Kranten en zo

Erg mooie fijne zoete smaak.

Je hebt ook bruine, dat is minder (en goedkoper).

Ik vond van dit merk de zonnebloempasta ook erg lekker.

Producten

Producten die ter sprake kwamen in de pers van de afgelopen week.

Superfood

* Chiazaad. Huhh?
"Superfood". Flikker op...
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
Nou jullie vreten het maar hoor.

* Moerbeien.
Bedoeld wordt natuurlijk de gedroogde witte, want iets anders, vers, daar kan je hier niet aankomen.
Best wel lekker.
Superfood? Zoek het maar uit. Ik eet het als het lekker is.

* Tarwegras.
Zie hier.
Smakelijk eten zullen we maar zeggen.

Vanmorgen door de yoghurt.

De hele bak.

* Goji bessen.
Heerlijk. Kort weken, saus van maken bij vet varkensvlees.
Gezond? Mooi meegenomen.

* Spirulina, rauwe cacao, kiemgroentes, havermout, kurkuma, lijnzaad...
Stop het maar in je reet.

* Biosupermarkt Gimsel
Zie hier.
Yin en yang adukibonen, zeewiertapenade, en natuurlijk ook dru yoga en Feldenkrais.
Nou, je moet maar denken: dat houdt die vage vego's van de straat...

Arabische notenmix in honing.

Heel fraai potje trouwens, met die oortjes.

Amandelen, sesam, pijnboompitten, pistache...

Ik werkte het door het beslag van de kruidkoek die ik aan het maken ben.

Varia

In de pers van de afgelopen week.

* Europa-park.
Daar kan je in allerlei "landen" eten. Zie hier.
Pizza, fish and chips, Indisch (in "Nederland")...
Russisch eten, borsjtj en bietensalade, is afgeschaft. Logisch. Ik weet van dat koken op die schepen met schoolkinderen dat schoolkinderen, Duitsland, Zwitserland en Denemarken iig, geen bieten vreten.

* Hotel Torarica in Paramaribo.
KLM stewardessen op het terras.
Pindasoep, pom en pasteitjes.
Zie hier.

* Denemarken
Geroosterde sandwiches met bacon en blauwe kaas.
Jammie!
Dat is natuurlijk die heerlijke boeren blauwe kaas van Fyn.

Arabische ingemaakte pruimen.

Erg lekker!

Zuurzoet.

* Toerisme bobo's over hun favoriete vakantie bestemming.
KLM directeur, reisbureau directeuren, dat soort volk.
Twee pagina's.
Eén noemt ook het eten. Een. Ja, voor alle duidelijkheid: hij vertelt dat het zo goedkoop was, niet of het lekker was.
Holland boven.

* In NRC een verhaal over postelein.
Nog nooit gegeten, en daar wil ik het bij houden.
Zo wil ik sterven.
In Malawi heet het trouwens "billen van de vrouw van een leider". Bah, zeker die kanten uit...
En daar istie weer, hoe kan het ook anders, Otto Lengie.

* Ook in NRC een verhaal over favorieten gerechten van soulzangers.
Begint met een hele bladzijde  emma lulle emma lulle en niks over eten.
Leendert van der Valk lijkt op zo'n muzieknicht van radio 4 wat lullen betreft.
Daarna nog 3/4 bladzijde emma lulle en dan heel heel kort iets culinairs. Maar hoe kort het ook is: meteen straalt de culinaire onnozelheid van de auteur er af. Catfish dat heet meerval. En boboti is een "ovenschotel". Goh, dat is duidelijke taal; nu weten we wat dat is. Enzovoorts.
Weer zo'n kwaker die schrijft over iets waar ie geen verstand van heeft, en zelfs zo weinig verstand heeft dat ie dat niet doorheeft...

Mooie wijn van Jumbo.

€ 4,-.

Uhh, dat "soepel" valt nogal mee...

En verder

Ton's knoflookmosterd.
Geen succes.
Zuur.
Zie Ton hier.

Jumbo
Bij wat ik laatst schreef over AH, één soort Brabants rog en die niet voorradig, Jumbo vier soorten, vergat ik nog te vermelden de enorme keuze in soepgroentes bij Jumbo. AH twee, soms drie in die grote hier in het dorp.

NRC video
Piccalilly. Dat je daar nooit recepten van tegenkomt. Zeker niet hier op dit blog gezocht floeper.
Maar goed.
Kijk hier. Shit, die hep oormerken... En ja hoor! KornEtbief... Bleuband zeg maar...
En pekelen van vlees, dat dat lekker is, dat vertelde ik hier al lang geleden en ook nog kort geleden.

Kruidkoek
Een goed recept, nooit gemaakt maar dat voel je, vond ik ergens hier.
Die gebruikt wel, dat moet ik wel even zeggen, een kartelmesje om tomaten te snijden...

Crème fraiche
Twee keer in korte tijd at ik een vrij pikante saus met crème fraiche.
Heel mooi!

Mijn favoriete vijgen.

Griekse witte.

Mét een laurierblaadje verpakt.

De Creoolse keuken (2)

Wat viel zoal op in dat boek "Cocina Criolla"?
(Zie ook gisteren)

Ketchup!

* Varkens- of kalfskoteletten "met catsup of ketchup"
Koteletten, bruine suiker, ketchup, tomatensaus.
* Saus voor gehaktballetjes
Olijfolie, ui, knof, Worcestershire, limoensap, oregano en ketchup.
* Saus voor zeevruchten
Tabasco, mierikswortel, limoensap, peper, peterselie en ketchup.
* Saus voor garnalen.
Mayo, Tabasco, limoensap, gehakte tomaat en paprika. En ketchup.
* Saus voor oesters
Mierikswortel, limoensap, azijn, Tabasco, zout, en dus ketchup.
* Saus voor fruit
Tomaten, fijngehakte ui, mayo, zout, peper, zeer fijngehakte peterselie. En Ketchup.

Gedroogd fruit!

* Kip met gedroogde pruimen ("zonder zaad"?? Zonder pit mag ik aannemen?) en met rozijnen, en ook die "zonder zaad". Daar moet een katholieke priester achter zitten.

* Kip gevuld met een mengsel van appel, gekookt ei, selderij, gedroogde pruimen, olijven.

* "Zoet van droge zwarte pruimen"
Jee! Dat is exact Holsteiner Pflaumenmus. Dunkel und wurzig.
Dus met die Höhner diatonische trekzakken en die polka's zijn ook die recepten meegekomen...

O ja!

* Mojo.
Mojo van mojar, nat maken. Saus dus.
Olijfolie, water, kappertjes, azijn, zout, laurier.

* Chayote.
Search the blog.

* Maïs-kroketjes.
"1 kom geraspte kaas van bal Hollands (Edam)".

* Nog wat termen. Zie gisteren.
Toronja: bloedsinaasappel.
China: sinaasappel ("Mijn oma zei altijd 'China's appelen'").

* Recept "Dat vind ik lekker" (Bien me sabe).
Twee grote droge kokosnoten, 3 1/3 koppen suiker, 6 eigelen.
Het recept is anderhalve pagina lang, ondanks de beperktheid van de ingrediënten.

Bananen!

Dat is ook een hoop gedoe.
Gele, groene, bakbanaan, gewone banaan, grote soort, kleine soort...

* "Vulling van rijpe gele bananen"
Met zout, maizena, cheddar.

* Rijpe bananen geroosterd in hun schil
"Niet pellen!"

Marshmallows!

* Zoete aardappel uit de oven met marshmallows.
Als u interesse in het recept hebt dan hoor ik dat wel...

* Marshmallow saus
Suiker, water, eiwit en die dingen.

Paus-kaas!

Ingewikkeld verhaal.
Queso de papa, letterlijk kaas van paus, maar ook kaas van aardappel, is een soort Cheddar.
In Costa Rica zou de paus aankomen, en toen werd daar net die kaas gepromoot, en alsdus pauskaas. Uhh, niet dat ik het begrijp hoor.

Trouwens ze gebruiken ook Velveeta. Ook een soort kaas. Weer zo'n vieze Schmelzkäse, zie (bah! gatverdamme! vies!) hier. Alle links hier in en nieuw venster.

Wordt vervolgd...

Ernst Claes

Jeugd (1)

Hun voedsel was al even eenvoudig, even arm als hun woning. Ze aten roggebrood met vet gesmeerd, aardappelen met ajuinsaus, smoutsaus [reuzel], met wat groenigheid in de zomer en met gedroogde bonen of erwten in de winter. Alleen zondags kwam er bij het middageten een stukje 'vreemd spek'. Zo noemde men het Amerikaans spek dat in grote kisten toekwam. Het was van drieërlei kwaliteit, volgens de prijzen. Het goedkoopste werd het meest verkocht. Het werd uitgebakken tot er geen greintje vet meer inbleef, daar dit dienen moest voor de boterham gedurende de week. Anders droog brood, of wat zout over de snee. De avondkost bestond uit boekweitpap, of botermelk met brokken roggebrood, of gebakken aardappelen die in de pan op tafel werden geplaatst. Een haring bij het eten - één voor drie - was bijna een feestdag. Als er voor de kinderen geen melk meer was werd er Diesters bier in de zuigfles gedaan. Daar heeft een zeker jaar, de winter lang, bijna hongersdood geheerst. De ziekte was onder de koebeesten, de varkens stierven het ene na het andere, en de aardappelen waren mislukt. Als men langs een boerenhuis kwam waaide de stank u tegen van de half verrotte aardappelen, die toch werden gekookt voor het vee. Overal werd er gestolen.

Feestje

Het bleek een heel erg leuk feestje.
Vond de hond ook.

Toevallig had ik het er vanmorgen over, aangaande mijn bekeuring voor het los laten lopen van mijn hond: niet 90 euro, maar 140 euro. Nou liep ik me dus hardop af te vragen of, als ik die twee droplullen die me aanhielden nou had gevraagd “Heren, ik had het er laatst over op een feestje; iemand wilde een paar ambtenaren in functie heel ordinair uitschelden en ik was daar fel op tegen. Mijn vraag is blijven hangen: Krijg je nou een boete als je 'godvergeten halve zool' of nog ergere woorden zou gebruiken tegen een ambtenaar in functie. Niet dus dat ik dat ooit zou doen, maar ik vraag het me af."
Op het veldje moesten ze lachen. Een hoge man bij de pliesie, ook aanwezig, zei dat ik geen genoegen hoefde te nemen met die verhoging van de boete, met de burger kledij van de heren, enz. enz. Ik heb de rotzooi al betaald en ik laat het hele gezeik maar zitten.

Dag, Loek

De Creoolse keuken (1)

1e druk 1954, en ik kocht de 45e druk uit 1987.

470 pagina's.

De Slegte, € 4,- of zo.

Een klassiek standaardwerk... 

Cocina Criolla

Dat is Amerikaans Spaans, dus dat is niet kriolja maar kriohzja.

Inhoud van het boek

Veel recepten waarvan je als argeloze lezer zal denken Waarom staat dat hier.
Bijvoorbeeld bacalao a la Vizcaina, zoutevis op de manier van Vizcaya (Baskenland). Enorm lekker trouwens. Zie hier (alle links hier in een nieuw venster) en lees hier.
Waarom staat dat daar? Nou simpel: er wonen veel oorspronkelijk Baskische lui daarginds.

Je kan dat Vizcaina recept met verse kabeljauw of heek of zo maken natuurlijk, maar met bacalao is het lekkerder. Net zoals dat varkens-pekelvlees van gisteren (recept komt nog) lekkerder was dan wanneer het met vers was gemaakt.
Dikwijls pekel je vlees of vis terwijl er wat bewaarbaarheid daarvoor geen reden is.
Nee, maar wat lekkerheid of beet betreft is die reden er wel degelijk. Nog afgezien van de kruiden en de basterdsuiker in de marinade.

Je vind in het boek ook Caldo Gallego (Galicische soep), Fricassee ("Good smelling friccassee mam, shouldnt let it get cold!"; Clint Eastwood, The Pale Rider), Lamb chops, Icing...
En aji-li-mojili. Dat komt uit Jaén, zie Jaén hier en zie het recept hier.

Achiote,

Geen idee wat het is.

Ze kleuren er bakolie mee, maar het gaat ook door marinades van vlees voor de gril.

Wat dan rood wordt.
[Ben er achter. Annatto.]

Wat opviel

Laat ik beginnen met een lijst van termen, ingrediënten bedoel ik dan, die niet direct zijn thuis te brengen, ondanks mijn kennis van de streek en iha.
Maar aan kennis heb je hier niet zoveel.
Met Z. sprak ik er over. Ze komt van Isla Margarita. Daar kennen ze Chayote (zie hier) niet, terwijl het toch bekend Creools spul is. En in Venezuela vasteland, minder Creools, kennen ze het weer wel.
En in Frans Guyana kennen ze het goed (Christofine), maar de buren, de Surinamers, kennen het nauwelijks. (Weer wel de Indische toko trouwens, laboe siam.)
Dus kennis is hier allemaal relatief.
Wat ik hieronder aanhaal aan termen kende ik niet. Hoogstens een vermoeden.

Casabe, dat is casave.
Guineos: soort bakbanaan. Guineitos: kleine soort.
Ají dulce, zoete ají: je zou het niet zeggen als je Google't (Madame Jeanette zie je dan; weer zoiets wat totaal iets anders is), maar gezien de recepten moet het een soort niet pikante appelpaprika zijn.
Lechón de mechar. Onduidelijk. Lechón is speenvarken, maar mechar is iets van "oog", beste stuk. Gevulde ossenhaas of zoiets...

Lechón.

Want dat lusten ze daar ook wel!
Miss Piggy...

Jueyes. Krab. Gewone normale krab zeg maar. Geen spinkrab of zo.
Carapacho. "Al carapacho", op de manier van schildpad. O wacht. In het pantser klaargemaakt. In de oven of zo. Net zoals Txangurro (spinkrab) à la Nicolasa.
Maicena. Dat moge duidelijk zijn.
Lerenes. Arrow root, pijlwortel.
Yautia. Taro.
Ñame. Yam.
Culantrillo, dat is natuurlijk (culantro, cilantro) koriander.
Guingambos, quingombos. Okra. Zie hieronder. Erg lekker, maar je hebt mooie knapperige en ook heel vieze slijmslierten. Die slijmslierten, die ze ook hier als groente verkopen, die hoor je fijn te snijden, te drogen en dan te vermalen tot meel. (Ik kocht een tijdje geleden ook een grote zak uiterst kleine gedroogde. Moet nog uitvinden wat ermee te doen.)

Gandules. Pigeon pea. Wat het in het Nederlands is, al sla je me dood. Zie hier.
Avena. Haver. Havermout?
Lechosa. Papaya.
Guyaba: guave.
Pajuil. De vrucht van de cashew noot. Uhh: die noot hangt ónder aan die vrucht. Zie de laatste foto.
Hicaco. Heel veel gezoek. Botanische naam eindelijk gevonden en het is een Ikakopruim. Zie  hier. Maar ja, nou weet ik eigenlijk nog niks...

Cashew "appels" met cashew noten er aan vast.

Wordt vervolgd...

Rucola

Bij “Topfgeldjäger” hadden kandidaten als voorgerecht rucola, inktvisringen en pimientos de padrón, en de chef die moest oordelen vond het super. Die Duitsers maken de salade zeer nadrukkelijk aan, de vinaigrette is behoorlijk aanwezig.
Het andere stel kandidaten had rucola, kleine tomaten en gebakken polenta-balletjes en dat vond die chef ook erg goed. Ik ook, ik zat meteen te barsten van de honger.

Paco (de hond) HEEFT EEN UITNODIGING ONTVANGEN VOOR EEN VERJAARDAGSFEESTJE van die Kongo hond, weet je nog? Die joekel wordt 5 jaar en de honden die hij kent en hun baasjes zijn uitgenodigd voor een feestje. De honden krijgen een kluif en de vrouwtjes, blijkbaar zijn de mannen van het uitlaatveldje niet gevraagd, krijgen thee en wijn. Ik ga kijken, heerlijk!!

Dag, Loek

Ernst Claes

De Witte

[Dank voor de tip Maarten]

Tist de Brats stond er [op de kermis] met smoutbollen [oliebollen; smout is reuzel]. In de zwarte ketel, waarin het vet kiste [spetterde] , liet hij uit een houten lepel het beslag lekken dat dadelijk dik opzwol, en terwijl de smoutbollen op het vet nog lagen te drijven wezen de bengels, die er rond stonden, reeds aan welke ieder voor zich uitkoos. Soms waren ze nog niet helemaal gaar als de ongeduldige jongens er in beten, en dan mochten zij ze eventjes terug in de ketel gooien.
     De Witte koos er ook een, een heel dikke, maar juist toen hij zijn hand vooruit stak om hem van 't spaan, waarmee Tist ze uit de ketel opviste, af te nemen, greep Kloek van Mainske de bol er af, en beet er dadelijk is.
     'Smèrigen dief!' beet de Witte hem nijdig toe.
     Kloek liet zich dat zo maar niet gezeggen, en hij gaf de Witte een stomp tegen de schouder. Deze sloeg terug, en Kloek zijn smoutbol viel op de grond. Al de bengels tegelijk grepen er naar. Kloek had de Witte bij zijn haar, en het zou een echte vechtpartij geworden zijn zo de vettige schepspaan van Tist niet bijtijds op enige koppen en schouders was terecht gekomen.
     'Lèt ne mens zène kommers doen, snotjoeng!' keef Tist, en de 'snotjoeng' hadden zoveel werk om het kleverige beslag van hun kleren te vegen dat er aldra orde kwam.

Bamboe, mostardina, zwarte komijn

Bamboe, ei, vermicelli

Verse bamboe wel te verstaan.

Nou ja, "vers...", schreef ik al. Gekookt, en in folie.
Maar stukken lekkerder dan dat spul uit die blikjes. Mooi fris-zuur.
In schijfjes snijden en in soep of saus opwarmen.
Niet te dunne schijfjes; sigaret-dik.

Pinda-olie, rode ui, knof, gemberwortel, lombok...
Groene curry pasta... Geraspte kokos...
Bouillon... Proef.
Ik deed er wat van die Chinese pruimenwijn bij en wat Japanse sojasaus.

Eieren erin pocheren, flink vermicelli erin (of eigenlijk gekookte heel dunne Chinese mie, de soort die je eerst moet weken, maar ik had in dat pak van die Bulgaarse vermicelli-nestjes een grote hap afgebroken sprietjes zitten).
Bamboeschijfjes erin opwarmen.

Niet te versmaden lekker...

  
Mostardina

Zie Mostardina van vijgen en kaneel (en van mosterdzaad natuurlijk) hier (alle links hier in een nieuw venster). Je hebt het ook bv. van peren.
Eigenlijk is het een verkleinwoord van Mostarda, zie hier. Maar in mostardina zitten geen stukken fruit.

Het smaakt wat vaag als een chutney, maar meer nog als plum sauce.
Ik kon er niet achter komen waarmee je het eet. Zeker niet op brood. Ook niet bij kaas.
Maar toen dacht ik Net als Mostarda natuurlijk!
Bij gegrild varkensvlees!
En ja hoor. Niet te versmaden lekker.

(De rest van die kotelet gaat op roggebrood, met Ton's Knoflook Mosterd!)

Vond ik bij Jumbo.

Ze hadden ook Ton's Mannenmosterd.
Kijk...

Pers

Ik was nog niet toegekomen aan Weekend van Knack.
Het gaat dus over Den Belzjiek. (*)

Weekrecepten
> Zie hier.
> En  hier.

Varia
> Webshop Njam! (weer zo'n uitroepteken; Bouillon! Slurp! Beef! Mangiare!) hier.
> De vijf beste kustrestaurants hier, en kustrestaurants iha hier.
> Restaurant Le Zinc hier. Le Zinc, het zink, dat is de tap.
> De tien beste eetwinkels hier.
> Mossselen  hier en kersen hier en radijs hier.

(*) Ik lees net in De Witte, op de kermis, de Sint Jans markt van Averbode, "Mense naa zulle we veur den dèrde kiêr et lieke zingen van het edel kind van Napolion de Groête het schoênste lieke dat er oêit in de Belsjiek gezoengen es in tien komplette ge hed allegoar al wel van Napolion gehuêrd dieje groête keizer die de hiêle weireld overwonnen haa en die deur de langen duur van den engelsman geklopt wierd te Woaterloê tegen Brussel dan heet den engelsman dieje groête keizer oep het eiland van Sinte Lena oepgesloten in nen doenkere kelder en èm doar ocherme loate kreveere van hoenger en verdriet want den engelsman heet è slecht karaktèer..."

Ze zijn er weer.

Nou ja, ze waren er al, maar steeds keihard.

"wilde perziken", platte perziken, paraguayos.

Deze hier zijn afgeleid van de pêche blanche, de witte (van binnen dan) perzik en dus heerlijk fris.
Niet te versmaden lekker.

Culinaria

De gember afdeling van een fraaie site hier.
Goed, want zeer diepgravend.

De zwarte komijn afdeling van nóg een goede site hier.
Goed, want zowat altijd lees je dat zwarte komijn nigelle is. Black gira. En dat is dus niet zo.

Via die Hertog Jan kaas kwam ik bij dat Hertog Jan bier en daar bij een aardig recept hier.
Krabkoekjes. Crab cakes dus.
Links kan je voor soort bier kiezen, en bij sommige vind je tig recepten.

Hieronder tot slot Ketan.
Te vergelijken met sushi rijst, alhoewel er vooral veel zoet spul mee wordt gemaakt.
Belangrijk verschil met sushi rijst: dat spoel je. Ketan moet je eerst weken.
Van gekookte ketan maak je plakken, die snij je in stukken, en die rol je, eventueel met behulp van een bananeblad, op met een vulling erin. Lemper heet dat. Zie hier.
Om dat bananenblad eetbaar te maken én om de fijne smaak ervan in de rijst te laten doordringen gril je die pakketjes.

Ik ga het een dezer dagen maken met in rijstwijn geweekte gedroogde garnalen, Ebi.

Limburgse kaas, gerookte haring, vlier

Venkel stoven

Venkel, Limburger, pasta

Olijfolie, rode ui, knof, grove zwarte peper...
Witte wijn... Venkel erbij...
Proef.

Kook pasta (ik had linguine), ingevette ovenschotel, pasta door de venkel en in de schotel en bedek met Limburgse kaas (zie de volgende foto).
In de oven...
Als het uit de oven komt, dan is die kaas "weg" en de korstjes liggen er nog.

Enorm lekker. Wel redelijk heavy, maar goed.

Die Limburger had ik van AH, 30% plakker erop, dan weet je dat ie goed heeft gelegen.
Fantastisch lekker was ie.

Aardappel, gerookte haring, prei

Dat is een van mijn klassiekers, maar dan met farfalle of zo.

Kook aardappelstukjes in bouillon. Niet helemaal gaar!
Uit, koudspoelen, uitlekken.

Olijfolie, rode ui, knof, flink prei, rode Spaanse peper...
Gebroken korianderzaad, iets venkelzaad, laurier...
Witte wijn en langzaam inkoken.

Crème fraiche...
Proef.
Haring stukjes erin opwarmen en idem aardappel.

Het ziet er een beetje kwakkie uit, maar het was verdomd lekker.

Planning

Daar ben ik wat te laat mee, want
* hierboven, dat was dag 1.

* Vandaag bouillon met die Bulgaarse vermicelli (die nestjes deed ik in een pot, en in de zak hield ik een forse handvol tijdens de reis naar hier verongelukte stukjes over), met eieren erin gepocheerd, met groene kerriepasta en kokos, en met verse bamboe-scheuten.

* Dat pekelvlees want ik laatst maakte, gebakken aardappelen en snijbonen. En op een of andere manier het restje crème fraiche.

* Fondue van Tynjetaler (zie hier; alle links hier in een nieuw venster) met cassave chips en sla. Met gebakken kappertjes over de sla.
Misschien wat Zwitserse groene kruidenkaas door de fondue.

* Quorn of zo, groene asperges, sesam en vadouvan.

Dank PJ, ook voor de volgende

Elsevier culinair

De Dikke is daar weg.
God wat een opluchting...
Goed tiepe nou. Bram Hahn.

Een heel aardig verhaal over wat je allemaal met vlier kan doen.
Maar wat er niet bij staat, dat is dat je ook de vruchtschermen, dus niet alleen de bloemen, door beslag kan halen, frituren, bestrooien met poedersuiker en oppeuzelen.
En "Wolkenoor", op dode vlier groeiend, wordt hier, toko, meestal muizenoortjes, koeping tikoes genoemd.
(Ik las trouwens vanmorgen dat iemand met flaporen in Indonesië Koeping lowo wordt genoemd, vleermuizenoor.)

Ook weer een goed verhaal van dezelfde man over vis grillen.
Ja, deed me Baskenland herinneren, met Kerstmis. Niks kalkoen.
Besugo, zeebrasem, soort grote red snapper, uit de oven. Uhh, uit de oven maar het effect is ongeveer hetzelfde als gegrild.
Zie hier.
Flink knof-tenen in de buik van de vis.
Met red snapper gaat het ook prima.

Culinaria

Jumbo, Venlo.
Ik denk Wat raar, geen Turkse of Poolse afdeling of zo, wat ze altijd wel hebben.
Vraag ernaar. Dat jochie schrok zich de pleuris; buitenlands...

Las op een menu Tiramisu van bastognekoek.
De Sigaar, Groningen.
Goed idee!

Iemand vroeg me naar het verschil tussen lime pickle en lime chutney.
Het antwoord is tevens een algemeen pickle vs chutney antwoord.
* Pickle
Snij het topje van de limoen (weggooien) en daarna kontje en vier zijkanten (bewaren).
Pinda-olie, ui, knof, lombok, kruiden...
Fijngesneden rest van de limoen meestoven met wat water.
Kapjes een kwartiertje meestoven en klaar.
* Chutney
Meng de kapjes met suiker en laat 24 uur staan, regelmatig omroerend. Er komt vocht vrij (zó begin je ook als je serieus jam wilt maken).
Zelfde verhaal als hierboven, kapjes + vocht erbij, wat meestoven en op smaak brengen met azijn.

Praap! Praap!

Bij Huis de Beurs hadden ze het al geleerd dat ze, als je wijn bestelt, het viltje met de witte kant naar boven moeten leggen.
Hier gekeken zeker...

Een recept voor linguine, daar heb je ze weer, met tomatensaus, van Nora Ephron.
Goed idee.
Tomaten ontvellen, in stukken, pulp weg. Mengen met olijfolie, knof, basilicum, zout, pepervlokken. En dan een paar uur laten staan.
En af en toe omroeren zou ik willen toevoegen.
Ze haalt voor gebruik de knof er uit, want ze gebruikt het koud door de linguine.

Jumbo. Vier soorten rog (drie op de foto hieronder) van het tiepe Brabants rog. In totaal hebben ze trouwens vijf soorten, maar nooit vijf in één vestiging voor zover ik weet.
Altijd alle soorten aanwezig.
AH. Enkel een soort, en dikwijls niet aanwezig...
Trouwens AH publiek, dat zijn tweeverdienende recepten-kokers. Jumbo zijn kunnen-kokers.

En over wijn gesproken.
Ik heb nog nooit bij Jumbo een midden-klasse wijn getroffen die niet lekker was. Misschien geen top, maar zeker niet vies. Nooit.
Bij AH legio...
De wijn is bij Jumbo niet goedkoop overigens, maar wel perfect prijs-kwaliteit.
En voor goedkope redelijke wijn moet je bij Aldi zijn. Goedkoop rood is daar goedkoper dan de goedkoopste bij AH én stukken beter.

De pers, en inkopen

Hertog Jan kaas.

Kaas dus, met Hertog Jan bier gemaakt.

Limburgs.

Erg lekker, maar heel moeilijk te beschrijven.

Erg fijn in ieder geval. Complex, jaja.

Iemand zei Het smaakt niet kazig.

Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
Uhh, deze en ook die volgende kaas besprak ik al eerder, zag ik later...

De pers van de afgelopen dagen nu

De culinaire pers dan dus.

Eetsnob

Sardientjes-salade hier.
Kabeljauw-appel hier.
Oosterse kabeljauw met prei en geitenkaas: nee. (Uhh, je kan natuurlijk een Google doen op eetsnob + oosterse + kabeljauw; als ze hun zaakjes op orde hebben, dan vind je het wel.)
Spinaziesalade met spekjes en mosterddressing: nee.
Crumble met anijsroom krijgt the benefit of the doubt. Zie en oordeel hier.

Heel aardige recepten / ideeën, voor zover ik ze liet passeren dan dus.

Venlo's brood.

Smaak heel redelijk, iets te luchtig baksel.

En trouwens: uit de elektrische oven.

Dus de bodem niet doorgegaard, want geen vloerbrood.
"Vloerbrood". Zie het patroon op de onderkant.

Culinaire Nieuwsbrief

Zaden, en ook ontbijt hier.
"Eet jij zaden voor je gezondheid?" vroegen ze.
-"Nee, maar mijn vrouw wel!"

Pepermunt, en zomer-eten hier.

Zaad of geen zaad: heel erg aardige items, verdomd.
Nagedacht en -goed!- bedacht.

En aardappelen, en 3#"$)?¸ñ%;½«¢*{£¸°! het is weer ramadan hier.

Foodies magazine

Zie hier.
25 keer niks, en die BBQ papzak heb ik gisteren al afgebrand.

Loo

Echte Loo

Loo Véritable

Fantastisch lekkere kaas.

(Die monniken hebben geen website.)

(Gelijk hebben ze. Dat heeft die kaas niet nodig...)

Zestz

Kattencafé nee. (Uhh, je kan natuurlijk ook hier weer een Google doen op zestz + kattencafe... Zoek het maar uit met je katten... Honden, alla...)

Okinawa-dieet, nou vooruit, zie hier.

Tweede stadsbrouwerij Rotterdam nee, en dit hier natuurlijk al he-le-maal niet!

En lazer op met je eetbare insecten, en ook met zo'n soft foodlog thema als dit hier, en Goh! Wat interessant hier! Like wow man!

Of "Een hiphop label opent koffiebar op de Wallen", flikker op en verzin wat interessants gristus...

Maar zie, afgezien van die Discosoep, hier.

Longan.

Onder: een gepelde.

Heerlijk!

Varia

Slurp! hier.

PJ over Bouillon!
Dag,
Heb het blad wat doorgeneusd.
Heel interessant, veel meer dan alleen maar over koken sec.
Artikel van Pek van Andel over toevallige vondsten door serendipiteit ook leuk. Heb wel eens contact met hem gehad vanwege mijn interesse in toeval. Hij woont even buiten Feerwerd.
Artikel van die Belg die al weer jaren in Spanje woont en daar veel kookt, ook leuk en informatief.
Dus ben benieuwd.
PJ: je verhaal over de hoerenbuurten komt een dezer dagen.
Zag al iets aardigs trouwens.
Hardewikerstraat.
In Utrecht is de hoerenstraat de Hardebollenstraat.

En nu onze jaarlijkse grote prijsvraag!
Wie kan hier iets interessants vinden?!?!?!
Stuur uw antwoord in en maak kans op een all in(!!!) weekend met, naar keuze, Janneke Vreugdenhil of Joel Broekbaard!

Uhh, enkel culinair hoor.
Ja, Jezus, oehoe!...

Het koken van die varkens-oren en -staarten laatst.
Mooie foto trouwens, mooie kleuren...

Geklets

tot slot

Zie hier.
God wat een gekwaak.
Fregola sarda dat is zo groot als flinke erwten, Truus. Niks formaat "couscous".
Je schrijft er over, maar hebt het blijkbaar nooit zelfs maar gezien. Maar wel kwaken.
"Het lijkt op broodkruim", Jezus, de domheid...

(Heel erg lekker trouwens, fregola sarda, dat wel. Met kokkels...)

En zie hier.
Daar begin ik ook heel erg moe van te worden.
Alsof elke niet-biologische kip er zo uit ziet.
En alsof we niet gewoon zelf mogen uitmaken wat we wel of niet eten.
Alsof een of andere godsdienstige schift dat voor ons uitmaakt.
Terreur heet dat. Macrobiodynamischfascistische terreur.

(Zo. Nou die vegetarische crypto-pot weer...)

Venlo culinair (2)

Aspergekroketten met Limburgse mosterd

Limburgs Museum, Venlo

Dronk thee op een terrasje, € 1.85 met een lange vinger in een glaasje advocaat en een lekker wafeltje.
Vergelijk dat nou eens met die Starbucks ellende... Vieze thee daar ook trouwens.

Las in de VK een artikel over zout. Inca bron zout. Geen idee.
En dat ze in Zuid Europa zout op de sla doen ("salade" komt van sal, zout). O ja, dat was ik vergeten. Smaakt wel lekker. Deed het s' avonds ergens waar ik at en waar ze goed zeezout hadden. Lekker. Op simpele salade: sla, ui, tomaat. En knof natuurlijk.

Menukaart museumcafé Limburgs Museum.
* Zak friet met mayo. Kijk. Daar kan het Rijksmuseum een voorbeeld aan nemen.
* Koffie met slagroom, bonbon en Venloose likeur. Het enige wat ze in het Rijksmuseum aan alcoholica hebben is uitermate gore wijn.
* Zeven soorten bier, zes soorten wijn, sterke drank...

* En die aspergekroketten dus!
Lekker hoor.
Mooi fris van smaak, iets curcuma erdoor.
Super krokante korst.

Leuke museumwinkel ook, als dat ff tussendoor mag.
Fossielen, kopieën van oude vuurstenen en smeedijzeren gereedschappen, en van oud glaswerk en aardewerk.
Veel Limburgse kookboeken, asperge-kookboeken ed.

Thee die ik bij de Brasserie kreeg, hierboven.
Met amaretto, slagroom, koekje én chocola'tje,
€ 2-.

Kijk, dat is nog eens paling.

In Noord Nederland zie je enkel die sprieten die rechts liggen...
Ûberhaupt heel veel soorten gerookte vis in Venlo te koop.

In dat Limburgs Museum ook een aardige afdeling oud keukengerei.
Zie het museum hier (alle links hier in een nieuw venster).

Limburg, zie hier.
Vanaf het terras van De Brasserie.

Kocht Venlo'se ham.
Zie de volgende foto.
Ham van de punt of zoiets.
Lekker zoet-zout zeg maar.

Kaas gekocht.
Hertog Jan kaas, met dat bier gemaakt dan dus. Mooie fijne smaak. Redelijk subtiel.
Loo trappistenkaas uit Belgisch Limburg. Een erg fraaie smaak. Vol en breed. Heel mooi.

"Pannekook mit prei, wörtelkes, spekske, petetjes [patatten], paddesteulkes en as se wild [als je wil] auk mit kiës" [met kaas].

At trouwens de laatste avond een culinaire pannenkoek met spek, uien, champignons en kaas.
Uitstekend en goedkoop.

(Ik vergat gisteren, bij die tekening van Herman Brood in het gastenboek van het Stationshotel in Venlo, te melden dat dat gastenboek bulkt van de BNners.)

Limburg, zie hier.
In dat Stationshotel.

Varkensstaart, cassave, pindasaus

Foto gemaakt van een foto in het Limburgs Museum.

Een schip met stokvis wordt gelost.

Staarten en oren

Zoals ik al schreef moet je varkensstaarten en- oren drie dagen pekelen.

Dezelfde pekel als voor York ham.
Maten uit het Engels omgerekend: 2,85 liter regenwater, 340 gram zeezout en idem bruine suiker, 3 gram saltpeter / coloroso / colorozout / kleurzout. Natrium nitriet.
Heel langzaam aan de kook, afschuimen.
Kruiden erin in een zakje (dat zakje liet ik weg): 1 tl jeneverbessen, iets nootmuskaat, 2 laurierblad, drie takjes tijm, 1 tl peperkorrels, 4 kruidnagels (mét het bolle kopje compleet).
Laten afkoelen, zeven.

Spul erin, dagelijks draaien.

Uitlekken.
Water aan de kook met ui (waarin kruidnagels), wortel, prei, zwarte peper en een bouquet garni.
Langzaam met het vlees aan de kook laten komen. 1,5 uur sudderen.

Traditioneel wordt in Frankrijk de staart gegeten op aardappelpuree waardoorheen peterselie.

Het oor gaat door de gesmolten boter, paneermeel erop en in de hete oven.

Die foto hierboven: varkens staartstukken (zonder het vet) met wortel en kleine bruine Indiaase kekertjes.

Week en kook de kekers.
Olijfolie, rode ui, knof, espelette peper, wortel...
Wat stoven met witte wijn. Staartvlees erin opwarmen, kekers idem.

Erg lekker. Draadjesvlees met heel lange draden. Veel beet. Smaak als ossenstaart (goh!).
Pekelen en al kokend weer ontzouten? Jawel. Veel meer smaak en stevigheid.

Trouwens na die oren en zo heb ik nog een stuk schouderham gepekeld in dezelfde pekel. Commentaar volgt. Maar het was behoorlijk zout (vóór het koken), dus je kan er nóg wel wat in pekelen.

Die kekertjes garen onregelmatig, dus prima voor falafel de volgende keer.

Oor, gepekeld én gekookt

Culinaria

Weer een NRC video over brood-zonder-oven. Of zonder kneden, wat was het...
O ja, brood zonder kneden.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

En nóg een video, nu over BBQ.
Zie hier.
Bedoeld voor culinaire mongolen blijkbaar. Zoiets in je gezicht gegooid krijgen, als je ook maar ietsje kan koken, is een belediging.
Wie is die papzak?

Dronk een biologische wijn, Spaans, van Jumbo, € 3,zoveel.
Prima wijn en met een gansch forsche smaak.

Wilde vanavond maken pasta - gerookte haring - prei - crème fraiche. Een klassieker hier.
Daarnaast morgen, of eventueel vanavond, dat kon ook, aardappelen, Limburgse kaas, venkel. Dat kwam zo uit en leek me wel lekker.
Maar ik ga het zo doen, als experiment: aardappelen, die haring, prei, en later pasta, Limburger, venkel.
Aardappelen, haring, prei moet ook lekker zijn, en pasta, Limburger, venkel lijkt me ook wel wat.
Dus dat laatste vanavond, want ik heb nog een zoute haring (en bietjessalade!).

Later eens aardappel, haring, venkel? Oei. En pasta, Limburger, prei? Dat lijkt me minder gevaarlijk.

Cassave

Daar wou ik eens mee experimenteren. Met cassave chips dan dus. Want de frituur moest toch aan (zie verderop).
Met cassave "als aardappel" werkten we al. Search the blog.

Cassave goed schillen. Vroeger zat er blauwzuur onder de schil en in de wortel, en moest je het raspen en in water uitspoelen. Hoeft niet meer, maar wel goed dik schillen dus.
Pas op: de chips plakken enorm op mekaar en blijven in de frituur vastgeplakt.

* Flinterdun eerst. Super krokant wordt dat (alles hier 180° als niet iets anders wordt gemeld) maar niet echt interessant van smaak.

* Dun. Lucifer dik. Lekker! Zoetig. Waar zeezout dan weer lekker bij smaakt. De moeite waard. Eten als borrelhapje.

* Dikker. Als friet, dus eerst garen op 140° en afbakken na afkoelen op 190°. Zie hieronder.
Ook lekker, niet meer zoetig, iets aangenaam bittertje.
Ook zeker de moeite waard. Eten als gebakken aardappelen of als friet. Geen mayo maar zoete chilisaus erbij.

Tofu pindasaus

Ook een klassieker hier, net als die pasta gerookte haring.
(Uhh, een klassieker wordt hier hoogstens eens in de twee jaar gegeten. Nooit never wordt hier iets, wat dan ook, meer dan een keer per jaar gegeten...)

Gefrituurde tofu, tauge, pindasaus, rijst.

Pinda-olie, gemberwortel, knof, rode ui, lombok...
Het pinda-saus recept is trouwens van hier gejat door AH. Tot in details. Stond hier november 2011. Toen deed ik het nog met sambal, en zo ook Appie dus.

Komijn erbij en platgedrukt korianderzaad.
Pindakaas erbij en kokosmelk. Tip: die kokosmelk in plastic flesjes kan je maanden in de koeling goed houden.
Op smaak met ketjap manis en eventueel ietsje ketjap asin.

Kook de rijst.
Blancheer de tauge.
Frituur dobbelstenen tofu op 180°. Wacht niet tot het mooi bruin is want dat wordt het niet. Wel kleiner.
Tauge door de saus.

Je kan ook Amerikaanse of Surinaamse rijst rauw meebakken met die ui etc., water erbij, en als de rijst gaar begint te worden die pindakaas etc. erbij.

Als je de saus met een pakje maakt, gebruik dan de helft van de aangegeven hoeveelheid water en vul aan met kokosmelk.

Verder

Ik las ergens dat je die stinky tofu kan frituren.
Ik geloofde er geen bal van, en zie: gelul.
"Smelt" in de frituur, net als die Cypriotische kaas, hoe heet het ook weer, o ja, Halloumi. (maar Panir kan je wel weer frituren ondanks dat het zachter is).
Misschien moet je het, net als Mozzarella, paneren om te kunnen frituren, maar dat zie ik die Chinezen nog niet doen..

Gisteren proefde ik Kriek.
Nou, dat is jaaaaaren geleden.
Niet te zuipen.
Maar je kan er wel erg lekkere sorbet van maken.

Hieronder: uit het gastenboek van het hotel waar ik zat.
Stationshotel Venlo.
Zie hier (laadt nogal traag).

± mei 1980

Alexandre Dumas

"Een had er immers kunnen doodgaan"

Het was een schitterend diner, Monte-Christo had zich tot taak gesteld, de Parijse gewoonten radicaal te doorbreken en zijn gasten een oosters maal voor te zetten; maar dan een maal, bestemd voor oosterse feeën. Vruchten uit vier werelddelen stonden opgetast in porseleinen schalen; zeldzaam gevogelte, dat nog gedeeltelijk met zijn veren pronkte, en reusachtige vissen op zilveren schotels prikkelden de verbeelding. Uitgelezen wijnen uit de archipel, Klein-Azië en van de Kaap fonkelden in bizarre karaffen, die hun aantrekkelijkheid nog stimuleerden.
     Monte-Christo had schik in de zichtbare verbazing van zijn gasten.
     'U zult het wel met me eens zijn,' schertste hij,' dat boven een bepaalde welstandsgrens niets zo nodig is als het overbodige; net zoals het in de vervoering alleen het ideaal, in de wetenschap alleen het onwaarschijnlijke lokt. Wat is begerenswaard? Datgene wat onbereikbaar is. Mijn ambitie in het leven is: het onmogelijke mogeijk te maken. Mijn hulpmiddelen zijn: geld en wilskracht. Neemt u bijvoorbeeld eens deze twee vissen - op honderden kilometers afstand van elkaar geboren en op één tafel verenigd; is dat niet aardig?'
     'Wat zijn het voor vissen?' vroeg Danglars.
     'Meneer de Château-Renaud, die in Rusland heeft gereisd, zal de ene wel kennen; en majoor Cavalcanti, die uit Italië komt, de andere.'
     'Dat is geloof ik een steur,' zei Château-Renaud.
     'En dit is een lamprei, als ik mij niet vergis.' zei de majoor.
     'Precies. En kunnen de heren mijnheer Danglas ook vertellen, waar die vissen gevangen worden?'
     'De beste steuren komen uit de Wolga.'
     'En lampreien van die grootte alleen uit het meer van Fusaro,'
     'Voortreffelijk, heren; de een komt inderdaad uit de Wolga, de ander uit het meer van Fusaro! En weet u wat die vissen nu zo lekker maakt, lekkerder dan zalm of snoek bijvoorbeeld? De wetenschap dat ze hier in Parijs niet zo gemakkelijk te krijgen zijn als een snoek of een zalm! Waar of niet?'

Venlo culinair (1)

Valuas bitterballen met Limburgse mosterd.

€ 1,25/stuk en overheerlijk. Een geur...

Valuas zie hier (alle links hier in een nieuw venster).

Hoorde iemand op een terras zeggen dat ze vroeger zeiden "Dreië beier, vur unne gulde veiër", drie bier, voor één gulden vier.
Ik zelf dronk "witte wien".

Die mensen hebben heel wat meer plezier onder mekaar dan ze hier in het noorden in de kroeg hebben. Die  hebben écht plezier. En ze nemen hun vrouw mee ook.

Ik draai in de kroeg altijd het bier(reclame)viltje met de witte kant naar boven als ik wijn drink. In Limburg hoeft dat niet; dat doet de bediening voor je.

Kijk, dat is vlees, geen béchamel...

Op de kaart "Heidegras", wat bij navraag pommes paille / pommes alumette bleek te zijn. Zie de volgende foto.
En "Venloose mayonaise". "Gemaakt met méér dan 70% olie, meneer".

Dinsdagavond. In alle restaurantjes lopen de klanten in en uit. Dat is gewoon elke dag zo daar.
Crises? Huhh?

Super drukke tenten, je bestelt wat en het staat in 10 minuten op je tafel.
En altijd uitstekende kwaliteit. Want anders kan je wel sluiten daar. Want daar hebben de klanten wél verstand van eten.

Las iets over speciaal varkensvlees, "Flavours of the Farm", maar daarover zijn alleen onaffe websites te vinden zonder enige informatie. Behalve dan van Jonnie Boer of hoe schrijf je dat die zegt dat je op "deze website enorm veel pure producten kunt vinden" terwijl er niks op staat. Kijk, zo werkt dat.

Spareribs.

Niet verbrand hoor, dat is de marinade.

Goed vlees trouwens.

Hierboven: ik zou in de marinade ook wat limoensap hebben gedaan en ietsje vier kruidenpoeder.

Trouwens, behalve die uitstekende bediening (en -dus ook!- uitstekend keukenpersoneel, dat wordt nogal eens vergeten) ook erg goed verzorgd alles.
Dit at ik in De Brasserie, maar ik heb niet de indruk dat de andere restaurants, nee, beter: het gemiddelde restaurant is hier gewoon goed.

In cafés werd getoept, maar helaas had ik geen tijd om wat mee te spelen.

In het noorden zeggen ze wel eens "Komt u uit het zuiden?" Hier zei iemand "Komt u uit het noorden?"

At ergens de tweede dag als lunch een enorm lekkere enorm grote tosti (in De Locomotief).
Het soort (foto vergeten) wat gebakken wordt in een ijzer, met de boter aan de buitenkant van het brood.

Ik kreeg eerst de ketchup en dacht Wat een enorme bak ketchup. Maar toen zag ik die tosti...

Limburg? Zie hier.

Venloos bier.

Ik heb het nog niet geproefd.
75 cl. maar ja, € 8,95...

De hoeveelheid terrasjes in Venlo, dat is echt ongelofelijk.
Ik denk dat ik er in het oude centrum 60 of meer heb gezien...

Ik was in dat museum van gisteren, en bij het eettentje daar hadden ze aspergekroketten.
Maar ja, ik zat nog vol van die tosti jammer genoeg.
[Maar zie het Limburgs Museum de volgende dag, onderste foto!]

Las ergens op een menu "Sauce Café de Paris". Wat was dat ook weer?
Zie hier en het recept hier.
Dat klinkt enorm lekker, gaan we maken.
Ik at het wel ooit maar dat is wel heel erg lang geleden.

In het hotel (Stationshotel) een pot thee (drie kopjes) voor € 2,-.
Werkelijk uitstekend ontbijt ook, perfect. Bruin krentenbrood. Ik hou niet zo van volkoren pasta of beschuit, maar bruin krentenbrood maak ik ook zelf.