooi.



Recept
Baskische oestersoep. Heel gedoe, je moet het vijf keer lezen om het in je kop te krijgen, maar erg lekker.
Open oesters, vang de vloeistof op en zeef die.
Kook de oesters met de schelp waar ze aan vast zitten een kwartier op laag vuur in de opgevangen vloeistof met peper erbij en eventueel nog wat visbouillon en/of water.
Giet af en vang de vloeistof op.
Doe de vloeistof terug in de (schoongespoelde) pan en doe de oesters er, zonder de schelp nu, ook in.
Maak nog wat oesters open, haal ze los van de schelp en vang weer de vloeistof op; zeef die en doe ook in de pan.
Breng aan de kook en zet het vuur laag.
Leg de rauwe oesters op de bodem van een sauspan.
Pureer de oesters in de andere pan en bind licht met eigeel.
Giet deze vloeistof over de rauwe oesters en breng langzaam juist tot tegen de kook aan.
Zout hoeft er niet bij zullen we maar zeggen...



Inkopen. Een witte wortel! Nu gaan we hem dus rauw proeven. Commentaar komt.
Ze hadden ook heel kleine meiknolletjes; glaceren! Maar vergat ze.



Cheddar, “Seriously strong”. Dat gaan we proeven. Misschien ook wel met



kweeperengelei erop.

Nog een recept uit het oesterboek. Oesters gevuld met knoflook.
Open, vocht zeven en opvangen, en darmee met broodkruim en knoflook een farce maken (met wat zwarte peper). “Doe de oesters en de farce in de schelpen”: bekleed de schelp met wat farce, oester, bedekken met farce.
Zeven à acht minuten in een hete oven. (Misschien eerst inkwasten met ietsje olijfolie?)



En een recept uit dat olijfolieboek, Marokkaanse gemarineerde olijven. Je hebt ook Syrische maar dan moet je verse hebben en waar vind je die bij jullie. En ik mag die president niet.
Zwarte olijven op pekel afgieten en droogdeppen.
Op een plank iets breken met een deegroller.
Venkelzaad, kardemom en cayennepepertjes licht roosteren, uit de pan, vier-kruidenmenngsel erover.
Olijfolie goed heet stoken en wat laten afkoelen.
In een schone pot met schoon gereedschap lagen maken van olijven, die kruiden en (verse) laurier. Etc.
Die olijfolie erover, laten afkoelen, sluiten, minstens een week maar beter enkele maanden op een koele donkere plek.



Vergat de foto van de verjaardagstaartjes. Een met abrikozen-clafoutis (search the blog), de ander met pruimen-idem.



Makaronen of hoe schrijf je dat; macarons. Erg lekker. Iets richting hard en tegelijkertijd plakkerig.



Vandaag geen cultuur, astebelief, en al helemaal geen psychogelul...