Vanallus

Dit hier (alle links hier in een nieuw venster) is de link naar Radio Classique. Je kan er ook een app downloaden. Uhh, niet dat ik app's download hoor.
En nogmaals: de site verkleint je browservenster. Ik los dat op door Firefox te starten, iets te openen, Firefox opnieuw opstarten, Radio Classique te verbinden en zo dus twee FF vensters te hebben. Doe het desnoods andersom.

O, en trouwens! Die Nederlandse mongolenreclame's hoef ik ook niet meer te horen sinds ik Frankrijk luister! Ik dacht al, waar is me jeukende hoofdhuid, me vlekke in het aangezicht en me beslage tong gebleven...



Gisteren.
Paddo's, koya tofu, bakbanaan.
Eerst paddo's weken, zie hierboven. Gedroogde Chinese, gedroogde shiitake, koeping tikoes. Die koeping in vrij kleine stukjes want het zwelt enorm. En van die Chinese, hoe heten ze ook weer, de steel niet gebruiken.
Gedroogde tofu nu, koya tofu. O, trouwens, dat is nog zoiets van het personeel van die groene winkels. "Waar vind ik gedroogde tofu?" "Hier hebben wij de tofu" (koeling). "Nee, gedróógde tofu". "Wat zegt u?" Enzovoorts nog drie keer.
Op het blog hier de normale bereidingswijze. Ik volgde een alternatieve. Lauw water er over en 20 minuten laten staan (af en toe draaien). Maar dat water moet wel lauw blijven; zet de pan dus op een klein pitje met een vlamverdeler. Daarna enorm goed uitknijpen.



Pindaolie, gemberwortel, rode ui, knof...
Verse paddomix erbij, iets kleingesneden.
Gevogeltefond en afgietvloeistof geweekte paddo's.
Laat inkoken en breng op smaak met Chinese tuinbonensambal (Sichuan soy bean sauce, om onduidelijke redenen; er moet "broad bean" in zitten) en met taotjo.
Bakbanaanschijfjes frituren etc.
Kleingesneden paddo's bij de bouillon, nou ja, saus, en blokjes koya.
Bij de eerste hap at ik wat umeboshi, bij de tweede wat gari.

Hieronder de foto van die daoen / daun pandan van laatst, die verkeerd terecht gekomen was. Bedacht dat ik er gisteren wat van had moeten gebruiken...



(Als het in ene ophoudt hier: ik heb vanavond al twee keer storing gehad op Blogspot.)

At vanavond oa. een restje van die koya van gisteren, maar met die Udon ipv die bakbanaan. Goh, lekker. En op het pakje staat "12 minuten koken". Gelul.

Zag gisteren The Matrix. Wat een supershit...

Las enkele dagen geleden in Trouw over een Chinese vrouw, in Nederland gedwongen in de prostitutie, haar dochtertje in China werd slecht behandeld (huilen aan de telefoon), maar goed, ze kon dat dochtertje in Nederland krijgen als ze een nier afstond. Wat gebeurd is...

Onder het gezag van Rutte, Wilders en hoe heet die aangebrande zak ook weer kan dat hier blijkbaar, en ook nog ongestraft...

Hebben andere kranten daarover ook bericht?



(Wordt vervolgd)(As u begrijpt wat ik bedoel!)

Maar goed. Nou ff iets heel anders, maar wel katholiek (gelukkig!), dat wel. Nee, geen paters die aan je pik zitten (zoals ik heb meegemaakt), maar Koepelkerken. Dat had ik al heel lang geleden beloofd en het is een Godswonder dat ik de notities nog heb.
Heb die verzameld naar aanleiding van een artikel in een of andere krant.



Koepelkerk Hoorn.

Toen die vuile Protestanten het nog voor het zeggen hadden verboden ze katholieken om kerken met torens te bouwen. En naar het ministerie wat daarover ging, Waterstaat, heten die kerken ook wel Waterstaatkerken, hoewel dat ook toren- én koepelloze kerken kunnen zijn. Zie Smilde hieronder.



Zie ook hier.

De Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopnemingskerk in Helmond (waar ik kerkte zolang het moest, maar waar ik lang naar de wandschilderingen van Eyck kon kijken) is er oorspronkelijk ook een. Die toren, stijl toren Noorderstation Brussel-vaag art deco , is van later datum.



En kijk eens hier. Zeer onnederlands.
Daar in Oudenbosch zaten de zouaven! En neefjes van mij op internaat!
Hier.
Ook door Bomans opgemerkt: Hoe katholieker het gewest, hoe minder zouaven het leverde. Limburg: totaal: één. En die is ook nog geschorst. Die rende bezopen, naakt, op handen en voeten door het Vaticaan met een sigaar in z'n reet, roepend Kiek joengs, ich bin 'n sjtoembout!

Nog een fraaie, met later toegevoegde dubbele pik: Heilig Landstichting, Groesbeek. Daar woont Van Agt, en heel gelukkig naar ik mag hopen. De enige CDA intellectueel in de Nederlandse politiek in de afgelopen decennia.



Nog een "koepelkerk":



Of wat dacht u van de synagoge van Enschede, griezelig mooi:



Nog zo'n slagschip met twee pikken, Uden:



En de Wilhelminakerk in Dordt:



En nu, tot slot, ken ik eindelijk gaan eten, de kerk van Ootmarsum!



Morgen iets leuks.

Eindelijk...

Goh, wat ben ik in m'n schik

met Radio Classique!
Geen geborneerde zeikers meer dus met hun Mahler, geen taartenkwizzen of nootschieten, geen programma's met kwaakhoofden op de zondagavond ("Bête comme un musicien"!), geen zowat dagelijkse Bolero's van Ravel, geen gek als Eutfeut of hoe schrijf je dat, geen opera's van gesubsidieerde idioten, geen Kees uit Bloemendaal of mevrouw dinges uit Limburg, en vooral geen Peter Schat!
Uhh, die vrouw is wel aardig. Ennuhh, vroeger hadden ze nog een andere, een hele sjieke. Die zei "FopÈÈhn" als ze Chopin bedoelde.

God wat ben ik blij dat ik er vanaf ben.
(Waarom niet eerder? Simpel. De player stond op de verkeerde plaats op de HD.)

Overigens luister ik momenteel naar dit hieronder.
Heb, of meldde ik dat al, een DVD met 60+ uur Dylan. (Vroeg iemand of die een kopie wilde. Die schrok zicht dood. "60 uur...")



Zie Slurp hier (alle links hier in een nieuw venster).
Maar ja. Zie de Telegraaf van vandaag (ik ben nu eenmaal goed geïnformeerd) hier. Slurp! Hahahahahahahaha!

Recept.
Eindelijk.
Lamprei nog maar weer eens. Ik bedoel: het schijnt terug te komen in onze rivieren. Prik. Negenoog. In de verte familie van de haai en de rog. Die negen ogen zijn de kiewspleten.
Blinde vis met een ronde bek met veel tandjes, die andere vissen leegzuigt.
Bepaald niet dagelijks op de markt hier, wat overigens goed is voor je portemonnaie.
Waarschijnlijk beschermd, net als kikkers, kikkervisjes, glasaal en taling.
Meest bekende bereidingswijze: Lamproie à la Bordelaise. Zie gisteren.
Lamprei op zijn Portugees nu. Veel lekkerder. Niet zo'n klap in je gezicht.
Snijd de uitgehaalde vis in moten, was ze, dep droog, haal door bloem en bak rondom aan in olijfolie.
Giet er tomatensaus bij en stoof gaar.
Serveer met grofgesneden frieten, gebakken in olijfolie, waarover grof zeezout.

Zie de kieuwgaten boven de wijsvinger van die man.



Mail C1. Dank! Echt!
Die borage-vraag dringt nog niet echt tot me door (sommige mensen zeggen boRAge, anderen weer boraGIE, maakt mij allemaal niet uit, maar jou kennelijk wel). Later antwoord; al denk ik dat het niet veel zal verschillen van wat ik nu heb opgeschreven.
Wat jij daar in Huesca at; hoe zag dat gerecht eruit? Ben ik wel benieuwd naar. Nogmaals: volgens mij is er geen verschil tussen boRAge en boraGIE. Al ken ik nauwelijks mensen die het op de laatste manier uitspreken.

Nee, het gaat niet om borage of boragie, sorry voor mijn onduidelijkheid. Het gaat er om dat in Huesca een groente bestaat die boraja heet, wat in het Spaans borag(i)e betekent, maar die zeker geen borag(e)i is.
En hoe het er uit ziet? Dat zei ik al. Een teder groenig rabarberplantje, wat de indruk wekt familie van de kardoen te zijn.

En die foto die je van gekookte of geblancheerde kardoen postte; heb je die van het net of is die van jezelf? Want in het laatste geval zou ik wel benieuwd zijn waar jij kardoen kan kopen. Heb ik nog nooit ergens aangeboden gezien. Ja, ik heb het in de tuin: kunst.

Uhh, de betere Turk op de markt hep 't. In het desbetreffende seizoen tenminste.

Nou moe, begin je weer over "savons". Leg de klemtoon nou even anders dan in het Frans, stijfkop, dan hoor je het toch meteen? 's ochtends en 's avonds wordt dus "SOchus en SAvons" . Snap je het nou? Behoorlijk popi; ik zei het al.
C1

Nee. Ik bedoelde "waar gebruik ik 'savons'?".



Gladiolen? Hier.
Waarom? Vergeten. Was in het nieuws. Krant. Maar ligt al bij de buuv.

Afschuwlijke site trouwens...

Ik heb in de gladiolenbollenkweek gezeten. Op een gegeven moment had ik 6,5 miljoen bollen en bolletjes (ik zeg bollenkweek, niet bloemenkweek), 6,5 miljoen bollen in de grond zitten. Op ene werd ik badend in het zweet wakker, dat m'n kloten gladiolenbollen waren geworden...

Dit hier kwam ook ter sprake in die krant. Ongetwijfeld ook heel erg vego en Steiner en "homeopaties" en dat soort flauwekul en zo...



Hoorde vandaag voor het eerst het Albuquerque "Concert track" van Bob Dylan. Schitterend. Niet te vinden op Youtube of zo.

Ohh, uhh, iedereen die stierenvechten "laf" vindt (ik heb het enkel over laf dus) moet hier maar eens naar kijken.

In het begin staat Esplá met z'n rug tegen de planken. Hij kan dus geen kant op.

"Despedida": afscheid. Laatste keer.

Werkelijk griezelig hoe perfect het is...

En de volgende link: je gelooft je ogen niet.
Hier.

(Kreeg er een advertentietje overheen: "Vergeet de honden in Sierra Leone niet! "Woehahahahahaha!)

Wreed? Ja. Maar je kan beter één dag een vechtstier zijn dan weken een legkip...

Dat derde paar, wat mislukt, was "a dentro", er binnen, dus krap tussen de stier en de muur. Maar hij maakt het goed . Hij doet het over met één hand...

En dit, dat is toch ook ongelofelijk...
Hier.
En waw wat een geluk had ie. Twee keer!



Het kan ook anders aflopen.

Hier. En hier.

Jochie van 12 hier trouwens.

Inkopen, maar weer eens...

maar heb wel tijd voor het blog omdat ik eten van gisteren over heb. Enorm lekker maar weer. Pasta (gnocchi sardi) met gebakken courget en vers geraspte Pecorino. Maar nu komt het, wat die Pecorino betreft: dat was geiten-Pecorino! Wist ik veel... Maar overheerlijk hoor. Uhh, ik vroeg (de wijsneus) "Was dat pecorino sardo of romano?" Maar dat ging voor die geiten dus niet op.

Kocht er een stuk Brugse Blomme.



O ja, C1. Borage vraag (is dat niet boragie?).
Ik at ooit ergens in Spanje (Noord Huesca) Boraja [boorÀchaa]. Nu betekent boraja borage. Maar dit was zeer zeker geen boragie (plaatselijke naam dus). Dit zag er uit als een vrij teer rabarberplantje, teer groen, en het wekte sterk de indruk bij mij dat het close familie was van de kardoen. Enig idee?

Mail C1.
Nou laat je een andere herfstanemoon (niet met dubbel n) zien. Dit is de enkelbloemige. Die van 1 aug. had veel meer bloemblaadjes. Dat wordt verwarrend.
En die witte plant tussen de blauwe borage: je denkt toch niet dat die te herkennen valt op die foto (van 1 aug)?

Die AAnemoon kwam van het web.
En ja, zoals al eerder gezegd: het weer zat altijd tegen als ik de planten wilde / moest fotograferen.

De witte die je nu postte was beter te herkennen (goed zo Van Thiel, we gaan vooruit. Moeilijk hoor, planten echt goed fotograferen). Dat is een witte Malva (wrsch. M. sylvestris), of kaasjeskruid. De "gewone" is roze.

Dank.



Kardoen

En die Gioia, dat heb je dus niet goed. Volgens mij dan. Betekent vreugde. Denk maar aan het Frans en Engels. In Spanje geven juwelen vermoedelijk meer vreugde dan bij ons?

Je hebt gelijk. Maar dat geeft helemaal niks, dat ik ongelijk heb. Een echte wetenschapper kan alleen maar als keihard bewijs zien dat iets niet klopt.

Oh ja, je vraag over "savons". Nog nooit sochus en savons gelezen? Behoorlijk popi, maar daar kan jij ook wat van in je spelling, zou ik zeggen.
Zo kan ie wel weer.
C1

savons??



Kardoen, gekookt. Lekker: gegratineerd met kaassaus. Neem geen slap smakende kaas, en de kaas moet tegen bitter op kunnen. Dus bijvoorbeeld een zoetige, Emmentalerige.

Kocht Udon (zie verderop) en daarop stond een recept waarin umeboshi azijn werd gebruikt. Umeboshi ken ik, heerlijk, maar umeboshi azijn niet.
Zie hier (alle links hier in een nieuw venster).
Kijk ook hier trouwens.

Ik moet nog veel leren.
Op de markt Lauki hier en Bitawiri hier (ja bita = bitter, wiri = ?, iets van blad of zo) en tajerblad, taroblad hier.



Gisteren dus pasta, courget, Pecorino.
Courget door bloem en in boter goud bakken.
Pasta koken (gnocchi sardi) met ietsje paddo- en ietsje kruidenbouillonblokje. Afgieten, koudspoelen,wat olijfolie erdoor husselen.
Olijfolie, rode ui, knof...
Witte wijn, pikant paprikapoeder, heel ietsje Marmite...
Proef...



Snij courgette in stukkies.
Vet een ovenschotel wat in.
Meng de pasta door de uien etc. in de pan.
Courget ook erdoor.
Naar die ovenschotel.
Rasp er de Pecorino over, oven en laat enkel de kaas smelten (kan ook in de magnetron).
Serveer met citroenpeper erover en ietsje Japanse sojasaus (heel mooi!)



Wat anders nu. Eindelijk.

Hollands landschap hier.
Maar wat een ontzagwekkende "kijk ons eens modern zijn" shit site.

Las iets over sablés (zanddeeg) koekjes uit de omgeving van de Mont Saint Michel, die met Isigny boter gemaakt waren. Herinnerde me die boter. Search the blog.

O wacht, kijk:



Planning, opgepast.
Morgen koya tofu (gedroogde tofu), bakbanaan, champignons.
Overmorgen gerookte zalm, Roseval aardappelen, puntpaprika (vandaag vier enorm grote op de markt voor € één; twee naar buuv).

Woensdag gehaktdag, donderdag ongepubliceerd gerecht dag, vrijdag gedicht dag.

Henk Spaan
Spaans benauwd
(Voor Lévi Weemoedt)

En
Juin
Worden
Ale
Fransen
Bruin

Lévi Wemoedt
Ici Lévi
(Voor Henk Spaan)

In
December
Eten
Ze
Nóg
Camember



Lévi Weemoedt

O ja!
Moest Radio 4 via internet ophalen (zendmast geknakt). OK. Maar nu waren er vandaag om de haverklap ook daar storingen. Wat schoot me te binnen? Dat ik in Frankrijk uiterst gelukkig was met Radio Classique. Ik zoeken. Klik op Ecoutez "Radio Classique en direct". Uhh, je moet daarna, geen idee waarom, misschien alleen met FireFox, het formaat van je venster bijstellen.

Een verademing. Geen om de haverklap Peter Eutfeut of hoe schrijf je dat, geen Taartwedstrijden, geen om de drie dagen de Bolero van Ravel, geen "on-neuribare muziek".
Heerlijk.
Ook geen fragment-raden wedstrijden gelukkig met hun dagelijks terugkerende onnozelaars, geen enorm geneuzel programma's zoals 's zondags avonds ("Ja ik denk dat het A is"; ... "Ja, eigenlijk dacht ik ook al dat het B was"), gewoon muziek. Punt.

Ja, wel af en toe wat gepraat, maar dat is interessant. Geen gekwaak.
Ja, wat ik al in mijn Franse tijd zei: wel veel Franse componisten. Maar dat ervaar ik niet als hinderlijk. Dacht daaraan toen ik net van -gezeur- Radio 4 weer naar FrCl overschakelde. Satie. Helemaal niks op tegen.
En trouwens: hoe dikwijls hoor je Satie op R4? En als het wordt gehoord dan is het Reinbert de Leeuw. En dat is gewoon niet goed.

De Leeuw, Gnossienne 1, hier. Niet naar de beelden kijken, die maken het alleen maar erger.
Klára Körmendi hier.
Geen egotrip, gewoon muziek. (Waar Suus het niet mee eens is...)

Proefde die

tamarillo chutney van gisteren, maar daar is nog een smaakcorrectie nodig. De smaak van de (overrijpe) vrucht, nee, ik zeg het verkeerd, de smaak van de kruiden + hot + azijn kunnen niet op tegen de sterke smaak van de vrucht.
Bedacht in ene dat ik het morgen, na correctie, wel ga eten bij die Feta die ik nu heb. Dat moet spectaculair zijn!

Hieronder het algemene chutney recept. Maar nu voegen we de vruchtenprut pas toe als alles -op de vruchten erbij na- klaar is en ook nog wat afgekoeld. En de vruchten staan ook niet een tijdje met suiker te macereren. Die suiker, zie foto, komt er ook pas bij met de vruchten.
Sorry voor de ingewikkeldheid, maar ja, as je ken koke dan begrijp je het allemaal.

Zachte groenten of hard fruit in blokjes snijden (dobbelsteen) en er flink (liefst riet-, eventueel bruine) suiker door scheppen.
24 uur op een koele plek laten staan en regelmatig omscheppen.
Na een paar uur moet er redelijk wat vloeistof in de pan staan; is dat niet het geval dan wat water toevoegen.
Ui bakken, verse gemberwortel, Spaanse peper en knoflook erbij en even meebakken.
Garam Masala toevoegen (Surinaamse toko), of kruiden die in kerrie zitten behalve koenjit: kruidnagel, nootmuskaat, mosterdzaad, fenegriek (goed malen en op het laatst toevoegen), komijn, koriander, kaneel, cayenne, kaapse bes (gedroogd en gemalen dan), enfin, zie maar.



Gedroogde zeesterretjes, dat kan er ook bij. Lekker hoor. Net als gedroogde gemalen lampionplant-bessen. De gewone sierplantensoort dus.

Op zacht vuur omroeren, die groenten of dat fruit met het eventuele vocht erbij, op wat hoger vuur omroeren, en als het erg droog is wat water erbij.
Zachtjes laten inkoken tot een soort gekruide jam zeg maar.
Als die jam dik genoeg is nog wat zout erdoor en een flinke scheut azijn, als het al redelijk is afgekoeld.
Als het koud is proeven of er meer azijn of suiker door moet.
Azijn: ik gebruik altijd Chinese rijstazijn (toko), meestal half rode half zwarte.
De echt-betere Turkse winkel heeft ook erg bruikbare rozijnen-azijn.

Heb net, om te beginnen, die chutney heter gemaakt met groene (waarom? geen idee) Tabasco. Wordt al ietsje beter, maar het kan heter en met meer hot in de vóórsmaak.



Tsja...

Kocht iets nieuws bij AH, Biefstukworst. Laat maar. Een soort tot crème gemalen vlees. "95% rundvlees" en zeven (7) E-nummers.

Een Weg van Sterren hier (alle links hier in een nieuw venster).

Mail van C1. Dank!
Ja zeg - trommelstokkenzaad, ben je bedonderd man! Ten eerste barst ik al van de trommelstokken, en ten tweede kosten de bolletjes next to nothing, so why bother met zaad? Maar als jij het hebt: strooi maar uit, komt ooit goed. Bedenk wel: bloeibare bolletjes heb je niet in één jaar, vandaar het advies om gewoon een grote zak bolletjes te kopen.
En nou die planten.
Plant 1: die postte je al 'n keer eerder (wel goed kijken Van Thiel!) Da's de borage/bernagie/komkommerkruid. Met die felblauwe bloempjes voor over de bietjessalade, remember? Eénjarig, maar zal zich wel uitzaaien. Behoort tot de familie van de ruwbladigen. Voel maar! Is niet prettig, echt een ruwe hondetong. Je kunt van de haren zelfs 't fijt aan je vingers krijgen.

Neehee, goed kijken Van C: die witte rechts er van. (Uhh, zie 1 augustus!)



Nog een nieuw plant trouwens. Hierboven dan dus, niet die waarover we het hadden, van 1 augustus.

Wat wel aardig is met zo'n zakje "wilde bloemen" is dat ze mooi verspreid over twee maanden in bloei komen.
(De klaprozen zal ik jullie sparen.)

Dat herinnert me aan het verhaal van Harriet Laurey, die vlak na de oorlog brieven van lieve jonge Brabantse meisjes aan hun Canadese vrijers voor de censuur moest lezen. Eentje schreef in haar beste Engels: "us mother got the matter of fact on her finger". Wat haar (en mij) vooral ontroerde dat ze het Brabantse "ons moeder" of "smoeder" zo letterlijk vertaalde.

Ja, mooi, ons moeder. Bij mij thuis zeiden ze dat natuurlijk nooit, maar toch: erg mooi.

Maar goed, dit terzijde en op naar plant 2: Interessant! Bepaald geen wilde plant. Ik moet trouwens opmerken dat, althans op mijn scherm, de bloem blauwig was aangelopen. En dat is volstrekt onmogelijk. Komt in wit en roze voor, maar blauw no way. Is dit een roze exemplaar? Even kleurcorrigeren graag. Je hebt ons voortdurend voorgehouwen dat je er zelfs les in geeft, dus laat dat dan ook zien, zou ik zeggen.

Hoe is het met jouw scherm en de calibratie ervan, huhh? Op mijn scherm is de kleur exact goed. Het is lila. RGB 158 119 208, cq #9E77D0. Zo.



Herfstannemoon

Het is de herfstanemoon, vroeger Japanse anemoon geheten. Misschien daarom in een Japans zaadmengsel terecht gekomen? De volgende vraag is dan: wanneer is dit uitgezaaid? Want die groeit never nooit in één jaar tot een bloeibaar exemplaar. Ze moeten eerst flinke (in jouw taal "forsche") wortelstokken ontwikkelen voordat ze kunnen bloeien. Een van de mooiste planten die op onze breedtegraad willen bloeien, en dat maandenlang. Ongeveer van juli tot in oktober. Jouw foto toont een cultuurvarieteit (in kwekerstaal cultivar geheten), want hij is halfdubbel. De oorspronkelijke plant (en ja! dan is het een "wilde plant") of species heeft 5 bloembladen. Jouw gefotografeerde exemplaar heeft er veel meer. Ik denk dus dat hij al veel langer in je tuin(?) stond, maar je niet eerder opviel.

Nee, echt niet. Onmogelijk.

Ben het met je eens: kijkt verbaasd. Ik noem het zelf een onschuldige bloem, als een pril ding dat ons in de herfst aan het voorjaar herinnert. De allermooiste is 'Honorine Jobert'. Een witte, enkelbloemige uit de 19e eeuw, nog steeds onverminderd populair. "Plantje" klinkt trouwens wat geringschattend: ze kunnen gemakkelijk 1.20 hoog worden. Maar jouw dubbelbloemige wordt misschien minder hoog.

De mijne is misschien 20 cm. hoog...



Honorine Jaubert

In de sector prunologie: persoonlijk vind ik jam van kwetsen of mirabellen het lekkerst. Als zelf-jammer vind ik het dan belangrijk dat er vermeld wordt bij een ras of de steen los ligt of niet. In oude fruitboeken staat dat al-tijd vermeld. Als je zelf kilo's pruimen staat schoon te maken is het buitengewoon ergerlijk als het vruchtvlees vast blijft zitten aan de steen. Ik krijg al jeuk als ik er aan denk. Kwetsen hebben meestal losliggende stenen. Mirabellen niet altijd, geloof ik. Beide pruimensoorten worden extra aromatisch na verhitting, vind ik. Mee eens?
C1

Nou ja, mee eens... Wat die pitten betreft wel (en wat loszitten betreft: gaat ook op voor die Jupiter / Jubilee).
Uh, wat jam maken betreft, kweenie. Maar van dat verhitten, dat kan goed kloppen, ik bedoel: beide soorten zijn perfect voor eau de vie...

Deed er, tamarillo chutney, ook wat rode Tabasco bij. Dat wordt al veel beter in de vóórsmaak.



Of dit, en of die van mij nou Pecorino sardo is of Pecorino romano, dat is me nog niet duidelijk.

Gisteren.
Maïs-kippepoot, Amerikaanse rijst, erwt-aubergine, pandan.



Palmolie (vandaar die kleur van de rijst), gemberwortel, rode ui, lombok...
Iets kruidenbouillonblokje, rijst (rauwe dus), water, daoen pandan...
Proef. Geen andere kruiden gebruikt om de pandan zo goed mogelijk te kunnen proeven.
Poot erbij...
Proef.



Ff kort die erwt-aubergine laten meekoken. Zie foto hieronder.

Het was werkelijk, echt, like wow man, goh...

Was net in de kroeg (heel af en toe) en daar zaten wat mensen vaag met mekaar te praten, wat een slap gelul allemaal van die Groningers, en ene had het over een vrouw "die heet Gioia" (hij spelde het). Ik zeg Dat betekent juweel in het Italiaans (hoop dat ik het goed hep!). Zegt mijn boekhouder Ken jij Italiaans? Ik zeg opstaand Nee en ik vertrok zonder meer, de zaak in verwarring achterlatend.
Kijk, juweel in het Spaans is joya [chOOja]. "Dus" is het in het Italiaans gioia [dzjOOja]. Punt.



Ongepubliceerd recept nu, want = donderdag.
Rosé-saus.
Ik hep het al meer gezegd: ik ken twee recepten met rosé (nu drie dus).
Griet of kleine tarbot gestoofd in rosé, en Zweedse mayo (appelmoes, mayo, rosé).
Maar goed.
Rosé-saus
Hak knof fijn en bak kort in wat boter.
Flink stevige rosé erbij en inkoken tot minder dan de helft.
Bak in een andere pan in boter kort salieblad (in de lengte gehalveerd en zo de nerf weggenomen).
Haal uit de pan en leg in een zeef.
Maak een roux en maak er een mooie saus van met de rosé, en wat gevogelte- of groentebouillon.
Klop mooi dik met klontjes koude boter, en proef op z/p.
Serveer met lambsracks / Frenched racks, en de salieblaadjes.



Burp!

Annie M G en Wim S. En nog meer.

Ben tegen het eind van de brieven van Annie M G. De tijd dat Wim Sonneveld sterft.
Uhh, ze heeft enorm over hem zitten klagen na hun eerste contacten. Logisch. Het was een valse nicht. Later ging ze hem zeer waarderen. Ik denk dat ze nooit in de gaten heeft gehad dat in het begin zij Sonneveld nodig had, maar al erg snel had Sonneveld haar nodig. En werd ie aardig. De nicht...

Hieronder in de tuin bij Annie.



Maakte zojuist, precies zoals gisteren aangegeven, die tamarillo-chutney.
Recept morgen maar ik kan alvast verklappen dat het zeer erg speciaal is...

Zeehonden Namibië hier (alle links hier in een nieuw venster). Op een ongelofelijk lullige manier gepresenteerd, maar iets beters kan ik niet vinden.

Ben het eten van morgen aan het koken. Maiskippebout, groentenbouillon, pandanblad, rijst, die erwt-aubergines. Verdomd, de saus is ongelofelijk lekker en dan hep ik niet eens de maiskip geproefd...



Hij blijft maar ouder worden. Net als u en ik...

De Spin hier.

Hier die Australische overheids-Youtube om illegale immigratie tegen te gaan, hier dus. Deze is in het Farsi.

Recept
Lamprei op de manier van Bordeaux, Lamproie à la Bordelaise
Volkomen nutteloos want waar kan u lamprei kopen...
Breng op een gemiddelde lamprei (rond de een en een kwart kilo) een fles rode Graves aan de kook, flambeer en laat afkoelen.
Pak de lamprei bij de kop en snijd hem open langs de buik; vang het bloed op. Doe de vis in kokend water en haal hem eruit als het water weer kookt.
Verwijder de ruggegraat en snij kop en staart van de vis.



Snijd de vis in vingerlange stukken en marineer die vier uur in de wijn. Sauteer in olijfolie in een zware pan gehakte sjalot, verse zilverui`tjes en blokjes Bayonne-ham (reken op 75 gram per kilo vis).
Voeg geplette knoflook toe, roer om en maak een roux van de inhoud van de pan met bloem.
Voeg roerend de wijn toe, kruidnagel, zout, peper en een bouquet garni.
Laat een uur sudderen op laag vuur.
Sauteer stukken prei licht in boter; de stukken moeten zoveel mogelijk het formaat van de stukken vis hebben.
Voeg ze toe aan de wijn etc.
Bak de stukken vis snel bruin in hete boter, flambeer ze met Armagnac en voeg ze ook toe aan de wijn. Voeg wat suiker toe (proef!) en laat een uur zacht doorsudderen.
Bind de saus met het bloed en voeg iets geraspte bittere chocolade toe (proef!).
Laat nog 10 minuten sudderen.



Oef...

En gristus wat was het eten lekker...

Veel culi vandaag!

Eerst maar even gisteren.
Soort risotto (met visfond) met fruits de mer, groene paprika en gedroogde paddestoelen, gedroogde visjes en gedroogde garnalen.



(Hier zit een kleurfoutje in. Zie het recept. Ik gebruikte niks geels...)

Kokend water, over ikan teri, oedang kering, gedroogde shiitake, koeping tikoes (kleingebroken) en kleine stukjes van die gedroogde zoute Chinese vis, die je gebruikt als, jawel, zout. Regelmatig roeren.
Maisolie, gemberwortel, rode ui, knof.
Rijst erbij (geen parboiled!), ff, visfond, ff.
Als zout moest ik kiezen denk ik tussen petis oedang en fishsauce. Koos het laatste.
Als hot gebruikte ik citroenpeper.
Gedroogd spul afgieten, vocht bij de rijst etc, en snel inkoken.
Gedroogd spul erbij, fruits en stukjes groene puntpaprika. Proef. Uiterst jammie weer...



Planning.
Vanavond rest gisteren, want tegenwoordig ben ik wel zo slim om vóór Groningen-dagen wat meer te koken, want op die dagen ben ik altijd laat terug.
Maar goed.
Morgen maiskipbout, rijst met pandan gekookt, en die super kleine aubergine'tjes.
Dit hier (alle links hier in een nieuw venster) is een link naar een pagina over Oosterse aubergines, maar daar staat het niet bij..
Ben ook vergeten hoe het heet. Maar zie hieronder.
O ja! Erwt aubergine. Andere namen zie hier.



Overmorgen pasta, versgeraspte Pecorino, en stukkies door de bloem gehaalde en in boter gebakkken courget door die pasta.

Ennou nog wat. Verdomd, ik ben 64,5 jaar oud, super in food geïnteresseerd, en, waarom?, heb me hele leven rondgelopen met het idee dat Pecorino een soort wat-mindere kaas tiepe Parmezaan is. How stupid can one get. Vroeg vandaag op de markt naar "geitenkaas om te raspen", "Iets pittig dus?" zegt die tiepe, ik zeg Ja, pakt ie Pecorino. "Huhh??" Laat me proeven. Waw! Re-Waw!!



Rechts die Pecorino, links een vers schapenkaasje. "Hollands", uit Groningen dus. Erg lekker maar peperduur. 3,60 of zo.
Links Feta trouwens. Je hebt, bij de betere Turk, ook çiftlik [sjIEftliek], een soort wat bejaardere Feta.

Die vent die ik vorige week vertelde dat die tamarillo's een soort aubergines zijn, die liet ik die erwt aubergines zien en gaf hem er een paar. Kreeg ik voor één euro een enorme zak overrijpe tamarillo's. Wat moet ik daarmee nou? Geur overheerlijk. Verwarmen lijkt me veel van de smaak te killen. Morgen een chutney maar helemaal zonder fruit. Half afkoelen, dan dat spul geprakt erdoor (zonder het vel). We zullen zien zei de blinde...



Die -wat minder succesvol- gefotografeerde maiskip-bout. Flinke jongen, 1 euro 10.

Ff wat prunologie nou.

Die Jupiter pruimen (perfect!) van afgelopen vrijdag, dat is dus in feite hetzelfde als (maar die zijn ietsje kleiner) Jubilee. En weer wat kleiner heet het Hollandse (daar hep je 'm weer) wijnpruimen. NB. "Hollandse wijnpruimen", dat is wat anders dan Wijnpruimen. Dat zijn die vrij smakeloze grote donkere ballen. Die overigens in Zuid Europa wat gerimpeld zijn en tevens daar dan nogal lekker.

Uhh, je ziet nou op de markt Reine Claude verschijnen, maar ja, die moeten niet groen zijn, die moeten geel zijn. Beste handpruim, dat wel.
Reine Victoria (zie onder) is ook prima, maar die is daarnaast perfecter voor chutney. Net als die harde gele voor Chinese pruimen-chutney maar dan met knof.

Die blauwe Betuwse zijn ook erg lekker maar die vind je nergens. Ja, en kwetsen, mirabellen...

Ben er nog steeds niet uit welke pruim het lekkerst voor jam is. Graag suggesties.



Hoi la Bouygette hier.

Zwaluwenboerderij hier.

Zag de laatste dagen enkele zeer oude afleveringen van Rawhide. Maar prima hoor. Niet hoogstaand (nee, gelukkig niet!). Gewoon entertainment zonder "messages".



Betuwse pruim

Recept. Toe maar.
Lam met kappertjes, Languedoc
Snijd het vlees van een lamsbout (eventueel voorbout) en snijd het in hapklare brokken.
Laat op laag vuur in een braadpan ganzevet (bij de betere poelier) met flink gehakte sjalot warm worden en laat 10 minuten staan, af en toe omroerend.
Haal de sjalot uit de pan en gebruik ergens anders voor.
Bak de stukken vlees op hoog vuur bruin in het vet, samen met knoflook, peterselie en verse sjalot.
Bestrooi met bloem, peper en zout, roer om, giet er een flinke scheut witte wijn bij en laat, regelmatig roerend, garen in anderhalf uur.
Kook en pureer spinazie en liefst ook zuring.
Doe er wat van het kookvocht bij en flink uitgelekte kappertjes.
Serveer met het vlees.
Smaakt ook prima met geitebout.



Dit is het soort vormgeving wat er enerzijds uitspringt maar anderzijds de plank misslaat. Ik bedoel als dit nou een blik toverballen geweest zou zijn...

Tsja...

Weer een "wilde" plant. Nee, twee. Deze hieronder eerst, maar het kan zijn dat het "gewoon, maar wel mooi, onkruid" is.



Hahahahahaha! Een tante van mij zaaide ooit (de eerste en enige keer in haar leven) iets van kruiden. Er kwam wat op, dat werd veelvuldig verwerkt maar bleek later onkruid te zijn...

Die tante had een zus, Tante Trees, of voor intimi Tante Pluis, die niet goed bij het hoofd was. Die wilde roken, maar dat mocht van haar oudere zus niet (twee bejaarde ongetrouwde dames). Maar in de keuken mocht dat wel. "Maar as ge toch in de keuke zit, dan kende meteen afwasse". Dus die zat met een sigaret in de mond op een krukje af te wassen. Mompelend. Zegt die andere tante "Ge moet nie zo in oe eiges proate" (in jezelf). Zegt tante 2 "Ik proat nie in me eiges! Ik proat tigge den afwas!"
Vertelde ik ongetwijfeld al ooit...



Maar dit is géén onkruid! Maar geen idee wat het is. Herinner me trouwens dat ik twéé zakjes zaad uitstrooide. Enfin, líet uitstrooien. "Wilde planten" maar ook iets in de trant van "Japanse mix". Maar ja, of Japanse mix het doet in Groningen...

Uhh, C1, vind je ook niet dat dit een soort verbaasd kijkend plantje is? "Huhh?"

Vanavond nu.
Visbouillon, fruits, gedroogde garnalen en vissies en paddo's, rijst, lichtgroene puntpaprika.
Planning vanaf morgen: zie morgen, simpel...

Recept
Kwiekwie met gember-tomatensaus
Toko, dipvries. 10 voor 10 € of zo. Ontdooien.
Goed wassen, alle uitsteeksels behalve de kop eraf knippen (ook die twee stekels onder hun kop), darmen eruit en van binnen en van buiten goed met limoensap insmeren.
Rondom op hoog vuur in flink palmolie bakken tot ze licht van kleur zijn.
Serveren met een tomatensaus met daarin flink verse gemberwortel (samen met de knoflook toevoegen).
Op smaak brengen met eventueel nog wat gemberpoeder.



Mail. L. Dank!
Dag Maarten, nu ik weer op normale temperatuur ben gekomen en alvorens me te storten in de mantelzorg, wilde ik je dit onderstaande even opsturen: een gedicht van Umberto Saba, vertaald door Frans van Dooren (niet door mij dus). Saba werd geboren uit een halfjoods gezin in Triëst, waar hij - regelmatig ten prooi aan zenuwinzinkingen - het grootste deel van zijn leven ook woonde, aldus F.v.D.

De Geit

De geit waarmee ik praatte
stond moederziel alleen in 't weitje, had
zich volgepropt met gras, was kliedernat
door 't regenweer, en blaatte.

Dit monotoon geblaat vertroostte mijn
verdriet. Ik antwoordde, eerst voor de grap,
daarna omdat zij eeuwig is de pijn
en steeds met één stem pleegt te praten.
Die stem hoorde ik zuchten
in een eenzame geit die liep te blaten.

In een geit met de kop van een semiet
hoorde ik de trieste klaagzang van elk leven,
van elk verdriet.



Umberto Saba

Dylan hier nu. Hier (alle links hier in een nieuw venster). All right mama.

Die grote Jupiter pruimen van laatst, die zijn perfect.

O, trouwens Terug naar de Bossen hier.
(To the woods! But I am only thirteen! But I am the vicar and I am not superstitious!)