vrijdag 25 mei 2012

.
De duif

Dat spanningsveld
tussen wat mag en niet mag
tussen kwetsbaarheid & doden
tussen tederheid en noodlot
ervaar ik ook
bij het slachten van duiven

Is dat omdat de duif als gevleugelde
een nazaat is
van de gevederde sfinx ?
verleidelijk in zachtheid en schoonheid
en er eerder om vraagt
tegen alle natuurlijkheid in
om gekoesterd te worden ?


biervliet, 25 mei 2012
edmond van den bussche

Jan Toorop, Sphinkx

Οἰδίπους

.
Het is Maarten die aan Oidipus refereert..

Incest is taboe. Bijna net zo taboe is doden en slachten van duiven.

Ooit zag ik er in de 80er jaren een ontzettend ontroerende Zweedse film over. Van een volwassen dochter die haar vader ontving na de dood van zijn vrouw. Controversieel en à la de somberheid bij Ingmar Bergman (ook al vergeten..).
Het blijft wrikken en gruwen.
Persoonlijk, ge moogt van mening verschillen, vind ik dat ge de ontwikkeling van kinderen niet moet verstoren, en omdat a priori het driftleven van de ouder domineert over dat van een onvolwassene. En dan is er ook nog zoiets als een beschermingsinstinct voor het eigen nest. Er moet iets scheef zitten in de bol bij incest, en Freud herkent het probleem voor mij realistisch.

Ik herinner me nog goed, dat ik al rap voor me zelf met de vraag kwam, hoe Adam en Eva verder gingen toen ze eenmaal nageslacht hadden. Er waren immers geen anderen. Ik heb het maar niet gevraagd, want ik durfde niet.

Οἰδίπους

Sophokles echter plaatst de incest tussen Oidipus en Iocaste niet op een basis van verlangen en drift, maar als het gevolg van een voorspeld noodlot. Dat Freud het verhaal van de Griekse tragedie aangrijpt als metafoor voor het spanningsveld tussen zoon en vader en zoon en moeder, is voor de hand liggend. Elke moeder die haar zoon volwassen ziet worden, herkent in hem de man. En zij aanbidt haar zoon, maar zal onder normale omstandigheden haar verlangen, als dat er al is, onderdrukken. Zoals zij de jaloezie op haar schoondochter onderdrukt. Een thema dat uit ten treuren beschreven is in goedkope damesromannetjes. Soit.

Het dwepen, zoals ge dat vindt bij Germaine Greer, die dweepte met de liefde tussen de oudere vrouw en haar jonge (Toscaanse) minnaar, is mij vreemd. Ik heb geen zin om weer in haar boek te duiken. Overigens vrees ik dat haar jonge minnaars toch wel hun bril op het nachttafelkastje legden. Maar dat is niet aardig van me.


Culinair

Dat spanningsveld tussen wat mag en niet mag, tussen kwetsbaarheid & doden, tussen tederheid en noodlot, ervaar ik ook bij het slachten van duiven.
Is dat omdat de duif als gevleugelde een nazaat is van de gevederde sfinx ?
Verleidelijk in zachtheid en schoonheid.
En er eerder om vraagt tegen alle natuurlijkheid in om gekoesterd te worden.
De dood van duif lijkt wreed.
Maar ze gelijkt het meest op de dood door de guillotine.
Ge trekt ze de kop af.
Snel, efficiënt en zonder lijden.
En wie ben ik om een duif boven een kieken te stellen ?
En is de projectie van menselijke gevoelens op dieren (antropomorfisme) Freudiaans bekeken, ook wel zo zuiver ?
De Partij van de Dieren heeft er een dagtaak van gemaakt.
Dan liever de pan de in.
De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen, dat niet ik, maar mijn man ze dood, maar ik ze wel kuis...




Uw Marieke

ps
Mochten er nog lezers zijn die een recept voor jonge duiven (bouillon & getranceerde duiveborstjes in de portsaus) willen ? Laat het Maarten weten.



http://nl.wikipedia.org/wiki/Germaine_Greer

donderdag 24 mei 2012

Graves, Congo en dat soort dingen


Eerst maar even "de" Graves ("de" Havelaar), The Greek Myths.
Was over Oedipus aan het lezen (Karel van her Reve: "Dat Oedipus zijn vader wilde vermoorden, dat is wat Freud ervan gemaakt heeft"), en las "de komst van een Goddelijk Kind... gedragen door veehoeders en schaapherders bij de Nieuwjaarsplechtigheid". Daar moet de Bijbel toch wel deels op gegrond zijn.

Ook dat in een bootje zetten van Mozes komt overal terug, net als dat door herders gevonden worden (en desondanks in koninklijke paleizen opgevoed worden) van te vondeling gelegde koningskinderen.


Soja-brokken (tegenwoordig brokjes), vers.

Marieke, nu.
Mooi recept!

Congo nu.
Zie op dit blog 10 juli 2008 Marieke, zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
En zie David van Reybrouck, Congo, een overigens niet best geschreven boek. Je struikelt over de abrupte wisselingen tussen serieus en colloquiaal (of hoe heet dat) taalgebruik.

En zie uw Jef Geeraerts, Gangreen...

En zie King Leopold's Ghost (Adam Hochschild)...

Maar enfin.
Wanneer wij ons eens een keer over óns koloniale verleden gaan buigen?
Ach madame, neem toch een voorbeeld: wij doen dat al, Max Havelaar, sinds 1860...
Zie hier.


Gekookte brokjes

Gisteren
Soja-brokjes, tauge, filodeeg
Vooral heel erg lekker ivm dat serveren met gele taotjo!
Kook de brokjes 15 minuten met eens scheut tamari. Afgieten.
Pinda-olie, rode ui, knof, gemberwortel, lombok...
Wat dry sherry, Indisch laurier, citroenblad... Proef
Van het vuur af, iets koelen, taugé erdoor.
Oven op 180.
Ovenschaal invetten, vellen filo met gesmolten boter invetten, bodem beleggen met minstens drie vellen, handel erop, vellen eroverheen vouwen, afdekken met minstens twee vellen.
Bovenkant nogmaals met gesmolten boter inkwasten.
Oven.


Serveer met gele taotjo, dus!

Dat filodeeg is wel een bezoeking. 
Hanteer het uiterst behoedzaam vanuit de diepvries in de winkel (als het daar niet al geweld aangedaan is) tot uw diepvries of ontdooiing thuis.
En heel heel voorzichtig van mekaar lostrekken die velletjes, en geen zorgen maken over scheurtjes en zo, want je gebruikt altijd meerdere vellen op mekaar.

Zag The Bucket List.
 Nicholson, Freeman. Ach, redelijk aardig. Maar het blijft wel erg lang doorneuzelen...



Oeps!
Weggeroepen!
Morgen rest!

KORIANDER & OPIUM

.
In het artikel van j.l. zaterdag in de NRC over de nieuwe trendy koks, antwoordde een vrouwelijke kok op de vraag ‘Onderschat ingrediënt ?’:
“Koriander.. kan in alles gebruikt worden..”
Dat laatste is nogal straf, maar met koriander kun je zeker op warme, hete dagen, verfrissend koken. Daarom voor vanavond weer eens een goedkope maaltijd met koriander. Met koriander zaadbolletjes, en geen laf korianderpoeder.

 
Alleen ! Ge moet er wel een vijzel, liefst een tjobek, voor hebben. En dat is voor u in Holland niet zo moeilijk met de Indonesische keuken als koloniale erfenis. Een tjobek heeft als groot voordeel, dat hij niet alleen plet, maar ook ‘maalt’ door de grove granieten structuur. Ik ‘maal’ er zelfs gedroogde pili-pili’s mee om sambal te maken. De mijne is inmiddels meer dan 30 jaar oud, en kocht ik voor ca. fl. 18,00, dus maak uw borst maar nat.

We gaan die super goedkope kippenpoten van onze bekende Duitse supermarché er voor gebruiken. Niet duurzaam ? Allez, dan gaan we ze duurzaam klaarmaken. Ook goed ?
Benodigd:
1. 2 forse kippenpoten (eh.. bij u heet dat een drumstick met
    nog de kipkarbonade er aan..)
2. Korander zaadbolletjes (niet te zuinig)
3. 1 citroen
4. Eventueel wat citroengras (AH)
5. Peper en zout
6. Beetje sambal, dat niet herkend mag worden maar voor
    een aangenamere pittigheid zorgt
7. Olijfolie of pindaolie (arachideolie)
8. Flink wat geperste knoflook
C’est tout !


Bereiding:

- Pers de citroen uit, en doe in een bekertje
- Rasp de geperste citroen
- Doe de 2 billen in een vuurvaste schaal
- Doe er de ge-tjobekte koriander, peper en zout, geperste

  knoflook, (facultatief wat citroengras) en giet er de olie
  en het citroensap over.
- Dan met de blote hand goed om de bouten heen masseren,

  en tot slot nog een scheutje olijfolie er over.
- In de oven op 250 graad, en ge hebt een stevige vork of tang

  nodig om de bouten af en toe te keren, en….   Uw breinaald
  of stalen satépen om er in te steken en te zien of ze gaar zijn.

Wat er bij ? Rijst of stokbrood, en een koude salade of een warme ratatouille (en niet uit blik !!)
Ge ziet maar.



Wat uw Indonesisch koloniaal verleden betreft…
Wij zijn in de Congo niet zo braaf geweest. Ik weet het. Maar wij hebben het vuilnisvat opengetrokken. Wanneer gaat gij dat doen ?
Ik stond vreemd te kijken, toen mijn man diep verontwaardigd een boek van Ewald van Vugt las. “Wettig Opium’ (350 jaar Nederlandse opiumhandel in de Indische archipel). Over het roemruchte verleden van de VOC die meer geld maakte met die ‘binnenhandel’ in de Verre Oost, dan met de handel van specerijen naar Amsterdam. Een binnenhandel die al gauw dreef op opium

amfioen (opium) factory


 Het was uw Willem I, die er zijn Nederlandse Handels Maatschappij (de latere Amsterdamse bank.. en AMRO-bank) voor oprichtte, die het koninklijk alleenrecht tot in de 20st eeuw had op de teelt, fabricatie en distributie van opium.
In alle eerlijkheid… Het Kali-kartel verbleekt bij die Oranje-kastaars.
Dat de Oranjes een groot deel van hun kapitaal in de drugshandel maakten, wist ik niet.

Het boekje is zeker aan te raden, en heeft een voorwoord van prof. W.F. Wertheim.

Mahlzeit !
Uw Marieke

woensdag 23 mei 2012



Filmpje van Huis de Beurs, vanaf waar ik altijd zit. Prima toch, daar zo zitten en rondkijken en drinken... Toch?!

Marieke gisteren, dat moest nog komen.

Vissoep.
Spoel dat blikje beter uit met wat witte wijn!
Ja, verse tomaten... Als ze aan de plant gerijpt zijn, dan wel ja.
En wat dacht u van wat rouille erbij?


Vergelijk die bananenkammen met de volgende plaatjes!
Dank PJ!

Marieke vandaag nu.

Ja verdomd, die kaas in die ui met die zwezerik, daar viel ik ook over, maar vergeten te noteren.
Wat voor kaas, ja... Mozarella of zo? Niks sterkers toch?
En ja, wie weet heden ten dage nog wat hartzwezerik is. Zelfs de Dikke van Dam weet het niet... Laat maar.

Kapoeneren mag niet? En al die biggen dan? Of mag dat wel omdat die kloten buiten hangen?
En die "oysters": vergelijk prairie oysters.
Maar wat ik niet begrijp: hoe kunnen (maar eventueel toch in de hitsige kop van een foofblogmadame?) die kloten van zeer jonge, nog niet geslachtsrijpe dieren, "zo groot" zijn?


O, trouwens Marieke, we gaan gelijk op in de statistieken.
Wat willen we nog meer...

En o ja, Breskens, daar schreef je over (en erg mooi). Ik herinner me wat, Breskens...
Kookte op een schip, de Jantje, hier (alle links hier in een nieuw venster). Enkel jonge meiden als passagiers. Breskens, tegen de avond. Vissers legden aan, vis van boord, vissers trekken hun kleren uit, springen in hun blote kont in het water, zwemmen op ons schip af en klimmen aan boord (in onverstaanbaar dialect zich uitdrukkend).

Laatst ging het over jodenhaas. Daar vergat ik nog wat. Die hep een eigen wepsite. Zie hier.


Vergelijk stand bananen plaatje 1 met plaatje 3.
Hoe was dat lied van Drs P ook weer? Soms staat ie zo, soms zo...
Laat maar...

Maar goed. Planning. Ff serieus.
Vandaag sojabrokken. Vroeger waren die groot en bruin en hondevoer-achtig en ze roken sterk naar hondevoer als je ze kookte, maar eenmaal gekookt viel het allemaal wel mee.
Tegenwoordig zijn ze klein (zie morgen), geel en zien er niet meer uit als hondebrokken. Maar ze ruiken nog steeds naar hondevoer als je ze kookt...

Maakte een ovenschotel bedekt van onderen en van boven met filodeeg (God wat een ellende...) en dat spul er tussen in, met tauge.


Dank PJ.
Uhh, het had nog enkele millimeters hoger in het passe-partout moeten zitten. Net niet hoog genoeg.

Morgen die inktvisjes van gisteren met lontong en puntpaprika.
Dan Baskische schapenkaas geraspt over pasta met ?groenten en de rest van die truffel.
Dan ei, rijst, zure abrikozen, kerrie (Khyber pas recept; nou ken je dr niet meer komen).
Dan jodenhaas, nieuwe aardappelen en ?groenten.

Burp!

Jé wat waren die Chinese pruimpjes (zie gisteren) enorm lekker!
Zat ook drop in (licorice). Deed ietsje denken (maar veel lekkerder) aan die Chinese zoet-zoute olijven.
Long Feng plum, een aanrader. Griezelig onweerstaanbaar lekker.


In NRC Next, maar nee, uhh, wacht even.
Ik kreeg die krant bijna drie maanden, en ik kreeg de -inbegrepen- zaterdag NRC eerst veel te laat, en vrij snel nooit meer. Klagen, "nabezorgen!", niks...
Belde eergisteren daarover. Nou dat zou goedkomen.
Resultaat: vanmorgen zelfs de Next niet...
Opgezegd en uit wraak voor twee tientjes drie weken de Telegraaf genomen.
Zo.
(Ja, moet ik dan de Volkskrant nemen? Hoor hier!)

Maar goed, in NRC Next een verhaal over bloem (van meel) versus flour en flower.
Leuk.
Maar werk het wat uit búiten meel en zo.
Bloem der natie!
Fleur de sel!


(bloem der natie...)

Leren hoe vis te fileren? Zie hier.

Tomaten nu, Marieke.
tomenatatentomatentomatenatfrat
Janneke weer eens, boven de markt uitkwakend.

...op een beroemd recept van Marcella Hazan. Haar sugo al pomodoro is van een onweerstaanbare eenvoud: Laat 500 gram kleingesneden blik- of verse tomaten, een gehalveerde ui, een snuf zout en 75 gram boter 3 kwartier sudderen tot het vet op de tomaten drijft. E basta, meer is er niet aan.

Maar wat is daar nou Godverdomme beroemd of interessant aan? Dat ze geen knoflook gebruikt? Geen rooie wijn? Geen groene kruiden?

En dan de gotspe: "blik- of verse tomaten". How stupid can one get...


Oejoejoej wat was het weer enorm lekker vanavond, waw man. God samme kraake.
Zie morgen.


The Ruins of Detroit hier.
Mooi man!

Gisterenavond luisterde ik na lang weer eens naar Lay down Sally.

Deze ken ik niet: hier.
Deze niet echt goed: hier.
Dit is de echte (geen video...): hier.
Dit komt in de buurt: hier.
Ook wel aardig: hier.


Doei!

CORRECTIE MERGUEZ(E) C1000

.
Vanmorgen in de C1000 een pakje "Mergueze Chipolata" meegenomen voor de BBQ.
En... blijkbaar nam ik nog steeds aan dat het varkensvlees & kalkoen was, maar het blijkt nu (sinds hoe lang ?) een rundvleesproduct ! Misschien sinds mijn brief ?

Proficiat C1000 !
Als de genoemde Turkse of Marokkaanse madam het nu nog 'halal' wil, vind ik dat ze niet te erg mag mopperen.. Het velletje is zelfs van schapendarm...
Als ik goed geteld heb, en de dubbels overgeslagen heb, dan kom ik aan 40 ingredienten.
En ook dat vind ik ook een prestatie !
Dat getuigt van liefde voor het vak, alhoewel ik peins dat een echte Marokkaanse slager er de kriebels van krijgt.


Vanmorgen met de post NRC Restaurantgids van 19/20 mei.
Maarten.. Ik weet niet wat ik er van moet zeggen. Het is natuurlijk mooi, dat men vooral in de stad (Het zijn bijna zonder uitzondering restaurants in de grote steden en voornamelijk in Amsterdam), weer minder pretentieus wil gaan koken.
Af en toe knipper ik met de ogen. Maar er staan ook mooie gerechten bij zoals Cevenne-ui gevuld met kaas en zwezerik..(*)
Verder geen commentaar..

(*) Benieuwd wat voor kaas, omdat zwezerik zeer delicaat is. En het nuanceverschil tussen hals- en hartzwezerik wel verloren moet gaan.

GOOGLE STIMULEERT ONGEZONDE FANTASIE

.

Wij slachten hanen sinds ik jong was. Niets bijzonders. Maar er is iets vreemds met hanen. Misschien komt het door Tsjernobyl, maar de testikels van Nederlandse hanen nemen ontzagwekkende vormen aan. Ik vraag mij af of dat bij de mannen ook zo is...

Op Foodlog zag ik een artikel over kapoeneren. Van een dame die het kan weten. Ze plaatste daarbij een ge-Google’de foto van hanenballen, zo groot als kippeneieren.
Mijn man kreeg er bijna een minderwaardigheidscomplex van. Na lang zoeken ontdekte ik dat het inderdaad ‘rooster oysters’ zijn, maar niet van de Gallus gallus domesticus, maar van kalkoenen. Die hebben ook hanen en inderdaad grote.
Wat mij zo verbijsterd, is dat regelmatig op culinaire blogs, de culinaire fantasie mensen parten speelt, en als ge hen er op wijst, ze ‘kippig’ worden.

Mijn ervaring is dat die ‘pinda’s’ bij de normale kippenrassen niet veel groter worden dan hooguit 20 mm. Dat zijn al redelijk grote. Helaas bleek de Foodlog dame ‘not amused’.
Ik begrijp dat. Ze leverde ongewild het bewijs nog nooit een haan geslacht te hebben, of sterker nog, een vers geslachte haan zelf in stukken gesneden te hebben, of nog veel sterker, ooit goed hebben staan toekijken.
Onderstaand een ge-Google'de foto met normale hanenkloten. Die vuile nagels zijn dus niet van mij ! Ik beloof u van de eerstvolgende haan die we slachten eigen foto’s te plaatsen.



Hier onder ook foto’s van internet die van de site (link) komen, waar Cecile haar foto’s haalde. Met een van die superkloten die net verorberd worden.


Ik heb niet veel zin om dames die hun fantasie de vrije loop laten, of door de mand vallen te attaqueren. De moraal van mijn verhaaltje is: Geloof niet alles wat ge leest of ziet.

Want soms overdrijft men. Soms een beetje veel. Alles wat met ‘eten’ te maken staat in de belangstelling. Inclusief een daaraan gekoppelde hype van duurzaamheid en diervriendelijkheid.
Een paar maanden geleden stuurde ik een mail naar de Partij van de Dieren of ze ons een diervriendelijk slachtmethode voor jonge duiven konden geven. Ik zou binnen twee weken antwoord krijgen. Ge raadt het al… Nooit iets meer gehoord. Dus passen we nog steeds de snelste en meest efficiënte methode toe; de kop aftrekken.

Hieronder de duiven die ik dit weekend braadde. Dat pas heerlijk !
Het recept van de bereiding mag ik u niet meedelen, want ik mag van u geen moordenaars maken….


PS.
Ik tracht bij mijn recepten zoveel mogelijk een ‘link’ te leggen naar mijn eigen keuken: de granieten aanrecht, en het rood/wit geblokte tafelkleed…
En natuurlijk blijft het meest ideale middel om de waarheid te achterhalen: zelf doen.

Uw Marieke

dinsdag 22 mei 2012

Vandaag


enkel en alleen commentaar op mijn inkopen.

Marieke: dank, maar wacht tot morgen.
En nog veel meer andere dingen ook: wacht ook tot morgen.


En, ja, gefermenteerde Chinese kool.
Het verschil met die zwarte gefermenteerde kool, zie hier (alle links hier in een nieuw venster) is dat die zwarte van Tianjin kool gemaakt is, zie hier. En die witte hierboven, dat is van gewone Chinese kool. Zoals bij ons in de winkel.


Dit is Taotjo, maar "géle" taotjo. Geen zwarte (van zwarte boontjes) maar van gele boontjes.
Ik heb sterk de indruk dat je de zwarte gebruikt "in de keuken", en de gele "op tafel".
Net zoiets als ligh en dark soy: resp. in de keuken en seekuu op tafel...


En nu Ginko noten. Tsja. Ik heb ze gegeten, zo zonder meer, lekker, heel apart.
Maar wat ik met dit blik moet, geen idee. Dat kompt!

Het volgende betreft enkel luiheid.
Hummus bin tahini, kekerpuree met tahin.
Uit blik ja, maar gelukkig is dit blik puur, ik bedoel der zit niks anders in dan kekers en tahin. Dus niet zelf maken is geen schande. Dus de olijfolie, knof, koriander en cayenne gaan we zelf toevoegen.
Perfect.
De basis uit blik, de finesse uit eigen keuken.


O ja! Liep langs de visboer, zag iets wat leek op kleine gekookte inktvisjes, vroeg of dat kleine gekookte inktvisjes waren. Ja. Ik zeg Wat kost dat, nou Zo en zoveel, ik zeg Geef maar drie ons. Zegt dat jochie Wat betekent dat meneer, drie ons?


Kreeg zo'n raar knoflook-bolletje, wat ze je steeds maar proberen te slijten.
Een soort een-tenige knoflookbol. Uhh, de laatste tijd zie je ze nauwelijks meer, maar ik zag er in ene vandaag een eenzaam liggen en kreeg die gratis mee.

We gaan die opsnijden en becommentariëren.



Je kijkt rond en rond en altijd ontdek je wat.
Vandaag iets wat lijkt me verwant is aan die ume boshi, die gepekelde Japanse pruimen. Maar Chinees dan.
Long feng. Google op long + feng + plum.
These plums are just pickled and not preserved so they're eaten just for fun. The dried ones are extremely sour but these pickled ones are much sweeter and easier to consume. There are various brands and the plums also vary depending on what country they're from. These Meiyuan Long Feng Plums are the ones that I've been looking for for awhile. It's not something I can describe well without it sounding dirty so I'll just leave it to your imagination 


Ik zou ze vanavond geproefd hebben, ware het niet dat ik geen enkel potje had om ze in op te slaan...

Maar goed, we naderen het einde.
Ik was dus bij Toko Weuro.
Erg aardige mensen, we hebben de armen op de dijen geslagen, pratend over hoe je die "Eeuwenoude eieren" in drie maanden maakt in paardepis.
Maar goed, hij had dus een bult van die "zwarte eieren", 10 dozen of zo, ik ging afrekenen, ik zeg Mij ook zo'n doos, maar ja, die tiepe vóór me had dus alles, alles meegenomen...

K**


Dit kocht ik er ook nog.
Eigenlijk vroeg ik naar zo'n plat blikje gerookte oesters, maar enfin.

O ja.
Een puzzel in de trein. Antwoord op een vraag was Wim Ibo.

Hé. Die kwam ik laatst nog tegen. Die vond Drs P "faciel", de ontzagwekkende kwaker...

Iets schoot me te binnen. Kent u de three women?
Wim Kan, Wim Ibo en Wim Sonneveld...

Doei!

SIMPELE, SNELLE VISSOEP

.
Een zeer snelle vissoep, met zaken die om de hoek te koop te zijn. Geen bezoek aan de visboer (jammer, maar mijn respect voor ‘viesboeren’ is dalende, nadat ik in Breskens tweemaal vis kocht die ik weg moest gooien; als ge naar Vlissingen kijkt is het die op uw linkerhand. Eén maal voor 24 euro kabeljauw, die zelfs nadat ik ze voor de poes kookte, er zijn neus voor op trok, de tweede maal 4 forellen voor 14 euro, die thuis het plastic tasje uit stonken. Toen ik die madam belde en het haar dat telefonisch mee deelde, verwachtte ik een coulantie-aanbod, maar het viswijf (letterlijk) riep door de telefoon: “Wouw gie zegge da wulder rotte vis verkopen!?”

We vergeten dan ook even die fake-recepten van die blogdames, die alleen met zelfgemaakte visfond werken, en de fijnste dure vissoorten bij hun immer verse visboer kopen. Op Foodlog kwam ik zelfs een blogdame tegen, die hoog bij laag beweerde dat ‘ze altijd verse, levende garnalen bij haar visboer kocht....’. Die wist niet eens dat ze aan altijd aan boord al gekookt worden. In zeewater.
Echt verse vis koopt ge direct van de boot of vang je zelf.

Natuurlijk zijn er culinair verfijndere recepten..
Maar ...! Ik had beloofd rekening te houden met uw crisis-beurs, dus ook daarom.
Hieronder ziet ge wat ge nodig hebt. Pas op. De ingrediënten die ge niet hebt, gaan langer dan eenmaal mee, en als ge de totale aankoophoeveelheid deelt door het aantal vissoepen, komt ge op een laag bedrag uit.



Bereidingswijze:

- Ik gooi eerst de inhoud van het pomodoro-blikje in een pannetje en spoel met water het blikje leeg in de pan. We gaan zeer weinig water gebruiken.

- Dan het visblokje, de kruiden, knoflook en de zelf gepelde verse tomaten, die ik in kleine brokken snijdt (een beetje volle, grove soep smaakt beter)

- Dat laat ik 20 minuten trekken; bij blijven en roeren en zorg dat er niets onderaan aankoekt of  -brandt.

- Op smaak controleren

- Pas als de soep goed (verse tomaten en knoflook garende) lijkt, dan gaan er de gepelde scampies, garnaaltjes en brokken vis in; laat die nog 5 minuten doorsudderen, en de soep is klaar.

- Opdienen met stokbrood, een glaasje witte wijn. Wat zeezout op de soep en versgemalen peper en wat peterselie door het molentje geven een mooi zicht en verhogen de smaak. Door dat beetje trassi krijgt de soep die typisch ‘bruine’ Bretonse smaak, die je meer ‘cuisinair’ van schaaldieren (krab etc.) kunt bekomen. Maar die zijn al helemaal niet vers te koop hier.

Op de onderstaande foto lijkt het dat er weinig in zit, maar vis en garnalen zakken naar de bodem.. Het is een maaltijdsoep. En als ge met dit soort eenvoudige ingredienten kunt spelen, zijt ge ook klaar voor verfijnder experimenten..



Breskens…
De Zeeuws-Vlamingen zeggen ‘Brèsjes’
Een gedicht van de Zeeuws-Vlaamse dichter Edmond van den Bussche uit zijn bundel ‘Cuisine Flamande’




brèsjes

naast hun boten de vissers
bijtend op schelpen turen ze
en liggen in het zand tot
de vloedstroom komt
hun vrouwen schuren de buik
tegen de paalhoofden

in hun netten vangen zij
verdronken kinderen
vergankelijke avonden
waarop de zon dood gaat
de botten van meeuwen
lege schalen van krabben

hun ogen tranen brak
de smaak van hun tong
in mijn mond
de stoppels van hun wang
hongerig schurend
tegen een liefdeloze horizon


© Edmond van den Bussche


maandag 21 mei 2012

En nou dan dus culi


Eindelijk. En daar ben ik weer.

Eerst even een link die ik vandaag tegenkwam. op zoek naar jodenhaas. Deze hier (alle links hier in een nieuw venster), althans ik kwam op deze sub-pagina hier. Wow, wat een links en ook nog van een ouwe vriendin. Daar kan je een zondag zoet mee zijn...


Kip-truffel eerst even. Gisteren. Want ja, ik moest die zomertruffel van AH testen.

Sommige van die koks van dat NRC ding van laatst, die vonden truffel een overgewaardeerd iets. De een at liever groenten, de ander specifiek komkommer.
Nou, van mij mogen ze. Want die kip, die was wel heel heel erg lekker, met voor slechts ("slechts") € 2,50 truffel erbij; helft van potje, 5 gram (à € 5 voor heel potje 10 gram); nog veel trouwens, die 5 gram.

Kipfilet bakken, wat stoven in wat bouillon, afkoelen. Blokkies.
Wat olijfolie warm. niet heet, en ondertussen knof erin licht bruinen.
Roerbak er de kip in op hoog vuur, en na heel even de truffel er overheen raspen, steeds goed omroerend. Gebruik een platte rasp, niet zo'n kegel, want je moet de truffel er van de ene én van de andere kant van de rasp af kunnen  kloppen. Gebruik natuurlijk de fijne kant van de rasp.
Versgemalen peper (Muntok) en idem zout (Guérande).

Doe het de eerste keer zo, en doe het de tweede keer met wat fijngehakte ansjovis ipv. zout.



(Op de grond dat Deventer tapijt uit ± 1905, bod gehad van € 2.500, wat ik in de kringloopwinkel voor € 3 kocht...)

Gisteren. Oók gisteren.
Jezus wat was 't weer lekker...
Lontong, garnalen, ananas.
Zo'n pak Euroshopper witte garnalen ontdooien / uitlekken. Regelmatig een ontdooide in je mond stoppen, heerlijk.
Kook de lontong in flink water met een scheut tamari erin. Dat was de eerste keer dat ik het zo deed, en het resultaat was zeer fraai, verdomd. Subtiel.
Marineer de ananas in oestersaus, medium sherry en groene sambal. Steeds begieten en steeds draaien. Niet uit je hand laten flikkeren zodat je splinternieuwe State of Art overhemd vol bruine vlekken zit. Ik zal melden of ik het eruit kreeg. Allereerste dag aangehad...
Pinda-olie, rode ui, knof, gemberwortel, lombok.
Daoen djeroek poeroet en daoen salam (citroenblad en Aziatische laurier zeg maar), rijstwijn (Hua Tiao; niet die Shaohsing), kippenbouillon (u weet waar ik die vandaan hep).
Proef. Op zout brengen met taotjo.
Lontong-blokkies erin opwarmen... Garnalen idem (dus niet bakken of zo).
Serveren met blokjes van die ananas.


Marieke nu.
Mooi. En ja, dat is dan dus geen merguez, maar dat het dat niet was, dat was wel onduidelijk...
Merguez is dikwijls én lam (vet) én rund (droog). In Spanje (longaniza; niet paars maar roodachtig omwege chorizo-achtige kruiden) dikwijls droog lamsvlees (Gij zult geen vet van offerdieren eten; Leviticus) en varken (ja, want dát eten ze natuurlijk weer wel).

NRC Next, Janneke. "Zelf gebruik ik een goedkoper stukje rund, de bavetten". Klok gehoord.
(Et elle bave...)

Kijk, daar gaat onze poen.
Al dagen lang radio-commercials van de SVB, dat je op die en die site kan zien hoeveel AOW-vakantiegeld je krijgt.
Ga je naar die site. "Wegens werkzaamheden gesloten"...

En o ja: varkens in Appingedam (in de hangende keukentjes?) hier.


Justine presenteert...

O ja, dat ligt er al lang en is nog niet afgehandeld. Smakelijk Groningen. Dank PJ. Nieuwjaarsstamppot nu.1/4 gewicht witte bonen, 1/2 de eerste (ontzoutte, natuurlijk) snijbonen uit het zout en 1/1 patatten. Stamppot dus. Met rookspekkies en rookworst.

Mous, moes, boerenkool-stamp. Met melk, boter, azijn (alles door de puree) en zilveruitjes seekuu piccalilly.


Justine...