zaterdag 10 oktober 2009

10-10, liedjes


Ja, een stukje muziek, dat moeten we vaker doen.
Hier (alle links hier in nieuw venster).
Erg mooi maar ik ga het niet helemaal vertalen.
Nou vooruit, het refrein.
Y nos dieron las diez y las once, las doce y la una
y las dos y las tres
y desnudos al amanecer nos encontró la luna.

En het sloeg tien uur en elf uur, twaalf en een
en twee en drie
en naakt, bij het ochtendgloren, vond de maan ons.

Tekst kreeg ik lang geleden van een Uruguayaan die ik als tweede kok had. Ik heb altijd de indruk gehad (omdat ze toch bij het ochtendgloren de kroeg verlaten) dat het niet “ochtendgloren” moet zijn maar invallen van de avond. Dat gaan we opzoeken.
Ja! Anochecer. Alhoewel je ook amanecer´s vindt.



Joaquin Sabina, wel een beetje een bal....

Fue en un pueblo con mar después de un concierto
tú reinabas detrás de la barra del único bar que vimos abierto,
cántame una canción al oído y te pongo un cubata
con una condición, que me dejes abierto el balcón de tus ojos de gata.
Loco por conocer los secretos de tu dormitorio
esa noche canté al piano del amanecer todo mi repertorio.
Los clientes del bar, uno a uno, se fueron marchando
tú saliste a cerrar, yo me dije, cuidado chavalte estás enamorando.
Luego todo pasó de repente, tu dedo en mi espalda
dibujó un corazón y mi mano le correspondió debajo de la falda.
Caminito al hostal nos besamos en cada farola
era un pueblo con mar, yo quería dormir contigo y tú no querías dormir sola.


Refrein
Y nos dieron las diez y las once,
las doce y la una, y las dos y las tres
y desnudos al anochecer nos encontró la luna.

Nos dijimos adiós, ojalá que volvamos a vernos,
el verano acabó, el otoño duró lo que tarda envolver el invierno.
Y a tu pueblo el azar, otra vez, el verano siguiente
me llevó y al final del concierto me puse a buscar tu cara entre la gente
y no hallé quien de ti me dijera ni media palabra
parecía como si me quisiera el destino gastar una broma macabra.
No había nadie detrás de la barra del otro verano
y en lugar de tu bar, me encontré una sucursal del banco hispanoamericano,
tu memoria vengué, a pedradas contra los cristales,
sé que no lo soñé, protestaba mientras me esposaban los municipales
en mi declaración alegué que llevaba tres copas
y empecé esta canción en le cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa.


Y nos dieron...



Dit schilderij heet hetzelfde als het lied. Wel een beetje teveel Chagall. (Deed me denken aan dat prachtige verhaal over die Rus die dacht dat er toch wel iets van Chagall in Rusland gepubliceerd zou kunnen worden. Loopt dood op een beambte die roept “Bent u gek? Allemaal door de lucht vliegende Joodse vioolspelers?!”)

Recept
Spaghetti carbonara, spaghetti van de houtbrandersvrouw
Kook spaghetti, giet af, spoel koud en meng er wat olijfolie doortegen het plakken. Of zorg dat je spaghetti op het juiste moment gaar hebt.
Bak in redelijk wat olijfolie flink stukjes goede gekookte ham en/of spekblokjes (pancetta!) bruin.
Bak wat ui en knoflook mee eventueel.
Doe de spaghetti in de pan, roerbak deze, haal van het vuur en werk er een eigeel en wat room door.
Maal er wat peper over.
Serveer eventueel met geraspte parmezaanse kaas.



Maar nu hoor ik een Nederlands lied, waarvan ik mijn geachte lezers de tekst niet durf te onthouden.
Hier.

Vooral het laatste couplet, “en als ik in haar ogen staar / dan weet ik al waarin..."



Dit is, heel vroeger, Jaap Fischer. Later werd het Joop Visser.

Recept
Spaghetti met ansjovissaus
Kook de spaghetti.
Verwarm olijfolie in een koekenpan en voeg flink wat ansjovis-filets toe (uitgelekt; als ze in olijfolie zitten kan die olie gebruikt worden).
Voeg verder flink knoflook en gebroken cayenne-pepertjes toe.
Zet het vuur vrij laag en blijf roeren tot de ansjovis uit elkaar is gevallen.
Giet de pasta af en bak even na op hoog vuur bij de ansjovis.
Serveer met de olie over de spaghetti.



Pizza ansjovis. Niet erg duidelijk maar het water loopt me in de mond...

Dit is de eerste post sinds ik naar Frankrijk ging, die op de ouderwetse manier gemaakt is. Gewoon ter plekke, niet vooraf, en associërend.

Hieronder een stukje over Huesca, midden noord Spanje. Erg mooi stadje. Rust en geborgenheid.



Huesca

Telefoon

"Hoe komt u er toch allemaal op, op al die verhalen?" vragen ze me dikwijls. Ja, of ze zeggen geen u maar je, dat kan ook. Maar goed. Het is heel simpel. Daar gaan we.
De avond voordat ik dit schreef had ik een mij volkomen onbekende Spaanse dame aan de telefoon. Dat kwam zo. Ik vroeg bij informatie-internationaal het nummer van een bekende op, een Spaanse pensionhouder. Per adres want ik weet zijn achternaam niet. En toen vergiste ik me in het huisnummer. Zo kwam ik aan die dame. Nee, een pension dreef ze niet, zei ze met een tegen het angstig aanliggende stem. Ik vroeg of dat pension dan niet meer bestond. O jawel, maar dat was aan de overkant. Toen vroeg ik haar of ze het nummer voor me zou kunnen opzoeken want ik herinnerde me dat het in Spanje wel onder pension in de gids staat maar bij informatie alleen bekend is onder de naam van de eigenaar. Zo werkt dat in Spanje. Als je het nummer van restaurant zus-en-zo wilt weten moet je de achternaam van de eigenaar weten. Toendertijd. Die dame begon daarop hoorbaar nerveus te worden, er viel wat om en ze mompelde iets over twee boeken. Ik bood aan haar even later opnieuw te bellen. Dat was goed. Ze klonk achter in de dertig en vrijgezel. Ik zàg haar zitten tussen de schemerlampjes. Maar via haar kreeg ik later die pensionhouder aan de lijn. En die pensionhouder is een groot liefhebber van worst dus die vroeg, nadat ik had gemeld dat ik zojuist was verhuisd naar het noorden van het land, of ze daar speciale worst hadden. Ja, kruidnagelworst natuurlijk, en ik beloofde hem er een te sturen. En voor die dame stuurde ik er ook een. Ik overwoog nog even om haar te bellen om haar precieze adres te vragen (informatie meldde dat er op dat huisnummer erg veel aansluitingen waren) maar dat heb ik maar niet gedaan. Ik heb die pensionhouder gevraagd om haar te bellen.

Over die worsten en die pensionhouder en die schemerlampjes had ik het helemaal niet willen hebben. Het idee voor dit stukje kreeg ik door wat die dame als laatste zei. Die zei, zoals elke Spanjaard aan het eind van een telefoongesprek: "Hasta luego", tot binnenkort. En eigenlijk is dat vreemd natuurlijk, tot binnenkort zeggen tegen iemand die je nooit van je leven ooit zal tegenkomen. Daar zat ik over na te denken. En over dat ze in Frankrijk de telefoon opnemen met "Oui hallo?", ja hallo?, en dus nooit hun naam zeggen. Dat doen ze trouwens volgens mij alleen in Nederland. In Spanje zeggen ze "Diga!", spreek! Behalve Basken. Die zeggen "Bai!", ja!. En als ik me niet vergis dreunen ze in Engeland het telefoonnummer op. Enfin. In Rusland zeg je niet "U spreekt met Van Thiel" maar "Het is Maarten Carelszoon die u stoort". Maar hoe dan ook, toen ik begon te schrijven werd die dame als maar langer.

Verkeerd doorverbonden worden, daar zou ik ook van alles over kunnen vertellen. Op die manier heb ik ooit Pronk aan de telefoon gehad. Of ik zou kunnen vertellen wat er allemaal gebeurde toen dat appartement van die dame werd gebouwd, want toen was ik dat pension aan de overkant aan het schilderen. Maar dit stukje is zo lang genoeg.



Dit is in de buurt. Los Mallos de Riglos. Onvertaalbaar. Je komt er langs in de trein van Jaca naar Huesca.
Hoe dan ook, de omgeving van Huesca en het iets zuidelijker Barbastro is geografisch erg interessant. Je struikelt er over de buitenlandse geografie studenten. Hier werd wolfraam gevonden, gloeidraden, dus de lui op wiens land dat werd gevonden staken hun sigaren aan met briefjes. In de Art Deco tijd, dus een jaar of 40 geleden vond ik daar fraaie Art Deco meubels.



Barbastro

Oorzaak drank nu.
Lig in een hotel in Barbastro, 40 jaar geleden, flink wijn op (Somontano!), kijk naar het plafond vlak voor ik in slaap val, hé, een Tiffany lamp (een echte!). Volgende dag, ach, dagen later herinnerde ik me het pas. No way terug naar daar, jaren later alles weg natuurlijk. Ik bedoel: daar moeten 30 Tiffany lampen gehangen hebben.
Lijkt een beetje op het volgende. Kom in Portugal op een of ander landweggetje langs de handel van een of andere opkoper. Grote marmeren bakken. Met in reliëf ringen (om “op te tillen”) erop. Hersenstilstand. Dat zijn Romeinse badkuipen! Louvre! Dagen later en nooit meer teruggevonden.



vrijdag 9 oktober 2009

09-10, Chili


Kreeg na lange tijd weer een mailtje van D. We hadden het over baba ganoush.
Hier (alle links hier in nieuw venster).



Toen ik een search op baba ganoush deed merkte ik dat er heel wat humus tussen zat, maar dat is toch wel iets anders. Humus bin tahini, heerlijk...

Eerst woonde D. in Nigeria. Hier.



Nigeria

En nu, en ongetwijfeld een stuk rustiger in Chili. Hier.



Chili

Cuando pa' Chile me voy
cruzando la cordillera
late el corazón contento
una chilena me espera.

Y cuando vuelvo de Chile
entre cerros y quebradas
Late el corazón contento
pues me espera una cuyana.


Estribillo:
Viva la chicha y el vino
viva la cueca y la zamba
Dos puntas tiene el camino
y en las dos alguien me aguarda
Dos puntas tiene el camino
y en las dos alguien me aguarda.

Yo bailo en Chile
y en Cuyo bailo la zamba
en Chile, con la chilena
y con la otra en Calingasta.

Vida triste, vida alegre
esa es la vida de arriero,
penitas en el camino
y risa al fin del sendero.


Muziek hier.

Als ik naar Chili ga,
De Cordillera overtrekkend
Dan klopt mijn hart tevreden:
Een Chileense wacht op me.

En als ik terugkom uit Chili,
Tussen heuvels en dalen (eigenlijk staat er heuvels en geaccidenteerd terrein)
Klopt mijn hart tevreden:
Een Cuyana (iemand uit de westelijke wijnstreek Cuyo) wacht op me.

Refrein:
Leve het maïsbier en de wijn,
Leve de cueca (soort dans) en de samba.
Twee punten heeft de weg
En op elk ziet iemand me tegemoet.
Twee...
En...

Ik dans in Chili
En in Cuyo dans ik de samba.
In Chili met de Chileense
En met de andere in Calingasta (departement in San Juan)

Droevig leven, vrolijk leven,
Dat is het leven van de ezeldrijver.
Moeilijkheden op de weg
En glimlach aan het eide van het pad.



Torres del Paine, de torens van de paine, niet ver van de hoofdstad.

Recept, eindelijk
Spaghetti bucaniera
Bak mosselen, garnalen, diverse soorten schaaldieren en stukken inktvis in olijfolie zoals bij Paella maar met ui en knoflook; hussel regelmatig om zodat de schaaldieren open gaan.
Haal van het vuur en laat koelen.
Haal alle dieren uit de pan, verwijder de schelpen, en houd de dieren apart.
Maak in de pan tomatensaus en warm er op het laatst de vis in op.
Serveer met spaghetti.



De Atacama woestijn in het noorden. Zoutvlaktes. In noordwest Argentinië heb je ook zoiets, met het Lago del hombre muerto, het meer van de dode man.

10 koppen in het Bordeaux blog, C. (Voor wie het niet weet: zie link linksboven.)

donderdag 8 oktober 2009

07-10


Vandaag weinig te melden.
Vond enkele pats!-op houthoudend papier geschilderde dingen terug (met inkt en dus pats!-doorschilderen).



“Kräftig, mit Humor”

Spetters: hing eerder in de keuken.

En deze:



“The embodiment of an unembodied world III object”

Recept
Spaghetti Agli Olio Pepperoncini
Spaghetti koken. Afgieten, koud spoelen, olie erdoor.
Flink goede olijfolie in een pan, en daarin flink grof gesnipperde knoflook en gebroken kleine
cayenne-pepertjes op laag vuur een minuut of vijf laten trekken.
Op hoog vuur de spaghetti erbij en roerend opwarmen.
Serveren met de olie, de pepertjes en de knoflook erover.



woensdag 7 oktober 2009

06-10




Creuse

Even nog wat over die oester(link) van laatst. Artikel in NRCNext was dat. Dat oesters altijd rauw lekkerder zijn. Dat is natuurlijk klets.
Op de eerste plaats heb je platte oesters, die kan je alleen rauw eten. Maar je hebt ook creuses, holle, dikke, die kan je op allerlei manieren eten. En waar ik in Frankrijk zat, daar kocht ik 14 enorme Arcachon creuses voor 5 Eu. Kijk, en dan ga je natuurlijk experimenteren! Oven. Geblancheerde prei en wat kaas; stukjes verse worst; stukjes merguez, stukjes worstvlees in buiknet; you name it... Search the blog op oesters. En ik maakte dat soort dingen elke zondag. Grote verbaasde Franse ogen om hoe lekker het was...



Belon. Staan in sjieke restaurants op de kaart als Les Six Belons, de zes belons. Restaurant, Amsterdam, 20 jaar geleden. Les six Balons.

Recept
Spaanse appelpudding
1,5 kilo appel, 12 eetlepels suiker, 100 gram boter, 7 eieren.
Maak "appelmoes" met appel, suiker en boter; er moeten nog stukjes appel te zien zijn.
Koel.
Klop de eieren enigszins los en werk door de appel.
Maak caramel van 4 eetlepels suiker met citroensap naar smaak.
Smeer de wanden en bodem van een cake-vorm in met de caramel, stort er het appel-mengsel in en bak op 180 graden, een dik half uur; controleer met een naald of het ei is gestold.
Laat koelen, stort uit de vorm en snij in plakken.
Serveer met vanille-saus (zie vanille-vla; dunne versie) en rood fruit.



Begon vanavond aan Kritiek / Aanvullingen op DeDikke vanaf M. Voorlopig weinig te melden.

Ik heb er ergens een link naar een heel mooi zeemanslied vermeld. Dat ik dat hier zou neerschrijven.
OK, maar uit het hoofd. Nog geen internet / geluidsinstallatie.

En in Amsterdam en in Rotterdam
En daar heb je zo veel zeemanskroegen
[endaarHEPjezoveelzeemans kroEOEOEOEgen]
Holaderee holaderaa
En daar heb je zo veel zeemanskroegen

En al wie daar naar binnen gaat
Die beleeft er veel genoegen
hol...

En in Amsterdam en in Rotterdam
En daar heb je speelman Fransen
Hol...

En als die dan de horlepiep speelt
Dan gaat alle zeelui dansen
Hol...

En in Amsterdam en in Rotterdam
En daar heb je zoveel zeemansvrouwen
Hol...

En als de man naar zee toe gaat
Nou dan gaan ze ´t met een ander houwen
Hol...

En als een schip de grond in gaat
Nou dan lopen ze in de rouwe
Hol...




Recept
Spaanse donuts, almojábanas
Breng in een pan met een dikke bodem 400 cc water aan de kook met 200 cc olijfolie en twee eetlepels suiker.
Als het mengsel kookt dit van het vuur halen, er in een keer 500 gram bloem bijstorten (gebruik liefst harde bloem zoals voor pizza), even omroeren en dan op laag vuur stevig omroeren tot het deeg loslaat van de pan.
Haal van het vuur en kneed het even door met een dubbelgeslagen theedoek tegen de warmte.
Werk er stuk voor stuk zes eieren door; je moet een stevig maar niet stug deeg krijgen.
Vorm donuts van het deeg en bak ze in de oven bij 150 graden, een 20 à 25 minuten.
Maak stroop van 600 cc water, 500 cc suiker en citroenrasp naar smaak; laat, als het kookt, een minuut of vijf zachtjes doorkoken.
Doop de donuts in de stroop en laat ze koelen.



Maakte gisteren iets lekkers van maïs, champignons en krielscharrel-ei´tjes. O en dat zuurkool koken voor de buren dat wordt zaterdag.

Gisteren mooie post in het Bordeaux blog (zie link linksboven) over de putti, die kleine blote jongetjes, soms engeltjes. Je struikelt er daar over.
En vandaag weer 10 koppen, C.



dinsdag 6 oktober 2009

05-10


Keek even Ada or ardour (Nabokov) in, “zijn tweede erotische novelle na Lolita”, zag een opdracht. Gelukkige families zijn allemaal anders, ongelukkige allemaal hetzelfde. Deed me denken aan (wie? waar?) Lelijke dingen zijn allemaal hetzelfde, mooie allemaal verschillend. Annie Romijn?



Dit is die pasta room gerookte haring prei



Pakte weer een doos boeken uit.
Ben het met Karel van het Reve over twee dingen niet eens. Evolutie-theorie en Anton van Duinkerken. Misschien ook over Bomans maar zijn mening is niet zo duidelijk (wat, vals lachje, misschien te verklaren is door Bomans´ invloed).



Maar heb nu wel ontdekt hoe foto´s van teksten scherp te krijgen... Volgende keer.

Evolutie-theorie. Een dag uit het Leven van de Reuzenkoeskoes. Giftand. Dat verhaal klopt niet. Moet zijn tand met gifblaas ernaast, tand met groef en..., tand met diepe groef etc.
Trouwens ik heb een plant waaraan je evolutie zien kunt. Proboscidia louisianica. Die heeft een kleverige stam en zend een vieze, insecten aanlokkende geur uit (ooit door een Amerikaan omschreven als in een vieze kleine dorpsgarage). Die insecten plakken massaal vast en sterven. Het wachten, voor de geduldige toeschouwer, is op het moment dat die plant gaat profiteren van die insecten, om bv. zich te verspreiden naar gebieden met een bodem waarin weinig...



De plant wordt wel gekweekt om z´n “decoratieve” zaadpeulen; ooit maakte ik er een foto van voor een CD omslag.



Peul wordt inderdaad bij Voodoo-rituelen gebruikt, maar dan een heel speciale. Sommige peulen hebben vier hoorns en heel sommige drie, dwz. dat het tweede stel niet "open", uit elkaar gegaan is. Had er ooit een en verkocht die voor 235 Euro op Ebay.

Recept
Somalisch brood
Maak brooddeeg van bloem, gist, wat zout en water.
Werk er Black Girah door (Surinaamse toko; soms bekend als "zwarte komijn").
Laat het rijzen en kneed het terug.
Laat opnieuw rijzen maar niet helemaal; vorm het als een vloerbrood, pak het met aluminiumfolie stevig in en bak het in een oven bij 180 graden.
Gebruik flink folie want anders barst het pakket.
Variant.
Werk er fenegriek door, op zacht vuur geroosterd en daarna fijngewreven.



Maar ik dwaal af. Mais je divague, zegt Humbert Humbert. Ik divageer, zegt Multatuli.

Van Duinkerken. Ik vertelde het al eens. Je kon enorm lachen met die man. Café Trianon in Nijmegen. Potten pijptabak op tafel. Vertelde norm leuke moppen. Twee schepen komen elkaar op een kanaal tegen. Dan lopen die schippers naar de boeg en beginnen ze naar elkaar te roepen, vrouw aan het roer. Als die schepen dan langs elkaar varen vervolgen ze de conversatie, met elkaar oplopend naar de achterkant. Daarna moeten ze steeds harder roepen. (roepend:) Heb je verder nog nieuws? (hard roepend:) Ja, Marietje is zwanger. (brullend:) En wat ga je doen? (met de handen aan de mond brullend:) We houden het stil!!
(Vertelde dit ooit, enkele jaren geleden, aan een serveerster in Trianon. “Toen was ik nog niet geboren”.)



22 dikke delen...

Las vandaag bij Karel van het Reve (Marius wil niet in Joegoslavië wonen) de openheid en de ridderlijkheid waarmee Ter Braak bijvoorbeeld schrijft dat hij plezier beleefd heeft aan Dorp aan de Rivier. Maar dat ís een heel mooi boek. En een streekroman. So what als het goed is?
De Maas ligt langs het dorp. Zij komt er naar toe gestroomd. Zij vloeit er vriendelijk langs. Zij buigt er zich weer van af.
Of De wereld lag blank verzopen. De knotwilgen staken hun armoedige vuist schuin boven het water uit.
Daar kunnen heel wat populaire Nederlandse schrijvers een voorbeeld aan nemen.



(Deze heb ik niet, ik heb de omnibus.)

Recept
Somalische tartaar. Kifto.
Snijd mals rundvlees met twee koksmessen tot tartaar.
Laat boter smelten op laag vuur.
Voeg toe: gesnipperde rode spaanse peper, cardamom (de gemalen pitjes; niet de peul), zwarte peper en zout naar smaak.
Roer om en laat goed warm worden op halfhoog vuur.
Werk er, nog steeds op het vuur, de tartaar door.
Serveer warm met Somalische pannekoek (serch the blog op n´njera), met aangemaakte verse kaas en met gesauteerde groenten.



Hoorde vndaag twee mooie Groninger namen. Klaske (vrouw) en Gerben. Ken trouwens ook een Gienus.
In Spanje kende ik iemand die Toribio heette. In Spanje kreeg je vroeger de naam van de heilige van je geboortedag. Maar toen Torbio geboren werd was die heilige al in gebruik in de familie. Dus dat werd heilige twee van die dag, de obscure Toribio.



maandag 5 oktober 2009

04-10


Die datum hierboven, dat heeft iets relatiefs. Neem nu vandaag. Ik schrijf op de 3e om te posten op de 4e. En nog relatiever: de 4e is de bieb dicht (zondag en ik heb nog geen internet) dus het wordt de 5e gepost. If so. Maar ja, misschien de 4e als de buurman thuis is.



De Witte etc., in het kader van de teruggevonden boeken.

Ernst Claes. Streekroman of niet: een heel erg mooi boek.
“Witte!” De Witte verroerde geen lid.
“Witte!!” riep moeder nu veel harder.
“Heu” deed de Witte, alsof hij plots uit een diepe slaap wakker schoot.
“Moakt da ge der ut zijt! ´t es acht ure!”
“ Joa”. En hij bleef liggen lijk hij lag.

Tsja, een beetje kennis van het Vlaams of desnoods Brabants doet geen kwaad. Je weet dan ook de intonatie en die is erg mooi. tes acht UUre.



Han de Wit met zijn ouders, die vergat ik nog, en ook te vermelden dat het van Heere Heeresma is.

Recept
Soja-brokken
Ziet er uit als hondebrokken, ruikt als hondevoer als je het kookt, maar het smaakt werkelijk prima. Als die lucht eraf gekookt is dan dus. Je wordt er wel winderig van.
Doe flink water in een pan en doe daar ingrediënten bij als voor gemarineerde tahoe (zie onder).
Meng goed, doe de brokken erin, roer goed om en laat aan de kook komen.
Laat op zacht vuur een minuut of 15 doorkoken, af en toe omroerend.

Gemarineerde tahoe
Snijd de tahoe in plakken, haal die door bloem waarin wat zout en peper, en bak ze op hoog vuur kort aan.
Laat koelen en marineer de plakken in ketjap met wat medium sherry, knoflook, sambal, gember (-poeder en nat) en citroensap.
Snijd de tahoe in blokjes en werk door een warm groentegerecht, samen met de marinade.



Ik zit mij achter het vensterglas
Ontzettend te vervelen,
Ik wou dat ik twee hondjes was,
Dan kon ik samen spelen.

(Bomans,en uit het hoofd)

Bomans was geniaal. Waarom weten intellectuelen dat niet of ontkennen ze dat? Omdat ze wel zijn platte publiekshumor kennen maar niet zijn volledige VK en Elsevier stukken.
Karel van het Reve, Gerard... Alle twee zijn ze, zonder het te beseffen, geïnfecteerd met Bomans´ passages.



Vertaling rechter boek ontzagwekkend slecht. Soort slecht dat je denkt dat moet zus en zo fout vertaald zijn. Het zal wel zo moeten zijn. En wat dan klopt.
Beide boeken ontzagwekkend interessant. Vooral voor een Asperger als ik.
Had ooit een boek van Sacks besteld, kom in die winkel, brult de eigenaar van achter in de zaak "Meneer van Thiel, het boek van sex is aangekomen!"
(Briefkaart. Geachte Heer van Thiel; uw bestelling van Een kuil om snikkend in te vallen ligt voor u gereed.)

Recept
Sol y sombra, zon en schaduw, Spanje
Wordt gedronken door stierenvechters voor ze de arena ingaan.
En in de arena heb je goedkope zitplaatsen sol, zon in je gezicht, dure, sombra, schaduw, en er tussenin sol y sombra.
Gelijke delen Pernod en Cognac in een cognac-glas schenken.
Van boven gezien is het donker, van opzij licht. Sol y sombra.
Iemand die het nooit gedronken heeft gelooft nooit dat het lekker is. Lekker wel.



Dat is geen pijn maar een aan zee staande pijnboom. Erg veel omgeving Bordeaux. Prachtig boek trouwens.

Ingewikkeld.
Dinsdag kook ik voor m´n achterbuurman O. (Brabander! en die mijn gordijnen ophangt wat ik zelf niet kan vanwege m´n schouderoperatie). Zuurkoolstamp. Maar zijn vrouw, J., houdt niet van zuurkool. Dus morgen maak ik het onderstaande recept voor andere buren (laurier vergeten) en bewaar een portie voor J. En JT (die me naar Frankrijk roggebrood stuurde en de gordijnen organiseerde) eet dan ook mee maar die mag geen gerookte vis. Nou ja, ik bedenk wel wat.
Overigens betekent J. hier exact hetzelfde als J. in Achteraf.



Uren met Henk Broekhuis zou verplichte literatuur moeten zijn.

Recept
Vlindertjes (cravattine) met gerookte haring
Kook de pasta, giet af en spoel koud.
Roer er wat olijfolie door want anders gaat het plakken.
Dan bakt u in wat olijfolie ui en knoflook aan, en daar komt dan later flink wat vrij fijn gesneden prei bij.
Kruiden met wat kruidnagel, wat foelie, wat zwarte peper, wat zoet paprika-poeder, wat oregano, wat basilicum en dat soort dingen. Geen zout.
Prei laten garen met een scheut witte wijn erbij.
Dan per persoon een gerookte haringfilet in kleine stukjes snijden (eerst met het vel naar beneden tot op dat vel door de lengte snijden en dan dat vel eraf trekken).
Die stukjes door de groenten roeren en als het redelijk warm is de pasta erin opwarmen.
Zure room erdoor roeren.

Ik schreef dikwijls dat de Franse gerookte haring stukken beter is dan de Nederlandse. Ja. In lauwe aardappelsalades en zo. Maar niet in dit gerecht; hier heb je stevigheid nodig.



Heb hiervan alleen Ada en Lolita gelezen. Beide waw. Verder Pnin, waw. Was in Frankrijk bezig met een boek van hem waar ik niet doorheen kwam. Soort verhaal met uitleg ernaast, eea. volkomen onbegrijpelijk.

Classificatie F I: waw. Hoop dat Glock het er goed af brengt. Net nu het goed gaat met Toyota en dan ook nog eens in Japan. En wat een partij ongelukken...



Dat rechter boek is uiterst aan te bevelen, werkelijk. Ja, en het andere...

Bibliotheek Eetclub teruggevonden, De Dikke mee naar huis genomen, morgen volgende deel van de kritiek / aanvullingen (vanaf longhaas).

Ben aan het lezen in “de Graves” (“de Havelaar”, “de...”), The Greek Myths. Was ergens op bezoek, keek in de boekenkast, Nederlandese vertaling. Erg slecht. Coloquial of hoe schrijf je dat. “... dat Proitos het bij het verkeerde eind moest hebben”. Schandalig.



Dit is dat boekje met stukjes over Multatuli. Mooie stukjes van bekende schrijvers, en stukjes van minder bekenden die over zichzelf schrijven. Jaren geleden, en nog steeds zijn het onbekenden...

Toonder: En het misplaatste idealisme, waardoor je dingen heel anders ziet dan ze in werkelijkheid zijn, heb ik zelf ook vaak, zodat ik een grote sympathie voor Max Havelaar heb, terwijl ik hem Bommel noem.



Verlaine, niet erg scherp. Die twee meisjes, samen in dat bed, en op dat balkon... Oef...

03-10


Eerst maar een link. Telegraaf. (Lees jij die?? Nou nee, maar ik doe de puzzel...)
Eten en genieten (alle links hier in nieuw venster). Geen idee wat het is al heb ik een vaag vermoeden dat het niet de eerste keer is dat ik die link vermeld.

Heel aardig artikel over oesters trouwens gisteren in De Telegraaf.
En wat ik aan positiefs verder weet over De Telegraaf is dat ze hun personeel in de watten leggen. Ken (de zus van) Liefhebber, de theater-recensent en de broer van –vergeten- oost Azië referent en die woont in een vrijstaand huis in Tokyo.



(Ga even door met “teruggevonden boeken”)

Recept
Soesjes voor zoete vulling
Maak het deeg als voor soesjes voor hartige hapjes, maar gebruik de helft van de boter en vier eieren. Werk er ook wat bakpoeder door.
Als ze volledig zijn afgekoeld de soesjes openknippen en vullen met ijs.
Serveren met slagroom.
Of vullen met slagroom en serveren met ijs.
Of met ijs en chocoladesaus en wat munt.



Ik blijk trouwens een (erg aardige) Filippijnse buurvrouw te hebben met wie ik de liefde voor gedroogde, ongezoete mango deel. Misschien kookt ze ‘n keer voor de Eetclub.

Eetplanning met verschillende buren, nieuwe kennissen. Zuurkoolstamp uit de oven aan de ene kant, pasta roomsaus gerookte haring prei aan de andere kant.



Lees nu Siberisch Dagboek van Karel van het Reve. Mooi. Eerste halte van de TransSib, medereizigers, ik bedoel dezelfde coupé, gaan inkopen doen, brood, worst, roomboter, kaas. Karel wordt uitgenodigd en draagt appels en chocolade aan.
Tweede avond nodigt Karel ze uit, in de restauratiewagen. Bier, wijn en “befstroganov”.

vrijdag 2 oktober 2009

02-10


Super de Boer, drie grote pakken zuurkool, een euro.
Op die pakken deze zuurkoolreceptensite (alle links in nieuw venster hier).

Kwam trouwens alweer Madame Bovary tegen, je raadt nooit waar. In The Secret Diary of Adrian Mole aged 13¾. Uiterst aanraadbaar boek, ook het vervolg en dat boek van Sue Townsend, dat is de schrijfster, over de Engelse koninklijke familie, die in een rijtjeshuis moet gaan wonen en van een bijstandsuitkering leven. Je valt bij al die boeken uit je stoel van het lachen.



Quorn van gisteren

Recept
Soesjes voor hartige hapjes
Breng 200 cc water aan de kook met niet te weinig zout en 100 gram boter.
Voeg 100 gram bloem toe en klop met een stijve garde tot het deeg één klont geworden is (“kookdeeg”).
Haal van het vuur en werk er beetje bij beetje twee losgeklopte eieren door.
Doorkneed het deeg minimaal 6 minuten.
Spuit er balletjes van op een ingevette bakplaat.
Zet ze een minuut of 20 in een oven op 200 graden; maak de oven niet open!
Zet de oven op 170 graden en laat de soesjes erin tot ze mooi luchtig zijn.
Laat koelen op een rooster.
Steek er aan de onderkant iets in en maak daarmee een draaiende beweging om ze goed hol te krijgen (gebruik bv. zo´n doorzichtige zeshoekige ballpoint met zo´n blauw dopje; steek de dopjeskant erin).



Kreeg ergens Lays Oven Baked Potatochips. Lekker. Zal enorm smaken bij biefstuk, doppers of (en!) champignons en flink jus.
Vertelde dat en herinnerde me dat ik bij Engelsen ooit biefstuk met champignons at en met die champignons was munt meegebakken. Lekker.



Recept
Soesjes met zalm
Maak soesjes, laat ze koelen en snij ze open.
Maak in een blender of vijzel een pasta van gerookte zalm, dille en peper; proef op zout.
Werk er goed uitgelekte kappertjes door en vul de soesjes ermee.
Koel.



Weer 10 koppen C1!

donderdag 1 oktober 2009

01-10


Ik had het laatst over die citrusvrucht die je (oa.?) op Noord Sumatra vindt en die naar mandarijn smaakt. Kon niet op de naam komen. Las gisteren in Terug naar Negeri Pan Erkoms (search the blog) dat het marquisa heet.
En nu, een half uurtje later, meteen een correctie. Geen citrusvrucht maar familie van de passievrucht. In Afrika had je hele grote, die je uitlepelde.



Las in De Armen van de Inktvis dat Pam God schrijfr en ook Zichzelf. Herinnerde me dat Karel van het Reve zich afvroeg of zich in dit verband wel of niet met een hoofdletter moet. Nee. God wel want dat is een naam, zichzelf (dus) niet. Dat is meer iets voor refo´s.
Sprak trouwens ooit in Banrneveld met een refo, ik zei de heer, oei, "De heer woont op nummer 13 en in de hemel woont De Here".



Recept
Soepkip in Grimbergen
Snijd de mooiere stukken van een soepkip; gebruik de rest voor bouillon.
Braad de stukken rondom aan in hete boter en haal ze uit de pan.
Bak in de pan ui en knoflook, doe het vlees terug in de pan en kruid met kruidnagel, foelie, tijm, laurier, peper en zout.
Giet op laag vuur een flinke scheut water en een flesje Grimbergen.
Roer de aanbaksels los.
Breng aan de kook en laat op laag vuur en met een deksel op de pan gaarstoven.
Als de kip half gaar is kleine blokjes aardappel toevoegen.
Als de kip gaar is deze uit de pan halen en het kookvocht binden door de aardappel te prakken.



30-09




Vergat gisteren te melden dat je dat Quorn-spul en zo niet ziet in Frankrijk. Ik niet tenminste. Ook geen tofu, althans niet in de supermarkt.

Vond, dat vergat ik ook, de uitslag van de F 1 prima. Toyota tweede (Glock?) en eindelijk podium. Die motoren zijn prima, zie ook Williams.



Recept.
Soep van patrijs en paddestoelen
Gebruik natuurlijk overjarige patrijs.
Maak de patrijs schoon en droog, en peper en zout van binnen en van buiten.
Bak rondom aan in wat zonnebloemolie en haal uit de pan.
Bak in de olie ui en knoflook aan, en voeg dan in stukken gesneden paddestoelen toe.
Laat even roerend bruinen, voeg de patrijs toe en laat nog een minuutje op laag vuur staan, de patrijs af en toe draaiend.
Voeg op hoog vuur een flinke scheut rode wijn toe en laat die flink inkoken.
Voeg flink kippenbouillon toe (zie het recept), breng aan de kook en laat op laag vuur doorkoken tot de patrijs gaar is.
Haal de patrijs uit de pan, laat wat koelen, ontvel en snijd het vlees aan stukken.
Warm die op in de soep en serveer die bestrooid met gehakte peterselie.



Geluidsinstallatie / DVD speler nog niet tevoorschijn gekomen, bedacht dat ik ook op de computer kan kijken, zag gisterenavond Unforgiven. Won daar ooit een weddenschap mee. Ik zeg hoe heet die film ook weer waar Eastwood en Hackman in spelen? Zo´n film bestaat niet zegt iemand.



Ook Hoe God verdween uit Jorwerd. Uiterst matig boek. Om en om een hoofdstuk in de stijl van Coolen en een dor hoofdstuk.

En aangezien we hier toch al met pedofilie bezig waren sluiten sluiten we af met het boek Tjeempie!