en niks anders, vandaag. Erg druk en die inkopen, dat is al heel wat.

Shiitake. Niks speciaals tegenwoordig, maar ze zijn zo mooi.
Het valt me op dat in recepten, waarin gedroogde / geweekte worden gebruikt, dikwijls niet staat dat je het steeltje niet moet gebruiken.
Zat ook na te denken over iets van vroeger, dat je de kop kruislings insneed. Zoiets.
Eet ik vaavond, met Quorn (of zoiets), lontong (heb ik nog), eventueel wat chapati, groene curry-paste, cocos, gember, Madame Jeanette.
Kocht dus ook die Mad. Jeanette, en bij dezelfde tiepe Surinaamse okra; groot maar toch stevig. Eet ik morgen met couscous, vis (?). Rozijnen door de couscous? Harissa-sausje erbij!

Papadum. Soort kroepoek (maar het zwelt veel minder en er zitten geen garnalen in) van -in dit geval- linzenmeel, "urid". Je frituurt het. Besprak met de eigenaresse van de toko op het Zuiderdiep in Groningen dat sommige mensen het in de pan bakken. Meneer! ("MènIEr!"), in de oven soms zelfs! We waren het er over eens dat het aardigste is ze te frituren tussen twee frietscheppen geklemd, zodat je een bakje krijgt.

Antroewa. Soort aubergine. Deze Afrikaanse (een wijds begrip) is ietsje kleiner dan de Surinaamse. Terong (= aubergine) poetih (= wit) in het Maleis, maar daar zijn ze veel kleiner nog, soms grootte kers.
Schreef ik dat al? Indonesiërs noemen dingen die ze niet uit eigen land kennen "Nederlands". Water = aer, spuitwater aer belanda. Aubergine, die kleine witte, = terong; onze zwarte = terong belanda. Komen we trouwens meteen op mijn favoriete fruit, tamarillo, terong api (api = vuur, ivm. de dieprode kleur).
Weet nog niet wat voor lunchgerecht ik ermee maken ga. Zijn lang houdbaar.

Awarra
Dit is een palmvrucht. Je schraapt met een scherp mes het vel van de dikke pit, het vlees laat vanzelf los van de schil. Tsja, je moet er van houden.
In Suriname heb je een vrucht die hier erg op lijkt, maar waarvan de schil (ook over een dikke pit) naar nootmuskaat smaakt. Ja, dat is een soort noootmuskaat, en die oranje schil, gedroogd, is foelie. Maar dat is wat anders. De schil van deze smaakt naar abrikoos.
Je hebt nog een vrucht die er op lijkt, maar die is groter. Japanse mispel.
Awarra gebruiken ze in Suriname om nasi koening, gele rijst te maken. Dus niet de rijst koken met curcuma / geelwortel maar met awarra. Gaan we een dezer dagen doen.
Palmvruchten, dat is een uiterst vaag terrein. Vergelijk salak met kokosnoten met bananen met awarra... En dan heb je nog, Thailand, dat glazige doorzichtige "palm fruit" wat ze met stukjes ijs serveren en dan zie je geen verschil tussen de stukjes ijs en de palm fruit...
Echte Ceylon kaneel gekocht (die je met je vingers kunt brokkelen, in tegenstelling tot die supermarkt ellende van keiharde stokken). Kardamom. Venkelzaad (voor garam masala maar ook voor inktvis-marinade, recept morgen).

Nigella (betere foto binnenkort), (black) gira, zwarte karwij, zwarte komijn, djinten / djintan hitam. Zit in garam masala, en bv. in Albaans brood.
Kocht bakbanaan, zoals altijd op de markt in Groningen. Ik ben verslaafd aan bakbanaan.

Die mooie lichtgroene, bijna doorschijnende paprika's. Zondag nasi, ei, die paprika, plum sauce, abon abon, gemberwortel, chapati?, sambal setan...

Witte vijgen. Verslaaaaavend lekker... 's Avonds in bed, met ook bittere chocolade en een goed boek...
Kocht ook lontong.
vrijdag 16 april 2010
Inkopen
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:55:00
donderdag 15 april 2010
Rue M. van Thiel

Want die bestaat dus. Ennuh, naar mij genoemd, incluis de voor Frankrijk zo gewone ortografie-fouten. Marteen.
Recept
Advocaat
Klop 10 eigelen met 275 gram suiker en wat zout romig.
Klop er 400 cc cognac door.
Laat, steeds roerend, au bain marie warm en dik worden (niet heet).
Werk er wat -echt- vanille-extract door.
Laat koelen in een fles.
Indonesië nu, Alpokat
Gebruik arak (liefst arak beras, van ongepelde rijst, althans van de rijstwijn daarvan, anders maar arak tuak, van palmwijn) en breng op smaak met kentjoer / kencur (ik bedoel: laat die eerst in de brandewijn trekken).
Alpokat is, vooral op Bali, een medicijn. Nou, in mijn wilde jaren dronk ik een liter, als er niks anders te krijgen was.

Kwamen van Lombok, Bali, geen drank te krijgen, wel die medicijn, kocht dat in een soort kroegje, vriendin naar de plee, dat was een soort rooster waarop je stond, dat begaf het, stond ze tot d'r knie'en in de torren en zo. Hoop gegil.
Kentjoer / kencur is mijn lievelingskruid. Alleen jammer dat het bij zo weinig eten past. Search the blog op sop ayam (ajam?).
Zette een nieuw muziekje op mijn site. Wigwam van Dylan. Schitterend. Hier (alle links hier in een nieuw venster) (iets naar beneden scrollen).

Aardig! Lees nu -zei ik al- Over De Avonden. Rob van Amerongen figureert in dat boek, als Victor Poort. En schrijft een recensie van De Avonden onder de naam Victor Poort. Prachtig. (Het is trouwens meer een recensie van recensies.)
Deed me denken aan Cela. Die schrijft ergens over een juffrouw die in Madrid in een café'tje zit, komt aan de praat, hoe heet u (achternamen geven veelal informatie over de regionale herkomst), "Cela", -"O, bent u familie van de schrijver?". Heel mooi. Ja, ze is wel familie, een nicht, en ja ze ontmoette hem dikwijls vroeger, maar niet meer sedert hij... Heel erg mooi. Deze stijlfiguur zou Karel van het Reve zeer gewaardeerd hebben.

Recept
Aioli
Maak in een blender of vijzel een brij van vier tenen knoflook en een in melk geweekte en goed uitgeknepen snee oud witbrood zonder korst.
Doe in een kom en werk er een rauw eigeel door.
Maak er met olijfolie een mayonaise van (druppel klop druppel klop...).
Breng op smaak met citroensap, peper en wat zout.
Maak wat dunner, indien gewenst, met melk.

Nog wat culi-links.
Slovenië hier.
Hongarijë hier. Was laatst in een Hongaars restaurant, werd in het Hongaars verwelkomd, ik zeg "Ik ken een woord Hongaars meneer; Palinka!"
Bulgarijë hier.
Polen hier.
Zo kan ie wel weer.
Publié par
Maarten van Thiel
à
19:28:00
woensdag 14 april 2010
Soms
kan je zoeken tot je een ons weegt, op internet. Spul van "vóór internet".
Ik zocht de Engelse, originele tekst van het onderstaande gedicht. (Vertaling door??? Soms verdenk ik mijzelf, maar ik word graag uit de droom geholpen. Nou ja, graag...)
U.A. Fanthorpe
Klaaglied om de patiënten
Verre van liefelijk waren ze in hun leven
en eenmaal gestorven ogenblikkelijk vergeten.
Het waren de eeuwige patiënten, zij wiens
ziekte was te leven. Hun trofee, de dood,
bleef in het duister, niemand tot nut.
Ze hadden rustige begrafenissen (Geen bloemen
aub), stille crematies, haastige autopsiën.
Hun dood werd gemeld in overlijdensberichten,
maar slechts van plaatselijke kranten.
Op hen hadden specialisten hun specialismen beoefend,
hadden gewogen en gemeten; hadden monsters genomen
van bloed en urine, hadden IQ’s getest,
reflexen, geduld. Hadden shock-therapieën
toegediend, geneesmiddelen en lekkere koppen warme thee.
Om hen hadden specialisten zich de handen gewassen
en hadden gefaald te komen tot een bevredigende
diagnose (in mensentaal: gefaald hen te infecteren
met reden tot leven). Daarom stierven ze.
Ik kreeg het nieuws van hun dood
van de politie (Was deze persoon
een patiënt van u?), van ambulance-
diensten (Onze reactie op te halen
patiënt reeds overleden),
van stijflippig telefonerende weduwnaars
(Mijn vrouw is deze nacht in haar slaap overleden),
van eindrapport-doorslagen (Ik zie
dat u de hersenen bewaarde; wij zijn uiterst
geïnteresseerd in dit specimen),
van korte persberichten (Man dood gevonden
Misdrijf niet uitgesloten). Ik vermeldde op deze notities
hun laatste symptoom: gestorven.
Daarom herinner ik mij hen.
Dezen herinner ik mij.
Sonia, David, Penny, die de dood kozen.
Lynnen en Gilliam, die zonder diagnose stierven.
Peter, wiens dood raadselachtig was.
Simpele Betty, die plotseling stopte met leven.
Leeuwenhart Gertrude, die volhield tot het einde.
Patricia, zo met zichzelf begaan,
met wie ik weinig medelijden had.
Johan, het interessante geval. Alan,
gebroken door een vrachtwagen, hersteld door chirurgen,
maar die er toch eindeloos lang over deed te sterven.
Niet voor hen de juiste ceremoniën, de plechtige menigten,
het kanon-afuit, de langzame mars uit Saul,
de tumulus, de aardige bezittingen
in het donker bij de hand. Zelfs geen armelui’s
kist en van de armen begraven. Slechts citaten
van ontlichaamde stemmen in het oor van een klerk.
Een finale correctie van de tekst.
Zie Fanthorpe hier (alle links hier in een nieuw venster).
Lament for the Patients: "permanent patients, the ones / Whose disease was living".
Maar je kan Googlen wat je wil.

Ik dacht al dat ze er zo zou uitzien...

Die aardappelen met prei, eindelijk, nu.
Boter, ui, knof.
Gebroken piment, laurier, flink grofgebroken witte peper. Sudderen.
Aardappelblokjes (rauw) erin roerend aanbakken, flink vrij fijngesneden prei erdoor, roerend aanbakken.

Witte wijn, groentenbouillon, Worcestershire, room...
In- en gaarkoken, proeven.
Bijna drooggekookt: ovenschotel, geraspte oude kaas erover.

Las Toen Reve nog Van het Reve was. Aardig kort en wat ouder biografie'tje. Mooi voorwoord van Hanny. Herinnerde me er aan dat Gerard, thuiskomend als ze vrijdags bij zijn ouders aten, Hanny was er dan al, tegen de trap op riep "Is die vuile jodin er al?" Niks van aantrekken. Hanny lachte er om.
Las ook Over De Avonden. Erg interessant, dwz. de vergelijking recensies kort na verschijnen vs. recensies toen het boek veel later weer begon te lopen (na / door het succes van Op weg naar het einde / Nader tot U.
Nu weet ik, wie gij zijt,
de jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een kafee de Heeg.
Ik hoor mijn moeders stem.
O Dood, die waarheid zijt: nader tot U
Citeerde dat, toen ik met een klein tjalkje langs Woudsend en Heeg voer.
Maar goed.
Ik vertelde op NRC koken blog, Janneke, dat culinaire etymologie erg interessant is. Uhh, dat ik dat vind.
Bak pao. Die Chinezen zagen voor het eerst brood toen die Portugezen langs kwamen. Brood in het Portugees pão. Bak = deegproduct.
Janneke hier.
Ze heeft het deze week over curry. Schreef dat er wel naan of chapati bij moet af en toe. In plaats van rijst. Maar nou komt het: ik schreef ook dat ciabata komt van chapati. En zo kwam ik weer op een oud verhaal van mij, "de Italiaanse, en oost Spaanse, dat is zeer verwant, keuken is zeer sterk beïnvloed door de Aziatische".
Schrik alom.
Maar pas op.
Pizza = naan.
Alla romana = bahjee / tempura.
Bocconcini / canneloni, spul in pannekoekje of deeglapje, = gyozu / spring rolls / loempia.
Rendang = maiale al latte. Het principe.
Risotto / paella = nasi (koenjit = safraan).
Fideuá = bami.
Pellotas = bebotok.

(V. wilde graag wat visuele informatie over mij. Bijgaand.)
Had het bij Janneke ook over (pao!) de betekenis van het eerste contact met een naam.
In Indonesië (Portugezen waren de eersten) zijn de dingen die de Portugezen meebrachten en de Indonesiërs niet kenden Portugese woorden. Manteiga = boter, charuto = sigaar, cachumbo = pijp, tsjelana = broek, pintoe = deur etc.
De Nederlanders brachten weer andere dingen. Indonesische woorden: belasting, asbak, noem maar op. Slokkie (borrel).

Portrait of the artist as a young man. Toen hij nog rookte, en met enige regelmaat beschonken was. Maar zich in die toestand nooit misdragen heeft. Integendeel.
Publié par
Maarten van Thiel
à
19:45:00
dinsdag 13 april 2010
Vandaag, morgen...
Vandaag die aardappelen - prei - kaas - room - witte wijn want gisteren kwam er wat tussen.
Morgen wat voor vandaag stond gepland. Valess (alle soorten bij SdB in de aanbieding, idem Wapenaer oud) - groente (?; nog niet gekocht) - rijst.
Kwaaie ingezonden brief aan Trouw vandaag (zal dus wel niet geplaatst worden), kookrubriek, belachelijk: enkel vrouwen. "Compensatie SGP?".

Zijn er al aardbeien die niet van de andere kant van de wereld af worden ingevlogen? Zo ja dan kan je het volgende maken, alhoewel die aardbeien dan natuurlijk kas zijn, dus niet echt top.
Aardbeien, ijs, chocolade-mintsaus
Half bittere half melkchocolade in room smelten met fijngeknipte muntblaadjes erbij (pepermunt, geen kruizemunt). Door die saus kan ook nog een scheutje Peppermint.
Serveer met aardbeien en roomijs.
Ja, of maak aardbeienijs etc...

(Echt erg Engels: bak champignons met muntblad erbij. Lekker hoor!)
Acelgas
Een Spaanse, paksoy-achtige groente. Ook in Italië. Gebruik paksoy.
Stronken kort gaarkoken, en dan met béchamel gratineren, eventueel met kaas erop of door de saus.
Italiaans: Bak stukken van de dikkere stengeldelen met kleine blokjes aardappel op laag vuur in olijfolie met wat knoflook.
Als de kool iets zacht begint te worden ook de dunnere delen erbij.
Wat water erbij en de hele handel gaar laten worden met wat foelie, wat kruidnagel en wat peper.
Water op hoog vuur weg laten koken, op laag vuur wat bloem erdoor roeren, en dan daarvan met witte wijn en groentebouillon een saus maken.
Op smaak brengen met Worcestershire en Marmite (voorzichtig; alletwee zout!).
O ja, in Fitzcarraldo kwamen die shrunken heads van de Jivaro indianen ter sprake.
Techniek: hersenen eruit via nek, met een platte steen schedel verbrijzelen, stukken eruit, zand erin, in heet zand laten garen en telkens wat zand eruit. Drogen.

Twee tentoonstellingen, twee schrijvers die ook tekenen cq. schilderen.
Leo Vroman hier (alle links hier in een nieuw venster).
Charlotte Mutsaers (P.C. Hooftprijs!) hier.
Ook weer zo'n "kunstzinnige" website, trouwens. Zie hoe traag de homepage is, zie hoe lang de URL van de Mutsaers-pagina is.

Ben halverwege, na twee dagen, de lange maar erg mooie Once upon a time in America. Plaatje aftiteling zie boven. Erg mooi plaatje. Dat is inderdaad "America" in die tijd.
O ja, mijn tuin wekt verbazing. Net voor de eerste vorst volledig en diep omgespit, toen maandenlang sneeuw (schaduw!), nu hyacinten, tulpen (sommige met bloem formaat 1/2 vingerhoed), dat soort spul. Geen crocussen of hoe schrijf je dat. Narcissen ook, maar dat zie je overal deze tijd. (Uterechs: nÀrsissuh".)

Tegenover het terras (hoek Place Gambetta / Rue Palais Gallien) waar ik dikwijls 's middags een croque at.
Aan Rudy Kousbroek.
Nog wat vogels met camera's erop hier.
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:16:00
maandag 12 april 2010
Gisteren, vandaag...

(Zie onder)
Gisteren tweede deel van die Sop lontong. Was zo lekker dat ik ervan droomde.
Vandaag ovenschotel aardappelen, prei, oude kaas. Room? Dan + basilicum en rozemarijn. Vreemde combinatie, ooit per vergissing ontdekt en erg lekker bij prei + room.
Vandaag nog een keer die "onbekende monumenten" in Bordeaux, nu haffeltje dat met één foto / stuk afkan.
Boven de Duitse onderzeeboot-basis, aan het grote droogdok. Zo weggelopen uit Das Boot.
Hieronder een gevel-detail van de -jammergenoeg tig keren vertimmerde- St. Pierre kerk. Vooral jammer omdat die kerk in een mooi oud deel van Bordeaux ligt. Vlak naast St. Eloi (zie enkele dagen geleden of search the blog).

Tupperware in het Haags Gemeentemuseum hier (alle links hier in een nieuw venster). Kijk, dat is culinair én kunst ook nog. Toch?!
Jezus, twee Jezus-tentoonstellingen! Alle twee in Turijn, ivm. die lijkwade ongetwijfeld.
Schilderijen en beelden en kunst zeg maar hier in de Venaria Reale (Koninklijke venerische?).
In de Mole Antonielliana, soort toren-monument waarin het filmmuseum, een tentoonstelling over Jezus-films. Hier.

Rue Capdeville, tegenover de Basilique Saint-Seurin. Maar je moet van die kerk wel naar de straat lopen want anders zie je dit pand niet ivm. de bomen.
Recept
Aardappeltaart met vis
Snijd aardappelen in schijfjes, doe ze in een ovenschaal, giet er een scheut olijfolie over, bestrooi met wat zout, hussel om, weer wat zout enz. en bak ze half gaar op ongeveer 200 graden.
Haal de helft van de aardappelen uit de schaal, en beleg de overgebleven helft met stukken witte vis (indien diepvries: ontdooid in een vergiet), dunne uienringen, kleine stukjes knoflook en gehakte platte peterselie.
Leg er de rest van de aardappelen op.
Klop eieren los met room en versgemalen witte peper en giet dit over de aardappelen.
Bak op 180 graden tot het ei is gestold.
In plaats van zout kunnen, samen met de knoflook, kleine stukjes ansjovis worden gebruikt en/of zwarte olijven.
Er kunnen ook garnalen door. Toe maar.

Het stads-archief van Bordeaux. Een uiterst lieflijk plekje (poortje door), niet ver van de kathedraal.
Is dit een soort van nog-wijfelende Jugendstil?
Opvallend trouwens hoe zeldzaam Jugendstil is in Bordeaux, om over Art Deco nog maar niet te spreken.
Zag gisteren een eerste stukje van de twee DVDs Once upon a time in America. Niet slecht.
Literaire tijdschriften, trouwens, hier.
En Schwob, for whatever it's worth hier.

Maar over Bordeaux en Jugendstil gesproken: zie hier.
Place Larrieu. Daar ook een fraaie fontein en enkele mooie pandjes in de omgeving.
Moet vroeg Jugendstil zijn want de fontein is van 1901. Of is dit hek van later misschien? Bordeaux was rijk dus Jugendstil kan er vroeg ingeslopen zijn. Blijft nog steeds een raadsel waarom je het zo weinig ziet.
Zag gisteren ook even het begin van The Warlords. Jee, wat een shitfilm.

Cours d'Albert, tegenover de zijkant van het gerechtsgebouw (op open binnenplaats, kantooruren)
Recept
Aardappeltjes op grofzout
Borstel kleine nieuwe aardappelen goed schoon.
Werk eiwitten door zeezout (een eiwit op 125 gram), geperste knoflook en eventueel groene kruiden.
Vet een bakplaat in, leg er een laag zeezout-mengsel op ter grootte van het oppervlak wat de aardappelen innemen, tegen elkaar aan gelegd.
Leg de aardappelen erop en bedek met de rest van het mengsel.
Bak op 230 graden een klein half uur tot de korst goudbruin is, sla die kapot, breek de aardappelen eruit, borstel ze schoon en serveer met mayonaise waardoorheen tabasco en knoflook.

Fontaine de la Grave. Vroeger was hier inderdaad een fontein. Dit ding wat ervoor in de plaats gekomen is wekte bij mij de indruk van modern. Nee hoor. 19e eeuw.
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:07:00
zondag 11 april 2010
En zondag dus

Ik gaf gisteren het recept van die Sop lontong, kippenbouillon met witte of spitskool, stukjes kip en blokjes lontong. En nog zo eea. maar iig. kentjoer / kencur erin.
Vandaag de foto's. Boven lontong. Hoort natuurlijk in bananeblad, maar ja, dat is nog niet doorgedrongen in Groningen.

Kool bakken met de sambal en zo.

Bouillon erbij. Hierna nog kipblokjes en lontong-blokjes erin.
Zette een nieuwe Schubert, O wie schön ist deine Welt, op de site. Hier (alle links hier in een nieuw venster), althans ietsje naar beneden scrollen.
Zag gisteren Hannibal Rising. Niet slecht maar zo enorm nou ook weer niet. Niet goed genoeg om daarvan een plaatje op te zoeken.
Wel goed genoeg: Cobra Verde, groene cobra, de vijfde en laatste film van Herzog met Kinski. Zo'n waanzinnige film heb ik nog nooit gezien. Ongelofelijk.

Recept
Aardappel-soufflé
Maak puree met weinig melk erdoor.
Meng die met geraspte kaas, gebroken hazelnoten, bieslook en voldoende eigeel om er een smeuïg mengsel van te maken.
Klop eiwitten stijf en spatel die door de puree.
Doe de puree in een ingevette vorm, strooi er nog wat kaas over en decoreer met hazelnoten.
Bak een half uur op 175 graden in de oven.
Serveer met bieslook erover.

Maar nu iets heel anders. Reprap. hier.
Zie ook hier.
En hier.
En op YouTube het ding hier. Aardig is dat de meeste plastic componenten van een RepRap met een RepRap zijn gemaakt. Ook aardig trouwens: je kan ook met chocolade of met suiker printen.
Aan het werk nu! Een pion maken hier.
Publié par
Maarten van Thiel
à
18:50:00
zaterdag 10 april 2010
Zaterdag (ook wel een leuke titel als je niks beters weet)

(Zie onder)
Heb net als borrelhapje een sateetje gegeten, wat ontdooit -wel in vacuum plastic- meer dan twee weken in de koelkast gelegen heeft. We zullen zien. [Drie uur later: no problem.]
Was even thuis, na het lasagne maken. Wat klaar is. Geen foto's want toestel vergeten. Kon het ook niet gaan halen want was opgehaald, dame (nou ja...) zelf weg, "je gaat je gang maar en daar staat de wijn" etc. Maak ik maak vanavond laat nog wel een foto van het resultaat.
Nog een keer die onbekende juweeltjes in Bordeaux. Nee, nog twee keer. Vandaag de Abdij van de Annonciade (aankondiging, aan Maria? aan haar moeder? dat zij een kind zou baren), niet gelegen áán maar wel vlakbij de Santiago-route, zoals wel meer ziekenhuizen voor pelgrims uit die tijd. Later nog een keer foto's van onbekende juweeltjes, klasse diversen, waarvan per stuk één foto genoeg is, zoals de duikboothaven van de Duitsers.

Helemaal boven: een gothische zijbeuk van het Annonciade klooster, weerspiegeld in de nieuwbouw. Hierboven het laat romaanse schip.
Rue de Lalande. Tussen St. Eulalie van gisteren en de Place de la Victoire.
Ruim vóór 12 uur aankomen. Eigenlijk mag je er niet in, maar "allà, enfin, kijkt u maar even rond meneer. Maar om 12 uur gaan we bidden!" Er was ook iets wat me met vrolijke stem verboden werd, maar dat was dusdanig dwaas dat ik dat niet onthouden heb. Geen verf van de schilderijen krabben, of de zusters niet onder de rokken zitten, zoiets.
(Uh, "schip": ik zit nu te denken dat ik geen altaar zag, en dat het wel erg breed is. Waarschijnlijk de ziekenzaal dus.)
(Even dacht ik nog, want dat heb je dikwijls, dat in de loop der tijden de vloer hoger is komen liggen en dat het dus niet zo relatief breed is. Maar hier niet; zie die boogjes links.)
Recept
Aardappelpuree met kool en kaas
Maak aardappelpuree, met nootmuskaat, melk, boter, zout en witte peper.
Bak fijngesneden kool even op met wat boter, voeg bouillon toe en laat gaarstoven. Laat uitlekken en proef op peper en zout.
Leg in een ingevette ovenschotel een-derde van de puree, daarop de helft van de kool en daarop geraspte of gebrokkelde geitenkaas. Stevige geitenkaas dus.
Weer een-derde van de puree erop, kool, kaas en dan de rest van de puree.
Bestrijk met gesmolten boter, bestrooi met paneermeel en zet in een hete oven tot goudbruin.

De "kloostergang", waar je loopt te brevieren (bidden uit een boekje).
(Jezuïet, op doorreis gelogeerd in Capucijnerklooster, loopt te brevieren, een sigaar rokend. Zegt zo'n Capucijner "Dat mag niet, roken als je breviert!" -"Hoezo niet?" "Nou, dat hebben we aan de paus gevraagd! Je mag onder het brevieren niet roken!" -"Wij hebben aan de paus gevraagd of je onder het roken mag brevieren...")
Gisteren die sop lontong. Recept nu, foto's morgen want dan eet ik het de tweede keer en kan ik de vergeten "opgediend" foto nog maken.

Sop lontong.
Kan natuurlijk ook met wat anders als kip zijn (tahoe!), maar dit vind ik de klassieke.
Maak goede kippenbouillon, met zeker wat prei.
Zeef, koel, ontvet en kook er de lontong in gaar.
Bak de kipfilets snel rondom bruin, snijd in de lengte in drieën en schroei de snijvlakken dicht. Uit de pan en koel.
Pinda-olie, ui, knof, gember.
Flink wat kentjoer / kencur (druk in kleine stukjes met het scherp van een koksmes).
Fijngesneden witte of spitskool roerend erin aanbakken.
Sambal brandal, roeren, even sudderen.
Bouillon erbij, kool gaarkoken, sambal manis, proef.
Kip in blokjes erin, doorwarmen, blokjes lontong erin opwarmen.

Ongetwijfeld de ter aarde bestelling, de "graflegging" van Christus.
Recept
Aardappelsoep met spek
Bak stukjes rookspek krokant in ietsje olie.
Voeg wat boter toe en bak blokjes aardappel rondom aan, samen met soepgroenten.
Kruid met laurier, foelie, gekneusd geel mosterdzaad en idem piment, majoraan, zout en peper.
Voeg bouillon toe, roer de aanbaksels los, laat aan de kook komen en laat de aardappel op laag vuur en met een deksel op de pan gaar worden.
Serveer met gehakte peterselie erover.
Tip. Maar wel snel zijn.
Oman, Nieuwe kerk Amsterdam hier (alle links hier in een nieuw venster). Mooie vormgeving!

Romaans doorkijkje op romaans boogje, met op de achtergrond een gotisch boogje.
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:03:00
vrijdag 9 april 2010
Vanalles maar weer eens
(Zie onder)
Komende drie dagen.
In de planning zat sop lontong (kippenbouillon, kip, kool, lontong; er móet kentjoer / kencur in!), lasagne (schande, twee keer vlees in drie dagen maar ik beloofde iemand het te maken, terwijl ik die kip etc. al had want die bouillon moest trekken) en ovenschotel aardappelen - prei - kaas (witte wijn...).
De dag van de lasagne kwam er niet op aan. Hoe te plannen, of liever: met welke argumenten. Meeste werk / dag met meeste tijd: maakt niks uit. Slechtst bewaarbaar: maakt weinig uit.
Argument gevonden. Die sop lontong wordt gegarandeerd twee forse porties, dus dát vandaag, en de tweede overmorgen, morgen die lasagne (mail even P'tje dat je het hebt gelezen!) en die aardappelen - prei - geraspte kaas kunnen best wachten tot maandag.
Zo.
Als boven: nog een van die in geen enkele gids te vinden juweeltjes in Bordeaux, St. Eulalie. Juichende gotiek.
Nou zag ik vanmorgen toevallig in Trouw dit (alle links hier in een nieuw venster). Dat is leuk, speels. Twee verschillende! Maar St. Eulalie-raam is enkel en alleen mooi. De man die dat maakte hoefde niks te bewijzen.
St. Eulalie: tegenover de lange kant van het -ook wel bezienswaardige- St. André ziekenhuis. Rue Jean Burguet. (Zag, dat opzoekend, een St. Nicolas-kerk die ik niet ken en een grote moskee.)
Films. Geloof het of geloof het niet, alweer twee binnengekregen. The Third Man en Het paard van Sinterklaas. En ja, ik weet dat dat een kinderfilm is. Maar alleen het verhaal al. Chinees meisje komt met d'r moeder naar Nederland waar pa een restaurantje drijft. En dan komt Sinterklaas op dat paard en aan Sinterklaas kan je cadeau'tjes vragen. Nou, dus vraagt ze een paard. Toch?!
Recept. Eindelijk.
Aardappelpie met vis
Maak aardappelpuree, maar gebruik aardappel en meiknolletjes (gewicht drie op twee), en gebruik crème fraiche in plaats van melk.
Leg dikke filets van witte vis in koude melk, met wat peterselie en witte peperkorrels. Breng langzaam aan de kook, zet het vuur helemaal laag, doe een deksel op de pan en laat nog vijf minuten staan.
Giet af (bewaar de vloeistof) en laat de vis koelen.
Maak een saus van boter, bloem, het gezeefde kookvocht en witte wijn.
Proef op peper en zout.
Haal van het vuur en meng er gehakte dille door, kappertjes en geraspte sinaasappelschil.
Bekleed de bodem van een ingevette lage ovenschotel, leg daar de vis (in blokjes) op, leg er wat gekookte gepelde garnalen op, en giet er de saus over.
Kantel de schaal wat op en neer zodat de saus ook goed tussen en onder de vis komt.
Schep er de rest van de puree over en werk mooi af.
Laat geheel koelen en zet dan de schaal 24 uur in de ijskast.
Bak een klein uur in de oven op 190 graden.
Jammie...
O, en zie die zowat altijd fantastische blauwe lucht van Bordeaux. Om nog maar niet te spreken over het avondrood...
Gisteren dus Fitzcarraldo, waanzinnig. Vanavond nog niet die groene cobra, Cobra Verde, maar wat spitten in de forsche stapel DVDs.
Gisteren trouwens ook, toe maar, Nicholas Nickelby. Aardig en zo, maar de intro is ongelofelijk mooi. Uitgevoerd als een soort poppenkast.
Gisteren, maar niet foto-waardig, kliekjes. Maar lekker! Echt erg lekker. Die velderwten, ook wel jonge capucijners, zijn vrij stevig, wat bv. erg lekker is in Chili con carne, maar hier worden ze iets overkookt omdat ze moeten wachten op het pocheren van de eieren. Geeft niks. Heerlijk in dit recept, als ze net wat week zijn.
Pinda-olie, ui, knof, gember.
Komijn, geplet korianderzaad.
Sambal setan (sambal Satan; opgepast dus). Even roeren, rijstwijn of medium sherry, pruttelen.
Hoisin, proef.
Velderwten erdoor, restje straw mushrooms, eieren erin pocheren.
Dit is St. Eulalie zelf. Beetje eclectisch tussen die renaissance(?) ramen, maar mooi. Een levend monument zeg maar.
Zoals gisteren over Eloi, vandaag over Eulalie. Voluit St. Eulalia van Mérida.
Hier.
Oosterschelde-kreeft hier.
Erg aardige site hier. De Verspreidingsatlas voor mossen, korstmossen en kranswieren. Interessant? Ja! Én paddestoelen! Hier.
Of mag je die niet plukken? Het ene jaar lees je dat het niet mag, dan weer wel want die sporen zijn toch al overal heen, dan worden er weer Polen opgepakt... Je weet het niet...
Lactarius deliciosus, de naam zegt het al, hier.
Eekhoorntjesbrood hier, wow!
O, maar zo midden- of laat-gothisch is dat gewelf nou ook weer niet, behalve dan het koor.
En van buiten krijg je niet de indruk dat die kerk zo diep is.
Maar toch, zou ik een katholiek oud vrouwtje zijn in Bordeaux, dan ging ik daar ter kerk, verdomd. Of het een beetje uit het centrum ligt of niet. (Op de Santiago-route, trouwens, lijkt me.) (O, inderdaad; in Bordeaux sur les chemins de Saint Jaques de Compostelle staat het op de kaart als nummer 15.)
Recept
Aardappel-preisoep, Vichyssoise, Frankrijk
Maak kippenbouillon en kook daarin gelijke hoeveelheden niet te fijn gesneden prei en blokjes aardappel langzaam gaar.
Pureer, roer er room door en koel goed.
Serveer in gekoelde kommen, met gehakte bieslook erover.
Of: serveer warm, met geraspte Gruyère erover.
En verder weet ik niks meer te vertellen.
Behalve dan dat je in Bordeaux weinig barok ziet.
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:18:00
donderdag 8 april 2010
Behalve St. Eloi nog geen idee

De toren van de St. Eloi-kerk, Bordeaux. Zie onder.
Heel moeilijk te fotograferen in die smalle straatjes. Achter die toren staat er nog een, die van de Grote Klok-poort (zie ook verderop).
Iemand vroeg me wat het oudste deel van Bordeaux is. De St. Eloi-wijk lijkt me, althans voor zover we het hebben over wat er nog overeind staat van het oudste, en dat weer afgezien van het Palais Gallien, de ruïne van het Romeinse amfitheater.
En zo kwam ik op de St. Eloi-kerk. Niet uit de tijd van de wijk, maar een van die in gidsen veronachtzaamde juweeltjes, zoals het Annonciade-klooster of de St. Eulalie-kerk. (Wat is er trouwens met Google aan de hand? Ik zoek op plaatjes van de Annonciade, 'annonciade bordeaux', en krijg op de eerste pagina drie foto's van mijn Bordeaux blog, maar foto's die niks met de Annonciade te maken hebben. Terwijl mijn Annonciade-foto's wel degelijk annonciade-nummer zoveel heten...)
Maar goed. Hierboven dus de toren van de St. Eloi. Vroeg-gotisch en weer vertimmerd? De hele kerk is een raar complex, half in het Grosse Cloche-poort-complex vergroeid (zie volgende foto; de ingang van de kerk is juist rechts vóór de poort en zie de foto daarna).

Kijk, en dan is Google weer ineens goed. Ik zoek per ongeluk op Grande Cloche en krijg twee foto's uit mijn Bordeaux blog, correct genaamd Grosse Cloche. (Als ik een foto nodig heb uit m'n eigen archief dan vind ik die sneller met Google -niet Google Desktop!- dan zelf spittend in m'n archief!)
Maar goed.

Een stijl-technisch zeer degelijk doorkneed complex, zou je ironisch kunnen zeggen, maar ontroerend mooi ook door, hoe zeg je dat, pretentieloosheid is waarschijnlijk het beste woord.
En, zoals je hier ziet, smalle straatjes weer en hoge bebouwing: het blijft moeilijk om een overzicht te krijgen.
O ja, over de mensen in Bordeaux schiet me in ene wat te binnen. "Doe maar gewoon, dan doe je al raar genoeg", dat is Nederlands, met een vals trekje om de mond.
Over de mensen uit Bordeaux kan je het ook zeggen, maar met een brede glimlach...
Recept
Aardappel-linten
Schil aardappelen en trek er met een dunschiller linten van.
Blancheer die vrij kort in kokend water met zout.
Giet ze af, spoel ze even onder koud water (om het garingsproces te stoppen; ze moeten nog enigszins warm zijn) en roer er een mengsel van mosterd en room door.
Serveer met zout, peper en basilicum erover.
Vanavond kliekjes. Heb nog van die straw-mushrooms (search the blog), heb tig eieren, zag nog een potje velderwten. Uitdaging. Hoisin erbij!
Vanavond een na laatste Herzog / Kinski, mijn favoriet, Fitzcarraldo. Morgen de laatste, de vijfde, de mij onbekende Cobra Verde, groene cobra.
En dan komt er een nieuwe stapel. Kreeg vandaag al Once upon a time in America (twee DVDs), The Great Gatsby en The Alamo. En bestelde trouwens Het paard van Sinterklaas, twee versies van Spartacus en The Third Man. O ja, en Bonnie and Clyde, en Wyatt Earp...

Het portaal van de St. Eloi. Wat trouwens St. Eligius is bij ons. Zie over hem trouwens Het geërfde paard en De lelijks smidsvrouw hier (alle links hier in een nieuw venster). Hagiografieën: heerlijk!
Recept
Aardappelpannekoeken, Boxty, Ierland
Lijkt op Halbhalb Klösse, noedels van half rauwe half gekookte aardappel.
Meng gelijke hoeveelheden rauwe geraspte aardappel, gekookte aardappel en bloem, en breng op smaak met zout en peper.
Werk er wat rauw ei door, zout en peper, en dan genoeg melk om er een dun beslag van te maken.
Laat steeds een soeplepel van het beslag in een hete koekenpan met wat vet erin vallen en bak de pannekoeken een minuut of drie, vier aan elke kant.
Serveer met appelmoes.
Ulster Fry
Serveer de pannekoekjes met gebakken bacon, gebakken verse worst, gebakken eieren, bloedworst en geroosterd brood.
Als je dat op hebt, dan kan je ertegen.

Vroeg-gothisch toch?
Mooi verhaal. Iemand herinnerde me.
Ik had een enorme rode kool in de tuin en de buurman schoot een stel duiven. Veel kookboeken bij hem en bij mij, nergens een recept voor rode kool + duiven. Weddenschap. Drie gangen rode kool en duif, en alle drie totaal verschillend. Dat lukt me! En het lukte me.
1] rodekool-soep gemaakt met bouillon van de karkassen
2] gemarineerde rauwe rode kool met heel dun gesneden carpaccio-achtig pootvlees
3] rodekool-stamp, in de oven gegratineerd met de borstfilets erop.

Beeldenstorm? (Ingang St. Eloi.) Geen idee. Je had of hebt in die regio wel erg veel protestanten, maar naar ik begrepen heb hebben die zich altijd erg netjes gedragen. Ze zaten vooral daar omdat ze er beschermd werden. Alhoewel er natuurlijk wel degelijk strubbelingen geweest zijn.
Tot slot. Wat ik zag toen ik de St. Eloi voor het eerst binnen ging.
Nog wat trouwens.
Als je al die foto's ziet, dan denk je toch "Wat een prachtige stad is Bordeaux", toch?
Publié par
Maarten van Thiel
à
17:17:00
Abonneren op:
Posts (Atom)