07-04

Eerst maar even de post van PJ. Want die is al enkele dagen oud.
Bonjour Martin,
Zag in de Sudouest een hele mooie foto van die beide dames [die de broodbezorging gaan doen; begint overigens 8/4; dank voor de foto maar die postte ik al, alhoewel in zwart-wit en op het artikel erover kom ik later terug].
In de Telegraaf schreef Pieter Nijdam over die Dôle de Sion waar we het onlangs even over gehad hebben. Stuur ik ook maar even door. [Kom ik ook op terug]
Verder wat foto's van Bordeaux en het Monuments aux Girondins. [Op de fontein kom ik terug want ergens heb ik daarvan plattegronden zeg maar, waarop aangegeven wat het allemaal voorstelt; “De Hoop”, “De tevredenheid”, dat soort dingen. De luchtfoto van dat plein, waarvan die kermisfilmpjes laatst, hieronder.]



weblog 19-3
Je schreef enrougir. Kon het eerst niet vinden, bleek dat je het niet aan elkaar moet schrijven!
Tu n'as pas à en rougir, daar hoef je je niet voor te schamen
Heb voor een kennis van de Tuinclub allerlei gezegdes in Frans, Duits, Engels en Spaans over de "UI" opgezocht. Als je dat leuk vindt stuur ik ze door. [Ja graag!]
Prettig weekend

En trouwens PJ., nog even over die kazen. Als je van die met die houtskool de echte hebt (ik vergeet de naam steeds) dan is de onderkant van de ochtendmelk en de bovenkant van de middagmelk. Moeten dus verschillend van kleur en van smaak zijn.



Arsac, le Winery, 1.000 wijnen van over de hele wereld. Eigenaar is dezelfde als van Ch. d’Arsac, die moderne kunst verzamelt (zie gisteren of zo). Hij heeft werk van Niki de St.-Phalle, Claude viallay als ik het goed onthouden heb en van Bernar Venet. Hierboven een slechte foto uit de krant van de Zonneboom van Susumu Shingo, die ervoor staat. Beweegt in de wind en zal er een filmpje van maken binnenkort.
Winery (alle links in nieuw venster)

Had het met iemand over “Zen and the Art of Motorcycle Maintenance” en over “The Dancing Wuli Masters”. Die boeken moet je gelezen hebben...

Heb ‘m C! Zie hieronder.



Recept
Limoentaart, Key lime pie, Florida
Bodem: kneed met koude handen 125 gram koude boter, 150 gram (gezeefde) bloem, 1 eetlepel poedersuiker en 1 eetlepel ijswater tot een deeg.
Zet het deeg een uur in de koelkast.
Verwarm de over voor op 200 graden.
Druk het deeg in een taartvorm (boterkoek- of pie-vorm) en prik met een vork wat gaatjes in de bodem.
Bedek de bodem met bakpapier en gedroogde erwten.
Bak de bodem gedurende 15 minuten en verwijder dan de erwten en het bakpapier.
Bak nog eens 10 minuten en laat de bodem enigszins afkoelen.
Klop vier eierdooiers met voldoende room schuimig om een dik-vloeibare massa te krijgen.
Werk er flink limoensap door en daarna suiker naar smaak.
Klop de eiwitten goed stijf en spatel ze op het deeg.
Bak in een niet te hoge vorm 15 minuten op 180 graden.



Weer een recept uit dat oesterboek. Spiesjes.
Openen, vocht opvangen en zeven, net niet kokend een minuut de oesters erin. Afgieten, droogdeppen.



Peperen en per twee stuks in een plakje bacon wikkelen, paneren en aan een spies. Nee; aan een spies en dan door ei en paneermeel natuurlijk.
Twee minuten frituren op 180; uit laten lekken op keukenpapier.



Emile, de oesteropener van Wepler, Place Clichy. Die oesteropeners komen vreemd genoeg zowat allemaal uit de Savoye.

En nou we het toch over oesters hebben: een recept uit dat olijfolieboek. Nieuw Zeelandse salade.
Nieuwe aardappeltjes koken, afgieten, terug in de pan en licht breken door er met een vork of zo op te drukken. Wat olijfolie erover en z/p.
Olijfolie staafmixen met oesters, limoensap, knoflook, paprikapoeder.Giet een deel over de aardappelen, bieslook erover “of basilicum”, nee zou ik zeggen.
Wat je met de rest van dat mengsel moet doen staat er niet bij. Niet zelf gemaakt natuurlijk. Ik ook niet maar ik ben wel iemand die niet gemaakte recepten kan corrigeren. En trouwens Het Binnenhof recenseerde ooit een kookboekje van mij; “Je merkt dat hij het allemaal zelf ook heeft gemaakt”.
Ik ben zeer bescheiden maar niet wat koken betreft. Integendeel.



Bruid uit Les Landes

Boek over Les Landes, de keuken dan. Gascon spraken ze daar. “Lou qui se maride pa couan pot, nes e maride pa qua boou”, Lui qui se marie pas quand il peut, nes e marie pas quand il veut, wie niet trouwt als hij kan, trouwt niet als hij wil.



Oestersalade uit Les Landes.
Vinaigrette maken van olijfolie, frambozenazijn, p/z.
Oesters open, vocht zeven en opvangen dus, aan de kook, oesters heel kort erin, afgieten.
Gemengde salade, oesters erop, vinaigrette.

Band of Brothers deze dagen nog maar eens gekeken.



Het Verhaal
2 "Dubbel"

“Dubbel”, dat kom je vaak tegen als het over kunst gaat.
Bomans: "De fictie van de echtheid, terwijl men tegelijkertijd wéét dat het niet waar is, ligt aan alle literatuur ten grondslag."
Magritte, tekst op een tekening van een pijp: "Dit is geen pijp".
Genet: "Het onzichtbare voorwerp".
Nijhof: "Lees maar, er staat niet wat er staat."

Met dat "dubbel" kan je spelen. Luister daarvoor bijvoorbeeld naar Coffee Blues van Mississippi John Hurt, niet alleen wat de tekst betreft, maar ook wanneer hij een akkoord laat horen waar je tekst verwacht. Of luister naar Chopin´s Andante Spianato et Grand Polonaise Brillante.
Je kan het “dubbel” ook nogmaals verdubbelen. Pessoa: "De dichter is een veinzer. Hij kan zo goed veinzen dat het hem lukt te veinzen dat het pijn is, de pijn die hij werkelijk voelt". (Vergelijk met Korteweg over Kellendonk.)

Je kan er ook "dubbel?" van maken. Leopold: "Men zoekt zich en men raakt elkander kwijt". Of niet-dubbel wat dubbel lijkt. Bloem: "Denkend aan de dood kan ik niet slapen en niet slapend denk ik aan de dood". en.

Dat "uittreden" van schrijvers, dat is ook iets "dubbels".
Pessoa: "Ik kijk om, ik zie het wezen dat ik ben en ik zie alles vreemd".
Bomans: "Ik was verbijsterd [...] Alles was nieuw. Alles was totaal onbegrijpelijk. Ook ikzelf. Ik keek langs me heen. Ik zag twee benen die in stukken leer eindigden en dacht: zo ver loop ik nog door. Ik zag twee handen en dacht: ik ben ik. Maar wie is ik?" Bomans noemt het "[…] mijn eerste religieuze ervaring". Tolstoy, na het horen van de Kreutzer-sonate: "Alles was nieuw!" Zelfs zijn vrouw.
Feylbrief (Van Oudshoorn): "Dat ik mezelf naderen zie. Mezelf als een ander."
In een Schubert-lied loopt de zanger naar het huis van een overleden vriend. Hij ziet daar iemand staan die door het raam naar binnen kijkt. Dichterbij gekomen ziet hij dat hij het zelf is.
Wieg: "ik ben niet dezelfde, in sprongen een ander worden is misschien meer wat er op lijkt".
Voorneveld: "Ben ik dit wel die dit schrijft?"

Dat lijkt allemaal op iets van Vroon: "[scheppen] lijkt op wat er gebeurt bij meervoudige persoonlijkheids-stoornissen of geheugenverliesvormen." Kopland: "Mijns inziens is de ervaring bij het lezen of het maken van een geslaagd gedicht dezelfde als die bij het lezen van een wetenschappelijke ontdekking [...] Dit is wat de wetenschapper en de dichter gemeen hebben, dit vermogen tot het hebben van een esthetische ervaring, als het ´ik´ even verdwijnt en plaatsmaakt voor het ´het´."

Het zijn natuurlijk niet specifiek schrijvers die "uittreden", maar het ligt voor de hand dat je het voornamelijk in de litteratuur vindt. De componist Andriesse zegt er iets heel aardigs over: "Er liep iemand vóór mij, die blijkbaar dezelfde intenties had" [als hij; op een bankje gaan zitten nadenken]. Hij bleek het zelf te zijn; "Mijn artistiek geweten". Hij noemde die andere ik "Fermate", in een partituur een onbepaalde verlenging van een rust.

Drummond de Andrade komt zichzelf juist niet tegen: "Een huis waar niemand woont, en ik maar kloppen en roepen".

06-04

PJ. Nav. De regen tijdens de F1 gisteren : Tomber des cordes, ils tombent des hallebardes, het regent pijpestelen.
En bij die kazen voor de Eetclub moet ook die overheerlijke (brie de) Coulommiers.



Verjaardag, 62. Begin met mooi ontbijt met ’n boulot, Bayonne ham en een scharrelei (even moeilijk te breken als een eendeei).



Vanavond zoutevis met Bayonneham. Schreef dat al eens; een van de “pratos [prAtoesj] da guerra”, oorlogsgerechten, stevige maaltijden, die ze aan de overkant van Porto serveren, in Vila Nova da Gaia, waar al die porthuizen zijn. Foto’s morgen.

Een plastic boodschappentasje met hengsels, hoe zeg je dat, handvaten heet hier een zak met bretellen. En in Afrika heb ik ooit een kindje gezien met zo’n boodschappentasje als hemdje.

Recept
Lamsnier met sherry, Spanje
Maak de nieren schoon, droog ze af en leg ze twee minuten in kokend water zonder zout.
Laat ze uitlekken, droog ze en bak ze aan beide zijden in goed hete olijfolie.
Doe er knoflook bij op laag vuur, laat twee minuten staan, roer om en giet er een flinke scheut droge sherry bij op hoog vuur.
Laat aan de kook komen en draai het vuur weer laag; laat twee minuten zachtjes doorkoken.
Voeg gehakte peterselie toe en serveer, eventueel met rijst.

(Hier ontbreekt een foto, en ik weet niet eens waarvan...)

Krant. André Robillard, 77, artiste brut, sinds ’39 in een inrichting, “ik sloeg alleen wat stoelen kapot”, ontdekt door Dubuffet.

05-04

PJ. Venir brouiller les cartes, de boel verpesten. Montrer le nord, de juiste weg wijzen ? Avoir perdu la tramontane, de weg kwijt zijn, ook overdrachtelijk.



Vanavond in bad, raam naar de tuin open. Vogeltjes... Morgen 24 graden. Kijk.



Vanavond: kwartels, vijgen, pannekoek.
Vijgen wellen (had er niet meer zoveel en gebruikte ook abrikozen).



Fazantenboter (boter over van fazant bakken), ui, knof.
Rode wijn, kippebouillon, zwarte peper.
Ongewelde doormidden gebroken vijg in kwartel, bakken in boter, garen in de vloeistof.



Pannekoek bakken.
Serveren met roquette en vinaigrette.



Ik heb een Nederlands en een Frans mobieltje, Franse om gebeld te kunnen worden (20 Eu./jaar) en een Nederlandse om te bellen: 1/3 van de prijs van hier.

Recept
Lamsbout, Périgord
Neem een lamsbout van ongeveer 2,5 kilo, het bot er zo kort mogelijk afgehakt.
Leg een kwartier in kokend water, laat het vocht eraf lekken en dep goed droog.
Braad de lamsbout snel goudbruin in reuzel, in een braadslee (die dus ook op het vuur mag staan).
Pel ondertussen 50 (vijftig, inderdaad) knoflooktenen en leg die in de braadslee.
Flambeer de bout met een glas eau de vie naar keuze en roer de aanbaksels los met een glas zoete witte wijn, liefst Monbazillac.
Zout en peper de bout en zet een uur of vijf in een matig warme oven (120 graden of zo), regelmatig draaiend en bedruipend.
Serveer met witte bonen, het braadvocht en de knoflook.



Château d’Arsac, kunst. Die paal



en nog iets ondefinieerbaars. Er stond tot voor kort ook een twee meter hoge bloempot tussen de wijnstokken.n Misschien naar een tentoonstelling want diverse châteaux hebben deze dagen exposities moderne kunst.

04-04

Aanbod van de week: drie eendeborsten 8,25

PJ. On ne se beigne pas deux fois dans la même rivière (waarom niet ??), een ezel stoot zich etc. ; pouvoir trouver chaussure à ses pieds, op je wenken bediend worden ? Ergens altijd terecht kunnen ?



Vanavond. Ei, artisjokharten, linzen.
Tomatenolie (search the blog, rode olie), sjalot, knof, wat wortel, wat prei, peterselie, selderijblad.
Koriander, komijn, iets foelie, iets kruidnagel.
Linzen kort aanbakken.
Geconcentreerde groentebouillon, wat malaga of zo, espelette peper.
Linzen gaarkoken (gebruikte Du Puy).
Eieren “mollet” koken (door en door zacht; opzetten en als het water kookt deksel erop en een minuut of zeven laten staan).
Artisjokharten in kwarten en erdoor, eieren erin opwarmen indien nodig.



Ben er denk ik te laat mee. Als de dennebomen beginnen uit te lopen dan hebben ze van die lichtgroene knopjes aan het eind van de oude naalden. Kan je een heerlijke chutney van maken. Serveren bij wild.

Recept
Lamsbouillon met tuinbonen, Spanje
Kook bouillon van lamsvlees zonder vet; kleine stukjes vet kunnen gemakkelijk worden verwijderd door het vlees eerst even te blancheren.
Kruid in ieder geval met knoflook en (ik) koriander.
Breng de bouillon op smaak met zout en iets cayennepeper en kook er tuinbonen in gaar; voeg samen met de tuinbonen ook wat rozijnen toe.



Weer zo’n vis...

Ben aan het tweede deel van Proust (her)begonnen. Er wordt bij Proust weinig gegeten, dwz. er wordt wel gegeten maar we krijgen niet te horen wat. Karel van het Reve heeft er een paar keer over geschreven, over het niet noemen van wat er gegeten wordt (Couperus, wiens graf enkele jaren geleden bijna geruimd was omdat “er geen familie” was), over het niet noemen van het merk van een revolver etc. Dat kwam pas later in de mode. En in hetzelfde verband het alleen gebruiken van de naam van enkele bekende rivieren, niet De Zandkreek dus, of van een enkele krant wel en al de andere niet.



En een oesterboek. Waarin geen antwoord op mijn vraag of je een oester in de magnetron kunt koken. Dat gaan we dus proberen.
Oesters gegratineerd met kaas, met champagne en prei, met champignons en zuring, met sauce Mornay...
Oesters in timbaaltjes, die bladerdeegdingen voor bouchées à la reine.
Uit de schelp, filter en bewaar de vloeistof.
Béchamel, dun maken met witte wijn, ansjovisboter erdoor, dik maken met eigeel.
Oesters zachtjes twee minuten pocheren zonder te koken in het vocht, afgieten, vloeistof kloppend door de saus, oesters warm houden.
Die dingen vullen met oesters en saus.



Eetclub, Thais

02 en 03

Twee dagen, want m’n stapel notities is door mekaar geraakt.

Marieke: kan je wat posten een dezer dagen? Kan pas dinsdag weer posten...

PJ. Homme de paille (vogelverschrikker?), katvanger.
En iemand vraagt me wat iets niet aan iemands neus hangen in het Frans is. Ik kan dat moeilijk vragen want hoe leg je dat uit?

Donderdagavond reuzengarnalen (wilde!) met couscous met rozijnen en courget.
Week rozijnen in thee.
Olie van een blikje octopus, ui, knof.
Gebroken korianderzaad, piment, laurier.
Tomatenpuree, harissa, zeezout.
Courgettes door bloem, bakken in boter.
Garnalen bakken in boter.
Couscous koken.
Couscous en garnalen door de saus.



B., op m’n bed hier, brengt me de 26e naar ’t ziekenhuis in Merignac; gaan we daar vlakbij van te voren Japans eten.



Recept
Kalfsvlees met tonijnsaus, Vitelo Tonnato, Italië, klassieker
Marineer kalfsfricandeau, gewikkeld in een doek, 12 uur op een koele plek in witte wijn met citroensap, met daarin snippers ui, wortel en bleekselderij, en verder laurier, kruidnagel en rozemarijn.
Regelmatig draaien.
Voeg water toe tot de fricandeau onder staat en wat zout.
Breng zo snel mogelijk aan de kook met een deksel op de pan.
Laat 30 minuten zacht doorkoken.
Laat het vlees afkoelen in de vloeistof.
Maak een tapenade-achtige spread van tonijn, ansjovis en olijfolie.
Serveer plakjes fricandeau met de spread, citroen, olijven, kappertjes en in melk ontzoute ansjovis.



Nog ’n recept
Neger in nachthemd, negro en camisón, Spanje
Rooster 100 gram amandelen en 100 gram hazelnoten en laat ze afkoelen.
Klop 200 gram suiker fluwelig met vier eierdooiers.
Meng 200 gram geraspte pure chocolade, of beter nog couverture, met 200 gram boter.
Roer de twee mengsels door elkaar.
Prak de noten en roer ze door het mengsel.
Klop vier eiwitten goed stijf (met wat wijnsteenzuur eventueel) en spatel die door de massa.
Bak in een springvorm bekleed met aluminiumfolie drie kwartier op 150 graden.
Serveer met slagroom oftewel het nachthemd.

Ben La Reine Morte, de dode koningin, van Henri de Montherlant aan het herlezen. Heb de Pleiade editie van het volledige werk (pleiade: zevenster; herinnert me aan Klaasje Zevenster, een 19e eeuwse tearjerker). Verhaal gaat ongeveer als volgt, op het gevaar af dat ik het voor de tweede keer vertel. Prins wil trouwen met meisje uit het dorp (Montemor o velho, Portugal) maar mag dat niet. Meisje vergiftigd. Moet trouwen met Blanca de Navarra. Wil dat niet. Vader sterft, wordt gekroond. Komt kroonzaal binnen en vraagt waar de troon van de koningin is. Iedereen verbaasd. Volgende dag tweede troon. Met daarop het opgegraven lijk van dat meisje. Iedereen moet hand van haar kussen.
Oude legende, boek van ik meen Quevedo, toneelstuk van Montherlant.



Montemor o velho, oud Montemor, dat wil zeggen zoals ik me het voorstel, nu nauwlijks nog wat van over, vlakbij Montemos o novo, Nieuw Montemor, waar je erg goed zoutevis kan eten

Er bestaat een beroemde briefwisseling tussen Montherlant en een of andere bemangrijke Fransoos. M. Viel op jongetjes, die andere op meisjes, en daar schrijven ze elkaar over. Bioscoop, voorzichtig met hand etc.



Montherlant

Mariette Lydis heeft een mooi portret van hem gemaakt, waarop ze in extase in zijn armen ligt.



Uit een serie van Lydis, veroordeelde vrouwen, elke ets plus kranteknipseltje over de veroordeling

Wijn nu. Momenteel vinden de Primeurs plaats, de proeverijen en hopelijk de bestellingen van de nieuwe wijn. Zie bv. hier (alle links in nieuw venster).
Zondag de grote namen, maandag de crus bourgois, dinsdag de crus artisanes, woensdag ben ik vergeten, donderdag zitten ze op de andere oever, St. Emillion etc.
5.000 kopers en journalisten. Niet minder kopers, wel minder journalisten.
Quebec, alcohol is een monopolie van de SAQ hier dus dan kan je mooi vergelijken. Wat cijfers.
7 miljoen inwoners, 414 drankwinkels, 3.300 leveranciers uit 60 landen, 14 miljoen kisten wijn à 12 per jaar dus 2 pp., Franse wijn daarvan ¼ en Bordeaux daar weer van 1/7, van 12 châteaux. 2005: 55.000 kisten Bordeaux, 2006 14.000, 2007 3.500. Veel handelaar ook hier om onverkochte kisten 2007 kwijt te raken (nog niet geleverd maar opties). Kwaliteit, afgezien van de nog niet geproefde Graves, nogal goed en homogeen, St. Emillion heterogeen. Dit jaar gaat het niet alleen om de kwaliteit maar ook om de prijs.
Nu zitten ze hier, volgende week in de Toscane.



Inkoop

Boek uit de bieb, Koken met Olijfolie. Recepten met teveel ingrediënten. Couscous 14 ingrediënten.
Sinaasappelsalade uit Fez
Een eetlepel stripjes schil maken.
Rest schil en wit eraf, schijven, sap opvangen.
Sap mengen met oranjebloesemwater, harissa en olijfolie.
Uienringen twee minuten in kokend water, koudspoelen en uitlekken.
Snaasappel, ui, zwarte olijven, die stripjes, de vloeistof, lunt.



Inkoop (raket?)

Onverkochte aprilvis, aardbeien opgegeten, vis in vuilnisbak.



Iemand mailde me en wat die schreef mag ik geanonimiseerd vermelden hier.
[Bomans] was mijn dierbaarste “oom”, geen echte oom natuurlijk, maar dat zei je vroeger tegen de vrienden van je ouders. Later ging je gewoon Godfried zeggen. Als wij (broer en ik) eigenlijk naar de kerk moesten, gingen we bij G. Langs. Verwelkomde ons handenwrijvend, want hij wilde altijd veel liever pingpongen dan werken. Zijn zelfgebouwde werkhuisje achter in de tuin stond tot aan de rand vol met de pingpongtafel; daar kon geen schrijftafel meer bij. Hij waarschuwde ons als het tijd was om weer naar huis te gaan. “De mis is nu wel voorbij, jongens”. Kijk; daar herken je een echt goeie oom aan.
[...]
Zijn dochtertje (G stierf toen ze ongeveer 9 jaar oud was) werd uiteraard vaak belaagd door deftige oude dames, van zéér katholieken huize met bijbehorende preutsheid met de obligate vraag “En wat wil jij later worden, meisje?” Hij had haar geleerd om dan te zeggen “Treinhoer!” En dat kwam er dan in alle onschuld uit. Heerlijk vond hij dat, vooral de reactie van de geschokte dames.



Ik ken(de) cq. ontmoette ook een zwik schrijvers maar anekdotes heb ik maar een. Hoe heet dat dorp ook weer waar Adriaan Roland Holst woonde. Aldaar, café De Rustende Jager, Holst kreeg in rap tempo jenever geserveerd in volle sherryglazen, “Eternal beauty...!” en zo met veel lichaamstaal, komt er een meid binnen, “Kom ome Adri, we gaan naar huis” wat niet best lukte.
Later ben ik dat meisje ooit tegengekomen.
O wacht even. Ik ken, van horen zeggen, een anekdote betreffende Philip Mechanicus, al verteld geloof ik. Dikker en Thijs, zeer deftig restaurant in A’dam, komt ie dronken binnen, krijgt de kaar, kan die niet lezen, “Ober, doet u mij maar een bord warm eten”.



Inkoop; erg lekkere rauwmelkse kaas. Officieel Neufchâtel met als tweede naam de vorm, die nogal kan verschillen, hier Hart dus.

Marieke.
Hildegard van Bingen: mooie muziek ook.
Ontschubben met een bot mesje: ik doe dat met de rug van een tafelmes. Zo kan je gember ook mooi pellen.
Dry-martini Churchill: gin in je glas en dan even naar de fles martini kijken.
En peetje mensen dat is wortel. En teloor dat is bord. Brabants vroeger teljoor.
En gij hebt teveel dry-martini’s gedronken zulle! Ge vergeet uw sardienen te grillen maske!



Octopus met de bovengenoemde olie

01-04

Nou, dit is de laatste keer dat ik hier post! Uhh, 1 april!

Amaai, Marieke! Kom er zaterdag op terug en dank.

Schreef me vandaag in bij de gemeente. Nou, dat was nogal simpel. Achternaam? Voornaam? Adres? Ze pakt een lijst met alle woningen en schrijft achter mijn adres mijn naam. Thats all. Niks ID kaart, niks verder.



1 april vis want 1 april is hier “aprilvis”

PJ. Oreille absolue, absoluut gehoor (wat ik heb).

Boek bieb Groenten van Vroeger en Nu. Die hieronder ken ik niet, dwz. wel als plant maar niet als eten: klis. Arctium lappa.
Verse blaadjes in sla en in potage, maaltijdsoep zeg maar en in groentepaté (pie?) en gratins van groene groenten (opgelet: fratin is bruinen in de oven, maar niet persé met kaas). Wortel: geraspt over salades, in gemengde groenteschotels en in sauzen. Oost Azië: stukjes gekookt bij vlees en vis. Stukjes wortel worden ook wel gekonfijt met honing.
Familie van de artisjok en de kardoen. En over kardoen gesproken: in Bennekom had je een bio-winkeltje, De Kardoen, maar wat een kardoen is dat wisten ze niet.



Recept
Kalfskotelet, normandisch
Maak grotchampignons schoon, snijd ze in dunne plakjes en laat die in een brede pan op laag vuur drogen; schep regelmatig om.
Laat op midden-hoog vuur olijfolie met wat boter erbij warm worden.
Stoof hierin de koteletten gaar, regelmatig draaiend; de koteletten worden dus niet bruin gebakken en het bakvet mag niet kleuren.
Bak de koteletten niet te lang omdat ze dan taai worden.
Giet een scheut Calvados over de koteletten (niet flamberen), roer de aanbaksels los en laat een minuut staan; draai het vlees halverwege.
Voeg de champignons toe, crème fraiche, zout en versgemalen peper, roer om, keer het vlees en laat nog 10 minuten staan; draai het vlees na vijf minuten.
Serveer met gekookte aardappelen, bestrooid met gehakte peterselie.



De Doop van de Wortel, ook uit dat boek

Dat boek nog eens: er schijnt ook een eetbare Amorphophallus (vormloze fallus) te bestaan. De grootste bloem ter wereld is Amorphophallus titanum die trouwens stinkt al de hel.



Familie van de vingerplant, de vuilak.
En heel vroeger had je knolletjes die je op aarde moest leggen in de vensterbank en dan kwam daar ook zo’n bloem uit.
Ook familie van de Arum, flamingoplant en van die uiterst suffe caféplant, Zamioculcas zamiifolia:



Opgelet: zo’n stengel met bladeren is geen stengel met bladeren maar een enkel blad; kijk maar naar de top, geen groeipunt.
Zamiifolia: zamia-achtig gebladerd. Google op zamia, een Cycadacee. Cycas revoluta is ook een bekende kamerplant. En geen palm dus. De Cycadaceae bevolkten zowat de hele aarde in de tijd van de dino’s en zijn tegelijkertijd uitgestorven op enkele plekjes na, altijd dicht bij zee. Mexico, Colombia, oost Afrika, China, Japan, Nieuw Guinea.

De plant met de grootste bladeren; Welwitschia mirabilis.



Heeft z’n hele level lang maar twee bladeren die maar door blijven groeien en scheuren want ze klapperen in de wind.

En nog een grote bloem, Rafflesia arnoldii:



Stinkt ook als de hel.
Rest van de plant is schimmel op de wortel van een gastplant.
Dit is niet eens zo'n grote bloem trouwens;

En tot slot van deze plantenles de cannonball tree:





Heb een tijdje in dat art deco hotel in Siantar (Sumatra) gewoond en daar stond er een in de tuin. Zie voor dat hotel Kousbroek, “Negeri Panerkoms” waarvan ik de lectuur van harte kan aanbevelen.

Maar goed, culi.
Gisterenavond hielden we het simpel. Lumaconi (slakkenhuis pasta) met bolo die ik nog had want deze week geen lasagne want eind maand en met Emmentaler. Bolo fors opgepikant met harissa. Gepekelde citroen erbij en ja, ik weet dat die magnetron schoongemaakt moet worden.



En de Boulangerie Patisserie la Panetière du Vignoble, de bakkerij van Arsac waar ik woon dus, stond in de krant want twee dames gaan de kleinere bezorgingen van ons en van Macau overnemen.
“Die bakkerij hebben we gekozen want die is erg bekend vanwege de kwaliteit van haar produkten” en verdomd dat is waar.



Gisterenavond High Plains Drifter op de TV, maar ja, in het Frans dan dus. Ingewikkelde film. Uit de tijd van de overgang van Eastwood van hard naar subtiel.

Vive le Printemp !

Miljaar ! Die Maarten heeft een energie !
Maar ik deed door de 'zunne' op wat extra vitamienen op en hier dus weer een teken van leven..

Ik durf de volgende maaltijd ‘super’ en zeker goedkoop te noemen, want hij is eerlijk, kost zeer weinig en geeft veel plezier. Genot is de hoogste graad van duurzaamheid, ook wel door Hildegard van Bingen en Hadewych in de middeleeuwen (zeer kuise nonnen) ‘oerewoet’ genaamd. Dat is een soort genot van zuiver geluk, dat zij smaakten gedurende hun religieuze overpeinzingen. Geen grap: ge googelt maar eens…


Dat oerewoet genoten wij deze middag buiten op terras in de 'zunne' met het volgende:

Wat ziet ge daar:



1. Ge ziet Portugese (diepgevroren) sardines. Die werden ontdooid in water, dan ontschubd met een bot mesje (zeer belangrijk) en vervolgens werd vanaf het poepgaatje de buik opengeknipt (zie foto) om de beulingskes er uit te halen. Dan schoon spoelen, afdrogen en op hun buikske laten uitlekken.

schoonmaken & drogen

Ge maakt in een schotel een roermengel van grove peper, zwarte gemalen peper, geperste look, fijngewreven gedroogde Provençaalse kruiden en olijfolie en wentelt de visjes er goed doorhenen. Ge drinkt daar een dry-martini bij (1 deel gin; 1 deel droge Martini, wat kapotgeslagen ijs, een olijf en een stuk citroen er in). Dan zijn de pietermannen klaar om gegrild te worden.

2. Wat ziet ge nog meer. Iets waar ge bij uw vrienden kunt scoren. Een aspic met verse groente. Kook b.v. peultjes, bloemkool, peetje (alles fijngesneden) gaar, voeg er fijngesneden peterselie, selder en wat ge meer blieft bij. Kruidt het goed met b.v. basilicum, wat koriander, citroensap en eventueel 2 druppels groene Tabasco. Ge proeft dat niet maar het kruidt wel mee. Kook dat in een lichte bouillon, en als het bijtgaar is, haalt ge het er uit. Schik het goed bij elkaar in een Tupperware potje, en maak de overgebleven, gezeefde bouillon aan met wat gelatineblaadjes (6 per 0,5 liter, die ge eerst in een bodempje water laat weken). Giet die warmlauwe saus in het tupertje, en zet het in de frigo. Na een halve dag houdt ge het tupertje even onder de warme kraan en ge haalt het aspictaartje er uit.



3. Olijven. De gewone, niet duurzame en zonder ‘Ik kies Bewust'-label in een blikske. Ge haalt ze eruit. Was ze en droogt ze af en mengt ze met een mengsel van goede olijfolie, citroensap, wat zout, fijngewreven Provençaalse kruiden, fijngesneden citroenschil.

Dat alles, samen op uw teloor, staat garant voor wat die Middeleeuwse maagdekens ‘oerewoet' noemden. Zever niet over de CO2 emissie van uw BBQ. Ik heb uitgerekend dat als slechts 30% van de mensen duurzaam niet BBQ’t, wij dat voor de rest van ons leven gewoon kunnen blijven doen !

Uw Marieke, opportuniste ‘pur sang’
(en dat worstverhaal; daar is het te schoon weer voor)