Checchino

Ik zit zojuist het tijdschrift "Italië" te lezen en het gaat over mijn favoriete wijk in Rome, Testaccio, met het restaurant Checchino, waar het voortreffelijk dineren is en wat heel erg aan de film La Cena doet denken en het mooie protestantse kerkhof en de piramide en vriendin Wies die ik daar twee keer al die handel heb laten zien en die nu al weer een half jaar dood is.

Over een beschaafde man gesproken, die eigenaar van Cecchino! Hij bleef zelfs ook beschaafd toen ik na het eten een cappuccino wilde, ongeveer een doodzonde voor die mensen. (Had hij me toch tuk, want die koffie was niet te drinken).

Egypte

Nog wat Kuifje, want ik heb geen zin en geen tijd om Egyptisch te gaan zoeken.

Dank PJ, trouwens.

Egyptian Cooking

Standaardwerk Egyptische keuken en omstreken, van Samia Abdennour.
Ondertitel And other Middle Eastern Recipes.
Bijna 500 recepten, verklarende woordenlijsten etc.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Dit is dus Egypte en omstreken, en die omstreken gaan tot in het Midden Oosten.
Voor het Midden Oosten en omstreken zie hier.

Wat viel er op?

Dat ze er ook gedroogde sperziebonen kennen, net als in Ost Friesland (daar had ik het over; search the blog op updrögt.
Weken, koken, afgieten koelen. Serveren met olijfolie, knof en citroensap.

En ze eten er natuurlijk lupinezaad. Daar had ik het laatst, een paar dagen geleden, ook over.
Het weken, spoelen, weken, koken is nogal een gedoe.

En in dit boek betekent za'atar of za'tar oregano. Maar dat is misschien in Egypte zo. Elders zie hier.

Krumb mahshi, gevulde koolbladeren.
Goh, ik ken het uit Duitsland, rode kool, zie hier, en natuurlijk uit Indonesië, zie hier.
In Egypte gevuld met rijst en tomaat.

Mulukhiya eten ze er veel. Maluw. Jute. Ja, de bladeren dan dus...
Zie hier. Met kip, rund, konijn, rijst...
Heet ook wel jodenmalve. Zie  hier.
Zou je dat hier kunnen vinden?

En zie wat je er voor recepten in vindt. Geen gelul!
Runderkop, schapenkop, hart, poten, pens...

O, en ze koken veel met 'awirma, verse zilverui'tjes. Lekker. Kan je hier ook nooit vinden.
Met rund, met lam...

Yesil dolmates bastisi, groene tomaten met kaas uit de oven.
Kijk.

Lu'mit al-'adi, de rechter heeft z'n bek vol.
Dat is hetzelfde als dat Griekse loukoumades.
Oliebollen.
Zie hier.

Ook wel interessant, drank, zeg maar koude thee, gemaakt van hibiscusbladeren.
Ik heb dat wel eens ooit gehad, lang geleden, en ik weet niet meer of het erg zuur was of erg bitter.

O, en kijk wat ik ontdek.
Een recept voor biber salcasi, die Turkse saus van pikante paprika's.
Dat is natuurlijk vergelijkbaar met die spicy paprika paste uit dat Hongaarse boekje van laatst.
Nou, dat hoef ik dan niet te maken want dat verkopen ze bij de betere Turk, en waarschijnlijk zelfs bij de slechtere.
Aci biber staat op die pot die ik laatst kocht. Dat moet hetzelfde zijn want dat wordt ook geafficheerd als pikant.

Ze werken er ook met salq, Engels chard, waarvan ik dacht dat dat wel kardoen zou zijn maar nee, dat is snijbiet.

Wat gaan we maken?

Fuul nabit, spruiten, taoge zeg maar, van gedroogde tuinbonen.
Twee methodes. De ene geeft zachtere bonen, de tweede sterker, nootachtig smakende.

Eieren met knoflook en citroensap.
Je wrijft knof met zeezout, doet er citroensap bij, bakt dat wat en daarop de eieren.
Jammie!
Er gaat "mint powder" over. Huhh?

Saniyit batatis, een ovenschotel met aardappelen (batatis), tomaat en kalfsvlees.
Prima idee lijkt me.
Knof en ui erbij ook, natuurlijk.

Linzensoep met tomaat en loomi.
Loomi? Ja, zie gisteren of eergisteren, toen ik schreef dat ik in dat Egyptische boek ontdekt had hoe die gedroogde limoenen heten.
Met ui, knof, ghee, maar wat zou "mixed spice" zijn? Ik houd het op za'atar.

Gestoofde spinazie
Met rundvlees, kikkererwten, knof en ui natuurlijk, dille, tomaat en rijst.
Ja kijk, die spinazie van ons dat is andere dan die naast die piramides groeit, dus die gaan we niet stoven maar tegen het einde erbij.

O! Daar was ik ook naar op zoek want ik heb een enorm pak liggen.
Tig recepten met wijnbladeren!

Laat ik nou zegge en schrijve of hoe schrijf je dat één Egyptisch recept kennen, en dát staat er niet in...
Ik weet niet meer hoe het heet, maar het gaat als volgt.
Wals knof en  korianderzaad door mekaar, en bak op laag vuur in flink olijfolie.
Serveer over linzen. Of zo.
Dat had ik uit dat Roden Middle Eastern boek, maar dat boek hep die schooier van De Minnarij in Utrecht gejat.

Van alles

Ik heb die film over die sushimaker gekeken en bedacht: alle vier die films uit dit VK-serie'tje heb ik al eens gezien.
Die oude Japanner is een serieuze man, maar ik geef niks om het geouwehoer aangaande hem en zijn mentaliteit. Die wedstrijd in Frankrijk over het maken van gebak heb ik ook al eens gezien. De angst van die Canadese kok, sterk overdreven hoor. Misschien hebben ze daar een minderwaardigheids-complex aangaande de Fransen en hun “kunsten”? Inderdaad, of er niets anders belangrijk is.
Die Bocuse met zijn onsympathieke ouwewijvenkop doet me sterk denken aan die teruggetreden paus Benedictus: het zouden goed zussen kunnen zijn. Dezelfde sluwe ogen en dat misprijzende mondje.
De krabfilm ga ik niet meer kijken, heb ik ook al eens gezien.

Ik had zojuist een gerecht met truffelolie en het gekke is dat het me in eerste instantie, ik vind het overigens lekker, aan solutie doe denken: dat fietsenbandplakmiddel!  Ik at het ooit in Italië en in Groningen en steeds denk ik weer aan solutie. Erg hè?

De hond vreet heel duur eten , biologische verantwoord met keurig pens/hart erbij, maar ik keek om en als hij een schietgeweer onder zijn poot had kunnen houden, had hij het gedaan. Hij zat heel kwaadaardig naast zijn verantwoorde bak voer, met de stralen uit zijn bek, naar mijn eten te kijken.

Groet, Loek

Ganzenboutjes, umami, brood

Paddestoelen en gans

Kippenbouillon, vegoballetjes, rijstvlokken, paddo's

Week gedroogde paddestoelen in heet water.
Po ku op de eerste plaats. Dat verkopen ze als "shiitake". Zie hierboven rechts, en hieronder; dat is po ku, dat is geen shiitake zoals het gedroogd door de toko en vers door AH wordt verkocht. Shiitake is veel platter; zie hier (alle links hier in een nieuw venster). En je kan wel zeggen dat het botanisch hetzelfde is, maar dat wil niet zeggen dat het dus culinair hetzelfde is. Botanisch is wintertruffel hetzelfde als zomertruffel, genetisch zelfs. Maar culinair... De terroir, het klimaat, het jaargetijde...

Goed. Po ku weken, en white fungus (zie hier) en muizenoortjes, kuping tikus, black fungus, zie hier.
Bedenk dat de zwarte enorm en de witte nauwelijks zwelt. Zwarte dus in kleine stukjes, witte enkel als ze aan de grote kant zijn.
Witte: betere Chinese toko; zwarte: elke toko.

Pinda-olie, gemberwortel, knof, ui, wat soepgroenten, lombok...
Kippenbouillon ("Maggie basis voor kippensoep" is werkelijk uitstekend), Chinese rijstwijn (Hua Tiao is hier beter te gebruiken dan Shaohsing; beide bij zowat elke toko en kost geen moer)...

Geweekte paddo's kleinsnijden (steeltjes van de po ku weg, harde stronkjes van de andere twee idem). verse po ku ("shiitake") snijden en weer de steeltjes weg, alles bij de soep mét het weekwater, en mét de kleingesneden vegoballetjes en met een flinke hand rijstvlokken, rice flakes, flattened rice (betere Turk), zie hieronder...

Vijf minuten sudderen.
Eventueel wat mushroom soy erdoor.(Mushroom soy: dat stond natuurlijk aan de basis van die mushroom ketchup! Mushroom ke-tsiap, mushroom ketjap...)
Wat een unami smaak!

Ganzeboutjes, witte bonen, lente-ui

Ik had ganze-voorbouten van loopgans, witte gans, Peking-eend, dus die zijn klein want die lopen; die vliegen niet.
En de witte bonen had ik van AH huismerk, en die waren uitstekend. Stevig van binnen, bloemig van buiten. Dat is een Spaans trucje: aan de kook = wat koud water erbij om de kook even te remmen, en dan nog een keer. Maar ze koken dan wel -even meegestoofd, zelfs als al gekookt er op het laatst bij- snel kapot. Overigens was de bedoeling van dit Hongaarse gerecht dat je enkel-geweekte dus niet ook al-gekookte bonen meekookt met die poten.

Bak de poten in ganzenvet tot ze rondom wittig zijn geworden, en uit de pan ermee.
In de pan olijfolie, want je hebt veel vet nodig, zie verderop.
Ui, knof...
Groentenbouillon, pimentón (dat in dit geval pikante en ook nog gerookte Spaanse paprikapoeder), die poten erbij en stoven maar.

En nou komt er een interessante Hongaarse truc.
Poten uit de pan, vuur uit, vijf minuten rusten zodat al het vet aan de oppervlakte drijft.
Met een zeef bloem over dat vet strooien. Je ziet dat vet meteen tot een roux worden! Zo kan je dus mooi een saus binden, maar een ding: daar moet dan dus wel fors vet op drijven.
(Bedacht dat het principe van binden met beurre manié eigenlijk hetzelfde is...)

Bonen erbij, poten, en fijngesneden lente-ui.

Enorm lekker.
Als je het met kip maakt zal het lang niet zo lekker zijn; die gans geeft een heel mooie smaak aan de saus...

Poten, aangebraden

Mangiare!

Ik beluisterde twee oudere uitzendingen, 22 februari en 22 maart.
22 februari begon met de mededeling dat het hele programma over die Otto Lengie zou gaan of hoe schrijf je dat, dus die groentejood heb ik meteen uitgezet. Ik ben namelijk zelf een gezonde Hollandse vlees- en visjood. Sefardisch ook nog, dus dat ashkenazi-gekook bekijk ik met achterdocht en al helemaal met die groente-fixatie en dat eeuwige gedoe met die munt en die granaatappelpitten. Groente OK, fixatie weg ermee.

22 maart, dat ging over Het Groenteparadijs, een boek over moestuinen. En over de Piloersemaborg hier in de buurt en daar dan weer de groententuin van natuurlijk, en ook die omfietswijnman kreeg het woord.

Die wijnman dat is vrijblijvend gezeur. "Ik zou zeggen huppeldepup daarbij." -"O, ik dacht eerder aan dinges." "Ja, dat kan natuurlijk ook!"

En in die Piloersema groententuin "Dat is een soort kervel". -"O, een soort selderie dus."...

En dat groenteparadijsvrouwtje vertelde dat ze ooit een fantastische eetfilm had gezien. "Ik weet niet meer hoe die heet maar het was met Maastrohaanie"...

Die boutjes, gestoofd.

Super mals worden ze nooit.

En laat ze niet te lang staan want dan worden ze niet alleen níet malser maar wel droger.

Culinaria

Wild hier.
En ik liet het vandaag nog aan H. zien. Kijk eens hier.
En klik nou eens op Groningen.
En klik daarna eens op Brabant of op Limburg.
Kijk, dat bedoel ik. Daarom ga ik verhuizen...

Laatst hadden we het over die gedroogde limoen. Lees momenteel een Egyptisch kookboek, en daar gebruiken ze het en zo heb ik meteen de Arabische naam. Loomi. Zie hier.

Maakte weer een tarwebrood. Weer erg lekker.
Vorige en deze met Turkse druivensiroop als zoet, vorige met pistache-olie, deze met macadamia-olie.
Die vorige was "makkelijker" van smaak, deze is "mooier".

Die "Turkse zult" van laatst van de Jumbo, die is heerlijk op brood. ("zult" want ze hebben het ook in Duitsland en daar heet het Sülze.)
Veel minder zout dan die Bulgaarse.
Super compact geperst rundvlees, maar heel mooi eten. Zie hier op mijn blog.

Rode boekje: mooi, die vissekop.
Ik zal binnenkort eens wat schijven over makreelwangen, wat trouwens gewoon de kieuwdeksel is, dus niet hetzelfde als die kabeljauwwangen, wat de kieuwspier is.

Ik las over twee Midden-Oosterse dipsauzen.
Tahin met johannesbrood-stroop, en idem met die Turkse druivenstroop.
Die johannes is minder zoet dan die Turk, en dat geeft een vreemde smaak, tahin blijft overheersen, totdat je er zoveel johannesbrood bij doet dat het te zoet is.
Met die druif, dat is al veel beter. Omdat het zoeter is hoeft er veel minder bij, en daarnaast overheerst het de tahin makkelijker. Vreemd wel, want juist de smaak van dat johannesbrood is penetrant...

Kuifje

Naar aanleiding van gisteren stuurt P. me zie hierboven, en schrijft me (dank!):
Ha Maarten, het kwam er even niet van maar bij deze.
Dit moet de allereerste Bobby zijn, 1928.
Hij eet dat broodje (volgens mij is het een bokkepoot maar goed) op en kakt vervolgens op dat bordje.
Le Crime du Chien heet het verhaaltje.
Broodje poep, dat moet van alle tijden zijn.
Pain d'epices zal wel kruidkoek zijn.
Ik reken op het recept!
Groet,
P

Die omdraaiing pisse [pis] d'épain - pain d'épices [brood van kruiden], dat is typisch een autistengrap.

En nee, dat is geen bokkepoot!
Zie een zeer klassiek pain d'épices hier.

Heb je meteen je recept!

Maar nee, op kruidkoek-recepten kom ik nog eens terug, dat beloof ik.

Scots cooking

Crappit Heid

Crappit Heid means stuffed head, and food writer F. Marian McNeill described it as a 'piscatorial haggis' [vis haggis; haggis: Schotse gevulde schapenmaag]. It was Rhoda Mcleod, who now lives on Harris but was brought up on Lewis, who told me all about crappit heid, which she knows by the Gaelic name, ceann cropaig. She explained that first you need a very fresh fish. You must clean the liver thoroughly, then mash it with oatmeal with your hands before stuffing it into the head and boiling. She also sometimes steams the liver mixture in a bowl and discards the head, or makes marag lasg (fish pudding) from the mashed-up liver (no oatmeal) by packing it into the cleaned fish gullet [slokdarm] and boiling it like a black or white pudding.
     Rhoda also makes sheep's head broth (ceann caorach) by singeing [haar wegbranden] the head, removing the eyes and splitting the head in half. After soaking in salt water overnight, it is rinsed, the brains are smeared all over it (to remove the taste of singeing) and then it is boiled to make a fine broth with turnips, carrots, onions, and barley. None of this is for the faint-hearted.

Culinaire mail

Als het een foto zou zijn, dan zou die egale lucht raar overkomen...

Mailbox afgelopen week

Het culi deel dan althans.

Zaken voor de iPad en waarvoor je iTunes moet downloaden (Gratis taartenkookboek!) gooi ik direct weg natuurlijk. Lazer op met je aflopende-zaak iOS gezeik!

Eetsnob met zalm en asperges hier (alle links hier in een nieuw venster).
Met ontbijten in Brussel hier en met bouillabaisse in Harderwijk hier. Uhh, dat heet dus bouillabaisSe, ja! (Wat? In Harderwijk niet? Zijn die dan gereformeerd of zo?)

Tomaten hier.
De rest wat er in die Foodlog nieuwsbrief stond, dat kon rechtstreeks en zelfs onverteerd door de plee.

Marieke roept meteen Bernhard!

Culinaire Nieuwsbrief, haring en andijvie, hier.

Over pindakaas en geep, apart van mekaar dan dus, zie hier.
(Geep: zeker naar NRC gekeken laatst...)

In het algemeen, even
Kijk, je moet al die dingen hier vandaag naast mekaar zien, als geheel. Om een idee van "de markt" te krijgen.
En je kan wel zeggen Ik abonneer me zelf wel, ja, natuurlijk, dat kan, maar dan krijg je wel alle zooi die ik wegflikker ook in je bus.
En ik flikker wel spul weg, maar het is nog steeds "de markt" in zoverre dat het interessant is, of eventueel rechtuit gelul of afkeurenswaardige shit. Maar oninteressant spul zit er niet bij. Kijk.

Famila, De zomer komt, hier.

Zo ziet het er vanuit het vliegtuig inderdaad uit.

Boerenkool...

Amerika nu.
* Gazpacho hier.
* Muffin doughnuts(?) zie hier.
* Kip roken hier.
* Citroen-kaastaart hier.
* Italiaanse salade-les hier.

Haring!
Zie hier.
5 juni dus. Noteren.
Uhh, ik bedoel voor gewoon hier dan dus natuurlijk...

Je moet voor die haring wel wat over hebben natuurlijk...

Weekend Culinair nu.
Altijd erg aardig.
Van Knack, zie Knack zelf hier.
Gin-tonic en Vlaams horecanieuws hier.

En wat eten we deze week? Zie hier.
De recepten kan je aanklikken.
Die bloedworst lijkt me wel wat...

Zestz nu.
Je kan ook naar de site gaan, maar de aardige dingen die je in de nieuwsbrief vindt, die vind je daar nou weer niet.
Hoe hoort het in Parijs hier.
Asperges met de iPhone app dat doen we dus niet, iPhone is uit de mode, wie met een iPhone loopt die loopt voor gek, maar zie culinaire activiteiten hier.

Bouillon! poogt net als Mangiare! krampachtig! marktaandeel! te houden en gaat dus de heilloze! Foodloggisch! wakkere! milieuactivistische! kant op. Zie! hier!
Veel succes !-]]]

Deze kant op, kan je ook zeggen

Joseph Roth

De spartaanse Oostenrijker

Juffrouw Hirschwitz schepte oudergewoonte de soep op. De borden die zij uitrijkte werden met gastvrije uitgestrekte handen en een glimlachje van dankbaarheid in ontvangst genomen. Zij glimlachte terug. Een warm, goudkleurig schijnsel deinde in de borden: het was de soep, vermicellisoep. Doorzichtig, met goudgele, kleine, in elkaar gekronkelde, zachte draadjes vermicelli. Baron von Trotta und Sipolje at zeer snel, soms grimmig. Het was, alsof hij met geruisloze, aristocratische en rappe wrok de ene gang na de andere vernietigde, hij maakte ze soldaat. Juffrouw Hirschwitz at aan tafel minime porties en liet na de maaltijd het gehele menu opnieuw opdienen op haar kamer. Carl Joseph slikte schuw en haastig hele lepelladingen en enorme happen door. Zo waren ze alle drie tegelijk klaar. Er werd geen woord gesproken als de baron von Trotta und Sipolje zweeg. Na de soep werd de gegarneerde 'Tafelspitz' [gekookt rundvlees met Rösti, groenten en mierikswortel] opgediend, sinds lange jaren het zondagsdeel van de vader. Hij bekeek het gerecht met een welgevallen, dat meer tijd in beslag nam dan de halve maaltijd. Het hoofd van het districtshoofd liefkoosde eerst de malse rand spek, die het kolossale stuk rundvlees omzoomde, daarna alle schaaltjes waarop de groenten gebed lagen, een voor een: de violet glanzende bieten, de diepgroene jonge spinazie, de vrolijke, lichte sla, het wrange wit van de mierik, het onberispelijke ovaal van de nieuwe aardappelen die in smeltende boter dreven en deden denken aan breekbaar speelgoed. Hij had een eigenaardige instelling tot het eten. Het was alsof hij de belangrijkste onderdelen met zijn ogen at, zijn esthetisch gevoel verorberde allereerst de waarde van de spijzen, hun psyche om het zo maar eens uit te drukken; de loze rest die daarna in de mond en keel verdween was oninteressant en moest zo snel mogelijk worden verslonden.

Zalm, feta. mul

Deegbal, Bulgaars en zalm

Mique

Gisteren veel te laat thuis om nog te kunnen posten hier, na ergens koken.
Of ik op vrij korte termijn iets lekkers en aparts en stevigs kon maken.
Ja hoor.
Meteen wit brooddeeg gemaakt met veel gist en wat olijfolie en geel mosterdzaad. Rijzen, meegenomen.
Aldaar met een paar pakken soepgroenten en ui en knof en peterselie en een paar potten wildfond een fraaie groentesoep.
Deegbal erin, onderste helft rijst en wordt gaar, bal draaien (vast zetten tegen terugklappen met drie vorken), andere helft garen.
Ene helft grof in stukken getrokken door die soep en op tafel.
Andere helft in plakken gesneden opgebakken in (meegenomen) ganzevet. Met kalfsworst, sla en Groninger mosterd.
Périgord. Mique dus. Denk aan ons mik. Zie hier (alle links hier in een nieuw venster) en hier. Foto's op dit blog natuurlijk.
Na: meloen (geel van buiten, groen van binnen, hoe heet het) met roomijs, slagroom en gemberbolletjes...

Bulgaarse feta en Bulgaarse pasta

Zie de bovenste foto voor die pasta van laatst maar nu dus gekookt.
Dat kleurverschil, dat zit er nu eenmaal in. Dat hoort zo in Bulgarije.
Lekker spul, heel mooi stevig. En goedkoop ook nog;  1,- voor een flink pak.

Olijfolie, sjalot, knof...
Stukken Tasty Tom die ik overrijp had laten worden. Zie foto hierboven. Wat aanbraden.
Za'atar, laurier, rode wijn, Chinese rietsuiker (bij de betere Chinese toko; werkelijk een ontdekking; je kan er niet afblijven), pimentón (gerookt pikant paprikapoeder in dit geval; pimentón betekent eigenlijk niet veel meer dan paprikapoeder)...
Kook die pasta.
Bulgaarse feta (Sirene) in grove stukken door de saus, Bulgaarse zwarte olijven (die je iets moet ontzouten in water eerst), gedroogde tomaat-stukjes...
Wat room door de saus.

Gegrilde zalm met rode ui en ovenaardappelen

Flink rode ui fijngesneden heel lang op heel laag vuur in boter stoven. Deksel, dus erg laag vuur. Plaatje onder de pan.

Zalmstuk doormidden, dunne uiteinde op dikke, opbinden, grillen op niet te hoog vuur (in het begin de pan wel goed heet) met wat olijfolie.
Wel dik stuk maar wordt goed gaar en warm.
Bij de eerste keer draaien is het wat aangebakken, maar daarna is dat probleem over.

Aardappelen in de oven met olijfolie erover.

Beurre blanc maken.
Kook een flinke scheut witte wijn langzaam vrij ver in, met daarin gesnipperde sjalot.
Giet af door een zeef in een kom en doe terug in de pan.
Klop er met de slappe garde, op niet te hoog vuur, flink klontjes koude boter door.
Breng op smaak met citroensap en peper.
Gebruik de saus bij vlees- of visgerechten waarbij wegens de gekozen bereiding geen jus gemaakt kan worden, terwijl er dat wel lekker bij zou zijn. Zoiets.

Uien op smaak met witte port en wat gembersiroop.
Zalm serveren met truffelolie erover? Dan geen gembersiroop.

Planning

* Ganzenbout, witte bonen, lente ui.
Bout eerst gebakken in ganzenvet. paprikapoeder. Hongaars.
Met een mooie fles rioja, Viña Collada Marqués de Riscal 2008.

* Plakken tofu, gemarineerd met o.a. miso.
Rijst, tauge, gari (ingemaakte gember, eigen productie natuurlijk; "sushi ginger").

* Gekookte aardappelen (lang geleden!), saus van romige zachte blauwe kaas met ietsje rookspekjes erdoor, aubergineschijven meunière en een mooie fles Château Moulin Rompu, Médoc, 2010.

* Die Schillerlocken, dat is wel lekker om zó te eten, maar ik ga er eens saus van maken. Lichte béchamel met ook wat witte wijn erdoor, dat spul erdoor. die andere Bulgaarse pasta erbij (uiterst platgewalst spul; droge filo zeg maar; Yufka) en bimi (die broccoli-sprieten).

* Omelet met kort geblancheerde paprika erdoor, mung bonen en een saus met korma en tahin.

Ganzenbout

Culinaria

Ik proefde die champignon ketchup (zie eergisteren of zo) op Mozzarella.
God wat is dat lekker... Waw...

NRC video over mul zie drie keer hier.
Hij snijd die vis door met een broodmes...
En dat heet niet buikwandje, dat heet vang.
En dat grillen: nog even de oven in: ik zou zeggen Heel kort op de hete plaat met de ongegrilde kant.
En dat bakken: weer en zoals altijd de grote fout. Begin altijd met de twee kanten kort dicht te schroeien, en bak daarna -dus- veel korter dan die floeper doet.

Links

* Winnend Vlaams culinair blog hier. Uhh, als ik nog één keer twee zeikreclames moet wegklikken bij Knack, dan is dat de laatste keer geweest.

* Veel kokoboeko hier. Uhh, dat Frietboek onderaan kocht ik eergisteren op Marktplaats voor € 1,50.

* Volkskeuken overzicht hier. Uhh, ik heb ook regelmatig Volkskeuken overzichten. Kritische overzichten. Search the blog op volkskeuken, hoofdletter overbodig.

Yufka.

Dus.

* Die rode uien bij die zalm hierboven, dat zat wat anders.
Dat waren mij onbekende "pikante rode uien", AH.
Nou, rauw waren ze inderdaad ietsje pikant, en erg lekker om zó te gebruiken. (Ik liet ze 10 dagen liggen, misschien dat ze verser wat anders hadden gesmaakt. Maar uitgedroogd of zo, dat waren ze zeker niet.)
Gestoofd waren ze niet meer "pikant" maar wel prima van smaak.
En die port en gember deed ik er niet bij, want ik wilde die uien puur proeven.

Bij De Blauwe Blazer maakte ik trouwens gegrilde scharrel-varkenshaas, gegratineerd met Cheddar, en met die ui (toen sjalot) - port (toen rode) - gembersaus.

* Ik las ergens over Sauce Dugléré. Wat was dat ook al weer?
De Dictionnaire du Gastronome zegt dat het voor bij vis is. Tong en tarbot en dus ook griet Dugléré zijn bekende gerechten.
Een blanke roux met visfumet. Met blokjes tomaat en met witte wijn, tijm, laurier en knof.
Ik weet niet of ik dat bij tong zou serveren. Tarbot, ach, maar toch eerder bij die mul van vandaag...

Mul

Audiovisueel

Voor het eerst volgde ik dat radioprogramma Mangiare!
Zie hier.

"Veel tongrecepten vroeger want toen was tong goedkoper".
Ik mailen Nee, mensen die recepten hadden, die een kookboek konden betalen, díe aten tong.
Een van de leden van het panel schrok zich de pleuris. (Kritiek!) "Ja, maar ik bedoelde in de 17e eeuw". Komkom vrouwke...

Dat schrikken dat was net al toen ik een keer de Kamer van Koophandel belde, wat of de naam van de voorzitter was. -Waarom ik dat moest weten. Ik zeg Omdat ik een klacht heb. -Een klacht???? Dat had dat mens nog nooit gehoord.

"De Grote Zalmtest"
Drie soorten gerookte zalm die geen van drieën goed waren. Nou, dat schiet op.

Wat hebben we opgestoken in dit uur?
Nou, zelfs als je van toeten noch blazen weet van koken, dan nog niks...

Schillerlocken

Ik zag die culi film of beter documentaire of nog beter -vreselijk woord- docudrama The chicken the fish and the king crab.
Waar het over fokken, vangen, verwerken... ging, dat was heel aardig.
Waar het over die kookwedstrijd ging was het net zulke ergernis als die Kings of Pastry.
Wat doe je jezelf en je familie aan, met je jarenlang op dat lullige lintje om je nek te fixeren.
Ga lekker koken en dan ff in de kroeg zitten en dan lekker met je wijf naar bed of zo.

En die jury. Allemaal ouwe papkoppen met een meter toeter op de kale kop, "Wij zijn titanen" godsammekrake, nog net niet dement en incontinent, de ouwe lullen. En nog roken aan tafel ook.
En net als bij die pastry: het zag er allemaal weer niet uit...
En niks blind proeven...

Die beurse overjarig-opgelegde Bocuse kwam ook nog opdraven.
Hij was nog net niet aan het schimmelen, maar veel scheelde het niet...

Je zal die culinaire druipkaars maar tegenkomen in het donker...

De smaak van de ziel

Ik heb de film "De smaak van de ziel" zitten kijken en vind het een overbodige film. Ja, ik weet wel dat de heren chefs héél veel gevoel hebben en ook wel artistiek zijn, en dat tegenwoordig, als tijdvulling(?), ook al hun echtgenotes in beeld komen en die hebben ook al een mening...

Ik vind die Erik van Loo een stugge boer(elul) ook al loopt hij gevoelig door de sneeuw met achter hem iemand met een geslacht beestje over de schouder, wat een geforceerd gedoe, en dan dat gekloot op die tafel in de sneeuw. Die Belse volgevreten zeveraar van de Michelin, daar kan ik ook niet tegen. Zit zo'n misselijke vent een beetje vervelend te donderen in zijn eentje in het restaurant, beetje draaien met de wijn, zijn vette bek nog voller proppen, bah!

Cees Helder vind ik een beschaafde man en die geloof ik, maar ik denk dat hij blij is dat hij van zijn Parkheuvel af is. Hoewel, wat heeft hij gebeurd voor die zaak? Wat een over zijn toeren geholpen vak is het geworden. Die kale Herman de Blijker is ook al zo'n verschrikkelijke vent met zijn zogenaamde gewone praat. Als hij het zou moeten opschrijven zou hij zo uitgeluld zijn, want ik denk niet dat hij fatsoenlijk Nederlands kan schrijven. Enfin, nog drie films te gaan uit dat pakje van je, Maarten.

Dag, Loek

Champignon-ketchup, kekers, takoyaki

Champignon ketchup

Een bijna verdwenen artikel, vroeger in de VS heel populair.
In feite weer zo'n "Maggie effect" condiment.
(Trouwens, fish sauce kan je ook van paddo's maken. Uhh, dat is dan dus geen fish sauce dus...)

Gebruik kastanjechampignons, of deels die deels andere paddestoelen.
Snij de paddestoelen in dunne plakjes.
Meng met grof zeezout, een volle eetlepel op een kilo paddestoelen.
Laat 24 uur staan op een koele plek, regelmatig omscheppend.

Na 24 uur

Doe in een stoofpan.
Voeg toe, steeds op een kilo:
* twee gesnipperde sjalotten
* twee gesnipperde knoflooktenen (mijn toevoeging)
* een kopje witte wijnazijn
* twee laurierbladeren
* een vierde kopje bruine suiker
* geraspte gember, nootmuskaat en versgemalen zwarte peper naar smaak.

Breng langzaam aan de kook en laat anderhalf uur zachtjes sudderen.
In veel recepten staat "zonder deksel", maar dan droogt het in anderhalf uur natuurlijk wel uit.
Maar mét een deksel kookt het weer te hard. Water toevoegen of zo. Zie maar. Nadenken.

Laurier eruit en blenden (gebruik een staafmixer met een smalle hoge beker; geen Magimix of zo).

Terwijl nog heet: in goed schone potten doen.

Misschien dat het vloeibaarder moet zijn, ongetwijfeld zelfs, maar één ding: dit smaakt eeee-nooooh-rrrrum lekker!
Op jonge kaas of mozz, bij radijs, op gegrild vlees of vis... Wow!

Keker-curry

Kekers, eieren, groene asperges

Kook eieren goed hard.
Schrik, pel.

Pinda-olie, gemberwortel, knof, rode ui...
Garam masala... Witte wijn... Tuinbonensambal (la doubanjiang, 辣豆瓣酱, hete doubanjiang)...

Kekers erdoor... Stukken ei erdoor... Gare groene aspergestukjes erdoor.

(Ik deed er wat seroendeng over, sssst!)

Van die kekers was de foto onscherp.

Hierboven zie hieronder.

Ei op brood

Ik eet elke ochtend in bed bij de krant een dubbel sneetje Brabants roggebrood.
Om en om met vlees (kan van alles zijn; kip met piccalilly; ossenworst met chutney...), met vis (gerookte haring met citroen en witte peper, zalmpaté...), met ei.

Met ei.
Zacht gekookt ei met mooie mayo, omelet met limoenchutney...

Gepocheerd ei is natuurlijk moeilijk op brood, vooral in bed. Maar ik ga wel wat experimenteren met zo'n ei pocheren in zo'n dompelbakje.

En ik experimenteerde al met een ovenschoteltje.
Schoteltje precies formaat twee sneetjes heb ik, wat dus heel mooi uit komt.
Ei ietsje kloppen met witte peper, stukjes goed zoute feta erdoor (Turkse of Bulgaarse) en stukjes mooie tomaat.
Oven.
Niet 100% gaar laten worden.

Heeeeerlijk...
(Die zoute kaas wordt door dat ei heel mooi ontzout...)

Korte rode puntpaprika.

Werkt heel erg mooi.

Volgende keer door dat ei!

Culinaria

Hoorde vandaag wat over Marillienknödel. Abrikozen in deeg.
Mahler nam mensen mee naar huis om ze te proeven, want niemand maakte ze zo lekker als zijn zus.
Lijkt me enorm lekker.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster) en lees, nou ja, kies hier.

Ik proefde na jaren vanavond weer eens die Schillerlocken (zie gisteren).
Heerlijk.
Met citroen en peper.
Moet eens diep gaan nadenken hoe je dat in een gerecht zou kunnen gebruiken.
Moeilijk hoor.
Dat wordt saus...

Loek, dat restaurant Checchino ziet er mooi uit!
Zie hier.
De kaart is ff zoeken. Sezioni en daar Menu. Zie hier.

Dit werkt ook enorm mooi.

Heel lichtgroen en super krokant.

Takoyaki

Die Broekbaard had een chaotisch verhaal over Takoyaki, balletjes met octopus erin.
Dat je dat wel in een poffertjespan kon maken, of toch maar beter eigenlijk weer niet, want dat je er beter een Japanse pan voor kon gebruiken, maar eigenlijk dat dan ook weer niet zozeer omdat z'n schoonmoeder (oid) het toch ook wel weer deed met een "Amerikaanse popcakemaker van de Blokker (14,95)" enzovoorts.

Bent u er nog?
Oehoe?

Zie takoyaki zoals het hoort hier en lees het hier.

Een takoyaki-pan? Zie hier.

Je eet takoyaki met, inderdaad, tonkatsu-saus, zie hier.

Heilbot

Ik heb het interview met Theo Kars teruggeluisterd en het was wel de moeite waard. Hij had een rotjeugd, zwaar gereformeerd, en heeft zo’n 15 jaar voor zijn schizofrene vrouw gezorgd en in de bak gezeten voor oplichting PTT. “Men” ziet hem soms aan voor student, terwijl hij toch 73 is, maar hij toont heel jong. Komt omdat hij de medicatie van zijn vrouw heeft doorgenomen en daaruit heeft hij geconcludeerd dat oa. proteïne goed is voor de mensch (ik parafraseer) en vandaar die jonge kop. Na afloop heb ik een foto van hem opgezocht: ik vond zijn hoofd voornamelijk eng. De journalist was lovend over het werkstukje van Kars, inmiddels deel twee van een serietje, deel drie wordt uitgebracht na de dood van de schrijver, anders draait hij opnieuw de bak in. Wat leert ons dit alles? Gereformeerden blijven zeuren over hun jeugd en verdienen daar een aardig centje mee: Wolkers, Siebelink, Biesheuvel, ’t Hart enz...
Katholieken beginnen meteen te kwekken over hun achtergrond en worden cabaretier: Sonneveld, Hermans, Maassen, Teeuwen, enz. en zijn in een klap miljonair.
En, maar dat zijdelings, “Een schizofreen is nooit alleen” zei de schrijver Hans Plomp.

Topfgeldjäger: de chef die moest oordelen was zéér onder de indruk van een gerecht waar heilbot met vanille op smaak was gebracht; hij vond het verrassend lekker.

De Joodse spijswetten zijn in oorsprong hygiënische maatregelen

Karel van het Reve, "Uren met Henk Broekhuis"

Je zou denken wat raar van die joden dat ze geen varkensvlees mogen eten. Hoe zou dat komen? Dat komt, is het antwoord (probeer het maar in uw omgeving, lezer!) omdat er in varkensvlees algauw exemplaren zitten van de trichinella spiralis, en daar kun je heel ziek van worden. En dat hadden die oude joden in de woestijn in de gaten. Inspectie van varkensvlees, voorschriften voor koken, inzouten en roken en zo, daar waren ze drieduizend jaar geleden nog niet aan toe. Ze hadden trouwens geen microscopen en konden die trichinen niet zien. En daarom verboden ze meteen maar het hele varken. En om aan dat verbod de nodige kracht bij te zetten, zeiden de verbieders dat het verbod van zekere Jehova afkomstig was en dat iedereen die het verbod overtrad door die Jehova zwaar gegrepen zou worden. En zo gebeurde het ook. Bekend is het geval van de jood, die in een slagerswinkel informeerde naar de prijs van een ons ham. Meteen weerklonk een zware donderslag. 'Ik mag toch wel vragen?' protesteerde hij nog, maar van de aankoop zag hij toch af.
[...]
Toch lijkt het me geen sterke stelling. Ten eerste, laten we wel wezen, is varkensvlees helemaal niet ongezond. Gojim eten het al duizenden jaren. Als je zegt dat er in ongekeurd varkensvlees trichinen kunnen zitten en dat je daar ziek van kunt worden, dan is dat niet helemaal eerlijk, want je kunt wel zowat van alle voedsel ziek worden als daar ziektekiemen of verwekkers in zitten, en die kunnen overal in zitten. Wie zo tekeer gaat over de ziekten die je eventueel van varkensvlees kunt krijgen zou als hij eerlijk was ook uitvoerig moeten ingaan op de vreselijke ziekten die je van gefilte fisj kunt krijgen. Maar daar hoor je nooit iets van. Ook Leviticus zwijgt daarover. Noch is daarover iets te vinden in een van de andere boeken Mozes.

Amerika, spijswetten, recepten

Dit en de volgende vond ik bij die Jumbo van gisteren.

Mooi, en daar gaan we mee aan het werk.

Lamssoep met tuinbonen bijvoorbeeld.

Of Moules Snob: mosselen gekookt in kreeftenfond en witte wijn...

American food

Ik kreeg The Oxford Companion to American Food and Drink (700 pagina's) terug van Rode Boekje.
Ik maakte wat aantekeningen bij de eerste 100 bladzijden. De rest komt later wel eens, wind en weder en God dienende.

* Eerst even achterin. Met potlood "€ 53,90 € 22,50" en ik kocht het voor € 15,-

* Afrikaans Amerikanen gebruikten (onder andere) olie van "shea nut" om in te bakken. Huhh?
Die olie dat is "shea butter". Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

* Oolichan komt weer ter sprake, die fish sauce van de Indianen.
Oil of oolichan, oolichan grease.
Zie hier.
Ik vind het lekkerder dan fish sauce. Leerde het kennen bij de Heiltsuk, zie hier.
Bij gebakken zalm!
In het boek heet het Eulachon, maar dat is het visje, spiering.

Voor tauge, dat weet ik.

Maar ik heb ze nooit zó gegeten.

* Interessant. In de 19e eeuw was de -religieuze- anti alcohol beweging zo sterk in sommige streken dat daardoor, middels de verbanning van gist (zelf brouwen!) het gebruik van bakpoeder sterk opkwam.
Je had zelfs Grahamite pensions die "gistvrij" waren.
Graham zie hier.
Die kop alleen al...

* Ook interessant.
In de Tweede Wereldoorlog kregen soldaten op geheime missies, om te kunnen overleven, blikken asperges mee.
Dat aten ze en dan pisten ze in beekjes en daar kwam dan vis op af.

* Bialy, dat ken ik helemaal niet.
Zie hier.
Geen bagels hoor!
Lees hier en een recept hier.

Schillerlocken.

Gerookte vang van haai.

Heerlijk!

* Virgin Mary.
Een Bloody Mary zonder wodka...

* Brazil nuts?
O, wacht. Paranoot.

Spijswetten

Dit is maar een intro.
Wat er over in dat American Food staat.

Joods

Drie hoofdregels: geen bloed, bepaalde dieren niet, en geen melk(producten mag ik aannemen) plus vlees.

Bloed is leven, daarom mag het niet.
Vlees goed weken en zouten.
Eieren op "bloedjes" inspecteren.

Hierboven die Duitse zult die ik ook bij die Bulgaar vond.

Kan hier prima tussen die Joodse wetten want het is rundvlees.

Je kookt ermee of je eet het op brood.

Die dieren nu.
Vis enkel met vinnen en schubben. Geen paling dus.
Geen vleesetende of aasetende vogelen.
Landdieren: enkel knaagdieren, en dieren met gespleten hoeven die herkauwen.

Die melk.
Niet samen, apart keukengerei, inderdaad.
Maar daar kan ik aan toe voegen dat als je 's morgens yoghurt bij het ontbijt hebt gehad, je 's middags bij de lunch geen vlees mag eten, want die melk zit nog in je maag...

Moslim

Geen varken, aap, ezel, vleesetende dieren.
Dus ook geen klauw-vogels.
Geen amphibiën, reptielen, insecten (omdat dat allemaal met de buik over de grond schuift?), ratten of ander ongedierte.
Geen gewurgde dieren, doodgeslagen dieren, dood door ziekte of door heidense rituelen, of gedood door (een aanval van) een ander dier. Geen vlees gesneden van levende dieren.
Verder ritueel geslacht natuurlijk, behalve vis.
En geen alcohol, vergif of drugs.

Kijk, weer mijn Turken-theorie bevestigd.

Elke Turkse winkel heeft iets wat je niet kent.

Of wat je al lang zoekt, moet daarbij.

Hierboven: jaren gezocht.

Gepekelde lupine-zaden. Egypte.

Heerlijk!

Recepten

Pannetje, Olleta, Alicante
Kook diverse soorten bonen half gaar; gebruik in ieder geval ook kikkererwten.
Voeg dan toe: stukken aardappel, grove stengelstukken van acelga (gebruik paksoy) en kardoen (gebruik kleine artisjokken).

Paprika met chorizo
Gebruik kleine groene paprika`s (bij de Turkse winkel; Biber dolmas) of die langwerpige lichtgroene, vrij dikke puntpaprika.
Snijd de kop eraf en haal ze uit.
Vul met kleine stukjes chorizo, of beter en als verkrijgbaar: het worstvlees van verse chorizo`tjes, of eventueel worstvlees van Merguez (Marokkaanse slager), alle vlees altijd gemengd met stukjes ui en knoflook.
Wrijf de paprika van buiten in met olijfolie en zet een kwartier in een hete oven.

Paprika met ham
Bak in olijfolie geblancheerde blokjes rauwe ham aan met flink knoflook.
Laat op laag vuur in de pan paprika`s uit blik warm worden met wat van het vocht uit het blik (Pimiento del Piquillo zijn de beste); als de paprika`s erg dik zijn deze aan een zijde opensnijden en openklappen).
Serveer de paprika`s lauw, met de olie, de knoflook, de ham en stokbrood.

Vijgenjam met amandelen en walnoten.

En met sesam, anijs en citroen.
Syrië!
Turkse winkel.

Daslook

Ik zit, onder het schilderen door, op internet te zoeken naar "daslook".
Eerst was het beperkt aanwezig langs de Dommel, maar nu groeit het volop.
Het heeft zo'n heerlijke knoflookgeur. Blijk je er mooie olie vante kunnen maken en het is heerlijk in salades, kan ik me voorstellen. Het is echter een beschermde plant.

Ik ging naar het park in de stortregen om te kijken of ik zo’n daslookje soepel de grond uit kon krijgen, geheel tegen mijn natuur, maar ik wilde het proeven. Het lukte me niet! Die rare hond van mij dacht “Ze wil ook lol maken!” en hij begon grote sprongen te maken in het bed met daslook en daarna wilde hij gaan graven. Ik ben met lege handen naar de groenteboer gegaan. “Ik heb nog een kistje” sprak hij “1,98 euro per ons” vervolgde hij. Ik “En de knolletjes”. Hij “Zijn er ook, maar heb ik niet. Je kan ze kopen in het tuincentrum”.  Ik ga dat doen. Voorlopig ga ik pesto maken van de blaadjes van de groenteboer, volgens een combinatie recept Volkskrant/internet.

Die pesto van die daslook is heerlijk! Had ik de steeltjes van die look nog liggen, deed het met broodkruim , kaas, p/z in de blender: lekker!!
Bij die pesto moet natuurlijk ook olijfolie en een beetje citroensap.

Maarten, wat is dat daslook een lekker spul. Ik had dus de serieuze versie pesto, met die noten, en de restanten-versie pesto, met dat broodkruim. Om een idee te geven: ik had aardappelen (met dat Spaanse paprikapoeder) en spekjes gebakken. Aardappelen uit de pan en in het restant roomboter / olijfolie reepjes paksoi gewokt, daarna koksroom erbij waaraan de daslook / broodkruimpesto (gedeeltelijk) toegevoegd en lekker, heel gewoon lekker.
Troosteten noem ik dat, hele zachte lekkere smaken en hetgeen nog over was, is inmiddels ook op.   

Dag, Loek

Liefmans, Jumbo, patisserie

Stoofvlees in Liefmans Goudenband

Runderstoofvlees, appel, rijst (of pasta)

Marineer het vlees, wat natuurlijk geen schenkel hoeft te zijn, twee dagen in het bier, op een koele plek. Afgieten en de marinade bewaren.
Ik marineerde het overigens in half Liefmans half Amstel Gold.
Geen slecht idee...

Dep het vlees droog en haal licht door bloem.
Bak het vlees in wat olie en wat boter mooi bruin. Schep in een stoofpan.
Nog wat boter erbij, en bak ui en knof.
Bak tomatenpuree mee.
Zwarte peper en bloem erdoor...

Maak er een dikke saus van met kalfsbouillon.
Doe er geen bruine suiker bij, zoals in het Belse recept staat.

Marinade erbij en het vlees en kleingesneden ontpitte gedroogde pruimen.
Laat stoven op heel laag vuur.

Breng op smaak met Dijon mosterd als het vlees bijna gaar is.

Kook er stukjes zure appel in, vijf à 10 minuten, het vlees gaar is.

Serveer met rijst of pasta.
Ik gebruikte lontong die ik over had.

Het was weer eens griezelig-vies lekker...

Jumbo

Ik was bij de Jumbo Euroborg, nou PJ, dat is echt niet de grootste van Nederland. Raamsdonksveer is groter, om maar wat te noemen.

Ik ontdekte wel, ook wat betreft vergelijkend met die bij het Noorderplantsoen, dat die winkels toch allemaal anders zijn.
Euroborg nauwelijks Turks en veel Pools, Noorderplantsoen veel Turks en geen Pools.
Dat Pools is trouwens niet interessant. Pakjes en potjes saus.

Ze hadden er een mooie Fair Trade afdeling, waar ze Espelette peper hadden, maar een minuscuul potje kostte wel € 8+.

De vleeswaren vind ik, als een van de weinige dingen, altijd wat schril afsteken vergeleken met AH.
En kaasjes, dat was mwahh...

Wel spul van de Kleinste Soepfabriek (zie hier; alle links hier in een nieuw venster).
En "gekiemd roggebrood", wat is dat nou weer? Zie Truus Truttema hier.

Nauwelijks olijven ook; minder dan die kleinere Oosterpark winkel.

Dat kocht ik gisteren op de markt.

Madame Jeanette.

Vroeger waren die niet langwerpig...

Kings of Pastry

Die zag ik laatst, die film, of misschien moet je documentaire zeggen.
Lees hier en kijk hier.

Wat een ellende.
Je zal maar je halve leven en je familie en je geluk en rust opofferen om zo'n shitlintje om je nek.
En dan ook nog van dat spul produceren wat er niet uitziet ook niet.
(Hieronder de minst erge.)
En niet alleen ziet het er niet uit, een flink stel laat de handel ook nog in mekaar flikkeren als ze er al een week of drie mee bezig zijn...
Godgodgod wat een onnozelaars... Wat een getrut en gezeik...

Slechte vertaling trouwens. Macaron: bitterkoekje. Zie een macaron hier.

Nouveau

Dat lag bij Huis de Beurs.
Wat is dat voor ketsblad? (Uhh, Kets, niet Klets.)
Ik scheurde er de restaurantgids 2012 uit.

* De Holtweijde: "Frans met authentieke Twentse accenten". Wow.
Met gel van yuzu, ik dacht Waar blijft ie.

* Zuiver in Utrecht heeft Kromme Rijn Ham. Kromme Rijnham.

 * Het Bosch (Holtweijde, Bosch, Swarte Ruijter... Ik begin een tent die ik In de Oude Seickert noem) heeft zeekreeft met viooltjes. Wow.

* Hollandse pot, daar heb je 'm weer.
Dat heet niet Hollands, dat heet Nederlands.

* Het Strandhuis heeft ratatouille van peulvruchten. Waw.

* De Vierbannen cannelloni van (van?) kabeljauw.

Geef mij maar een bord warm eten ober...

Mooie Munster van de markt...

Culinaria

In die film ging het over een dacquoise.
Wat was dat ook weer...
Ik weet enkel nog dat het Uit Dax betekent.
O ja, dat was het. Zie hier. Maar die foto klopt niet! Zie beter hier.

Janneke Vreugdeloos had een Chinees kookboek ontdekt. Van Sanseveria Goodyear.
Zie hier.
Letterlijk overgepend van dit hier.

En moeilijke praat over geep hier.
Niet lullen, vingerlange stukken en op de barbecue of op de grilpan.

Weer een bewijs voor mijn theorie dat je bij elke Turk iets interessants vindt.
Was bij een "nieuwe Turk" en wat vond ik? Die al jaren gezochte zoute lupinezaden.
Foto morgen.
Ze hadden ook die ondertussen bij Jumbo onvindbare kweeperengelei, en trouwens ook vijgen-notenjam, en moerbei-jam.

Geep

Gepekop!

Een vondst tot slot.
Ik was wat over Karel van het Reve aan het opzoeken, vond ik in ene een download naar een PDF van dat fantastische Broekhuis boekje.
Kost "in de winkel" wel € 11,-.
Zoek op "document/171974 uva" en gij gaat vinden.